I SA/Gd 2149/02

I SA/Gd 2149/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-06-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Małgorzata Gorzeń /przewodniczący sprawozdawca/
Marek Gorski
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia NSA Marek Gorski Protokolant Hanna Tarnawska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 października 2002r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia wartości celnej towaru 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) określa, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
3 I SA/Gd 2149/02
U z a s a d n i e n i e
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego M. N. za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru.
W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że na podstawie zgłoszenia celnego z dnia 14.05.2002r. strona zgłosiła do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu używany samochód osobowy marki VOLKSWAGEN VENTO wyprodukowany w 1993r. Do zgłoszenia celnego załączono między innymi umowę kupna pojazdu z dnia 04.05.2002r. z wyszczególnioną kwotą 1500 EUR, Deklarację Wartości Celnej, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...] z dnia 13.05.2002r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą.
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 16.05.2002r. uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego. Wartość celna samochodu została ustalona na podstawie art.23 § 7 i art.29 § 1 Kodeksu celnego na kwotę 12.323,00 PLN, tj. 3.396,45 EUR.
Decyzja ta stała się przedmiotem odwołania wniesionego przez stronę. W treści odwołania strona stwierdziła, iż nie zgadza się z uznaniem zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określeniem wartości celnej pojazdu przez Urząd. Strona w treści odwołania podniosła, iż cena zakupu pojazdu – 1500 EUR uzależniona była od jego stanu technicznego i wyposażenia: samochód wymagał remontu, miał całkowicie zużyte ogumienie, brakowało w nim wyposażenia stanowiącego o dodatkowej wartości.
Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Dyrektor Izby Celnej podniósł, że zasadniczą kwestią w rozpatrywanej sprawie było ustalenie wartości celnej używanego samochodu osobowego sprowadzonego przez stronę.
W przepisie art.85 § 1 ustawy Kodeks celny ustanowiono zasadę, że należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgodnie z art.23 § 1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art.30 i art.31 ustawy. Zasada ta w pewnych wypadkach doznaje ograniczeń i wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru. Stosownie do postanowień art.23 § 7 Kodeksu celnego wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego.
W świetle art.23 § 7 Kodeksu celnego organowi celnemu przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym jak i materialnym. Wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej. Nie chodzi zatem o ich wiarygodność formalną. Tej wiarygodności organ celny nie podważył i nie kwestionował. Wątpliwości organu celnego wzbudziła jedynie materialna wiarygodność przedłożonej przez stronę faktury w zakresie uwidocznionej na nim ceny transakcyjnej. Dokumenty określające wartość celną nie będą wiarygodne w sytuacji, gdy podana w nich cena transakcyjna budzi wątpliwości, tzn. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla rzeczywistej wartości towaru lub też jej wysokość budzi poważne wątpliwości co do tego, czy nie została zawyżona względnie zaniżona. Powszechnie bowiem przyjmuje się, że wartość transakcyjna towaru winna odzwierciedlać jego wartość rzeczywistą. Tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art.23 § 1 i art.85 § 1 ustawy Kodeks celny. Wartość ta jest niezależna od tego czy importer otrzymał nieodpłatnie towar wprowadzony na polski obszar celny, czy też kupił go po wyjątkowo "okazyjnej" z różnych względów cenie.
Oceny wiarygodności ceny transakcyjnej można dokonać w oparciu o wynik rewizji, oględzin towaru, badania technicznego oraz danych dotyczących kształtowania się cen na rynku eksportera.
Jak wynika z akt sprawy Naczelnik Urzędu Celnego przyjął zgłoszenie celne ponieważ odpowiadało ono wymogom formalnym określonym w art.64 § 1 i § 2 Kodeksu celnego, a następnie przystąpił do jego weryfikacji. Polegała ona na kontroli zgłoszenia celnego, załączonych do niego dokumentów oraz przeprowadzeniu rewizji celnej. Po przeanalizowaniu całości zgromadzonego materiału oraz porównaniu notowań cen tego samego typu samochodów na rynku Unii Europejskiej Naczelnik Urzędu Celnego zakwestionował wartość celną zadeklarowaną przez stronę, a wynikającą z umowy kupna załączonej do zgłoszenia celnego. Według dostępnego katalogu "Schwackeliste" nr [...] ceny adekwatnych modeli kształtowały się na poziomie 3.150,00 EUR. O zakwestionowaniu wartości transakcyjnej wskazanej w umowie kupna pojazdu zadecydowała więc niska cena – 1500 EUR sprowadzonego pojazdu w stosunku do jego faktycznej wartości. Organy celne nie mogą bowiem bezkrytycznie opierać się na cenie wskazanej w dokumentach przedkładanych przez podmioty dokonujące obrotu towarowego z zagranicą. Nie poddanie dokumentów ocenie pod względem ich wiarygodności materialnej stanowiłoby naruszenie zasad postępowania nakazującego organom celnym należyte wyjaśnienie stanu faktycznego.
Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej z ww. umowy była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art.25-29 ustawy Kodeks celny.
Ponieważ samochody używane stanowią szczególny rodzaj towaru, Naczelnik Urzędu Celnego , w celu ustalenia jego wartości celnej posłużył się metodą tzw. "ostatniej szansy", przewidzianą w art.29 Kodeksu celnego. Jego treść mówi, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art.23, 25-28 ustawy jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami:
1) artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.,
2) Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie taryf Celnych i Handlu z 1994r.,
3) Przepisów tytułu II, działu III Kodeksu celnego – "Wartość celna towarów".
Organ celny I instancji w sposób obszerny i szczegółowy wyjaśnił przyczyny, które uniemożliwiły ustalenie wartości celnej na podstawie art.25-28 Kodeksu celnego. Przyjęty przez Naczelnika Urzędu Celnego tok postępowania jest zgodny ze studium 1.1. – postępowanie w sprawie używanych pojazdów samochodowych opracowane przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Wyjaśnienia tego Komitetu do porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 1999r. – wyjaśnienia dotyczące wartości celnej (Dz.U. z 1999r. Nr 80, poz.908, Dz.U. z 2000r. Nr 27 poz.345).
Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż zdaniem Komitetu Technicznego Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO) w przypadku ustalania wartości celnej w oparciu o metodę "ostatniej szansy" istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism podających bieżące ceny na rynku importu. Następnie biorąc za punkt wyjścia podaną w katalogu cenę pojazdu tej samej marki, posiadającego te same parametry techniczne oraz wyprodukowanego w tym samym roku, co pojazd będący przedmiotem importu, dokonuje się szczegółowej kalkulacji polegającej na odliczeniu procentowego udziału od wartości bazowej (ustalonej w oparciu o ww. źródła) podatków VAT i akcyzowego (jeżeli obowiązuje) oraz cła.
Kierując się powyższym organ celny ustalił, iż według "INFORMATORA RYNKOWEGO – samochody osobowe" wydawnictwa "EUROTAX" średnia cena rynkowa pojazdu o wyżej wymienionych parametrach technicznych w miesiącu maju wynosiła 15.500,00 PLN. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zaistniał oczywisty błąd pisarski, albowiem organ I instancji omyłkowo wskazał katalog nr 2/2002 (str.453, poz. EC 5869) zamiast nr 5/2002 (str. 453, poz. EC 5869), na którym faktycznie się posiłkował i który zawiera ceny pojazdów aktualne dla miesiąca maja. Analizując zaprezentowane w zaskarżonej decyzji wyliczenia wartości celnej organ odwoławczy stwierdza, iż organ I instancji prawidłowo pomniejszył wartość katalogową o należności podatkowe pobierane w związku z importem towaru, uzyskując w ten sposób średnią cenę samochodu importowanego na polski obszar celny. Tak ustalona kwota mogła być przyjęta za wartość celną samochodu na podstawie art.29 Kodeksu celnego.
Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż w postępowaniu celnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Celnego nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz proceduralnego.
Za nietrafny uznać należy zarzut niewłaściwego ustalenia przez organ celny stanu faktycznego (wadliwego jak pisze strona ustalenia wartości samochodu i braku ustaleń odnoszących się do stanu samochodu) a w konsekwencji dowolnego przyjęcia i określenia wartości celnej, jak również należnych podatków. W rozpatrywanej sprawie organ celny pierwszej instancji miał prawo do odmówienia wiarygodności wartości transakcyjnej wskazanej w fakturze załączonej do zgłoszenia celnego, zwłaszcza, gdy wyliczona w dalszym postępowaniu wartość znacznie odbiegała od ceny w niej zawartej.
Ustalona na podstawie art.29 Kodeksu celnego wartość celna nie może zostać uznana za przyjętą dowolnie, gdyż jako wartość wyjściową organ celny do obliczeń przyjął informację wynikającą ze specjalistycznego wydawnictwa podającego ceny używanych pojazdów samochodowych na rynku polskim, tj. katalogu wydawnictwa "EUROTAX". Od tej wielkości odliczono następnie daniny publicznoprawne.
Szczególnego podkreślenia wymaga, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, fakt, iż notowania publikowane w katalogach, opracowanych przez Zespół Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego Automobilklub Polski, są cenami uśrednionymi, ustalonymi na podstawie analizy prowadzonej na reprezentatywnej próbie używanych pojazdów samochodowych z całego kraju. Informacje dotyczące danego samochodu uwzględniają spadek ceny w funkcji wieku, przebiegu i stanu technicznego pojazdu. Do określenia ich posłużyły nie tylko ceny używanych samochodów w dobrym stanie, ale także zużytych, ponadprzeciętnie skorodowanych czy wręcz uszkodzonych. Reasumując, z uwagi na fakt, iż powyższa informacja stanowi wypadkową z porównania wielu notowań danego typu pojazdu należy stwierdzić, iż organ celny I instancji do obliczeń przyjął wartość wskazaną w katalogu wydawnictwa "EUROTAX" jako w pełni odpowiadającą wymogom art.29 Kodeksu celnego.
Nadto wyjaśnienia wymaga fakt, iż wynik rewizji celnej opisany na odwrocie karty 6 zgłoszenia celnego nie zawiera informacji o brakach czy też uszkodzeniach pojazdu. Z kolei zgodnie z przywołanym wyżej zaświadczeniem o badaniu technicznym pojazd został bezwarunkowo dopuszczony do ruchu. Podkreślenia również wymaga, że opłacalność zakupu pojazdu za granicą bądź jej brak jest indywidualną kwestią importera i nie może wpływać na ustalenie wartości celnej przedmiotowego pojazdu. Opłacalność taka nie ma w świetle prawa celnego istotnego znaczenia dla ustalenia wartości celnej towaru. Najczęściej bowiem podatki i należności celne stanowią instrument, za pomocą którego dane państwo kształtuje świadomą politykę importową.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej przyjęty i przedstawiony w decyzji organu I instancji sposób ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu znajduje podstawę w obowiązujących przepisach prawa i został dokonany w granicach swobodnej oceny dowodów, jaka należy do kompetencji organów celnych na podstawie art.191 ustawy Ordynacja podatkowa. Zaskarżona decyzja została wydana po zgromadzeniu oraz dokonaniu oceny całokształtu materiału dowodowego. Organ celny prawidłowo ocenił ten materiał, nie przekraczając przy tym granicy swobodnej oceny dowodów, będącej jedną z zasad postępowania administracyjnego.
Skargę na powyższą decyzję wniósł M. N. Zarzucając decyzji naruszenie przepisu art.23 Kodeksu celnego i bezzasadne ustalenie wartości celnej w oparciu o przepis art.29 Kodeksu celnego oraz brak ustaleń faktycznych odnoszących się do stanu sprowadzonego samochodu i jego wyposażenia, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi M. N. wskazał, że organ celny nie kwestionował rzetelności umowy, zakwestionował jedynie cenę umowną z tej przyczyny, że na rynku niemieckim podobny samochód kosztowałby w tym czasie 3.150 EUR (strona 3 uzasadnienia decyzji). W tej sytuacji skarżący nie rozumie dlaczego jego samochód wyceniono na wartość celną 3.396,45 EUR. Jest to bowiem wartość wyższa niż wskazana jako obowiązująca po stronie niemieckiej. Jest ona również znacznie wyższa niż rzeczywista wartość – w stosunku do samochodu (samochód był bez żadnego wyposażenia, opony do wymiany, silnik do remontu, ponadnormatywny przebieg tj. 250 tysięcy kilometrów), a także ponad wskazaną wartość bazową dla ustalenia wartości samochodu w Polsce tj. 15.400 zł przy zakładanym przebiegu 178,3 tysięcy kilometrów. Zdaniem skarżącego większy przebieg winien skutkować zmniejszeniem wartości.
Wskazał również skarżący, że przeciętna cena na rynku polskim z pewnością obejmowała takie składniki jak podatki tj. akcyzowy i VAT.
Skarżący podnosił, że organ celny wadliwie ustalił wartość celną samochodu, ustalił ją bowiem na poziomie 12.323 zł i od tej wartości naliczył podatek akcyzowy – 8.010 zł, podatek VAT 4.483,30 zł.
Tak ustalone wartości i zsumowane dają razem wartość samochodu na rynku polskim i jest to suma 24.816,30 zł, czyli o 9.316,30 zł więcej aniżeli cena rynkowa ustalona przez organ.
Podniósł skarżący, iż nie rozumie sposobu wyliczeń tak ważnej w tym przypadku wartości celnej, albowiem organ I instancji wzajemnie sprzecznie dokonał następujących ustaleń:
na stronie 2 uzasadnienia ustala wartość rynkową – 15.500 zł z pomniejszeniem o podatek VAT i podatek akcyzowy 3,1%, zaś do wyliczeń koniecznych do zapłaty kwot nalicza podatek akcyzowy 65%. W obu przypadkach stawka podatku akcyzowego jest i powinna być taka sama. Zatem przy ustaleniu wartości celnej powinno mieć miejsce pomniejszenie o podatek akcyzowy 65%, a nie jak przyjęto 3,1%, dokonując wyliczeń Urząd Celny zawyżył podatek łącznie o kwotę minimum (w odniesieniu do wartości przeciętnej samochodu i jego przebiegu jak w tabeli) 6.970,26 zł.
Błąd był wynikiem wadliwego ustalenia wartości celnej samochodu, tj. z naruszeniem zasad określonych w art.23 Kodeksu celnego, naruszono również art.29 przez ustalenie wartości na podstawie nieprawdziwych wartości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
W myśl art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § l cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie problemem spornym jest zakwestionowanie przez organy celne zadeklarowanej ceny importowanego przez skarżącego samochodu oraz metoda ustalania wartości celnej po zakwestionowaniu wartości transakcyjnej.
W Kodeksie celnym przyjęto zasadę, według której wartością celną towarów jest wartość transakcyjna rozumiana jako cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny skorygowana według zasad określonych w art.30 i art.31 Kodeksu celnego. Zasada ta odnosi się też do używanych pojazdów samochodowych, zwłaszcza do tych, których import następuje bezpośrednio po sprzedaży. W punkcie 6 Studium 1.1, dotyczącym postępowania wobec używanych pojazdów samochodowych, stanowiącego część Wyjaśnień dotyczących wartości celnej (Dz.U. z 1999 r. nr 80, poz. 908), czytamy bowiem "Jako że import następuje bezpośrednio po sprzedaży cena faktycznie zapłacona lub należna zgodnie z transakcją powinna stanowić podstawę ustalenia wartości transakcyjnej za każdym razem, kiedy spełnione są zalecenia i warunki Artykułu l Porozumienia". Będzie zatem ona mieć zastosowanie także w niniejszej sprawie, bowiem po pierwsze import nastąpił bezpośrednio po sprzedaży, po drugie spełnione są zalecenia i warunki Artykułu l Porozumienia (kupujący nie jest ograniczony w dysponowaniu lub użytkowaniu towaru, sprzedaż lub cena nie są uzależnione od warunków lub świadczeń, których wartość nie może być ustalona w odniesieniu do towarów, dla których ustalona jest wartość celna, jakakolwiek część przychodów z jakiejkolwiek dalszej sprzedaży, dyspozycji lub użytkowania towarów przez kupującego nie przypada bezpośrednio czy też pośrednio sprzedającemu, kupujący i sprzedający nie są powiązani).
Odstępstwo od zasady, że wartością celną towarów jest wartość transakcyjna rozumiana jako cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny skorygowana według zasad określonych w art.30 i art.31 Kodeksu celnego przewiduje art.23 § 7 Kodeksu celnego. Według tego przepisu wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego.
W niniejszej sprawie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, że wartość transakcyjną zakwestionowano w wyniku analizy dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz notowań cen tego typu samochodów na rynku niemieckim, publikowanych w katalogu "SchwackeListe" nr 4/02 (strona 968). A zatem podstawą zakwestionowania wartości transakcyjnej były ceny publikowane w ww. katalogu, który to katalog i zawarte w nim dane został przyjęty jako dowód uzasadniający zakwestionowanie ceny transakcyjnej.
Wobec powyższego dowód ten winien być dołączony do akt w postaci umożliwiającej zapoznanie się z nim stronie i Sądowi. Ponadto w treści uzasadnienia winna się znajdować ocena tego dowodu – stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia – dokonana przez organ (art.210 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art.262 Kodeksu celnego).
W aktach sprawy brak tego dowodu, również uzasadnienie decyzji nie zawiera oceny tego dowodu.
Powyższe uchybienia powodują, że ocena legalności zaskarżonej decyzji już na etapie kwestionowania wartości transakcyjnej jest niemożliwa dla Sądu jak i dla strony. Uniemożliwiają one stronie właściwą obronę jej praw, a Sądowi kontrolę legalności zaskarżonej decyzji i poprzedzającego jej wydanie postępowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art.145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję, nie orzekając o kosztach wobec braku wniosku strony o ich zwrot.
Wobec uwzględnienia skargi Sąd stwierdził też, na podstawie art.152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja nie mogą być wykonywane.
Ponownie rozpatrując sprawę organy administracji celnej uwzględniają powyższe wskazania, co do interpretacji art.23 § 7 Kodeksu celnego oraz niezbędnych elementów prawidłowego uzasadnienia.
Z tych wszystkich względów na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.
IF