I SA/Gd 312/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na niewykonanie wyroków, ponieważ przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. dopuszcza skargę na niewykonanie wyroku tylko w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Skarżący wniósł skargę na niewykonanie przez organy administracji szeregu wyroków sądów administracyjnych, domagając się wymierzenia kary grzywny. Sąd uznał jednak, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ przepis art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku wyłącznie do sytuacji, gdy dotyczy on bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Żaden z przywołanych przez skarżącego wyroków nie dotyczył tych kwestii, co skutkowało odrzuceniem skargi.
Skarżący W. N. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni. Skarga dotyczyła oddalenia zarzutu nieistnienia obowiązku i braku wymagalności obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący domagał się nałożenia kary grzywny na organy administracji za ich działania i zaniechania w kwestii przedawnienia zaległości podatkowej. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania wniosku o wymierzenie kary grzywny, wskazując na konieczność określenia, czy dotyczy on niewykonania wyroku, bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania. Skarżący wskazał, że wniosek dotyczy prawomocnych wyroków sądów administracyjnych w zakresie interpretacji prowadzenia postępowań egzekucyjnych oraz kwestii przedawnienia zaległości podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, powołując się na art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wyjaśnił, że przepis ten dopuszcza skargę na niewykonanie wyroku jedynie w przypadku, gdy wyrok uwzględniał skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponieważ żaden z przywołanych przez skarżącego wyroków nie dotyczył tych kwestii, skarga na ich niewykonanie została uznana za niedopuszczalną i odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego jest dopuszczalna wyłącznie w przypadku, gdy wyrok uwzględniał skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na literalnym brzmieniu art. 154 § 1 p.p.s.a., który w sposób jednoznaczny ogranicza dopuszczalność skargi na niewykonanie wyroku do sytuacji związanych z bezczynnością lub przewlekłością postępowania. Ponieważ przywołane przez skarżącego wyroki nie dotyczyły tych kwestii, skarga została uznana za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 154 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten dopuszcza wniesienie skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, żądając wymierzenia organowi grzywny.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzucił skargę na podstawie tego przepisu w związku z art. 154 § 1 p.p.s.a., co sugeruje, że skarga była niedopuszczalna.
Pomocnicze
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 18
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność skargi na niewykonanie wyroku, który nie dotyczy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
Dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skoro zatem żaden z wyroków nie dotyczył uwzględnienia skargi na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, to oznacza, że nie jest dopuszczalna skarga na ich niewykonanie.
Skład orzekający
Małgorzata Gorzeń
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 154 § 1 p.p.s.a. dotyczącego dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarżący domaga się wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku, a nie innych form egzekucji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy wąskiej interpretacji przepisu, co czyni ją interesującą głównie dla prawników procesualistów.
Sektor
podatkowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Gd 312/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2023-04-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-03-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Małgorzata Gorzeń /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych 644 Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane III FZ 557/23 - Postanowienie NSA z 2023-11-29 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 58 § 1 pkt 6, art. 154 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Dnia 3 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2023 roku na posiedzeniu niejawnym skargi W. N. na niewykonanie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku oraz przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2019 r. sygn. akt I GSK 2485/18 oraz z dnia 8 czerwca 2021 r. sygn. akt III FSK 3545/21, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 636/17, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Po 300/21, wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 909/20 oraz z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 676/21, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Op 765/14, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 72/19 postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W. N. (dalej Skarżący) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej Dyrektor IAS) z dnia 28 listopada 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni z dnia 28 września 2022 r. w przedmiocie oddalenia zarzutu nieistnienia obowiązku oraz braku wymagalności obowiązku w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. We wniesionej skardze Skarżący zawarł wniosek o nałożenie kary grzywny na oba organy administracji odpowiedzialne za zaistniałą sytuację, powstałą na skutek ich bezprawnych działań oraz zaniechań w przedmiocie całkowitego wyjaśnienia kwestii przedawnienia zaległości podatkowej, na którą została zaliczona wpłata podatku VAT za m-c 05/2022, stosownie do przepisu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a."). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 lutego 2023 r. Skarżący został wezwany do sprecyzowania wniosku w przedmiocie wymierzenia organowi administracji kary grzywny w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. poprzez wskazanie czy wniosek o wymierzenie kary grzywny dotyczy niewykonania wyroku Sądu (należy podać sygnaturę sprawy), bezczynności lub przewlekle prowadzonego postępowania (należy podać sygnaturę akt sprawy administracyjnej) w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że Skarżący nie składa skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący wskazał, że wniosek o ukaranie Dyrektora IAS dotyczy prawomocnych wyroków sądów administracyjnych w zakresie interpretacji prowadzenia postępowań egzekucyjnych co do tej samej zaległości podatkowej na podstawie dwóch różnych tytułów wykonawczych, tj. I GSK 2485/18, I SA/Sz 636/17, III SA/Po 300/21, II SA/Wr 72/19, III FSK 3545/21 oraz I SA/Gd 909/20, a także kwestii przedawnienia zaległości podatkowej, na którą została zaliczona wpłata podatku VAT (tj. I SA/Op 765/14) oraz naruszania zasad wyrażonych w art. 8 i 9 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. (tj. I SA/Gd 676/21). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści powyższego przepisu wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z powyższego przepisu wynika również, że warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do jego wykonania. Przedmiotem niniejszej skargi jest niewykonanie wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2019 r. sygn. akt I GSK 2485/18 oraz z dnia 8 czerwca 2021 r. sygn. akt III FSK 3545/21, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 636/17, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Po 300/21, wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 909/20 oraz z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 676/21, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Op 765/14, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 72/19. Żadne z przywołanych powyżej orzeczeń nie dotyczy ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez wskazane w skardze organy administracji. Skoro zatem żaden z wyroków nie dotyczył uwzględnienia skargi na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, to oznacza, że nie jest dopuszczalna skarga na ich niewykonanie. Niemożliwym jest wymierzenie kary grzywny wskazanym organom, gdyż skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI