I SA/Gd 314/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2024-10-25
NSAAdministracyjneŚredniawsa
kuratorwynagrodzenie kuratorauzupełnienie wyrokupostępowanie sądowoadministracyjnekoszty zastępstwa procesowegokompetencje sądu

WSA w Gdańsku odmówił uzupełnienia wyroku w zakresie wynagrodzenia kuratora, wskazując, że kompetencje do jego ustalenia ma sąd, który kuratora ustanowił.

Kurator strony skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku WSA w Gdańsku, domagając się orzeczenia o należnym mu wynagrodzeniu. Sąd, powołując się na art. 157 § 1 p.p.s.a. oraz przepisy dotyczące wynagrodzenia kuratora (art. 42 k.c., art. 179 k.r.o.), uznał wniosek za niezasadny. Stwierdził, że kompetencje do ustalenia wynagrodzenia kuratora ustanowionego przez sąd przysługują sądowi, który go ustanowił, a nie sądowi administracyjnemu rozpatrującemu sprawę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał wniosek kuratora K.P. o uzupełnienie wyroku z dnia 9 października 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 314/24. Wniosek dotyczył orzeczenia o należnym kuratorowi wynagrodzeniu. Sąd przypomniał, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), strona może domagać się uzupełnienia wyroku, jeśli sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Sąd administracyjny wskazał, że wynagrodzenie kuratora ustanowionego na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego (k.c.) jest regulowane przez art. 179 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (k.r.o.), a jego przyznanie należy do organu państwowego, który kuratora ustanowił, czyli sądu rejestrowego. Sąd podkreślił brak przepisów przyznających tę kompetencję innemu organowi w postępowaniu administracyjnym czy sądowoadministracyjnym. Nawet w przypadku, gdy właściwy jest organ administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kosztów sądowych w sprawach cywilnych. Powołując się na uchwały Sądu Najwyższego (III CZP 117/88, III CZP 106/17) i orzecznictwo WSA w Warszawie (III SA/Wa 327/16), sąd administracyjny stwierdził, że nie ma podstaw do orzekania o wynagrodzeniu kuratora przez inny organ niż sąd, który go ustanowił. W związku z tym wniosek kuratora został uznany za niezasadny i oddalony na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania o wynagrodzeniu kuratora ustanowionego przez sąd cywilny.

Uzasadnienie

Wynagrodzenie kuratora ustanowionego na podstawie art. 42 k.c. jest przyznawane przez sąd rejestrowy, który go ustanowił. Brak jest przepisów w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym pozwalających sądowi administracyjnemu na ustalenie takiego wynagrodzenia. Właściwe są przepisy dotyczące kosztów sądowych w sprawach cywilnych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 157 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

k.r.o. art. 179

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Przepis regulujący przyznawanie wynagrodzenia kuratorowi przez organ państwowy, który go ustanowił.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 157 § § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.

p.p.s.a. art. 157 § § 3

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.

k.c. art. 42

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący ustanowienia kuratora.

u.k.s.c. art. 9 § pkt 3

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Podstawa do wydania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia kuratorów.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej

Szczegółowe regulacje dotyczące wynagrodzenia kuratorów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania o wynagrodzeniu kuratora ustanowionego przez sąd cywilny. Kompetencje do ustalenia wynagrodzenia kuratora przysługują sądowi, który go ustanowił.

Godne uwagi sformułowania

brak przepisu, który przyznawałby tę kompetencję innemu organowi brak jakichkolwiek podstaw, aby o wynagrodzeniu kuratora ustanowionego przez sąd, na podstawie art. 42 k.c., miał orzekać inny organ, niż sąd który go ustanowił

Skład orzekający

Małgorzata Gorzeń

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu administracyjnego w sprawach dotyczących wynagrodzenia kuratora ustanowionego w postępowaniu cywilnym."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy kurator został ustanowiony przez sąd cywilny, a wniosek o wynagrodzenie jest kierowany do sądu administracyjnego rozpatrującego inną sprawę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z wynagrodzeniem kuratora, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskoczenia czy szerokiego zainteresowania publicznego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Gd 314/24 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-10-25
Data wpływu
2024-04-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Małgorzata Gorzeń /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III FZ 36/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-10
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 157 § 1, § 2, §
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 25 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.P. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 października 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 314/24 w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 lutego 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.3.2024.EW w przedmiocie skargi na czynności zabezpieczające postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 9 października 2024 r. oddalił skargę D. Sp. z o.o. z siedzibą w G., reprezentowaną przez kuratora w osobie K. P., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 lutego 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.3.2024.EW w przedmiocie skargi na czynności zabezpieczające.
W piśmie złożonym w sądzie w dniu 16 października 2024 r. kurator złożył wniosek o uzupełnienie tego wyroku, poprzez orzeczenie o należnym wynagrodzeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z art. 157 § 2 p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Na mocy § 3 tego artykułu, orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
Sąd wskazuje, że wynagrodzenie kuratora ustanowionego na podstawie art. 42 k.c. uregulowane zostało w art. 179 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (k.r.o.). W przepisie tym wyraźnie wskazuje się, że wynagrodzenie to przyznaje organ państwowy, który go ustanowił, czyli sąd rejestrowy. O tym, że o ustaleniu wynagrodzenia należnego kuratorowi decyduje sąd świadczy również to, że brak przepisu, który przyznawałby tę kompetencję innemu organowi. Co więcej, nawet wtedy, gdy właściwym dla ustalenia wynagrodzenia jest organ administracyjny, przyjmuje się, że z tego względu, iż w przepisach regulujących postępowanie administracyjne i sądowo - administracyjne brak regulacji, która określałaby sposób ustalania takiego wynagrodzenia, należy stosować odpowiednio regulację najbardziej zbliżoną, za którą uznaje się wydane na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 959) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. 2018 r., poz. 536), zob. uchwałę SN z dnia 9 lutego 1989 r., III CZP 117/88 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2017 r., III SA/Wa 327/16. Biorąc pod uwagę te wszystkie okoliczności stwierdzić należy, że brak jakichkolwiek podstaw, aby o wynagrodzeniu kuratora ustanowionego przez sąd, na podstawie art. 42 k.c., miał orzekać inny organ, niż sąd który go ustanowił (tak w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2018 r. III CZP 106/17).
Z uwagi na powyższe, wniosek kuratora strony skarżącej o uzupełnienie wyroku w zakresie wskazanym we wniosku, należy uznać za niezasadny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI