I SA/Gd 234/25

I SA/Gd 234/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-03-24
Data wpływu
2025-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Małgorzata Gorzeń /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 157 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.N. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 234/25 w sprawie ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 lutego 2025 r. nr 2201-IEE.7192.2.2.2025.2.AK w przedmiocie kosztów egzekucyjnych postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 234/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 lutego 2025 r. w przedmiocie kosztów egzekucyjnych, oddalił skargę. Odpis sentencji wyroku, wydanego w trybie uproszczonym, doręczono dnia 5 marca 2026 r.
Pismem z dnia 18 marca 2026 r. skarżący wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez wskazanie, że Sąd oddala skargę w całości (lub oddala skargę w części).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Użyte w przytoczonym przepisie pojęcie "całości skargi", określa zakres zawisłości prawnej, o którym po pierwsze, decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny i po drugie, dodatkowe orzeczenia np. rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku.
Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne.
Wniosek Skarżącego o uzupełnienie wyroku w niniejszej sprawie został złożony w terminie, o którym mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. i dotyczy sentencji wyroku. Wolą Skarżącego jest uzupełnienie części sentencji o treści: "oddala skargę" o zwrot "w całości" lub "w części". Zgodnie bowiem z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Należy zatem wyjaśnić, że sąd oddala skargę, jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże nieistnienie naruszenia prawa w działalności organu administracji, której skarga dotyczy, albo wyłącznie takie uchybienia przepisom obowiązującego prawa, które nie dają podstaw do uwzględnienia skargi, a zatem wówczas, gdy zaskarżonemu aktowi lub czynności nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno procesowego, jak i materialnego (zob. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 151).
Sąd nie znajduje podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, gdyż sformułowanie w sentencji wyroku "oddala skargę" w sposób jednoznaczny i niepozostawiający wątpliwości określa zakres rozstrzygnięcia Sądu. Sąd w wyroku, o którego uzupełnienie wnosi Skarżący, orzekł o całości skargi.
Sąd objął kontrolą oraz wypowiedział się w stosunku do skarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 lutego 2025 r. w przedmiocie kosztów egzekucyjnych. Przedmiot zaskarżenia został określony w komparycji wyroku i wobec tego przedmiotu Sąd wydał rozstrzygnięcie (oddalił skargę). Skoro Sąd oddalił skargę i zwrot tej treści został umieszczony w sentencji wyroku, to bez wątpienia oznacza to, że Sąd oddalił skargę w całości. W przeciwnym bowiem razie stwierdzono by, w jakim zakresie Sąd oddala skargę (w części), a w jakim ją uwzględnia (w części). Wobec tego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lutego 2026 r. sygn. I SA/Gd 234/25 jest kompletny, zawiera wszelkie elementy wynikające z art. 138 p.p.s.a., w tym prawidłowe pod względem formalnym rozstrzygnięcie sądu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.