I SA/Gd 297/25

I SA/Gd 297/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-07-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Marek Kraus /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 161 par 1 pkt 1 i par 2 w zw. z art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 17 marca 2025 r., sygn. akt SKO Gd/949/25 w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt SKO 4740/21 w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2016-2020 postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.
Uzasadnienie
P. S. A. z siedzibą w [...] (dalej: "Skarżąca" lub "Strona"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. (dalej: "SKO w G.", "Kolegium") z dnia 17 marca 2025 r., sygn. akt SKO Gd/949/25 w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt SKO 4740/21 w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku Strony o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2016 -2020.
W odpowiedzi na skargę, SKO w G. poinformowało, że postanowienie
z dnia 17 marca 2025 r. zawiera błędne pouczenie o możliwości jego zaskarżenia. Mianowicie, błędnie zostało wskazane, że na postanowienie służy skarga do WSA
w Gdańsku, podczas gdy środkiem zaskarżenia jest zażalenie, albowiem postanowienie wydane zostało przez SKO w pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe Kolegium poinformowało, że dnia 24 kwietnia 2025 r. wydało postanowienie o sprostowaniu ww. postanowienia – sygn. akt SKO Gd/2027/25 oraz wezwało Stronę skarżącą do udzielenia wyjaśnień, w jaki sposób ma zostać rozpoznana wniesiona przez nią skarga na postanowienie.
Z kolei, w wykonaniu zarządzenia z dnia 29 kwietnia 2025 r., tut. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej do udzielenia wyjaśnienia, czy podtrzymuje skargę z dnia 25 marca 2025 r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 17 marca 2025 r. (sygn. akt SKO Gd/949/25), w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że pełnomocnik Strony podtrzymuje skargę.
W piśmie z 7 maja 2025 r. Kolegium wskazało, iż po sprostowaniu postanowienia z dnia 17 marca 2025 r. w zakresie mylnego pouczenia o środku zaskarżenia oraz po wezwaniu, pełnomocnik Strony skarżącej złożył oświadczenie z dnia 29 kwietnia 2025 r., w którym podał, że złożone przez niego pismo - skarga na postanowienie SKO z dnia 17 marca 2025 r. SKO GD/949/25 ma zostać rozpoznana przez Kolegium jako zażalenie. Do pisma dołączono kopię pisma zwierającego oświadczenie Pełnomocnika Strony.
W piśmie z 18 maja 2025 r. nadesłanym z kolei do tut. Sądu pełnomocnik poinformował, iż wobec sprostowania przez SKO w G. postanowienia z dnia 17 marca 2025 r. i wskazaniu organowi podatkowemu, że skarga ma być rozpoznana jako zażalenie, nie podtrzymuje wniesionej do tut. Sądu skargi.
Na kolejne wezwanie Sądu, pełnomocnik Skarżącej w piśmie z 12 czerwca 2025 r. doprecyzował, że cofa skargę wniesioną na wskazane wyżej postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Na wstępie wskazania wymaga, iż zgodnie z art. 34 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, Sąd wydaje postanowienie
o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W stanie faktycznym sprawy, w odpowiedzi na skargę, SKO w G. poinformowało, że postanowienie z dnia 17 marca 2025 r. zawiera błędne pouczenie
o możliwości jego zaskarżenia. Błędnie wskazano, że na postanowienie służy skarga do WSA w Gdańsku, podczas gdy środkiem zaskarżenia jest zażalenie, z uwagi na wydanie rzeczonego postanowienia przez organ administracyjny w pierwszej instancji.
W piśmie z 18 maja 2025 r. nadesłanym do tut. Sądu pełnomocnik Skarżącej poinformował, iż wobec sprostowania przez SKO w G. postanowienia z dnia 17 marca 2025 r. w zakresie błędnego pouczenia o przysługującym Stronie środku zaskarżenia oraz wskazaniu organowi podatkowemu, że skarga ma być rozpoznana jako zażalenie, nie podtrzymuje wniesionej do tut. Sądu skargi.
Natomiast w piśmie z 12 czerwca 2025 r., pełnomocnik Skarżącej sprecyzował, że cofa skargę wniesioną na wskazane postanowienie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, iż cofnięcie skargi jest prawnie skutecznie. Ponadto, w sprawie nie zachodzą wyżej wymienione okoliczności niedopuszczalności cofnięcia skargi.
Będąc zatem związanym cofnięciem skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.