I SA/Gd 590/25

I SA/Gd 590/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-10-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Elżbieta Rischka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 13 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 maja 2025 r., sygn. akt SKO Gd/1775/25 w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sł. sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 marca 2025 r. D. B. (dalej jako "Skarżąca") złożyła ponaglenie na pozostawienie sprawy bez rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku uznało ponaglenie za nieuzasadnione.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że z uwagi na wymóg zebrania materiału dowodowego nie mógł zakończyć postępowania w terminie.
Na wskazane postanowienie SKO z dnia 29 maja 2025 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej p.p.s.a. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16.11.2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień (art. 3 § 2a p.p.s.a.), w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Tak ukształtowane unormowania ograniczają zatem kognicję sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi bada jej dopuszczalność.
W przedmiotowej sprawie Skarżąca wystąpiła ze skargą na postanowienie SKO uznające ponaglenie za nieuzasadnione.
W opinii Sądu, zaskarżone postanowienie ma charakter wyłącznie informacyjny, co prowadzi do wniosku, że nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego. Pismo to nie stanowi rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia na bezczynność organu, a jedynie wyjaśnia Skarżącej, że postępowanie nie mogło zakończyć się z uwagi na wymóg zebrania materiału dowodowego. Na kanwie niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że zaskarżone pismo zostało wystosowane w celu informacyjnym i nie sposób przypisać mu charakteru postanowienia/decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym bądź innego aktu administracyjnego. Pismo to nie może być też uznane za inną formę działania organu podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego określoną w art. 3 § 2 p.p.s.a., w szczególności nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, skoro skarga nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., to tym samym wyłączona została możliwość merytorycznego rozpoznawania jej przez sąd administracyjny.
W związku z tym Sąd uznał, że niniejsza skarga nie podlega rozpoznaniu z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego, dlatego i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. skarga ta podlega odrzuceniu.
W punkcie drugim postanowienia Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.