I SA/GD 363/24

I SA/Gd 363/24 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-02-26
Data wpływu
2024-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Irena Wesołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 178, art. 177 § 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 26 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej P. W. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 29 lutego 2024 r. nr 2201-IOV-2.623.1.2023/02/04 w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za okresy od grudnia 2012 r. do czerwca 2014 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z 6 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. W. (dalej: "Skarżący") w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za okresy od grudnia 2012 r. do czerwca 2014 r.
Odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem doręczono Stronie w dniu 10 września 2024 r. wraz pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej i konieczności sporządzenia jej przez pełnomocnika będącego: adwokatem, doradcą podatkowym lub radcą prawnym.
Skarżący, pismem z 7 października 2024 r. (data stempla pocztowego) złożył sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z 10 lutego 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Gd 254/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 31 grudnia 2024 r. o odmowie przyznania prawa pomocy
w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Doręczenie postanowienia Stronie nastąpiło w dniu 17 lutego 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa
w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z kolei przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3.
Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności
w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Jak zaś wynika
z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Niepodpisanie skargi kasacyjnej przez podmiot uprawniony do jej sporządzenia nie jest brakiem formalnym, który mógłby zostać uzupełniony na wezwanie Sądu, jest to bowiem brak materialny skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. m.in. postanowienie NSA z 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 571/10; orzeczenia dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana osobiście przez P.W. Z treści skargi kasacyjnej
i z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący była adwokatem lub radcą prawnym lub należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia.
Odnotować należy, że w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie przyznania adwokata lub radcy prawnego celem sporządzenia skargi kasacyjnej (następnie rozszerzonego o zwolnienia
z kosztów sądowych). Postępowanie z wniosku Strony o przyznanie prawa pomocy odmawiające przyznania prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone.
Stosownie do treści art. 177 § 6 p.p.s.a. w przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego na wniosek, o którym mowa w § 3, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie - wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie. Zwrot normatywny "nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia" należy interpretować w ten sposób, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia postanowienia, który to dzień jest początkiem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W okolicznościach sprawy, w dacie wniesienia skargi kasacyjnej nie doszło do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji nie otworzył się termin do wniesienia skargi kasacyjnej o którym mowa w art. 177 § 6 p.p.s.a. W konsekwencji, zdaniem Sądu, wniesienie skargi kasacyjnej przez Stronę, która złożyła wniosek o prawo pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika po wydaniu orzeczenia, a przed doręczeniem jej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy jest niedopuszczalne. Może to nastąpić dopiero w dniu doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 16 lutego 2018 r., sygn. akt I OZ 120/18).
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z w art. 177 § 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.