I SA/Gd 676/24

I SA/Gd 676/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-11-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /sprawozdawca/
Joanna Zdzienicka-Wiśniewska /przewodniczący/
Marek Kraus
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 110u par. 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Alicja Stępień /spr./, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2024 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.163.2024.EW w przedmiocie stwierdzenia niezasadności sporządzenia dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni prowadzi egzekucję z lokalu mieszkalnego nr 16, należącego do A.P. stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w G. przy ul. [...], dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w Gdyni V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...].
W dniu 20 lipca 2022 roku organ egzekucyjny sporządził protokół opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. Protokół wraz z operatem szacunkowym doręczono pełnomocnikowi skarżącej 26 lipca 2022 roku.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni postanowieniem nr 2208-SEE.711.1.82.2022.19 z 7 października 2022 roku uznał za nieuzasadniony zarzut, że operat szacunkowy stanowiący podstawę ustalenia wartości nieruchomości został sporządzony z naruszeniami powodującymi zaniżenie wartości nieruchomości.
Wyżej wymienione postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy postanowieniem nr 2201-IEE.711.91.288.2022.AW z 28 listopada 2022 roku. Na postanowienie to pełnomocnik skarżącej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Postanowieniem sygn. akt I SA/Gd 130/23 z 6 marca 2023 roku Sąd odrzucił skargę.
Pismem z 8 maja 2023 roku pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o sporządzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości położonej w G., przy ulicy [...] wskazując, że przedmiotowy lokal od dnia oględzin dokonanych 21 września 2021 r. został ulepszony w następujący sposób:
a) dokonano generalnego remontu kuchni,
b) odmalowano taras,
c) dokonano odświeżenia ścian w mieszkaniu tj. nałożono tapety lub pomalowano ściany,
d) zakupiono nowe wyposażenie sypialni, m.in. dwa łóżka oraz biurko,
e) zakupiono komody, meblościanki witryny, fotel i kanapę do salonu z aneksem kuchennym.
W ocenie skarżącej niewątpliwym jest, że od czasu sporządzenia poprzedniego opisu i oszacowania przedmiotowej nieruchomości, jej wartość znacznie wzrosła ze względu na wysoką inflację i ogólny, bezsprzeczny wzrost wartości nieruchomości na rynku, zwłaszcza lokali mieszkalnych.
W wyniku ww. wniosku z 8 maja 2023 r., Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni pismem z 11 maja 2023 r. zawiadomił skarżącą o terminie oględzin lokalu nr [...] w G., przy ul. [...] w dniu 6 czerwca 2023 r. o godz. 10.00, z udziałem biegłego rzeczoznawcy majątkowego, w celu ustalenia czy zaistniały podstawy do przeprowadzenia dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Dodatkowo organ poinformował, że kolejne nieudostępnienie nieruchomości w celu jej sprawdzenia w toku egzekucji, może spowodować odebranie zarządu zobowiązanej i ustanowienie innego zarządcy przez organ egzekucyjny. Zawiadomienie to doręczono drogą elektroniczną skarżącej 18 maja 2023 r., zaś pełnomocnikowi skarżącej 19 maja 2023 r..
Pismem z 31 maja 2023 r. pełnomocnik wniósł o "zmianę terminu oględzin zajętego lokalu z uwagi na niemożność jego udostępnienia w dniu 6 czerwca 2023 r. w związku z nieobecnością w tym w dniu w trójmieście". Zaproponowano termin 5 lub 7 czerwca 2023 r.. W odpowiedzi na to pismo organ egzekucyjny pismem z 1 czerwca 2023 r. poinformował, że podtrzymuje termin oględzin na 6 czerwca 2023 r., gdyż termin został określony z odpowiednim wyprzedzeniem i zapewnia udział rzeczoznawcy majątkowego. Nadto organ zauważył, że "zobowiązana reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, który w uzasadnionych przypadkach uwzględniając interes Klienta, ma obowiązek zapewnić udział w czynnościach osoby jego zastępującej (co miało już miejsce w egzekucji z nieruchomości zajętej zawiadomieniem nr 2208-SEE.711.38385226.2021.KU)". Pismo to skarżąca odebrała 15 czerwca 2023 r. zaś pełnomocnik skarżącej 2 czerwca 2023 r..
W dniu 6 czerwca 2023 r. organ egzekucyjny przeprowadził oględziny z udziałem rzeczoznawcy, z których sporządzono protokół, do którego dołączono dokumentację fotograficzną.
Rzeczoznawca majątkowy na podstawie ustaleń operatu z 12 czerwca 2023 r. w piśmie z 12 czerwca 2023 r. potwierdził aktualność wyceny dokonanej 11 czerwca 2022 r.. Wskazał jednocześnie, że "odchylenie wartości (zmniejszenie) w późniejszej wycenie występujące na poziomie (-) 0,23% daje podstawę do przyjęcia wyceny z 11 czerwca 2022 r., jako nadal aktualnej. Odchylenie pomiędzy operatami jest znacznie niższe niż to występujące realnie jako wynik negocjacji przy transakcjach kupna-sprzedaży zawieranymi pomiędzy zainteresowanymi, dobrze poinformowanymi i nie powiązanymi ze sobą stronami umów". Nadto podtrzymał wartość lokalu ustaloną na 2.088.000 złotych operatem z dnia 11 czerwca 2022 roku oraz zarekomendował jej przyjęcie dla potrzeb dalszego toku postępowania egzekucyjnego.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni postanowieniem nr 2208-SEE.7114.3.372.2023.6.TP z 20 czerwca 2023 r. wskazał na niezasadność sporządzenia dodatkowego opisu i oszacowania.
Pismem z 29 czerwca 2023 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na ww. rozstrzygnięcie nr 2208-SEE.7114.3.372.2023.6.TP z 20 czerwca 2023 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie organu do podjęcia postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:
1. naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie tj. niepodjęcie, pomimo wniosku strony, wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, tj. wydanie przedmiotowego postanowienia bez dokonania oględzin zajętego lokalu, co doprowadziło do wydania postanowienia bez zebrania podstawowego materiału dowodowego, na podstawie którego organ mógłby rozstrzygnąć w przedmiocie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości,
2. naruszenie art. 10 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, tj. niezapewnienie stronie czynnego udziału w oględzinach lokalu poprzez odmowę przełożenia pierwotnie wyznaczonego terminu oględzin, pomimo wniosku strony o jego zmianę, co doprowadziło do nieprzeprowadzenia oględzin i wydania postanowienia bez zebrania podstawowego materiału dowodowego, na podstawie którego organ mógłby rozstrzygnąć w przedmiocie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości,
3. naruszenie art. 110u § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez wadliwą interpretację, tj. uznanie, że dopuszczalne jest wydanie postanowienia w oparciu o dowolną subiektywną opinię, bez zebrania podstawowego materiału dowodowego, na podstawie którego organ mógłby rozstrzygnąć w przedmiocie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości, podczas gdy rozstrzygnięcie w sprawie powinno odbyć się na podstawie obiektywnych twierdzeń i wniosków sformułowanych w oparciu o wyczerpujący materiał dowodowy, co doprowadziło do wydania niekorzystnego dla Pani postanowienia, a tym samym do pokrzywdzenia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku postanowieniem nr 2201-IEE.7192.2.35.2023.EW z 14 sierpnia 2023 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
Postanowienie to zostało uchylone prawomocnym wyrokiem z 21 lutego 2024 roku, sygn. akt I SA/Gd 877/23 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W wyroku tym wskazano, że ww. pismo 2208-SEE.7114.3.372.2023.6.TP z 20 czerwca 2023 r. organu egzekucyjnego pomimo błędnej nazwy należało uznać za postanowienie wydane w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego, bowiem jedynie w takiej formie organ egzekucyjny może wyrazić swoje stanowisko.
W związku z ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku postanowieniem nr 2201-IEE.7192.2.163.2024.EW z 6 czerwca 2024 r. - w wyniku rozpatrzenia zażalenia skarżącej - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni z 20 czerwca 2023 roku nr 2208-SEE.7114.3.372.2023.6.TP stwierdzające niezasadność sporządzenia dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
W uzasadnieniu wskazał, że ustalone okoliczności sprawy nie dają podstaw do zmiany stanowiska organu.
Pismem z 18 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku nr 2201-IEE.7192.2.163.2024.EW z 6 czerwca 2024 r. zarzucając naruszenie:
• art. 7 kpa poprzez jego niezastosowanie tj. pominięcie przez organ drugiej instancji, że błędem organu pierwszej instancji było niepodjęcie, pomimo wniosku strony, wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, tj. wydanie przez organ egzekucyjny pierwszej instancji postanowienia o odmowie przeprowadzenia dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości bez zebrania podstawowego materiału dowodowego, tj. bez przeprowadzenia oględzin nieruchomości pomimo wniosku strony w tym zakresie, co doprowadziło organ do wadliwych wniosków, tj. że wartość lokalu nie zwiększyła się, podczas gdy wartość ta zwiększyła się znacznie, w szczególności z uwagi na wymianę mebli i wyposażenia lokalu związanego z nim, tj. mebli kuchennych pod wymiar wraz ze sprzętami kuchennymi i wyspą kuchenną o znacznej wartości, natomiast organ wobec braku oględzin a tym samym zebrania materiału dowodowego uznał, że remont kuchni nie wpłynął na wartość lokalu przyjmując, że remont dotyczył ruchomości, a nie części lokalu,
• art. 7 kpa poprzez jego niezastosowanie tj. pominięcie przez organ pierwszej instancji, że błędem organu pierwszej instancji było niepodjęcie, pomimo obowiązku działania z urzędu, wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, tj. wydanie przez organ egzekucyjny pierwszej instancji postanowienia o odmowie przeprowadzenia dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości bez zebrania podstawowego materiału dowodowego, tj. bez przeprowadzenia oględzin nieruchomości pomimo iż było to niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, co doprowadziło organ do wadliwych wniosków, tj. że wartość lokalu nie zwiększyła się, podczas gdy wartość ta zwiększyła się znacznie, w szczególności z uwagi na wymianę mebli i wyposażenia lokalu związanego z nim, tj. mebli kuchennych pod wymiar wraz ze sprzętami kuchennymi i wyspą kuchenną o znacznej wartości, natomiast organ wobec braku oględzin a tym samym zebrania materiału dowodowego uznał, że remont kuchni nie wpłynął na wartość lokalu przyjmując, że remont dotyczył ruchomości, a nie części lokalu,
• art. 7 kpa poprzez jego niezastosowanie i pominięcie, że skarżąca załączyła do akt postępowania zdjęcia zmian na dowód, że one zaistniały, a pomimo tego organy obu instancji wprost wskazywały, że do zmian nie doszło, a jeżeli doszło to dotyczyły one ruchomości, podczas gdy na zdjęciach wyraźnie widoczne jest, że zmiany dotyczą części lokalu na stałe z nim związanych,
• art. 8 kpa poprzez jego niezastosowanie i prowadzenie przez organy obu instancji postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, gdyż organy obu instancji utrudniają skarżącej wykazanie, iż od czasu poprzednich oględzin lokalu doszło do znacznej zmiany wartości nieruchomości, poprzez niewykazywanie dobrej woli przy wniosku skarżącej o zmianę terminu oględzin, a także wniosku skarżącej o dokonanie kolejnych oględzin, niepodjęcie próby wejścia do lokalu w dniu oględzin, powoływanie się na okoliczność, iż to skarżąca powinna wykazać wzrost wartości lokal, podczas gdy jest to obowiązek organu, niewezwanie skarżącej do wykazania wzrostu wartości lokalu jeżeli organ uznał, że jest to konieczne, pomijanie twierdzeń skarżącej i formułowanie zupełnie bezpodstawnych wniosków co do braku zajścia zmian w przedmiotowej nieruchomości od czasu poprzednich oględzin, co prowadzi do wniosku, iż organy prowadzą postępowanie tak jakby było ono procesem, a nie postępowaniem administracyjnym, czym naruszają zaufanie uczestniczki do władzy publicznej,
• art. 10 kpa poprzez jego niezastosowanie, tj. niezapewnienie stronie i jej pełnomocnikowi czynnego udziału w oględzinach lokalu poprzez odmowę przełożenia pierwotnie wyznaczonego terminu oględzin, pomimo wniosku strony o jego zmianę, co doprowadziło do nieprzeprowadzenia oględzin i wydania postanowienia bez zebrania podstawowego materiału dowodowego, na podstawie którego organ mógłby rozstrzygnąć w przedmiocie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości,
• art. 10 kpa poprzez jego niezastosowanie, tj. niezapewnienie stronie i jej pełnomocnikowi czynnego udziału w oględzinach lokalu poprzez odmowę wyznaczenia kolejnego terminu oględzin, pomimo wniosku strony w tym zakresie, co doprowadziło do wydania postanowienia bez zebrania podstawowego materiału dowodowego, na podstawie którego organ mógłby rozstrzygnąć w przedmiocie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości,
• naruszenie art. 110u § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez wadliwą interpretację, tj. uznanie, iż dopuszczalne jest wydanie postanowienia w oparciu o dowolną subiektywną opinię, bez zebrania podstawowego materiału dowodowego, na podstawie którego organ mógłby rozstrzygnąć w przedmiocie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości, podczas gdy rozstrzygnięcie w sprawie powinno odbyć się na podstawie obiektywnych twierdzeń i wniosków sformułowanych w oparciu o wyczerpujący materiał dowodowy, co doprowadziło do wydania niekorzystnego dla skarżącej postanowienia, a tym samym do jej pokrzywdzenia,
• naruszenie art. 110 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez wadliwą interpretację, tj. uznanie, iż dopuszczalne jest wydanie postanowienia wyłącznie w oparciu o nieprofesjonalną opinię rzeczoznawcy (opinia nie zawiera żadnych wyliczeń, a jedynie stwierdzenie), który uznał, iż wartość nieruchomości nie wzrosła w okresie wysokiej inflacji i rażąco wysokiego ogólnego wzrostu wartości nieruchomości, podczas gdy wzrost wartości nieruchomości był oczywisty, także dla osób nieposiadających wykształcenia w przedmiocie wyceny nieruchomości, gdyż wiedza o wzroście wartości nieruchomości była powszechnie dostępna, co doprowadziło do wydania niekorzystnego dla skarżącej postanowienia, a tym samym do jej pokrzywdzenia. Podkreślono, że strona nie miała możliwości skarżenia "aktualizacji wyceny" sporządzonej przez rzeczoznawcę, tym samym jej wady mogą stanowić przedmiot niniejszej skargi jako zarzutów do pierwszej zaskarżalnej czynności dokonanej po wydaniu tej aktualizacji.
Strona wniosła o:
1. uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 6 czerwca 2024r. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni nr 2208-SEE.7114.3.372.2023.6.TP z 20 czerwca 2023 r.,
2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku - odnosząc się do zarzutów skargi podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm.): "O ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia".
Art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi , że :
"Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej:
1) do czynności wierzyciela podejmowanych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie niniejszej ustawy,
2) w postępowaniu egzekucyjnym,
- przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio".
Natomiast zgodnie z art. 110u § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji: "Jeżeli w stanie nieruchomości, w okresie pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowaniem jej wartości a wyznaczonym terminem licytacji, zajdą istotne zmiany, organ egzekucyjny może przeprowadzić dodatkowy opis i oszacowanie wartości nieruchomości".
To właśnie na podstawie powyższej strona skarżąca złożyła pismem z 8 maja 2023 roku wniosek o sporządzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości położonej w G., przy ulicy [...] wskazując, że przedmiotowy lokal od dnia oględzin dokonanych 21 września 2021r. został ulepszony w następujący sposób:
a) dokonano generalnego remontu kuchni,
b) odmalowano taras,
c) dokonano odświeżenia ścian w mieszkaniu tj. nałożono tapety lub pomalowano ściany,
d) zakupiono nowe wyposażenie sypialni, m.in. dwa łóżka oraz biurko,
e) zakupiono komody, meblościanki witryny, fotel i kanapę do salonu z aneksem kuchennym.
Strona stwierdziła, że od czasu sporządzenia poprzedniego opisu i oszacowania przedmiotowej nieruchomości, jej wartość znacznie wzrosła ze względu na wysoką inflację i ogólny, bezsprzeczny wzrost wartości nieruchomości na rynku, zwłaszcza lokali mieszkalnych.
W wyniku ww. wniosku z 8 maja 2023 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni pismem z 11 maja 2023 r. zawiadomił stronę o terminie oględzin lokalu nr [...] w G. przy ul. [...] w dniu 6 czerwca 2023 r. o godz. 10.00, z udziałem biegłego rzeczoznawcy majątkowego, w celu ustalenia czy zaistniały podstawy do przeprowadzenia dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Dodatkowo organ poinformował, że kolejne nieudostępnienie nieruchomości w celu jej sprawdzenia w toku egzekucji, może spowodować odebranie zarządu od zobowiązanej i ustanowienie innego zarządcy przez organ egzekucyjny. Zawiadomienie to doręczono drogą elektroniczną skarżąca 18 maja 2023 r., zaś jej pełnomocnikowi 19 maja 2023 r..
Pismem z 31 maja 2023 r. pełnomocnik wniósł o zmianę terminu oględzin zajętego lokalu, na co organ nie wyraził zgody.
W tej sytuacji w dniu 6 czerwca 2023 r. organ egzekucyjny przeprowadził oględziny z udziałem rzeczoznawcy, z którego sporządzono protokół, do którego dołączono dokumentację fotograficzną.
Z dokumentu - protokołu oględzin podpisanego zarówno przez dwóch pracowników urzędu skarbowego jak i przez rzeczoznawcę majątkowego wynika, że osoby te stawiły się 6 czerwca 2023 r. o godz. 10:05 na oględziny lokalu, który jednak nie został udostępniony. Organ uznał, że fakt braku możliwości uczestnictwa w oględzinach przez pełnomocnika nie stanowił obowiązku zmiany terminu oględzin. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni wskazał bowiem, że to organ egzekucyjny wyznacza termin czynności.
Nadto z pisma z 1 czerwca 2023 r. odmawiającego zmiany terminu oględzin wynika, że ustalony termin zapewniał udział osobisty rzeczoznawcy majątkowego.
W związku z tym mając na uwadze zaistniałe okoliczności Sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia tak art. 110u § 2 u.p.e.a., jak i przepisów proceduralnych opisanych w skardze.
Nie ma także żadnych podstaw do uznania argumentacji o niezapewnieniu stronie czynnego udziału w oględzinach lokalu. Zarówno skarżąca jak i pełnomocnik skarżącej zostali w dniach 18 maja 2023 r. i 19 maja 2023 r. prawidłowo zawiadomieni z dużym wyprzedzeniem o terminie oględzin lokalu (na 18 dni wcześniej niż planowana czynność). Pomimo twierdzenia skarżącej, że na oględziny 6 czerwca 2023 r. nikt się nie zjawił, to z dokumentu - protokołu oględzin podpisanego zarówno przez dwóch pracowników urzędu skarbowego jak i przez rzeczoznawcę majątkowego wynika, że pracownicy organu byli wskazanego dnia w miejscu dokonania wnioskowanych przez stronę czynności.
Istotne jest także, że strona występując o dodatkowy opis i oszacowanie nie wykazała, że zaszła istotna zmiana w stanie nieruchomości po sporządzeniu opisu i oszacowania jej wartości w dniu 20 lipca 2022 r. Skarżąca na żadnym etapie postępowania nie przedstawiła dowodów potwierdzających ulepszenie lokalu po dniu sporządzenia ww. opisu i oszacowania np. w postaci faktur. Zauważyć również należy, że już w toku rozpatrywania zarzutów do opisu i oszacowania sporządzonego 20 lipca 2022 r. Skarżąca wskazywała na "komfortowe i wartościowe wyposażenie i wykończenie lokalu" (w zarzutach z 3 sierpnia 2022 r.), w piśmie z 24 sierpnia 2022 r. na odświeżenie ścian w mieszkaniu poprzez tapetowanie , lub pomalowanie ścian czy odmalowywanie tarasu. W zaskarżonym postanowieniu trafnie więc wskazano, iż nie jest istotną zmianą w stanie nieruchomości fakt zakupienia mebli do sypialni czy salonu z aneksem kuchennym. Wymienione przez skarżącą w piśmie z 8 maja 2023r. ruchomości tj. dwa łóżka, biurko, komody, meblościanki, witryny, fotel, kanapa nie stanowią przedmiotu zajęcia nieruchomości, a więc nie wpływają na wartość nieruchomości. Nie stanowią one zatem istotnej zmiany w stanie nieruchomości dającej przesłankę do sporządzenia dodatkowego jej opisu i oszacowania. Ponadto jak wynika z adnotacji służbowej z 16 listopada 2023 r. sporządzonej przez pracowników Urzędu Skarbowego wynika, że w trakcie oględzin 15 listopada 2023 r. stwierdzono, że stan zajętego lokalu mieszkalnego odpowiada stanowi przyjętemu do opisu i oszacowania zakończonego protokołem z 20 lipca 2022 r. i aktualizacji wyceny z 12 czerwca 2023 r. W obu więc wycenach biegły przyjął założenie wykończenia lokalu o podwyższonym standardzie, co potwierdziły oględziny, a lokal nie został ulepszony lub zmodernizowany od dnia ostatnich oględzin.
W tej sytuacji, w ocenie Sądu wbrew twierdzeniom strony organ zebrał wystarczający materiał dowodowy do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ egzekucyjny wyznaczył termin oględzin nieruchomości wraz z udziałem rzeczoznawcy majątkowego powiadamiając o tym skarżącą i jej pełnomocnika. W związku z brakiem udostępnienia przez stronę lokalu, co było w interesie skarżącej by wykazać istotne zmiany w stanie nieruchomości, oględziny nieruchomości dokonano w możliwym do wykonania zakresie. Organ egzekucyjny w obecności biegłego przeprowadził oględziny hali garażowej i budynku, w którym znajduje przedmiotowy lokal, a także był gotowy na przeprowadzenie oględzin przedmiotowego lokalu. Nadto Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni zlecając biegłemu sądowemu sporządzenie aktualizacji operatu szacunkowego przedmiotowej nieruchomości, uzyskał informację o aktualności wyceny z 11 czerwca 2022 r..
Nie można też zgodzić się z zarzutem, że rozstrzygnięcie organu nastąpiło w oparciu o dowolną subiektywną opinię, podczas gdy z akt sprawy wynika , że swoje postanowienie organ egzekucyjny oparł na potwierdzeniu aktualności wyceny rzeczoznawcy majątkowego P.C. otrzymanej w piśmie z 12 czerwca 2023 r.. Biegły w tym piśmie uzasadnił podtrzymanie wartości lokalu ustalonej na 2.088.000,00 zł, ale również poprzedził swoje ustalenia sporządzonym operatem szacunkowym z 12 czerwca 2023 r., w którym m.in. w pkt 5.1 dokonał analizy rynku. Potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego nastąpiło zatem zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie zasad wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego nastąpiło zatem zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie zasad wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. z 2021 r., poz. 555).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.