I SA/Gd 2797/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę podatników na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok, uznając prawidłowość rozliczeń organów podatkowych.
Sprawa dotyczyła skargi M. i M. Z. na decyzję Izby Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok. Skarżący kwestionowali nieuwzględnienie odliczenia składki na ubezpieczenie społeczne za grudzień 1998 r. zapłaconej w 1999 r. oraz zawyżenie wydatku na odpłatne kształcenie syna. Sąd uznał, że składka ZUS za grudzień 1998 r. nie mogła być odliczona od dochodu za 1998 r., gdyż nie została poniesiona w tym roku podatkowym. Podobnie, odliczenie z tytułu kształcenia syna powinno być oparte na faktycznie poniesionych wydatkach, a nie na ustawowym limicie. W konsekwencji, sąd oddalił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał sprawę ze skargi M. i M. Z. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 24 listopada 2000 r., która utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia 23 sierpnia 2000 r. określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok. Organy podatkowe nie uwzględniły odliczenia od dochodu składki na ubezpieczenie społeczne podatnika w kwocie 322,20 zł zapłaconej w 1999 r. (dotyczącej grudnia 1998 r.) oraz odliczenia od podatku kwoty 8,96 zł stanowiącej zawyżenie wydatku na odpłatne kształcenie syna. Skarżący zarzucali niewyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych, sprzeczność ustaleń z materiałem dowodowym oraz naruszenie prawa materialnego, argumentując, że składka ZUS za grudzień 1998 r. powinna być wykazana w PIT-33 za ten rok, a wydatki na naukę syna zostały wykazane prawidłowo. Sąd, powołując się na przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz orzecznictwo NSA, uznał, że składka ZUS za grudzień 1998 r. nie została poniesiona w 1998 r., a zatem nie podlegała odliczeniu od dochodu za ten rok. W kwestii ulgi na kształcenie, sąd stwierdził, że odliczenie powinno być oparte na faktycznie poniesionych wydatkach (3.940 zł, co dawało ulgę 748,60 zł), a nie na ustawowym limicie (757,56 zł), co czyniło zarzut dotyczący różnicy 8,96 zł niezasadnym. Sąd oddalił również zarzuty naruszenia przepisów postępowania jako gołosłowne i nie wskazujące konkretnych uchybień. W konsekwencji, skarga została oddalona na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, składka na ubezpieczenie społeczne za grudzień danego roku podatkowego, zapłacona w styczniu następnego roku, nie może być odliczona od dochodu za ten pierwszy rok podatkowy, ponieważ wydatek ten nie został poniesiony w roku podatkowym, którego dotyczy rozliczenie.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że odliczeniu podlegają składki na ubezpieczenie społeczne poniesione w danym roku podatkowym. Skoro składka za grudzień 1998 r. została zapłacona w 1999 r., nie została poniesiona w 1998 r.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
u.p.d.o.f. art. 26 § 1 pkt 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Podstawą obliczenia podatku jest dochód po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne poniesionych w danym roku podatkowym.
u.p.d.o.f. art. 27a § ust. 3 lit. c)
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Podatek dochodowy zmniejsza się o wydatki na odpłatne kształcenie dzieci własnych.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi, gdy zarzuty są bezzasadne.
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 26 § ust. 7
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.
o.p. art. 200
Ordynacja podatkowa
Przepis dotyczący naruszenia przepisów postępowania przez organ podatkowy.
Dz. U. Nr 153, poz. 1271 art. 97 § § 1
Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa właściwość sądów administracyjnych po zmianach.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit.c)
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu w przypadku naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Składka ZUS za grudzień 1998 r. zapłacona w 1999 r. nie podlega odliczeniu od dochodu za 1998 r., gdyż nie została poniesiona w tym roku podatkowym. Ulga na kształcenie powinna być obliczona od faktycznie poniesionych wydatków, a nie od ustawowego limitu, jeśli wydatek jest niższy od limitu.
Odrzucone argumenty
Nieuwzględnienie odliczenia składki ZUS za grudzień 1998 r. od dochodu za 1998 r. Zawyżenie wydatku na odpłatne kształcenie syna i kwestionowanie decyzji w zakresie różnicy pomiędzy limitem a wyliczeniem kwoty do odliczenia. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (uznane za gołosłowne).
Godne uwagi sformułowania
Podatnicy nie ponieśli w 1998 r. wydatku z tytułu składki ZUS za grudzień 1998 r., zatem słusznie organy podatkowe nie uwzględniły odliczenia tego wydatku od dochodu za 1998 r. Chodzi tu bowiem o faktycznie poniesione wydatki, a nie o limit wydatków, który wynosił 757,56 zł. Całkowicie gołosłowne były zarzuty skargi (powtórzone za odwołaniem) odnośnie naruszenia przepisów postępowania.
Skład orzekający
Sławomir Kozik
przewodniczący
Zbigniew Romała
sprawozdawca
Alicja Stępień
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odliczania składek ZUS zapłaconych po zakończeniu roku podatkowego oraz zasad obliczania ulgi na kształcenie."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 1998 roku i może być mniej aktualne w świetle późniejszych zmian legislacyjnych i orzeczniczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnych zagadnień podatkowych związanych z odliczeniami, które mogą być interesujące dla szerokiego grona podatników i praktyków prawa podatkowego.
“Kiedy można odliczyć składkę ZUS zapłaconą po nowym roku? Sąd wyjaśnia zasady rozliczeń podatkowych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Gd 2797/00 - Wyrok WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2004-04-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2000-12-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Ewa Kwarcińska Sławomir Kozik /przewodniczący/ Zbigniew Romała /sprawozdawca/ Symbol z opisem 611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t Skarżony organ Izba Skarbowa Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Sławomir Kozik Sędziowie NSA Zbigniew Romała /spr./ NSA Alicja Stępień Protokolant – Agnieszka Zalewska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. i M. Z. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 24 listopada 2000 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok, zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę o d d a l a s k a r g ę. Uzasadnienie I SA/Gd 2797/00 U z a s a d n i e n i e Urząd Skarbowy decyzją z dnia 23 sierpnia 2000 r. określił skarżącym M. i M. Z. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. w wysokości 38.842,80 zł, zaległość w wysokości 138 zł, odsetki za zwłokę w wysokości 70,93 zł. Na taki wymiar wpływ miało nieuwzględnienie odliczenia od dochodu składki na ubezpieczenie społeczne podatnika w kwocie 322,20 zł zapłaconej w 1999 r. oraz odliczenia od podatku kwoty 8,96 zł stanowiącej zawyżenie wydatku na odpłatne kształcenie syna podatników. Skarżący odwołali się od powyższej decyzji, zarzucając jej niewyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych spraw, sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego i inne uchybienia procesowe oraz naruszenie prawa materialnego. W ocenie skarżących zapłacona 14 stycznia 1999 r. składka ZUS za grudzień 1998 r. powinna być wykazana w PIT-33 za 1998 r. skoro dotyczyła tego roku podatkowego. Podatnicy konsekwentnie wykazywali wydatki w momencie ich powstania, a nie w momencie zapłaty. Późniejsze wyjaśnienia Ministra Finansów w tym względzie nie mogą wywoływać negatywnych konsekwencji. Ponadto Urząd błędnie ustalił zawyżenie wydatków z tytułu czesnego i nieprawidłowo określił dochody podatników z wynajmu lokalu. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podstawą opodatkowania jest dochód po odliczeniu m. in. składek na ubezpieczenie społeczne poniesionych w danym roku podatkowym. Wydatki podatników na naukę syna wyniosły 3.940 zł, zatem podatnikom przysługiwała ulga w wysokości 19 % wydatku tj. 748,60 zł, a nie w wysokości ustawowego limitu 757,56 zł. Nieporozumieniem było wskazywanie przez skarżących na błędne określenie dochodów z tytułu wynajmu, bowiem organ przyjął go w wysokości zgodnej z zeznaniem. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnicy powtórzyli zarzuty i argumentację przedstawioną w odwołaniu i wnieśli o uchylenie powyższej decyzji. Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi. W piśmie z 31 marca 2004 r. skarżący podnieśli zarzut naruszenia przez Izbę Skarbową art. 200 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) właściwym do rozpoznania sprawy stał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 137 poz. 926 ze zm.) podstawą obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30 stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 4-7 lub art. 25 po odliczeniu m. in. składek na ubezpieczenie społeczne podatnika i osób z nim współpracujących, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym stosownie do art. 26 ust. 7 ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. W niniejszym przypadku podatnicy nie ponieśli w 1998 r. wydatku z tytułu składki ZUS za grudzień 1998 r., zatem słusznie organy podatkowe nie uwzględniły odliczenia tego wydatku od dochodu za 1998 r. Stanowisko organów znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroku z dnia 10 kwietnia 1997 r. SA/Sz 452/96 – LEX nr 29775 i z dnia 26 maja 1997 r. I SA/Wr 731196 – LEX nr 29928). Zgodnie z art. 27a ust. 3 lit. c) cyt. wyżej ustawy podatek dochodowy zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17 jeżeli w roku podatkowym podatnik przeniósł wydatki m. in. na odpłatne kształcenie dzieci własnych w szkołach niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych. Z niekwestionowanych ustaleń organów podatkowych wynikało, że podatnik poniósł wydatek na odpłatne kształcenie syna w kwocie 3.940 zł. Zatem odliczenie z tego tytułu wynosiło 748,60 zł (3.940 x 19 %) chodzi tu bowiem o faktycznie poniesione wydatki, a nie o limit wydatków, który wynosił 757,56 zł. Stąd niezasadne było wykazanie przez skarżących odliczenia od podatku kwoty 757,56 zł, a w konsekwencji kwestionowanie decyzji w zakresie różnicy pomiędzy limitem a wyliczeniem kwoty do odliczenia w oparciu o faktycznie poniesione wydatki (sporna kwota 8,96 zł). Całkowicie gołosłowne były zarzuty skargi (powtórzone za odwołaniem) odnośnie naruszenia przepisów postępowania. Skarżący nie wskazali, które przepisy postępowania i na skutek jakich działań lub zaniechań zostały naruszone przez organy podatkowe. Oceniając powyższy zarzut Sąd nie stwierdził aby organy dopuściły się naruszeń przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Nieporozumieniem skarżących było konsekwentne powtarzanie zarzutu dotyczącego nieprawidłowego wyliczenia dochodu z tytułu wynajmu lokalu. Podatnicy w tym zarzucie nie wskazują co legło u podstaw jego sformułowania. Mając powyższe na względzie należało skargę oddalić w oparciu o art. 151 cyt. wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.