I SA/Gd 616/25

I SA/Gd 616/25 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-11-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Joanna Zdzienicka-Wiśniewska /przewodniczący sprawozdawca/
Marek Kraus
Sławomir Kozik
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 278
art. 38eb ust. 3
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 listopada 2025 r. sprawy ze skargi R. S.A. z siedzibą w C. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 czerwca 2025 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.163.2025.1.AR w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/ Gd 616/25
Uzasadnienie
W dniu 3 kwietnia 2025 r. R. Spółka Akcyjna z siedzibą w C. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy linia technologiczna (HK2055), w skład której wchodzą poszczególne maszyny i urządzenia, spełnia definicję robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem, która zawarta jest w art. 38eb ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm, dalej ustawa o CIT) (pyt. 1.), a w konsekwencji czy Spółka może skorzystać z ulgi na robotyzację w zakresie odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od 1 stycznia 2022 r. od poszczególnych maszyn i urządzeń wchodzących w skład linii E HK2055 (pyt. 2.). We wniosku wskazano, że Spółka jest osobą prawną, czynnym podatnikiem VAT oraz przedsiębiorstwem produkującym wyroby termokurczliwe dla branży motoryzacyjnej, energetycznej i kolejnictwa.
W opisie stanu faktycznego podano, że w procesie produkcyjnym Spółka wykorzystuje w pełni zautomatyzowaną, fabrycznie nową, linię produkcyjną służącą produkcji rur preizolowanych (linia HK2055). Urządzenia wchodzące w skład tej linii tworzą jedną nierozłączną całość - bez chociażby jednego elementu linia technologiczna nie mogłaby realizować swoich zadań gospodarczych. Zdaniem Spółki linia technologiczna spełnia definicję robota przemysłowego jako całość, bowiem została zbudowana z poszczególnych elementów umożliwiających jej funkcjonowanie i realizuje określone zadania gospodarcze na cele przemysłowe skarżącej. W skład linii wchodzi szereg urządzeń odpowiadających za poszczególne etapy produkcyjne: zbiorniki polyol oraz izocyjanian, nagrzewnice indukcyjne, spieniarka, wytwornice azotu, doprężacze, zgrzewarki. Wszystkie maszyny zakupione na potrzeby funkcjonowania linii technologicznej są wykorzystywane wyłącznie w jednym procesie technologicznym. Urządzenia te są w pełni zautomatyzowane i obsługiwane poprzez sieć teleinformatyczną. Zdaniem Spółki funkcjonalność oraz sposób działania poszczególnych urządzeń w ramach linii technologicznej wskazuje na istnienie robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem i spełnia wymogi określone w ustawie CIT, co winno skutkować możliwością skorzystania z ulgi na robotyzację.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji podatkowej z 3 czerwca 2025 r. nr 0111-KDIB2-1.4010.163.2025.1.AR uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe i wskazał, że opisanej linii produkcyjnej nie można uznać za robota przemysłowego. Przywołując definicję robota przemysłowego zawartą w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT organ wskazał, że w definicji mowa jest o maszynie zintegrowanej z innymi maszynami/urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń tworzących w całości robota przemysłowego. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że linia HK2055nie może zostać uznana za wielozadaniową skoro realizuje jedno zadanie w postaci produkcji rur preizolowanych. Z wniosku wynika, że to maszyny wchodzące w skład linii, a nie sama linia, posiadają suwnice, piły, drukarki, które wykonują zaprogramowane ruchy i czynności o określonych stopniach swobody. Elementy składowe linii podejmują się wielu zadań: załadunku, rozładunku, transportu wsadów pomiędzy stanowiskami, sterowania, przesuwania w ciągu jezdnym, przenoszenia przedmiotów w ramach wskazanych czynności. Linia technologiczna nie może zostać uznana za robota przemysłowego w świetle definicji art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którą robotem przemysłowym je4st jedna maszyna , a nie zespół maszyn i urządzeń, których elementem sa roboty.
We wniesionej skardze R. S A. w C. zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego:
• art. 14b § 2 i art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przez wydanie interpretacji indywidualnej sprzecznej z opisem stanu faktycznego zawartym we wniosku w zakresie funkcjonowania linii technologicznej - w tym błędnej wykładni art. 38eb ust. 3 i 4 ustawy CIT polegającego na przyjęciu, że linia E5 nie stanowi robota przemysłowego w rozumieniu przepisów ustawy CIT, pomimo że spełnia definicję robota przemysłowego,
• art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 120 w związku z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b - art. 14h oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z przepisami ustawy o CIT - poprzez brak wskazania w uzasadnieniu interpretacji prawidłowej materialno- prawnej podstawy jej rozstrzygnięcia, brak uznania, że linia E5 spełnia definicję robota przemysłowego oraz poprzez odmowę odpowiedzi na pytanie nr 2 w związku z udzieleniem odpowiedzi negatywnej w zakresie pytania nr 1.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarzuty sformułowane w skardze okazały się bezzasadne.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy opisana przez Skarżącą linia produkcyjna jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT.
Skarżąca zarzuca Dyrektorowi wydanie interpretacji indywidualnej sprzecznej z opisem stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. W tym kontekście trzeba wskazać, że organ podatkowy w ramach postępowania interpretacyjnego nie prowadzi postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego, lecz dokonuje wyłącznie oceny zdarzenia przedstawionego przez podatnika. Ustaleń, że stan faktyczny przedstawia się inaczej od opisanego, nie można czynić w postępowaniu o udzielenie interpretacji (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 127/24, CBOSA) ani na etapie postępowania przed sądem administracyjnym.
Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle precyzyjnie, wszechstronnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Opis ten powinien więc zawierać wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 71/23, CBOSA).
W sprawie Skarżąca przedstawiła stan faktyczny, który jej zdaniem przemawia za tym aby uznać, że linia produkcyjna opisana we wniosku jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy CIT.
W opisie stanu wskazała, że nabyła nowe roboty przemysłowe, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, które jej zdaniem spełniają definicję zawartą w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT. Jeżeli zatem pytanie Spółki zmierza do ustalenia znaczenia pojęcia "robot przemysłowy" w rozumieniu ustawy CIT, to nie może ona jednocześnie czynić zarzutu organowi, że ten wydał interpretację niezgodną z przedstawionym stanem faktycznym, gdyż uznał, że linia technologiczna nie wypełnia definicji robota przemysłowego przy uwzględnieniu opisanych w stanie faktycznym elementów linii.
Obowiązujące od 1 stycznia 2022 r. przepisy wprowadzające ulgę na robotyzację wprowadzone ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105) mają cel proinnowacyjny, istotny w procesie stopniowej transformacji cyfrowej przedsiębiorstw (por. wyrok WSA w Warszawie z 21 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1993/23, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ulga podatkowa dotycząca odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty 50% kosztów uzyskania przychodów (art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT) jest warunkowana wykazaniem, że poniesione koszty uzyskania przychodów zostały poniesione na robotyzację (art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT). Wskazany przepis stanowi podstawę uznania za koszty uzyskania przychodów koszty nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych oraz związanych z robotami przemysłowymi maszyn i urządzeń peryferyjnych lub związanych. Warunkiem ulgi jest zatem wykazanie, że został poniesiony koszt na nabycie faktycznie nowego robota przemysłowego.
Definicja ustawowa robota przemysłowego została zawarta w art. 38eb ust. 3 ustawy CIT. Zgodnie z tą definicją przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania; 2) jest połączona z systemami
teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów; 3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń; 4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. Z kolei zgodnie z art. 38eb ust. 4 ustawy o CIT przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane rozumie się w szczególności: 1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu; 2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe; 3) tory jezdne; 4) słupowysięgniki; 5) obrotniki; 6) nastawniki; 7) stacje czyszczące; 8) stacje automatycznego ładowania; 9) stacje załadowcze lub odbiorcze; 10) złącza kolizyjne; 11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do: a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania, spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania, piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, d rasowa nia, wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania, zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania pomiarów, b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek, wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek, wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek.
W definicji robota przemysłowego wskazano, że jest to maszyna o określonych cechach.
Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji przepisu prawa podatkowego - art. 38eb ust. 3 ustawy CIT jednoznacznie wskazała w opisie sprawy, że robotem przemysłowym wraz z oprzyrządowaniem jest linia technologiczna. Wskazane cechy linii technologicznej związane z funkcjonalnością i sposobem działania poszczególnych urządzeń w ramach linii technologicznej dotyczą wielozadaniowości maszyn i urządzeń pracujących w ramach linii posiadającej automatyczną sterowalność, programowalność, stacjonarność lub mobilność poszczególnych maszyn (suwnic, pił, drukarek) i zapewniające co najmniej trzy stopnie swobody wymiany danych, właściwości manipulacyjne, wymianę danych w formie cyfrowej, połączenie systemami teleinformatyki usprawniającymi proces produkcji, monitorowane, zintegrowane z urządzeniami peryferyjnymi w cyklu produkcyjnym. Cała linia technologiczna składa się z wielu elementów, współpracujących ze sobą w pełni zaumatyzowanym procesie wytłaczania, umieszone w ciągu technologicznym. Poszczególne urządzenia (roboty wraz z oprzyrządowaniem) w procesie technologicznym są procesem automatycznym, w tym są obsługiwane za pomocą odpowiednich paneli i są połączone z siecią teleinformatyczną umożliwiającą ich zdalną obsługę.
Z powyższego wynika, że w opisie linii technologicznej Spółka wskazała poszczególne maszyny i urządzenia tworzące linię, a jako robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem wskazała całą linię technologiczną. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że organ prawidłowo odczytał opis stanu faktycznego dokonany przez Skarżącą i dokonał interpretacji przepisów prawa znajdujących zastosowanie w sprawie, skoro Spółka w opisanej linii technologicznej nie wskazała składających się na te całość poszczególnych maszyn lub urządzeń samodzielnie mających cechy robota przemysłowego.
Skarżąca nie wskazała zatem, aby taka maszyna wchodziła w skład linii technologicznej. Natomiast jak wyżej wskazywano nie stanowi robota przemysłowego zespół maszyn o cechach innych niż robot przemysłowy, których połączenie funkcjonalne i technologiczne umożliwia osiągnięcie efektu robotyzacji procesu przemysłowego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 24 października 2024 r, sygn. akt I SA/Wr 423/24). Przy czym przepisów dotyczących ulg podatkowych nie można interpretować rozszerzająco, do czego zmierza stanowisko prezentowane przez Skarżącą.
Uznać zatem należało, że organ prawidłowo wskazał, że w opisie sprawy potwierdzono, że elementami linii produkcyjnej są maszyny i urządzenia, które nie zostały zakupione jako roboty przemysłowe. W definicji zawartej w art. 39eb ust. 3 ustawy CIT wyraźnie mowa o robotach przemysłowych jako odrębnej maszynie, która może być zintegrowana z innymi maszynami lub urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń, których połączenie skutkuje powstaniem robota przemysłowego.
Tym samym dokonana przez organ wykładnia art. 38eb ust. 3 ustawy CIT jest prawidłowa i uwzględnia również brak wielozadaniowości linii technologicznej realizującej jedno zadanie w procesie produkcyjnym (produkcja rur).
Z tych przyczyn zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 38eb ust. 3 i 4 ustawy o CIT nie jest zasadny. Wbrew zarzutom skargi w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14c § 1 i 2 w związku z art. 120 i 121 O.p. wskazano prawną podstawę rozstrzygnięcia uwzględniającą opis stanu faktycznego zawarty we wniosku.
Niezasadny jest także zarzut nieustosunkowania się przez organ
interpretacyjny do pytania drugiego. W sprawie tej Spółka zadała dwa tożsame pytania. W konsekwencji skoro Spółka błędnie sformułowała pytania (powielając ich treść), to organ miał obowiązek zajęcia stanowisko co do treści zadanego pytania i nie mógł ingerować w ich treść. Odpowiadając na zadane pytania Dyrektor przedstawił jednoznaczne stanowisko, niepozostawiające wątpliwości co do tego, że linia opisana we wniosku nie jest robotem przemysłowym. W kontekście powyższego dwukrotne powielenie tej samej argumentacji odnoszącej się do identycznego pytania było zbędne i nie stanowi naruszenia wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) oddalił skargę jako bezzasadną.