I SA/Gd 385/18

I SA/Gd 385/18 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2019-12-30
Data wpływu
2018-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Marek Kraus /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I FZ 236/19 - Postanowienie NSA z 2019-10-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 195 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" S.A. z siedzibą we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 385/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi "A" S.A. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2014 r. postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 385/18 o odrzuceniu skargi.
Uzasadnienie
1.1. "A" S.A. z siedzibą we W. (dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IAS") z dnia [...] 2018 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2014 r. Skargę podpisał jako prezes zarządu Spółki W.C..
Do skargi załączono m.in. Protokół z posiedzenia Rady Nadzorczej Spółki z dnia 20 marca 2018 r., w toku którego na mocy uchwały nr [...] powołano Pana W.C. na Prezesa Zarządu (załączono str. 1-2 uchwały), odpis aktualny z KRS na dzień 21 marca 2018 r., w którym jako Prezes Zarządu widnieje Pan M.G. oraz odpis pełny z KRS na dzień 22 marca 2016 r., w którym jako Prezes Zarządu widnieje Pan M.S., a także Protokół nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników (akt notarialny z dnia 16 czerwca 2014 r.), w toku którego na mocy uchwały nr [...] powołano Pana P.Z. jako Prezesa Zarządu.
1.2. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 kwietnia 2018 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut ...) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a"), z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
1.3. Przy piśmie z dnia 28 maja 2018 r. Skarżąca przedłożyła ponownie dokumenty stanowiące załączniki do skargi, załączając dodatkowo str. 3-4 uchwały nr [...] z dnia 20 marca 2018 r.
2. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 385/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Skarżącej na decyzję Dyrektora IAS z dnia [...] 2018 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że do wniesionej skargi nie przedłożono dokumentów, z których w sposób nie budzący wątpliwości wynikałoby umocowanie W.C. do samodzielnego wniesienia skargi w imieniu Spółki ani dokumentów, które określałyby sposób reprezentacji Spółki uzasadniający samodzielne działanie W.C..
Pomimo doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia ich w terminie, Skarżąca nie przedłożyła odpisu aktualnego ani pełnego KRS, statutu ani żadnego innego dokumentu określającego sposób jej reprezentacji, który uprawniałby Sąd do stwierdzenia prawidłowego umocowania W.C. do samodzielnego reprezentowania Spółki na dzień wniesienia skargi.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd nie mógł stwierdzić, czy wnoszący skargę W.C. był prawidłowo umocowany do reprezentowania Skarżącej spółki i działania w jej imieniu, w tym do wniesienia skargi.
Ponadto Sąd wskazał, iż na dzień podjęcia rozstrzygnięcia w Rejestrze Przedsiębiorców KRS Spółki brak jest wpisów w podrubryce określającej dane osób wchodzących w skład zarządu Spółki, jako organu uprawnionego do jej reprezentacji.
3.1. Pismem z dnia 31 lipca 2018 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2018 r., zarzucając naruszenie przepisów prawa:
- art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię w okolicznościach faktycznych sprawy i przyjęcie, że Spółka nie wykonała obowiązku ustawowego wykazania umocowania organu do reprezentacji przy pierwszej czynności w sprawie;
- art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, iż Spółka była nienależycie reprezentowana podczas wnoszenia skargi do WSA, oraz iż Spółka nie udowodniła prawidłowej reprezentacji w dacie złożenia skargi;
- art. 45 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP poprzez ograniczenie stronie prawa do sądu w sytuacji zagrożenia jej bytu ekonomicznego i prawnego.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz uwzględnienie zażalenia w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a., z uwagi na okoliczność, iż jest ono oczywiście uzasadnione. Zażalenie podpisał jako prezes zarządu W.C..
W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że zarząd jest jednoosobowy, a wniosek o zgłoszenie zmian osobowych w KRS został złożony w dniu 1 czerwca 2018 r. i jest nadal procedowany przez sąd rejestrowy. Zdaniem Spółki W.C. jako prezes zarządu i jedyny członek zarządu, był w dacie wnoszenia skargi umocowany do reprezentacji Spółki, a Spółka składając do akt sprawy dokument świadczący o powołaniu nowej rady nadzorczej w dniu 19 marca 2018 r. a następnie protokół z posiedzenia rady nadzorczej w dniu 20 marca 2018 r. z uchwałą o wyborze do zarządu W.C. i powierzeniu mu funkcji prezesa zarządu, czyniła zadość wymogom ustawowym.
3.2. W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 września 2018 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie aktualnego KRS lub jego uwierzytelnionego odpisu potwierdzającego, że W.C. jest osobą uprawnioną do reprezentowania Spółki, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
3.3. Pismem z dnia 2 października 2018 r. Skarżąca nadesłała zarządzenie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym z dnia 12 września 2018 r. oraz odpis KRS na dzień 2 października 2018 r. wraz z wyjaśnieniem powodów braku jeszcze wpisu W.C. do tego Rejestru oraz wskazaniem, że w sprawie zostały już przedstawione wszystkie dokumenty, którymi dysponuje Spółka, dla potwierdzenia umocowania W.C. do jej reprezentowania w charakterze prezesa jednoosobowego zarządu.
4. Postanowieniem z dnia 22 października 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 385/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd stwierdził, że: - nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braku formalnego zażalenia z dnia 31 lipca 2018 r.; - zażalenie podpisał W.C., który mimo powołania go na stanowisko prezesa zarządu Spółki na mocy uchwały z dnia 20 marca 2018 r. nie został ujawniony w KRS; - do zażalenia załączono pismo o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu przez M.G. oraz postanowienie Sądu Rejestrowego z dnia 24 kwietnia 2018 r. o wykreśleniu tej osoby z KRS jako prezesa zarządu; - powstała zatem wątpliwość co do aktualnego na dzień wniesienia zażalenia składu zarządu Spółki i osoby pełniącej funkcję prezesa jej zarządu; - pismem z dnia 2 października 2018 r. Skarżąca wskazała, że przed wspomnianym Sądem Rejestrowym toczy się postępowanie o wpis zmian w KRS, które obejmuje swoim zakresem wpis miedzy innymi nowego zarządu w osobie W.C.; - z załączonego zarządzenia referendarskiego z dnia 12 września 2018 r. wynika, że Spółka została wezwana do przedłożenia dokumentów potwierdzających imię i nazwisko W.C., gdyż okazało się, że brak jest w rejestrze osoby o podanym nr PESEL; - z kolei w odpisie aktualnym KRS nie ma wpisów danych osób wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentacji Spółki; - nadto wskazano w nim w ramach sposobu reprezentacji Spółki, że do składania oświadczeń w jej imieniu uprawnieni są dwaj członkowie zarządu działający łącznie albo jeden członek zarządu działający łącznie z prokurentem, przy czym w rubryce "Prokurenci" brak jest wpisów. Sąd I instancji uznał, że okoliczności te uprawniały do uznania, że Skarżąca nie wykazała, iż wskazana osoba, podpisana pod wniesionym zażaleniem, jest uprawniona do jej reprezentowania. Uzasadniona była wątpliwość co do prawidłowości danych osoby podanej jako prezes zarządu, z uwagi na treść pisma sądowego oraz brak wskazania w uchwale z dnia 20 marca 2018 r. (powołującej W.C. na prezesa zarządu Spółki) jakichkolwiek danych pozwalających na identyfikację wskazanej osoby (daty urodzenia, numeru PESEL, miejsca zamieszkania, numeru dowodu osobistego). W związku z nieprzedłożeniem Sądowi aktualnego KRS, ani jego uwierzytelnionego odpisu potwierdzającego, że W.C. jest osobą uprawnioną do reprezentowania Spółki, w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 2 października 2018r., Sąd uznał, że nie uzupełniono braków formalnych zażalenia w zakreślonym terminie, a w związku z powyższym zażalenie należało odrzucić.
5. Skarżąca pismem z dnia 20 listopada 2018 r. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 22 października 2018 r. o odrzuceniu zażalenia.
6. Postanowieniem z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt I FZ 236/19 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2018 r. o odrzuceniu zażalenia.
W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że sąd I instancji bezzasadnie uznał, że zażalenie obarczone było brakiem formalnym w postaci nie wykazania umocowania osoby pod nim podpisanej jako uprawnionej do reprezentowania Spółki. Ponadto WSA w Gdańsku nieprawidłowo ocenił, że Skarżąca nie zastosowała się do wezwania (abstrahując od oceny o braku podstaw do wystosowania wezwania) do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie aktualnego KRS lub jego uwierzytelnionego odpisu potwierdzającego, że W.C. jest osobą uprawnioną do reprezentowania Spółki. Skarżąca bowiem wyjaśniła, że wszelkie dokumenty potwierdzające umocowanie do jednoosobowego reprezentowania Spółki znajdują się w aktach sprawy, a ponadto, że przed sądem rejestrowym toczy się postępowanie o wpisanie zmian do KRS w zakresie m.in. ujawnienia nowego zarządu Spółki w osobie W.C..
NSA stwierdził, że do wykazania umocowania do reprezentacji osoby prawnej niekoniecznie musi być wymagany odpis z KRS, gdyż to samo można osiągnąć poprzez każdy dokument należycie ujawniający zasady reprezentacji. W konsekwencji nie tylko dokument urzędowy (odpis z rejestru), ale również prywatny czyni zadość takim wymogom, np. stosowna uchwała o powołaniu danej osoby do zarządu, która podlega badaniu pod względem prawdziwości, jak i zgodności z prawdą wynikających z niego danych. Żaden przepis prawa nie stanowi, iż do reprezentowania osoby prawnej uprawnione są tylko te osoby, które w takim charakterze figurują w KRS.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w aktach sądowych znajduje się statut Spółki, zgodnie z którym zarząd Spółki składa się z jednego do trzech członków, a liczbę członków ustala organ powołujący zarząd. Znajduje się również notarialnie uwierzytelniony Protokół z posiedzenia Rady Nadzorczej Spółki z dnia 20 marca 2018 r., z którego wynika, że w tym dniu powołano W.C. do zarządu Spółki powierzając mu funkcję prezesa zarządu. Nie wynika przy tym z niego, aby organ powołujący zarząd ustalił wieloosobowy skład zarządu Spółki. Ponadto w aktach znajduje się pismo z dnia 21 lutego 2018 r. o złożeniu rezygnacji z funkcji prezesa zarządu Spółki przez J. G. ze skutkiem na dzień 21 lutego 2018 r. Skarżąca wyjaśniła również, że zmiana w zarządzie Spółki została zgłoszona do właściwego sądu rejestrowego i że wówczas oczekiwała na odpowiedni wpis do KRS. Z załączonej zaś do odpowiedzi Spółki informacji z KRS (stan na dzień 2 października 2018 r.) wynikało, że na ten dzień nikt nie został jeszcze wpisany jako osoba uprawniona do reprezentacji Spółki.
Na podstawie przedstawionych dokumentów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organem uprawnionym do reprezentowania Spółki jest jej zarząd; prezesem i zarazem członkiem zarządu jest W.C.; poprzedni prezes zarządu z dniem 21 lutego 2018 r. złożył rezygnację, co potwierdza fakt wykreślenia tej osoby z KRS; Spółka nie ma zarządu wieloosobowego; ujawniony w KRS sposób reprezentacji dotyczy sytuacji, w której zarząd jest wieloosobowy.
W takim stanie rzeczy sąd I instancji wadliwie przyjął, że W.C. nie wykazał, iż jest osobą uprawnioną do reprezentowania Spółki. Skoro bowiem został powołany do jednoosobowego zarządu jako prezes Spółki, to mając na uwadze art. 368 § 1, § 2 i art. 372 § 1 Kodeksu spółek handlowych, on tę Spółkę reprezentował.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie z dnia 31 lipca 2018 r. zostało wniesione przez prawidłowo umocowanego prezesa zarządu Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
6.1. Wobec uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2018 r. o odrzuceniu zażalenia z dnia 31 lipca 2018 r. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 czerwca 2018 r. o odrzuceniu skargi, sprawa powróciła do etapu wymagającego dalszego procedowania nad zażaleniem Skarżącej z dnia 31 lipca 2018 r.
6.2. Wniesione przez Skarżącą zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
6.3. W przypadku, gdy – jak stanowi art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.") – zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przysyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Przepis ten, eliminując mnożenie instancji sądowych, służy racjonalizacji postępowania i realizacji nakazu rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej).
Uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe m.in. wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, taki charakter ma zażalenie Skarżącej na postanowienie tut. Sądu z dnia 27 czerwca 2018 r. w przedmiocie odrzucenia skargi.
Rozpatrując zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku aprobuje stanowisko Skarżącej, iż W.C., jako prezes i jedyny członek zarządu Spółki, był w dacie wnoszenia skargi prawidłowo umocowany do reprezentacji Spółki, a Spółka składając do akt sprawy dokument świadczący o powołaniu nowej rady nadzorczej w dniu 19 marca 2018 r., a następnie protokół z posiedzenia rady nadzorczej w dniu 20 marca 2018 r. z uchwałą o wyborze do zarządu W.C. i powierzeniu mu funkcji prezesa zarządu, czyniła zadość wymogom ustawowym wykazania jego umocowania do reprezentowania Spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Rozpatrujący niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z treścią art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie zaś do treści art. 28 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Będąc związanym na podstawie art. 190 p.p.s.a. wykładnią dokonaną w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt I FZ 236/19, Sąd przywołuje ją poniżej w zakresie niezbędnym dla rozpatrzenia sprawy.
Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu Skarżącej, będącej osobą prawną, może być niewątpliwie odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Z art. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 986) wynika, że rejestr obejmuje podmioty, na które przepisy ustaw nakładają obowiązek uzyskania wpisu do tego Rejestru. Podkreślić należy również, że z art. 29 p.p.s.a. wynika, iż wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu. Ustawodawca nie wskazuje jednak tego, jaki ma to być rodzaj dokumentu. Tym samym do wykazania umocowania do reprezentacji osoby prawnej niekoniecznie musi być wymagany odpis z KRS, gdyż to samo można osiągnąć poprzez każdy dokument należycie ujawniający zasady reprezentacji. W konsekwencji nie tylko dokument urzędowy (odpis z rejestru), ale również prywatny czyni zadość takim wymogom, np. stosowna uchwała o powołaniu danej osoby do zarządu, która podlega badaniu pod względem prawdziwości, jak i zgodności z prawdą wynikających z niego danych. W tym miejscu należy podkreślić, że żaden przepis prawa nie stanowi, iż do reprezentowania osoby prawnej uprawnione są tylko te osoby, które w takim charakterze figurują w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z przepisów art. 14-17 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wynikają jedynie pewne rygory i domniemania prawne, służące zapewnieniu pewności i bezpieczeństwa obrotu, a składające się na domniemanie wiary publicznej rejestru.
W aktach sądowych znajduje się statut Spółki (karty 185-187), zgodnie z którym zarząd Spółki składa się z jednego do trzech członków, a liczbę członków ustala organ powołujący zarząd. Znajduje się również notarialnie uwierzytelniony Protokół z posiedzenia Rady Nadzorczej Spółki z dnia 20 marca 2018 r., z którego wynika, że w tym dniu powołano W.C. do zarządu Spółki powierzając mu funkcję prezesa zarządu. Nie wynika przy tym z niego, aby organ powołujący zarząd ustalił wieloosobowy skład zarządu Spółki. Ponadto w aktach znajduje się pismo z dnia 21 lutego 2018 r. o złożeniu rezygnacji z funkcji prezesa zarządu Spółki przez J.G. ze skutkiem na dzień 21 lutego 2018 r. Skarżąca wyjaśniła również (przedkładając na tę okoliczność zarządzenie referendarskie z dnia 12 września 2018 r. - karta 211 akt sądowych), że zmiana w zarządzie Spółki została zgłoszona do właściwego sądu rejestrowego i że wówczas oczekiwała na odpowiedni wpis do KRS. Z załączonej zaś do odpowiedzi Spółki informacji z KRS (stan na dzień 2 października 2018 r.) wynikało, że na ten dzień nikt nie został jeszcze wpisany jako osoba uprawniona do reprezentacji Spółki. Natomiast w zakresie sposobu reprezentacji, postanowiono, że "Jeżeli zarząd jest wieloosobowy, do składania oświadczeń w imieniu Spółki uprawnieni są dwa członkowie zarządu działający łącznie albo jeden członek zarządu działający łącznie z prokurentem".
Na podstawie przedstawionych dokumentów stwierdzić więc należało – w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym – że organem uprawnionym do reprezentowania Spółki jest jej zarząd; prezesem i zarazem członkiem zarządu jest W.C.; poprzedni prezes zarządu z dniem 21 lutego 2018 r. złożył rezygnację, co potwierdza fakt wykreślenia tej osoby z KRS; Spółka nie ma zarządu wieloosobowego; ujawniony w KRS sposób reprezentacji dotyczy sytuacji, w której zarząd jest wieloosobowy.
W takim stanie rzeczy przyjąć należało – jak domaga się tego Skarżąca Spółka – że wykazano, iż W.C. jest osobą uprawnioną do reprezentowania Spółki. Skoro bowiem został powołany do jednoosobowego zarządu jako prezes Spółki, to mając na uwadze art. 368 § 1, § 2 i art. 372 § 1 Kodeksu spółek handlowych, on tę Spółkę reprezentował.
Skoro zatem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt I FZ 236/19 uznał, że zażalenie z dnia 31 lipca 2018 r. zostało wniesione przez prawidłowo umocowanego prezesa zarządu Skarżącej Spółki, to – wobec tożsamości dokumentów przedstawionych w załączeniu do tegoż zażalenia z dokumentacją załączoną do wniesionej przez Skarżącą skargi – uznać należało, że skarga została wniesiona przez prawidłowo umocowanego do reprezentowania Skarżącej Spółki prezesa jej zarządu w osobie W.C..
Wskazać również należy, iż w aktach sprawy sądowej (k. 230-233, 267-270) znajdują się wydruki informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców KRS z dnia 18 października 2018 r. oraz 20 listopada 2018 r., w których w Dziale 2, Rubryce 1 "Organ uprawniony do reprezentacji podmiotu", Podrubryce 1 "Dane osób wchodzących w skład organu" wskazano W.C. jako Prezesa Zarządu.
W świetle powyższego, Sąd uznaje, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez prawidłowo umocowanego prezesa zarządu Skarżącej Spółki, która w sposób wystarczający wykazała uprawnienie W.C. do jej reprezentowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w niniejszym postępowaniu. Jak wynika z przedłożonych przez Skarżącą, a przywołanych powyżej, dokumentów, Spółka – dosyłając w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 27 kwietnia 2018 r. wszystkie cztery strony protokołu z posiedzenia Rady Nadzorczej Spółki z dnia 20 marca 2018 r., w tym uchwały o powołaniu W.C. na stanowisko prezesa zarządu Spółki – wykazała w sposób prawidłowy umocowanie W.C. do reprezentowania Skarżącej oraz wniesienia w jej imieniu skargi na decyzję Dyrektora IAS do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Uznać zatem należy, że tut. Sąd błędnie zastosował w niniejszej sprawie przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowiący o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi pomimo wezwania. Wskutek powyższego Sąd niezasadnie odrzucił skargę zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2018 r. na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie, Sąd wskazuje, iż w analogicznej sprawie dotyczącej rozliczenia Spółki w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 września 2019 r. sygn. akt I FZ 168/19 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 396/18 o odrzuceniu skargi Skarżącej Spółki, wskazując, że ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów (tożsamych z tymi znajdującymi się w aktach niniejszej sprawy – przyp. tut. Sądu) wynika prawidłowe umocowanie W.C. do złożenia skargi.
6.4. W związku z powyższym Sąd uznając wniesione przez Skarżącą zażalenie za oczywiście uzasadnione, w trybie autokontroli na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi.