I SA/Gd 424/21

I SA/Gd 424/21 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2021-08-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-04-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /przewodniczący/
Irena Wesołowska
Małgorzata Gorzeń /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I GSK 1263/22 - Wyrok NSA z 2025-10-22
I GZ 44/22 - Postanowienie NSA z 2022-02-24
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 10 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi A.A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2021 r., nr [....] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 134, art. 127 § 2 i § 3 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej: k.p.a.) stwierdziło niedopuszczalność odwołania A.A. od pisma Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie [...] z dnia 25 listopada 2020 r. Nr [...] informującego o nieuwzględnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o przyznanie dofinansowania ze środków PFRON.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 03.09.2020r. A.A. (dalej: strona, skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach Modułu III programu "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi" - w związku utratą możliwości korzystania z opieki świadczonej w placówkach rehabilitacyjnych.
Pismem z dnia 14.10.2020r. Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie [...] (dalej: Dyrektor PCPR) poinformował stronę o odmownym rozpatrzeniu jej wniosku. Pismo to nie zawierało żadnych pouczeń o sposobie i terminie zaskarżenia.
W dniu 21.10.2020r. strona zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy powołując się na uchybienia popełnione przy weryfikacji jej wniosku.
Pismem z dnia 25.11.2020r. Dyrektor PCPR poinformował stronę o nieuwzględnieniu jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie wskazał, że jego stanowisko jest ostateczne i nie przysługuje na nie prawo wniesienia odwołania.
W dniu 09.12.2020r. strona wniosła odwołanie od ww. pisma.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też jako organ odwoławczy) stwierdziło niedopuszczalność odwołania od omawianego pisma Dyrektora PCPR z dnia 25 listopada 2020r. Wskazało, że pismo to nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a. W konsekwencji odwołanie od przedmiotowego pisma stronie nie przysługuje.
A.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższe postanowienie, w której opisała przebieg postępowania i wskazała, że wszyscy uczniowie jej szkoły otrzymali dofinansowanie, oprócz samej strony.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) podlegało postanowienie z dnia 15 stycznia 2021r. którym organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącej od pisma Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie [...] z dnia 25 listopada 2020r. informującego o negatywnym rozpoznaniu wniosku strony o przyznanie dofinansowania ze środków PFRON.
Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowi art. 134 k.p.a. Zgodnie z tą regulacją organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Przywołany przepis dotyczy pierwszego etapu postępowania odwoławczego, w którym następuje badanie wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym. Na tym etapie organ odwoławczy jest obowiązany ocenić czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie. W razie stwierdzenia niedopuszczalności lub uchybienia terminu organ odwoławczy nie może rozpatrzyć merytorycznie wniesionego środka zaskarżenia.
Niedopuszczalność odwołania, o której mowa w art. 134 k.p.a., może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowym. Przy czym niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji (postanowienia) w toku instancji.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że odwołanie nie jest dopuszczalne z przyczyn przedmiotowych.
Sąd podziela stanowisko Kolegium, że zaskarżone przez stronę pismo Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie [...] z dnia 25 listopada 2020 r. informujące o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o przyznanie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach Modułu III programu "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi" w związku utratą możliwości korzystania z opieki świadczonej w placówkach rehabilitacyjnych – nie spełnia wymogów indywidualnego aktu administracyjnego, jakim jest decyzja.
Wskazać należy, że decyzja administracyjna jest kwalifikowanym aktem administracyjnym, cechującym się zewnętrznym charakterem, władczym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, skierowanym do konkretnego adresata. Akt administracyjny w postaci decyzji administracyjnej musi mieć odpowiednią formę, jaką wyznaczają przepisy prawa (art. 107 § 1 k.p.a.). Jej wydanie następuje po wszczęciu postępowania, zebraniu materiału dowodowego i dokonaniu subsumcji ustalonego w tym postępowaniu stanu faktycznego do norm prawa materialnego znajdujących zastosowanie w sprawie. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jako minimum elementów koniecznych dla zakwalifikowania pisma jako decyzji uznaje się: oznaczenie organu administracji wydającego akt, wskazanie adresata aktu, podstawę prawną, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Brak któregokolwiek z tych elementów dyskwalifikuje pismo organu, jako rozstrzygnięcie o cechach decyzji.
W ocenie składu orzekającego pismo organu z dnia 25 listopada 2020 r. dotknięte jest brakami, wobec których nie spełnia ono minimum koniecznych elementów, aby uznać je za decyzję administracyjną. Pismo to nie zawiera bowiem rozstrzygnięcia o istocie indywidualnej sprawy administracyjnej, w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. i ma charakter wyłącznie informacyjno-wyjaśniający. Nie wskazano właściwego organu, tj. pismo podpisane zostało przez Dyrektora PCPR bez wskazania, czy jest on organem realizującym ww. program w ramach Modułu III. Pismo to nie zawiera też żadnej podstawy prawnej. W konsekwencji odwołanie od przedmiotowego pisma stronie nie przysługiwało, gdyż nie stanowi ono decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a.
Jeśli sprawa nie została załatwiona przez wydanie decyzji administracyjnej, a strona wniosła odwołanie od informacji udzielonej jej przez Dyrektora PCPR, to organ odwoławczy zobowiązany był stwierdzić niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a.
Zaakcentowania także wymaga, iż postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołania nie ma charakteru merytorycznej oceny rozstrzygnięcia sprawy, a jest jedynie formalnym stwierdzeniem, że odwołanie lub zażalenie nie może zostać rozpoznane.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.