I SA/Gd 276/23

I SA/Gd 276/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-06-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /przewodniczący/
Elżbieta Rischka /sprawozdawca/
Marek Kraus
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 1985/23 - Postanowienie NSA z 2026-01-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 931
art. 87 ust. 2
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 27 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi I. Spółki z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 lutego 2023 r. nr 2201-IOV-1.[1].4033.6.2022/20/02; 2201-IOV-1.4033.18.2022/20/02 w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu bezpośredniego kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za czerwiec 2018 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
I Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej: spółka lub Skarżąca) złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie (dalej jako organ I instancji lub Naczelnik US) w dniu 02.04.2019r. korektę deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za czerwiec 2018 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w terminie 60 dni w kwocie 103.496,00 zł. Ustawowy termin zwrotu ww. kwoty przypadał na dzień 03.06.2019 r.
Postanowieniem z 28.05.2019 r. (data doręczenia: 28.05.2019 r.) Naczelnik US przedłużył termin zwrotu do 22.08.2019 r.
Na podstawie upoważnienia Naczelnika US z dnia 29.07.2019 r. (data doręczenia 02.09.2019 r.) wszczęta została w Spółce kontrola podatkowa w zakresie badania prawidłowości rozliczenia z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług, m.in., za wskazany miesiąc 2018 r. wraz z kontrolą zasadności zwrotu podatku od towarów i usług.
W toku ww. postępowania kontrolnego Naczelnik US - działając na podstawie art. 274b w związku z art. 277 i art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) - dalej: O.p. oraz art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.) – dalej: ustawa o VAT- wydał postanowienia:
25.07.2019r. (doręczone 06.08.2019r.) - przedłużające termin zwrotu do 31.12.2019r.,
21.11.2019r. (uznane za doręczone 09.12.2019r.) - przedłużające termin zwrotu do 30.06.2020r.,
06.05.2020r. (doręczone 14.05.2020r.) - przedłużające termin zwrotu do 31.12.2020r.,
- 04.12.2020r. (doręczone 18.12.2020r.) - przedłużające termin zwrotu do 31.12.2021r.
Postanowieniem z dnia 16.04.2021r. Naczelnik US wszczął wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług, m.in. za wskazane miesiące 2018 r.
Naczelnik US postanowieniami z :
26.11.2021 r. (doręczone 03.12.2021 r.) - przedłużył termin zwrotu do 30.06.2022 r.,
20.05.2022 r. (data uznania za doręczone przez Organ I instancji 09.06.2022 r.) - przedłużył termin zwrotu do 31.12.2022 r.,
- 25.11.2022 r. (doręczone 28.11.2022 r.) - przedłużył termin zwrotu do 30.06.2023 r.
Postanowieniem z dnia 30.06.2022 r. organ I instancji zawiesił postępowanie podatkowe prowadzone wobec Spółki w sprawie prawidłowości rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług, ponieważ K. M. - jedyny członek zarządu Spółki wpisany do KRS od 21.09.2021 r. - zmarł w dniu 30.03.2022 r.
Po wyznaczeniu doradcy podatkowego K. P. tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym upoważnionym do działania w sprawie do czasu wyznaczenia kuratora przez sąd dla Spółki, Naczelnik US postanowieniem z 31.10.2022r. podjął zawieszone postępowanie podatkowe.
Uzasadniając konieczność przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ww. miesiąc 2018 r. w objętym zażaleniem postanowieniu z 25.11.2022 r. organ I instancji wskazał, że mając na uwadze złożoność przedmiotowego zagadnienia oraz konieczność zebrania dodatkowego materiału dowodowego, organ podatkowy postanowił o przedłużeniu kwoty zwrotu bezpośredniego wykazanej w deklaracji VAT-7 za ww. okres 2018 r.
Pismem z dnia 28.11.2022 r. K. P. pełnomocnik tymczasowy Spółki złożył zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Na wstępie uzasadnienia zażalenia pełnomocnik podnosi, że zaskarżone postanowienie było poprzedzone m.in. postanowieniem z dnia 20.05.2022 r., którym dokonano przedłużenia terminu do dnia 31.12.2022 r. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie to zostało uznane za doręczone w trybie zastępczym (art. 150 O.p.). Pełnomocnik stwierdza w powyższym zakresie, że od dnia 30.03.2022r., tj. od dnia śmierci jedynego członka zarządu Spółka nie posiada organów, w związku z powyższym w zakresie doręczeń winien znaleźć zastosowanie powołany art. 154 § 1 O.p., a postanowienie z dnia 20.05.2022 r., którym dokonano przedłużenia terminu do dnia 31.12.2022 r. nie weszło do obrotu prawnego (art. 212 O.p.) w związku z powyższym, postanowieniem z dnia 25.11.2022 r. nie można dokonać przedłużenia terminu zwrotu, który już upłynął.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Dyrektor IAS lub organ odwoławczy) po przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz zapoznaniu się z argumentami przedstawionymi przez Pełnomocnika, mając na uwadze obowiązujące przepisy, uznając stanowisko organu I instancji za prawidłowe postanowieniem z dnia 13.02.2023 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu Dyrektor IAS przywołując treść art. 87 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT stwierdza, że organ odwoławczy jest zobowiązany w pierwszej kolejności dokonać oceny skuteczności przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanego w deklaracji podatkowej VAT-7 (korekta) za wskazany miesiąc.
Odnosząc się do pierwszego z zarzutów odnośnie doręczenia ww. postanowienia pomimo, iż poprzedzające zaskarżone postanowienie, postanowienie Naczelnika US z 20.05.2022 r. przedłużające termin zwrotu do 31.12.2022 r., nie weszło do obrotu prawnego, z uwagi na fakt, iż od dnia 30.03.2022 r. tj., od dnia śmierci jedynego członka zarządu Spółka nie posiadała organów, Dyrektor IAS uznając zarzut ten za niezasadny stwierdza, że ustawowy termin zwrotu ww. kwoty wykazanej w deklaracji VAT-7 (korekta) za wskazany miesiąc 2018 r. przypadał na dzień 03.06.2019 r. Kolejnymi postanowieniami Naczelnik US przedłużał termin zwrotu. Przedmiotowe postanowienia były odbierane przez adresata, natomiast postanowienie z dnia 20.05.2022 r. – przedłużające termin zwrotu do 31.12.2022 r. zostało uznane przez organ I instancji za doręczone w dniu 9.06.2022 r.
Naczelnik US informację o śmierci jedynego członka zarządu Spółki z o.o. powziął 24.06.2022 r. Pracownik Drugiego Urzędu Skarbowego w Kielcach, w trakcie rozmowy telefonicznej z pracownikiem Urzędu Skarbowego w Wejherowie w związku ze zleconym przesłuchaniem w ramach pomocy prawnej, poinformował, iż przesłuchanie nie odbyło się, ponieważ zawiadomienie strony - K. M. - wróciło do Drugiego Urzędu Skarbowego w Kielcach z informacją, że K. M. nie żyje. Dnia 08.07.2022 r. do Urzędu Skarbowego w Wejherowie wpłynął odpis skrócony aktu zgonu K. M. - data zgonu: 30.03.2022 r.
K. M. wykreślony został z Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 30.06.2022 r. (data dokonania wpisu).
Organ odwoławczy przywołując treść art. 150 § 1, § 2 i § 4 O.p. stwierdza, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, wbrew zarzutom zażalenia, nie ma zastosowania do doręczeń art. 154 § 1 O.p.
Dyrektor IAS podkreśla, że zasady funkcjonowania spółki z o.o. określa ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 z późn. zm.) - dalej jako K.s.h. Organami spółki z o.o. są Zgromadzenie Wspólników i Zarząd. Czas trwania kadencji, sposób i okoliczności skutkujące ustaniem (wygaśnięciem) mandatu członka zarządu reguluje art. 202 K.s.h. Zgodnie z § 4 art. 202 K.s.h., wygaśnięcie mandatu następuje, m.in., wskutek śmierci członka zarządu.
Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1683 ze zm.) domniemywa się, że zawarte w nim dane są prawdziwe. Z art. 14 ww. ustawy wynika, że podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do Rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Rejestru lub uległy wykreśleniu z Rejestru.
Jakkolwiek wpisy w rejestrze dotyczące ujawnienia imion i nazwisk członków zarządu oraz sposobu reprezentowania spółki, wymagane przez art. 166 § 1 pkt 5 K.s.h. mają charakter deklaratoryjny, nie można jednakże, zdaniem Dyrektora IAS, stwierdzić, że zaskarżonym postanowieniem z 25.11.2022 r. nie dokonano przedłużenia terminu zwrotu, bowiem termin ten upłynął z uwagi na fakt, iż postanowienie z 20.05.2022 r., przedłużające termin zwrotu do 31.12.2022 r. nie weszło do obrotu prawnego (od 30.03.2022 r. Spółka nie posiada organów).
Organ podatkowy I instancji otrzymał informację o braku zarządu dopiero w dniu 24.06.2022 r.
Bezspornie w dniu 20.05.2022 r. Spółka nie posiadała organów uprawnionych do jej reprezentowania, jednak ten fakt nie został ujawniony w KRS. Okoliczność braku organów nie została zasygnalizowana organowi podatkowemu. Czynności zmierzające do przedłużenia terminu zwrotu zostały podjęte więc w dobrej wierze, a zatem, w opinii organu odwoławczego, należy uznać je za skuteczne wobec Spółki. Konsekwentnie więc należy uznać, że Naczelnik US mógł zażalonym postanowieniem z 25.11.2022 r. (data doręczenia 28.11.2022 r.) przedłużyć termin zwrotu, który, wobec wejścia do obrotu prawnego postanowienia z 20.05.2022 r., upływał dopiero 31.12.2022 r.
Odnośnie meritum sprawy, organ odwoławczy zauważa, że Naczelnik US w objętym zażaleniem postanowieniu, w bardzo skrótowy sposób wskazał swoje wątpliwości, biorąc jednak pod uwagę przedstawiony materiał dowodowy oraz wszczęcie postępowania podatkowego, w toku którego organ podatkowy podejmuje czynności w celu wyjaśnienia sprawy, Dyrektor IAS potwierdza, iż zasadność zwrotu wykazanej przez Spółkę różnicy podatku od towarów i usług za wskazany miesiąc 2018 r. wymaga zweryfikowania wobec wątpliwości dotyczących rzeczywistego wykonania przez Spółkę usług. W związku z powyższym należy zgromadzić dodatkowy materiał dowodowy na podstawie którego organ podatkowy będzie mógł stwierdzić prawidłowość rozliczenia za ww. okres, a następnie zweryfikować zasadność dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Wydane na obecnym etapie przez organ podatkowy postanowienie nie ma charakteru rozstrzygającego w przedmiocie ustalenia zasadności zwrotu podatku, a jedynie stanowi o potrzebie weryfikacji rozliczenia Spółki. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 210 § 4 O.p. Dyrektor IAS zauważa, że w odniesieniu do postanowienia wydanego na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT te podstawowe zasady doznają ograniczenia, gdyż organ podatkowy musi wykazać jedynie uzasadnione wątpliwości uzasadniające przeprowadzenie czynności sprawdzających, kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego, a w konsekwencji przedłużenie terminu zwrotu podatku, jako następstwo prowadzenia i niezakończenia kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego.
Odnosząc się do zarzutu, że wskazana data, do której przedłużono termin dokonania zwrotu (30.06.2021 r.), przekracza znacznie termin, do którego wyznaczono termin postępowania podatkowego (do dnia 31.01.2023 r.) - postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy z dnia 25.11.2022 r., Dyrektor IAS podnosi, iż Naczelnik US przedłużył termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ww. okres do 30.06.2023 r. biorąc pod uwagę zakres niezbędnych czynności oraz konieczność zachowania procedur i terminów procesowych.
Reasumując, Dyrektor IAS potwierdza, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały okoliczności, które uprawdopodobniały wystąpienie wątpliwości co do zasadności zwrotu bezpośredniego wykazanego przez Spółkę w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2018 r. w kwocie 103.496,- zł. Ani przepis art.87 ust.2 ustawy o VAT, ani też art. 274b O.p., nie wymagają, dla przedłużenia terminu zwrotu, udowodnienia, iż zwrot jest bezzasadny. Wskazuje na to zdanie trzecie art. 87 ust.2 ustawy o VAT, że jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami (...). W konsekwencji dokonane postanowieniem z dnia 25.11.2022r., przez Naczelnika US, przedłużenie terminu zwrotu za wskazany okres 2018 r. było prawidłowe, w pełni zasadne i zgodne z przepisami prawa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie tymczasowy pełnomocnik szczególny, wnosząc o jego uchylenie, zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
1. art. 146, art. 148 § 2 pkt 1, art. 150, art. 150a, art. 154 § 1 i art. 212 O.p. w zw. z art. 202 § 4 K.s.h., poprzez uznanie, iż postanowienia w zakresie przedłużenia terminu zwrotu, poprzedzające zaskarżone postanowienia zostały skutecznie doręczone Spółce;
2. art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT w zw. z art. 217 § 2 O.p., przez brak wystąpienia okoliczności, które wskazują na potrzebę dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu.
Nadto pełnomocnik wniósł o ustanowienie dla Skarżącej kuratora na podstawie przepisów art. 78 i art. 79 § 1-3 oraz art. 80 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) – dalej p.p.s.a., uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz w przypadku ustanowienia kuratora ustalenie wynagrodzenia dla kuratora ustanowionego w postępowaniu sądowym.
Uzasadnienie skargi stanowi powtórzenie zarzutów z zażalenia.
Postanowieniem z dnia 22.03.2023 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku ustanowił kuratora dla Skarżącej Spółki w osobie dor. pod. K. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia art. 146, art. 148 § 2 pkt 1, art. 150, art. 150a, art. 154 § 1 i art. 212 O.p. w zw. z art. 202 § 4 K.s.h., poprzez uznanie, że poprzedzające postanowienie Naczelnika US z dnia 25.11.2022 r., postanowienie Naczelnika US z dnia 20.05.2022 r. przedłużające termin zwrotu do dnia 31.12.2022 r., nie weszło do obrotu prawnego, z uwagi na fakt, iż od dnia 30.03.2022 r. tj., od dnia śmierci jedynego członka zarządu Spółka nie posiadała organów, uznając zarzut ten za niezasadny zauważyć należy, że ww. postanowienie Naczelnika US z 20.05.2022 r. przedłużające termin zwrotu do 31.12.2022 r. zostało zasadnie uznane za doręczone przez organ I instancji w dniu 09.06.2022 r. Odnosząc się do zarzutu, niezastosowania postępowania reklamacyjnego, które w opinii Pełnomocnika było konieczne z uwagi na błędne zapisy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz dokonaniu zwrotu przesyłki przed upływem 14 dni od dnia pierwszej awizacji (pierwsze awizo: 26 maja 2022 r., drugie awizo: 3 czerwiec 2022 r., zwrot: 10 czerwiec 2022 r.), podnieść należy, że stosownie do art. 151 § 1 pkt 1 O.p. operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Ponieważ pierwsze awizo miało miejsce w dniu 26.05.2022 r. 14 dzień upływał w dniu 9.06.2022r., zatem zwrot przesyłki był możliwy w dniu 10.06.2022r.
Za niezasadny uznać należy również zarzut, iż organ odwoławczy w swoim postanowieniu nie dokonał w ogóle oceny skuteczności doręczeń wszystkich poprzedzających zaskarżone postanowienie postanowień w zakresie przedłużenia terminu zwrotu. Dyrektor IAS wskazał na datę powzięcia przez Naczelnika US informacji o śmierci jedynego członka zarządu Spółki K. M., tj. 24.06.2022 r. Organ odwoławczy trafnie wskazał, że wprawdzie w dniu 20.05.2022 r. Spółka nie posiadała organów uprawnionych do jej reprezentowania, jednak ten fakt nie został ujawniony w KRS. Okoliczność braku organów nie została zasygnalizowana organowi podatkowemu. Czynności zmierzające do przedłużenia terminu zwrotu zostały podjęte więc w dobrej wierze i należy uznać je za skuteczne wobec Spółki. Konsekwentnie więc należy uznać, że Naczelnik US mógł postanowieniem z dnia 25.11.2022 r. (data doręczenia 28.11.2022 r.) przedłużyć termin zwrotu, który, wobec wejścia do obrotu prawnego postanowienia z dnia 20.05.2022 r., upływał dopiero w dniu 31.12.2022r.
Jak trafnie podkreślono w zaskarżonym postanowieniu zasady funkcjonowania spółki z o.o. określa ww. ustawa z dnia 15 września 2000 r. K.s.h. Organami spółki z o.o. są zgromadzenie wspólników i zarząd. Czas trwania kadencji, sposób i okoliczności skutkujące ustaniem (wygaśnięciem) mandatu członka zarządu reguluje art. 202 K.s.h. Zgodnie z § 4 art. 202 K.s.h., wygaśnięcie mandatu następuje, m.in., wskutek śmierci członka zarządu.
Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1683 ze zm.) domniemywa się, że zawarte w nim dane są prawdziwe. Z art. 14 ww. ustawy wynika, że podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do Rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Rejestru lub uległy wykreśleniu z Rejestru.
Dyrektor IAS trafie zauważa, że jakkolwiek wpisy w rejestrze dotyczące ujawnienia imion i nazwisk członków zarządu oraz sposobu reprezentowania spółki, wymagane przez art. 166 § 1 pkt 5 K.s.h. mają charakter deklaratoryjny, nie można jednakże stwierdzić, że zaskarżonym postanowieniem z dnia 25.11.2022 r. nie dokonano przedłużenia terminu zwrotu, bowiem termin ten upłynął z uwagi na fakt, iż postanowienie z dnia 20.05.2022 r., przedłużające termin zwrotu do 31.12.2022 r. nie weszło do obrotu prawnego (od 30.03.2022 r. Spółka nie posiada organów).
Z akt sprawy wynika bezspornie, że organ podatkowy I instancji otrzymał informację o braku zarządu dopiero w dniu 24.06.2022 r. Informacji o śmierci jedynego członka zarządu Spółki - K. M. udzielił w toku rozmowy telefonicznej pracownik II Urzędu Skarbowego w Kielcach (Notatka służbowa k. 329). W dniu 08.07.2022 r. do Urzędu Skarbowego w Wejherowie wpłynął, przekazany przez Urząd Miasta, na wniosek organu podatkowego (pismo z 30.06.2022 r.) skrócony akt zgonu K. M.. W konsekwencji należy podzielić pogląd wyrażony w wyroku z dnia 18.12.2019 r. sygn. akt I FSK 1268/17, w którym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: (...) w sytuacji, gdy w chwili doręczenia decyzji M. S. nie został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego, to zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, organ podatkowy miał podstawy prawne oraz przesłanki faktyczne (wcześniejsze odbieranie korespondencji dedykowanej Spółce), by przyjąć domniemanie prawdziwości danych ujawnionych w rejestrze (...). Przesądzający był bowiem stan wiedzy organu w momencie ekspedycji przesyłki. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że w momencie tym organ nie miał i nie mógł mieć wiedzy o brakach w organach Spółki.
Z akt sprawy wynika, że Naczelnik US niezwłocznie po uzyskaniu informacji o śmierci jedynego członka zarządu Spółki, postanowieniem z 30.06.2022 r. zawiesił postępowanie podatkowe prowadzone wobec Spółki w zakresie podatku od towarów i usług za marzec 2018 r. oraz za okres od czerwca 2018 r. do kwietnia 2019 r. Naczelnik US w dniu 23.08.2022 r. wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego o ustanowienie kuratora dla Skarżącej, a wnioskiem z dnia 18.08.2022 r. do Krajowej Izby Doradców Podatkowych z wnioskiem o wyznaczenie doradcy podatkowego jako tymczasowego pełnomocnika szczególnego upoważnionego do czasu wyznaczenia kuratora przez sąd.
Odnosząc się do zarzutu skierowania postanowienia z dnia 20.05.2022 r. na adres K. M. zauważyć należy, że po powzięciu informacji przez organ I instancji o powołaniu zarządu w osobie K. M., biorąc pod uwagę ustalenia dokonane w toku kontroli podatkowej, organ podatkowy zasadnie wysyłał korespondencję na adres prezesa zarządu Spółki, kierując się przepisem art. 151a § 1 O.p. Pisma kierowane na ww. adres były, w większości odbierane (pisma odbierane do końca 2021 r.).
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT w zw. z art. 217 § 2 O.p., przez brak wystąpienia okoliczności, które wskazują na potrzebę dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu, uznając zarzut ten za niezasadny zauważyć należy, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy przesłanką powodującą konieczność przedłużenia terminu zwrotu podatku było wystąpienie okoliczności uzasadniających podejrzenie istnienia nieprawidłowości mających wpływ na kwotę zadeklarowanego, m.in., w deklaracji VAT-7 za wskazany miesiąc 2018 r., zwrotu podatku VAT. Jak wskazał organ I instancji w postanowieniu z dnia 25.11.2022 r. w toku prowadzonej w Spółce kontroli podatkowej zgromadzono materiał dowodowy, z którego wynikają nieprawidłowości, zatem istnieje konieczność prowadzenia dalszych czynności weryfikacyjnych w toku, wszczętego postanowieniem z dnia 16.04.2021 r. postępowania podatkowego w sprawie prawidłowości rozliczenia Spółki z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług, m.in. za wskazany okres 2018 r. Organ podatkowy I instancji wskazując na złożoność zagadnienia podniósł konieczność zebrania dodatkowego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie.
Podkreślić należy, iż Naczelnik US postanowieniem z dnia 30.06.2022r. zawiesił postępowanie podatkowe prowadzone wobec Spółki w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za marzec 2018 r., czerwiec 2018 r., wrzesień 2018 r. - kwiecień 2019r. Przedmiotowe postępowanie zostało podjęte postanowieniem z dnia 31.10.2022 r. W okresie zawieszenia postępowania podatkowego organ podatkowy nie mógł zatem podejmować czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego i zbadania okoliczności mających wpływ na prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług za objęte postępowaniem miesiące. Po podjęciu postępowania podatkowego organ I instancji wystosował do tymczasowego pełnomocnika strony wezwanie do złożenia dokumentów, które to wskazane w wezwaniu dokumenty nie zostały przedłożone na wcześniejszym etapie postępowania podatkowego przez osoby reprezentujące Spółkę (wezwanie z 18.05.2021 r. skierowane do tymczasowego pełnomocnika szczególnego W. P., ponowne wezwanie z 21.06.2021 r. skierowane do W. P., wezwanie z 29.10.2021 r. skierowane do członka zarządu Spółki K. M.).
Bez znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia jest zarzut, że wskazana data, do której przedłużono termin dokonania zwrotu (30.06.2021 r.), przekracza znacznie termin, do którego wyznaczono termin postępowania podatkowego (do dnia 31.01.2023 r. - postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy z dnia 25.11.2022 r. oraz kolejne do dnia 31.03.2023 r. -postanowienie z dnia 26.01.2023 r.).
Również argument pełnomocnika, że kierowanie wezwania do przedłożenia przez pełnomocnika szczególnego dokumentów nie znajduje umocowania prawnego, ponieważ tymczasowy pełnomocnik szczególny nie ma umocowania do występowania przed innymi podmiotami, instytucjami z żądaniem dostarczenia mu dokumentów, które dotyczą Spółki – potwierdza zasadność przedłużenia terminu zwrotu bezpośredniego w przypadku Spółki pozbawionej organów uprawnionych do jej reprezentacji.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wobec niezasadności podniesionych zarzutów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.