I SA/Gd 715/04

I SA/Gd 715/04 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2006-04-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bogusław Woźniak
Tomasz Kolanowski /przewodniczący/
Zbigniew Romała /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Kolanowski Sędziowie sędzia NSA Zbigniew Romała (spr.) asesor WSA Bogusław Woźniak Protokolant Zuzanna Baca po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy potrącenia zaległości podatkowych oddala skargę.
Uzasadnienie
Burmistrz Miasta decyzją z dnia [...] odmówił potrącenia zaległości podatkowych Spółdzielni A z wierzytelnością podatnika wobec Gminy Miejskiej M. z tytułu odszkodowania za przejęty grunt przeznaczony na poszerzenie pasa drogowego.
Organ podatkowy wskazał, że potrącenie w trybie art. 64 i 65 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) jest dopuszczalne, gdy wierzytelność jest niesporna. Tymczasem spór o wysokość odszkodowania za przejęty grunt nie został dotąd rozstrzygnięty.
Strona skarżąca w odwołaniu z dnia 28 kwietnia 2004 r. podniosła, że wierzytelność została określona na podstawie oświadczenia z dnia 24 października 2002 r. osoby działającej z upoważnienia burmistrza.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wierzytelność skarżącej spółdzielni może być uzgodniona w drodze czynności cywilnoprawnej, a jeśli nie dojdzie do ustalenia wysokości odszkodowania, to ustalenie takie następuje w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszym przypadku nie doszło do uzgodnień stron odnośnie wysokości odszkodowania. Przywołane w odwołaniu pismo Naczelnika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta M. z dnia 24 października 2002 r. miało niejednoznaczną treść. Nadto skarżąca nie przyjęła oferty w nim zawartej w terminie wynikającym z art. 66 § 2 K.c. Tym samym nie można mówić o bezsporności wierzytelności.
Spółdzielnia A w skardze do sądu administracyjnego wniosła o orzeczenie, że jej wierzytelność jest bezsporna, a nadto o poinformowanie jej o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie przewidzianym ustawą, o ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, o sankcjach zastosowanych wobec winnych i o środkach podjętych w celu zapobieżenia naruszenia terminów załatwiania spraw w przyszłości.
Skarżąca zgodziła się ze stwierdzeniem, że wysokość wierzytelności nie została określona. Jednak spór póki co nie dotyczy kwoty wierzytelności, ale jedynie kwestii jej istnienia.
Na rozprawie skarżąca zmieniła żądanie skargi na wniosek o uchylenie decyzji z dnia
[...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wniosło o oddalenie skargi, podkreślając brak ustaleń stron co do wysokości odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Katalog rozstrzygnięć zastrzeżonych dla kompetencji sądu administracyjnego zawarty jest w przepisach art. 145-151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nie mieszczą się w nim żądania sformułowane w skardze. Niemniej sąd administracyjny – stosownie do art. 134 § 1 cyt. ustawy – nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto strona skarżąca na rozprawie zmieniła wniosek skargi domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Oceniając zgodność z prawem decyzji o odmowę potrącenia zaległości podatkowej skarżącej z wierzytelnością z tytułu odszkodowania za grunt przejęty na poszerzenie pasa drogowego, należy wskazać, że legalność zaskarżonej decyzji nie może budzić wątpliwości. Zgodnie z art. 64 § 1 i 65 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) zobowiązania podatkowe oraz zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę podlegają, na wniosek podatnika, potrąceniu z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności z tytułu nabycia przez gminę nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami.
Bezpodstawność domagania się przez stronę skarżącą skorzystania z instytucji potrącenia w opisanym wyżej zakresie, wynika z braku elementu bezsporności wierzytelności wobec gminy.
Bezsporna jest wierzytelność, która wynika z prawomocnych wyroków sądowych, ostatecznych decyzji administracyjnych, ugód stron, uznań wierzytelności, niespornych umów cywilnoprawnych i oświadczeń stron.
Wierzytelność taka musi być znana co do wysokości i terminu wykonania. Tymczasem wierzytelność skarżącej spółdzielni wobec gminy nie była znana co do wysokości. Co więcej, sama strona skarżąca w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym kilkakrotnie wskazywała, że kwestia określenia wysokości odszkodowania jest otwarta i póki co należy stwierdzić, że wierzytelność istnieje co do zasady.
W skardze strona stwierdza, że "wierzytelność nie została określona" a "spór póki co, nie dotyczy kwoty wierzytelności, ale jedynie kwestii jej istnienia lub nieistnienia". W piśmie z dnia 21 grudnia 2004 r. strona powtarza, że "w skardze wyraźnie napisała, że nie chodzi jej o kwotę odszkodowania, a jedynie o stwierdzenie bezsporności jej wierzytelności" i dalej "kwota wierzytelności jest być może sporna". Tut. sąd w pełni zgadza się ze stwierdzeniem skarżącej o spornej pomiędzy nią, a gminą wysokości odszkodowania za przejęty grunt.
Jeżeli chodzi o skarżącą to wyrażała ona gotowość zaakceptowania stawki 45 zł za m2, tyle że taka oferta ze strony Burmistrza Miasta nie została zaoferowana. Skarżąca przywołuje tu pismo Naczelnika Urzędu Miasta w M. z dnia 24 października 2002 r. Jednak pismo takie nie może być uznane za wiążącą ofertę, a jedynie stanowi wstępną informację, że cena gruntu "oscylować będzie między 41 a 45 zł za jeden m2".
Sama skarżąca nie uznawała zresztą wyżej podanej wartości za wiążącą strony i w piśmie
z 1 kwietnia 2004 r. deklarowała, że "w przypadku rozbieżności w cenie jednego m2 gruntu zgodnie ze zleconą przez Urząd wyceną a ceną ujętą w naszym oświadczeniu o potrąceniu, to skorygujemy nasze rozliczenie".
Mając powyższe na względzie należało skargę oddalić na podstawie art. 151 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
AR