I SA/GD 442/05

I SA/Gd 442/05 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-10-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Ewa Kwarcińska /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Gorzeń
Tomasz Kolanowski
Symbol z opisem
6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędziowie: NSA Małgorzata Gorzeń, WSA Tomasz Kolanowski, Protokolant: Zuzanna Baca, po rozpoznaniu w dniu 4 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Gd 442/05
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego wymierzył i obliczył należności celne, podatkowe i opłatę manipulacyjną w łącznej kwocie [...] zł (w tym kwota długu celnego w wysokości [...] 50 zł, opłata manipulacyjna w wysokości [...] zł oraz podatek VAT w wysokości [...] zł)
Dyrektor Izby Celnej działając jako organ egzekucyjny, na wniosek wierzyciela – Dyrektora Izby Celnej i na podstawie wystawionych przez niego w dniu [...] tytułów wykonawczych nr [...] oraz nr [...], obejmujących należność z tytułu długu celnego i opłaty manipulacyjnej, wszczął postępowanie egzekucyjne wobec zobowiązanej S.J., celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...].
Pismem z dnia 4 stycznia 2005 r. pełnomocnik S.J., powołując się na art. 59 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. 2002 Nr 110, poz. 968 z późn. zm.; dalej jako u.p.e.a.), wystąpił z wnioskiem o umorzenie postępowania prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. W ocenie pełnomocnika wystawienie w dniu [...] ww. tytułów było niedopuszczalne, mając na uwadze, iż egzekucja objętego nimi zobowiązania była już uprzednio wszczęta na podstawie wystawionego w 1999 r. tytułu wykonawczego o numerze [...]. Niezależnie od tego pełnomocnik wskazał, iż oba tytuły wykonawcze zostały wystawione z naruszeniem art. 118 kodeksu cywilnego, z uwagi na przedawnienie roszczenia o odsetki.
Postanowieniem z dnia [...], działając m.in. na podstawie art. 59 u.p.e.a. Dyrektor Izby Celnej odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] oraz nr [...].
W uzasadnieniu wskazano, iż organ egzekucyjny przed przystąpieniem do egzekucji, zgodnie z dyspozycja art. 29 u.p.e.a. zbadał jej dopuszczalność i nie dopatrzył się jakichkolwiek okoliczności, które uniemożliwiałyby jej wszczęcie i prowadzenie. Odnosząc się do przedstawionej przez pełnomocnika argumentacji, Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż wbrew przedstawionym we wniosku twierdzeniom nie można przyjąć, iż w chwili obecnej w obrocie prawnym występuje więcej niż jeden tytuł wykonawczy obejmujący tę samą należność. Organ egzekucyjny wyjaśnił bowiem, iż postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z uwagi na jego bezskuteczność. Natomiast w wyniku złożonego przez wierzyciela zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż postępowanie prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało zakończone i tytuł ten nie funkcjonuje równolegle z tytułami, na podstawie których postępowanie egzekucyjne jest prowadzone aktualnie. Jednocześnie wymagalność należności objętych tytułami wystawionymi w dniu [...] została potwierdzona przez wierzyciela dwoma postanowieniami, wydanymi w dniu [...] oraz w dniu [...].
Pismem z dnia 23 lutego 2005 r. pełnomocnik S.J. złożył zażalenie wnosząc o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] oraz o umorzenie postępowania.
W całości podtrzymując argumentację podniesioną uprzednio w odwołaniu, pełnomocnik nie zgodził się z twierdzeniem, iż w wyniku umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] został on wyeliminowany z obrotu prawnego, podkreślając, iż skutku takiego nie przewiduje żaden z obowiązujących przepisów prawa.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]
Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 26 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego. W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego tytuł wykonawczy na podstawie którego prowadzono umorzone postępowanie podlega wycofaniu z obrotu prawnego i na jego podstawie nie można już dokonać żadnych nowych czynności egzekucyjnych. Jak wynika natomiast z akt sprawy postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] na podstawie art. 59 § 1 pkt 9 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym w 2000 r. ( obecnie art. 59 § 2 u.p.e.a.) zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Umorzenie postępowania z ww. przyczyny nie wyklucza jednak możliwości ponownego wszczęcia egzekucji, co zgodnie z dyspozycją art. 61 u.p.e.a. może nastąpić wówczas, gdy zostanie ujawniony majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych. Tym samym w przedmiotowej sprawie wierzyciel powziąwszy informację o pobieraniu przez zobowiązaną świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego, którego zajęcie pozwoliłoby na wyegzekwowanie zaległego obowiązku, wystawił w dniu [...] tytuły nr [...] oraz nr [...], przesyłając je następnie organowi egzekucyjnemu wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik S.J. pismem z dnia 15 maja 2005 r. złożył skargę, wnosząc o uchylenie wydanego przez Dyrektora Izby Skarbowej rozstrzygnięcia, w całości podzielając argumentację zawartą w złożonym uprzednio wniosku o umorzenie postępowania oraz zażaleniu.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na jej uwzględnienie, bowiem brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego tylko i wyłącznie z punktu widzenia jej legalności a nie celowości tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa ( art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ).
I. Stan faktyczny sprawy:
postępowanie egzekucyjne prowadzone było na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] a następnie umorzone na podstawie art. 59 § 1 pkt. 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( t.j. Dz. U. Nr 36/91, poz. 161 ze zm. ). Następnie wierzyciel powziął wiadomość o pobieraniu przez stronę skarżącą jako zobowiązaną, świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego, którego zajęcie pozwala na wyegzekwowanie zaległego obowiązku pieniężnego. Zgodnie z cyt. ustawą wystawiono tytuły wykonawcze w dniu [...] przesyłając je do organu egzekucyjnego z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego ( art. 26 § 1 u.p.e.a. ).
II. stan prawny sprawy:
zgodnie z dyspozycją art. 59 § 1 pkt. 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 6 września 2001r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. nr 125, poz. 1368 ), obowiązującej z dniem 30 listopada 2001r. - aktualnie art. 59 § 2 u.p.e.a. ), postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu, jeżeli jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.
Art. 59 § 1 pkt. 9 cyt. ustawy oznacza, innymi słowy, że nie prowadzi się egzekucji należności pieniężnej, co miało miejsce w tej sprawie, gdy z góry wiadomo, że uzyskana kwota nie przewyższy kwoty wydatków egzekucyjnych. Stwierdzić wobec tego należy, iż organy egzekucyjne zasadnie umorzyły postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] powołując przytoczona dyspozycję art. 59 § 1 pkt. 9 u.p.e.a.
Jak wielokrotnie podkreśla się w orzecznictwie ( m.in. wyrok NSA z dnia 10 czerwca 1997r. w sprawie I SA/Łd 1625/96, wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2002r. w sprawie I SA/ Gd 1818/00 ), umorzenie postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt. 9 u.p.e.a. nie stanowi przeszkody do podjęcia ponownej egzekucji.
Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 61 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wszczęcie ponownej egzekucji może nastąpić w przypadku, gdy zostanie ujawniony majątek zobowiązanego lub inne źródło jego dochodu, przy spełnieniu przesłanki, iż ewent. pozyskane z tych źródeł kwoty przewyższą kwotę wydatków egzekucyjnych ( aktualnie art. 59 § 2 cyt. ustawy oraz Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2001 r. w sprawie sposobu postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych Dz. U. Nr. 74/01, poz. 790 ).
Mając na uwadze treść skargi i pisma pełnomocnika strony skarżącej 29 czerwca 2005r. wskazać należy, że postanowieniem z dnia [...], w sprawie [...], Sąd Rejonowy przekazał komornikowi sądowemu przy tym sądzie do łącznego prowadzenia, w trybie egzekucji sądowej, zarówno egzekucję sądową jak i administracyjną, a wobec tego stronie skarżącej przysługuje skarga na czynności komornika w trybie ustawy Kpc.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) ogranicza się do badania zaskarżonych decyzji pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym, nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153/02, poz. 1270 ) skargę oddalił.