I SA/GD 225/25

I SA/Gd 225/25 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-06-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień
Joanna Zdzienicka-Wiśniewska /sprawozdawca/
Sławomir Kozik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 111
art. 150, art. 241 § 2 pkt 1-2, art. 243 § 1, § 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi P.P.U.H. P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 lutego 2025 r. nr 2201-IOV-3.603.3.2024/02/08 w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego 2020 r. do maja 2020 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kwidzynie wydał w dniu 6 września 2023 r. wobec P. sp. z o.o. decyzję określającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące luty, marzec, kwiecień i maj 2020 r.. Przedmiotowa decyzja wysłana została 7 września 2023 r. na adres siedziby Spółki P. [...] wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Na podstawie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 – dalej Ordynacja podatkowa ) przesyłka została uznana za doręczoną (doręczenie zastępcze).
W dniu 31 lipca 2024 r. Spółka zwróciła się do organu I instancji o wydanie kserokopii decyzji z 6 września 2023 r. Wniosek został podpisany przez panią M.B., we wniosku wskazano adres spółki zgodny z wpisem w KRS. Odbioru wnioskowanych dokumentów dokonała osobiście pani M.B., wiceprezes i wspólnik P. sp. z o.o. w dniu 5 sierpnia 2024 r. w siedzibie organu.
W dniu 13 września 2024 r. Spółka wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z 6 września 2023 r., wskazując nieskuteczne doręczenie decyzji. W ocenie strony zaistniała przesłanka wznowienia postepowania, gdyż strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że nie może zostać uznane za skuteczne doręczenie decyzji z 6 września 2023 r. na adres spółki ujawniony w KRS, gdyż w toku czynności kontrolnych oraz postępowania podatkowego informowała, że od jesieni 2021 r. spółka nie prowadzi działalności pod adresem przy [...] w P.. W piśmie skarżąca wskazała adres do korespondencji: K. [...].
Decyzją z 30 października 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kwidzynie odmówił wznowienia postępowania.
Zaskarżoną decyzją z 3 lutego 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na mocy art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 220 § , art. 240 § 1 pkt 4, art.. 241 § 2 pkt 1 i art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kwidzynie odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie ostatecznej decyzji z 6 września 2023 r. wydanej wobec P. Sp. z o.o. w przedmiocie określenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wskazane miesiące 2020 r..
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania podatkowego na podstawie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej rozpoczyna bieg od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji, do którego nawiązuje art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, nie może być utożsamiane z chwilą, w której strona postępowania ją przeczytała. Na potrzeby liczenia terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zasadnicze znaczenie ma moment, w którym strona dowiedziała się o wydaniu wobec niej decyzji.
Decyzja z 6 września 2023 r., której wydania dotyczy wniosek o wznowienie postępowania, została uznana za doręczoną w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej i jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Spółka P. w dniu 31 lipca 2024 r., składając wniosek o wydanie kserokopii dokumentów, miała wiedzę o wydaniu decyzji w sprawie określenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT, a w dniu 5 sierpnia 2024 r. otrzymała kserokopię decyzji. Nie podzielił organ odwoławczy stanowiska organu pierwszej instancji, że momentem początku biegu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania był dzień doręczenia Spółce kserokopii decyzji, tj. dzień 5 sierpnia 2024 r.. Organ odwoławczy przyjął, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postepowania należy liczyć od dnia 31 lipca 2024 r., gdyż zwracając się o kserokopię decyzji, Spółka miała wiedzę o funkcjonowaniu w obrocie tej decyzji.
Wniosek o wznowienie został wniesiony w dniu 13 września 2024 r., a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia i z przyczyn formalnych niedopuszczalne jest wznowienie postępowania w sprawie określenia wysokości dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Twierdzenie, że Prezes Zarządu zapoznała się z dokumentami sprawy i decyzją w dniu 16 sierpnia 2024 r. oraz że nie miała wiedzy, kiedy dokumenty zostały odebrane przez członka zarządu Spółki, w ocenie organu odwoławczego nie mają znaczenia dla ustalenia biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Spółka już 31 lipca 2024 r. miała wiedzę, że wobec niej została wydana decyzja określająca wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT. Doręczenie kserokopii powyższych dokumentów pani M.B. 5 sierpnia 2024 r. nastąpiło na wniosek samej Spółki złożony Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Kwidzynie. Dyrektor podał, że pani M.B., zgodnie z zapisami zawartymi w KRS, od 3 września 2004 r. jest jej wspólnikiem i wiceprezesem Spółki P.. Organem uprawnionym do reprezentacji Spółki P. jest Zarząd, w którego skład wchodzą: M.B. - wiceprezes oraz E.W. - prezes zarządu. Do składania oświadczeń w imieniu Spółki uprawniony jest każdy z członków zarządu samodzielnie. Zdaniem organu złożenie przez panią M.B. 31 lipca 2024 r. wniosku do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kwidzynie o wydanie kopii decyzji w podatku VAT za okres od lutego 2020 r. do maja 2020 r., decyzji ustalającej dodatkowe zobowiązanie oraz protokołu kontroli oznacza, że Spółka P. miała w tym dniu wiedzę o tych dokumentach. Pani M.B. w świetle przepisów Kodeksu handlowego miała pełne prawo do samodzielnego złożenia wniosku o wznowienie postępowania i dla skuteczności takiego działania nie zachodziła konieczność współdziałania z Prezesem spółki panią E.W..
W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku 31 lipca 2024 r. rozpoczął się bieg terminu wskazany w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego tą decyzją. Wobec powyższego Spółka P. wnosząc wniosek o wznowienie postępowania 13 września 2024 r. uchybiła terminowi do jego złożenia, gdyż upłynął on 31 sierpnia 2024 r..
Organ odwoławczy nie stwierdził wadliwości doręczenia decyzji na adres uwidoczniony w Krajowym Rejestrze Spółek. Organ odwoławczy, odwołując się do akt kontroli podatkowej i postępowania podatkowego oraz teleinformatycznego sytemu Ministerstwa Finansów, wskazał, że Spółka nie złożyła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Kwidzynie informacji o innym adresie do doręczeń niż adres uwidoczniony w KRS nr [...], a w toku postępowania nie aktualizowała danych adresowych. We wniosku o wydanie kserokopii decyzji także wskazała adres, na który miało miejsce doręczenie decyzji z 6 sierpnia 2023 r.
W skardze Spółka zarzuciła naruszenie:
1. art. 241 § 1 i art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 240 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie zachowała miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania podatkowego,
2. art. 148 i 149 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 31 ust. 1 Konstytucji RP przez ich błędne zastosowanie i ograniczenie przysługujących skarżącej praw do udziału w postępowaniu podatkowym na mocy postanowień zawartych bezpośrednio w Konstytucji RP - tj. stanowi to naruszenie zasady proporcjonalności i ochrony wolności zagwarantowanej w Konstytucji przez zastosowanie wobec skarżącej tzw. fikcji doręczenia, podczas gdy zarząd skarżącej w czasie kiedy decyzja i postanowienie o wszczęciu postępowania były do niego kierowane nie przebywał pod adresem na który pisma te zostały wysłane organ znał adres spółki, prowadząc czynności w nowym miejscu,
a) podstawowych zasad postępowania podatkowego -art. 121 § 1 ,art. 122 art. 191 Ordynacji podatkowej, co skutkowało nieustalenia okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i doprowadziło do niepodjęcia przez organ czynności weryfikacji aktualności adresu Spółki przed wszczęciem postępowania, pomimo wiedzy o zawieszeniu działalności Spółki,
dokonywania doręczenia korespondencji na nieaktualny adres Spółki, niedokonania konwalidacji czynności doręczania korespondencji przy zastosowaniu instytucji powołania przedstawiciela lub kuratora.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona do Sądu decyzja odpowiada prawu.
Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest zasadność odmowy wznowienia postępowania w sprawie ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kwidzynie z 6 sierpnia 2023 r. w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT z uwagi na uchybienie terminu wskazanego w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, tj. terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wznowienie postępowania stanowi jeden z nadzwyczajnych trybów weryfikacji ostatecznej decyzji organu podatkowego kończącej postępowanie. Postępowanie to składa się z dwóch etapów. W pierwszym etapie rozstrzygnięciu podlega kwestia dopuszczalności uruchomienia trybu nadzwyczajnego, o czym stanowi art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej. Etap ten kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej), lub wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej). Decyzja o odmowie wznowienia postępowania jest wydawana, gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn formalnych, na przykład w sytuacji gdy wniosek został złożony po upływie terminu. Skarżąca powołała jako prawną podstawę wniosku art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, wskazując, że jako strona postępowania nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu podatkowym. Zgodnie z art. 241 par. 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej niedopuszczalne jest wznowienie postępowania, jeżeli wniosek o wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej został wniesiony po upływie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Ustawodawca powiązał początkowy moment, od którego biegnie termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej z powzięciem wiadomości o wydaniu decyzji, a nie z dniem w którym strona poznała jej treść m( por. wyrok NSA z dnia 3 lipca 2024r., sygn. akt III FSK 1077/23, dostęp www. orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu zasadne jest stanowisko organu odwoławczego, że skoro w dniu 31 lipca 2024 r. Spółka wystąpiła do właściwego organu o doręczenie kopii decyzji w sprawie określenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT oraz kopii protokołu kontroli dotyczącej tego zobowiązania, to w tej dacie posiadała informację o przedmiotowej decyzji. Z pisma strony skarżącej jednoznacznie wynika, że wiedziała o czynnościach kontrolnych i wydaniu decyzji w przedmiocie określenia dodatkowego zobowiązania w podatku VAT za poszczególne miesiące 2020 r.
Nieskuteczne jest także kwestionowanie przez skarżącą prawidłowości uznania za doręczoną w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej decyzji ostatecznej z 6 sierpnia 2023 r. Ustalenia organów podatkowych dotyczące adresu siedziby skarżącej zostały poczynione w oparciu o dane wynikające z Krajowego Rejestru Sądowego, akt kontroli podatkowej oraz teleinformatycznego sytemu Ministerstwa Finansów. Spółka nie poinformowała organu o innym adresie do doręczeń niż adres uwidoczniony w KRS nr [...], a w toku postępowania nie aktualizowała danych adresowych. Skarżąca nie wykazała, że w toku postępowania przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Kwidzynie dokonała skutecznego zgłoszenia zmiany adresu Spółki. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o KRS dane wpisane do Rejestru są objęte domniemaniem prawdziwości. W niniejszej sprawie strona skarżąca wskazuje, że w toku czynności kontrolnych organ uzyskał informację o braku aktualności adresu w KRS, podejmując czynności kontrolne w miejscu innym niż adres wskazany w KRS. W ocenie Sądu brak podstaw do uwzględnienia zarzutu, że organ zaniechał ustalenia aktualnego adresu do dokonywania skutecznych, gdyż na skarżącej ciążył obowiązek aktualizacji danych rejestrowych.
Organ odwoławczy właściwie, zgodnie z zasadami prowadzenia postępowania podatkowego określonymi w art. art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy. Organ prawidłowo zastosował art. 191 Ordynacji podatkowej w celu ustalenia istotnych okolicznościach sprawy. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy uzasadnione jest stwierdzenie, że skarżąca Spółka nie dochowała miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Organ zasadnie odmówił wznowienia postępowania na podstawie art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej.
Sąd, stwierdzając , że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) oddalił skargę.