I SA/Gd 212/24

I SA/Gd 212/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-05-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /przewodniczący/
Joanna Zdzienicka-Wiśniewska
Marek Kraus /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 76 par. 1, art. 76a par. 1, art. 77 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus (spr.) Sędzia NSA Joanna Zdzienicka – Wiśniewska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2024 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2024 r., nr 2201-IER.7010.69.2023 w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej oddala skargę.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 stycznia 2024 r. nr 2201-IER.7010.69.2023, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej, jako: "Dyrektor IAS" lub "organ drugiej instancji"), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1
w zw. z art. 239 oraz art. 62 § 1, art. 76 § 1, art. 76a § 1 i art. 76b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383, dalej jako "O.p."), po rozpatrzeniu zażalenia Gminy Miasta [...] – [...] - [...] (dalej, jako: "Podatnik", "Skarżąca", "Strona"), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] (dalej, jako: "Naczelnik [...]" lub "organ pierwszej instancji") nr 2271-7010.20945594/2023 z dnia 18 sierpnia 2023 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług.
2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy:
2.1. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2023 r. Naczelnik [...] w [...] dokonał zaliczenia nadpłaty Podatnika z dnia [...] grudnia 2022 r. w podatku od towarów i usług (dalej "podatek VAT") w wysokości 25.653,00 zł na poczet zaległości w ww. podatku za kwiecień 2023 r. w kwocie 919,00 zł (należność główna) oraz zwrotu kwoty 24.734,00 zł na jego rachunek bankowy.
2.2. Na wydane w dniu 18 sierpnia 2023 r. postanowienie, Strona złożyła zażalenie, w którym wniosła o jego uchylenie podając, że [...] czerwca 2023 r. złożyła korekty deklaracji VAT za luty oraz za listopad 2022 r. Z wcześniejszych deklaracji wynikały kwoty do wpłaty. Na skutek korekt, kwoty do wpłaty uległy zmniejszeniu odpowiednio o 609,00 zł i 25.653,00 zł. Ponieważ kwoty z uprzednich deklaracji zostały zapłacone kolejno w dniach: [...] marca 2022 r. i [...] grudnia 2022 r., w datach tych powstały nadpłaty w podanych wyżej wysokościach. Kwoty nadpłat: 609,00 zł
i 24.734,00 zł zostały Stronie zwrócone w dniu [...] sierpnia 2023 r.
W dniu [...] sierpnia 2023 r. Skarżąca złożyła korektę deklaracji za kwiecień 2023 r. Z wcześniejszej deklaracji wynikała kwota do zapłaty. Na skutek złożenia korekty, kwota do zapłaty uległa zwiększeniu o 30.382,00 zł. Z uwagi na okoliczność, że termin płatności upłynął [...] maja 2023 r., ww. kwota stanowiła zaległość podatkową stosownie do art. 51 § 1 O.p. W dniu [...] sierpnia 2023 r. Strona wpłaciła na poczet zaległości 30.382,00 zł.
Skarżąca podniosła, że nadpłaty powstały wcześniej niż zaległość podatkowa,
w związku z tym, w myśl art. 76 § 1 O.p. powinny one zostać naliczone z urzędu na poczet tej zaległości. Oznacza to, że od powstania zaległości tj. od dnia [...] maja 2023 r. do dnia [...] sierpnia 2023 r. organ pierwszej instancji dysponował kwotą nadpłaty
w łącznej wysokości 26.262,00 zł, która z urzędu powinna była zostać zaliczona na poczet zaległości, a tym samym nie powinny zostać naliczone od tej kwoty odsetki (art. 55 § 2 w zw. z art. 76a § 1 O.p.). Odsetki mogły zostać natomiast naliczone od pozostałej części zaległości tj. 4.120,00 zł za okres od [...] maja 2023 r. do [...] sierpnia 2023 r.
W ocenie Skarżącej, na poczet zaległości podatkowej z tytułu rozliczenia podatku VAT za kwiecień 2023 r. organ mógł zaliczyć kwotę nadpłaty w wysokości 26.262,00 zł,
a pozostałą część zaległości tj. 4.120,00 zł zaliczyć z kwoty 30.382,00 zł wpłaconej przez Stronę w dniu [...] sierpnia 2023 r.
2.3. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2024 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Strona złożyła:
1. za luty 2022 r.:
- [...] marca 2022 r., deklarację w podatku VAT wykazując zobowiązanie w kwocie 37.805,00 zł (wpłata na indywidualny rachunek podatkowy Gminy - [...] marca 2022 r.
37.805,00 zł),
- [...] sierpnia 2022 r., korektę deklaracji w podatku VAT wykazując zobowiązanie
w kwocie 38.103,00 zł (zwiększenie zobowiązania o 298,00 zł),
- [...] kwietnia 2023 r., korektę deklaracji w podatku VAT wykazując zobowiązanie
w kwocie 32.573,00 zł (zmniejszenie zobowiązania o 5.530,00 zł),
- [...] czerwca 2023 r. korektę deklaracji w podatku VAT wykazując zobowiązanie
w kwocie 31.964,00 zł, (wraz z korektą deklaracji Strona złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty z datą wpływu do organu w dniu [...] lipca 2023 r.).
Po weryfikacji poprawności złożonej korekty powstała nadpłata w ww. podatku za luty 2022 r. w wysokości 609,00 zł z terminem zwrotu [...] sierpnia 2023 r.
2. za listopad 2022 r.:
- [...] grudnia 2022 r., deklarację w podatku VAT wykazując zobowiązanie 891.612,00 zł (wpłata na indywidualny rachunek podatkowy Gminy - [...] grudnia 2022 r.),
- [...] czerwca 2023 r. korektę deklaracji w podatku VAT wykazując zobowiązanie
865.959,00 zł, (wraz z korektą deklaracji złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty z datą wpływu do organu w dniu [...] lipca 2023 r.).
Po weryfikacji poprawności złożonej korekty powstała nadpłata w ww. podatku za listopad 2022 r. w wysokości 25.653,00 zł z terminem zwrotu [...] sierpnia 2023 r.
3. za kwiecień 2023 r.:
- [...] maja 2023 r., deklarację w podatku VAT wykazując zobowiązanie w kwocie
956.751,00 zł (wpłata na indywidualny rachunek podatkowy - [...] maja 2023 r.),
- [...] sierpnia 2023 r. korektę deklaracji w podatku VAT wykazując zobowiązanie 987.133,00 zł.
Stwierdzono powstanie zaległości w podatku VAT za kwiecień 2023 r. w wysokości 30.382,00 zł (wpłata dokonana na indywidualny rachunek podatkowy - [...] sierpnia 2023 r. równocześnie z korektą ww. deklaracji).
Organ pierwszej instancji postanowieniem:
1) z dnia 3 sierpnia 2023 r. zaliczył wpłatę dokonaną tytułem podatku VAT za kwiecień 2023 r. w kwocie 30.382,00 zł, na poczet ww. podatku za kwiecień 2023 r. w wysokości 29.463,00 zł tytułem należności głównej oraz w wysokości 919,00 zł tytułem odsetek za zwłokę od ww. zaległości, naliczonych za okres od [...] maja 2023 r. do [...] sierpnia 2023 r.
2) z dnia 18 sierpnia 2023 r. zaliczył nadpłatę w podatku VAT w kwocie 25.653,00 zł, na poczet ww. podatku za kwiecień 2023 r. w kwocie 919,00 zł tytułem należności głównej oraz dokonał zwrotu kwoty 24.734,00 zł na rachunek bankowy Skarżącej.
Oba postanowienia doręczono [...] października 2023 r.
Dyrektor IAS wskazał, iż istotą niniejszej sprawy jest zaliczenie nadpłaty z dnia [...] grudnia 2022 r. w podatku VAT za listopad 2022 r. w wysokości 25.653,00 zł na poczet podatku VAT za kwiecień 2023 r. w kwocie 919,00 zł tytułem należności głównej
i zwrotu pozostałej kwoty tj. 24.734,00 zł na rachunek bankowy Skarżącej.
Cytując treść art. 76 § 1 O.p. organ wskazał, iż przy jednoczesnym zaistnieniu nadpłaty i zaległości podatkowej, czynnością organu podatkowego wykonywaną
w urzędu jest zaliczenie nadpłaty na zaległości podatkowe podatnika bądź jego bieżące zobowiązania. Z chwilą powstania nadpłaty podatnik staje się wierzycielem organu podatkowego. Nie posiada on pełnej swobody w dyspozycji nadpłatą w sytuacji, gdy jednocześnie posiada zaległości podatkowe. Stwierdziwszy natomiast istnienie nadpłaty organ winien zbadać, czy równocześnie na koncie podatnika widnieją zaległości podatkowe bądź nieuiszczone bieżące zobowiązania i dopiero w razie ich braku może dokonać zwrotu powstałej nadpłaty.
Organ dalej wskazał na treść art. 76a § 1 O.p. oraz art. 62 § 1 O.p. a następnie podał, iż wobec powyższego Naczelnik [...] postanowieniem z 18 sierpnia 2023 r. zaliczył nadpłatę w podatku VAT z dnia [...] grudnia 2022 r. (wynikającą z korekty deklaracji za listopad 2022 r.) w kwocie 25.653,00 zł tytułem nieuregulowanej w całości zaległości w podatku VAT za kwiecień 2023 r. w wysokości 919,00 zł i dokonał zwrotu nadpłaconego ww. podatku w wysokości 24.734,00 zł.
Odnosząc się z kolei do zarzutów zażalenia - niewłaściwego rozliczenia wpłaty
z dnia [...] sierpnia 2023 r. w kwocie 30.382,00 zł dokonanej tytułem korekty deklaracji
w podatku VAT za kwiecień 2023 r., w sytuacji, (jak Skarżąca stwierdziła), dysponowania przez organ pierwszej instancji nadpłaconym już podatkiem VAT za luty
i listopad 2022 r. w łącznej kwocie 26.262,00 zł, organ wyjaśnił, że [...] czerwca 2023 r. Skarżąca złożyła korekty deklaracji VAT, z których wynikała nadpłata w ww. podatku. Wraz z korektami deklaracji złożone zostały wnioski o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku. Zaliczenie nadpłat na zaległość nie może nastąpić, aż do czasu potwierdzenia kwoty nadpłaty. Organ podatkowy może bowiem ustalić, że deklarowana nadpłata nie istnieje lub występuje w innej wysokości. Zatem, w ocenie organu zachodzi konieczność weryfikacji zasadności korekt w dokonanym przez Podatnika ponownym samoobliczeniu podatku. Przeprowadzenie analizy pod kątem prawidłowości złożonych korekt ww. deklaracji dla podatku VAT za luty i listopad 2022 r. oraz prowadzenie postępowania wszczętego z wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku, wykluczało możliwość dokonania jakichkolwiek zaliczeń w odniesieniu do kwoty ewentualnej nadpłaty, aż do czasu zakończenia postępowania wszczętego z wniosku Strony. Ponadto, jak organ wyjaśnił, zasadniczą kwestią była okoliczność, że składając korektę deklaracji w podatku VAT za kwiecień 2023 r. (zwiększającą zobowiązanie o kwotę 30.382,00 zł) i dokonując w tym samym dniu wpłaty, Skarżąca wnioskowała
o uregulowanie przedmiotowego zobowiązania za kwiecień 2023 r., czego potwierdzeniem jest uzasadnienie przyczyn złożenia korekty.
Tym samym, [...] sierpnia 2023 r., po złożeniu korekty ww. deklaracji
i jednoczesnym dokonaniu wpłaty, organ pierwszej instancji uwzględnił wniosek Strony o zaliczenie tej wpłaty postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2023 r., a przed zwrotem zweryfikowanych nadpłat, zgodnie z art. 76 § 1 O.p. dokonał z urzędu jej zaliczenia – na poczet istniejącej, nieuregulowanej części zaległości w podatku VAT za kwiecień 2023 r. w kwocie 919,00 zł i zwrócił pozostałą kwotę nadpłaty w podatku za listopad 2022 r. w wysokości 24.734,00 zł, co zostało odzwierciedlone w postanowieniu z 18 sierpnia 2023 r.
Organ odwoławczy w wyrażonym stanowisku zauważył, że postanowienie
w sprawie zaliczenia nadpłaty w podatku na zaległości podatkowe odzwierciedla jedynie czynności księgowe dokonane w tym zakresie na podstawie istniejących w sprawie rozstrzygnięć i dokonanych ustaleń bez możliwości ich zmiany na tym etapie postępowania. Podał, że postanowienie ma charakter formalny, a rozstrzygnięcie natomiast zapadło na podstawie obowiązujących przepisów prawa zgodnie z art. 76 § 1, art. 76a § 1 i art. 76b O.p.
3. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zaskarżyła postanowienie Dyrektora IAS, zarzucając naruszenie:
a) art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez zaliczenie nadpłaty w podatku VAT za listopad 2022 r. na zaległość VAT za kwiecień 2023 r. w zawyżonej o 790 zł wysokości, a w konsekwencji
b) art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie
w mocy postanowienia Naczelnika [...] z 18 sierpnia 2023 r., gdy istniała podstawa do jego uchylenia w części dotyczącej zaliczenia kwoty 919,00 zł i do orzeczenia co do istoty sprawy w tym zakresie, co miało wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższych zarzutów, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu w części utrzymującej w mocy postanowienie Naczelnika [...]
z 18 sierpnia 2023 r. w zakresie zaliczenia kwoty 919,00 zł, a także o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
4. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie i o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
5.1. Skarga jest niezasadna.
5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy
z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
W świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania, lub gdy doszło do takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, sąd oddala skargę w myśl art. 151 p.p.s.a.
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Jak stanowi przepis, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, w trybie uproszczonym Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.
5.3. Przechodząc do kwestii spornej w analizowanej sprawie należy wskazać, iż Skarżąca kwestionuje prawidłowość postanowienia wydanego na podstawie art. 76a § 1 oraz art. 76b O.p. o zaliczeniu nadpłaty w podatku VAT za listopad 2022 r. na zaległość w podatku VAT za kwiecień 2023 r. w zawyżonej (jak twierdzi) o 790,00 zł wysokości, z uwagi na to, że organ błędnie przyjął wysokość zaległości w podatku VAT za kwiecień 2023 r. – aktualnej w dniu doręczenia postanowienia z dnia 3 sierpnia 2023 r. Zdaniem Skarżącej odsetki za zwłokę wyniosły 129,00 zł i taka kwota powinna zostać zaliczona z wpłaty Skarżącej dokonanej w dniu [...] sierpnia 2023 r. Tym samym zaległość w podatku VAT za kwiecień 2023 r. nie wynosiła 919,00 zł, a 129,00 zł.
Zgodnie z art. 76 § 1 O.p. nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, kosztów upomnienia oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.
Stosownie do brzmienia art. 76a § 1 O.p. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia organu pierwszej instancji, w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 76a § 2 O.p. zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem: 1) powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2; 2) złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.
Natomiast w myśl art. 76b § 1 O.p. przepisy art. 76, art. 76a, art. 77b, art. 79 i art. 80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1, następuje odpowiednio z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku lub korekty takiej deklaracji.
Dalej, zgodnie z art. 55 § 2 O.p. jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku,
w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.
Postanowienie, o którym mowa w art. 76a § 1 O.p. potwierdza jedynie zaliczenie określonej nadpłaty na zobowiązanie podatkowe. W powołanym przepisie określono zasady postępowania z nadpłatą na etapie jej "zwracania" przez organ podatkowy.
W pierwszej kolejności, kwota nadpłaty jest zaliczana z urzędu na poczet zaległości podatkowych (z odsetkami) i odsetek określonych na podstawie art. 53a O.p., kosztów upomnienia oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Jeżeli na podatniku nie ciążą zaległości, odsetki i bieżące zobowiązania, nadpłata jest mu przez organ podatkowy zwracana.
Zatem jeśli w momencie wykazania nadpłaty istnieje zaległość podatkowa, to zaliczenie nadpłaty na tę zaległość dokonuje się z mocy prawa.
W powyższym przedmiocie organ podatkowy ma prawny obowiązek wydania postanowienia, które stwierdza tylko powstałe i dokonane ex lege zaliczenie na poczet zaległości podatkowych. Postanowienie o zaliczeniu wydaje się dla wiedzy organu podatkowego oraz podatnika, że w dacie wynikającej z prawa i wskazanej
w postanowieniu nastąpiło zaliczenie określonej kwoty nadpłaty na wskazaną istniejącą zaległość podatkową. Postanowienie jedynie odzwierciedla i potwierdza wykonanie czynności rachunkowo-technicznej, nie konstytuuje natomiast powyższego stanu prawnego. W sposób prawnie wiążący stwierdza o istnieniu określonego stanu prawnego lub faktycznego, który istnieje z mocy prawa, niezależnie od faktu wydania tego orzeczenia. Postanowienie wydane w ww. przedmiocie, informuje jedynie podatnika o sposobie rozliczenia konkretnych kwot (nadpłaty, wpłat i zaległości podatkowych), jednakże wydanie takiego postanowienia ma istotne znaczenie, gdyż "dopiero od chwili wydania takiego aktu strona może robić użytek z praw i obowiązków wywołanych sytuacją prawną, której istnienie stwierdził akt deklaratoryjny" (H. Dzwonkowski, Komentarz do art. 76a w Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2014).
Zaliczenie nadpłaty dokonuje się z mocy samego prawa, gdyż następuje ono
z dniem powstania nadpłaty w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-2 i 5 oraz § 2 O.p., względnie z dniem złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty,
w przypadku zaś zaliczenia kwot zwrotu różnicy podatku od towarów i usług z dniem złożenia deklaracji wskazującej zwrot podatku.
W ocenie Sądu, w świetle powołanych przepisów, organ prawidłowo
w okolicznościach sprawy zaliczył nadpłatę w podatku VAT za listopad 2022 r. na zaległość w tym podatku za kwiecień 2023 r. tj. w wysokości 919,00 zł tytułem należności głównej, a następnie zwrócił kwotę pozostałej części tej nadpłaty
w wysokości 24.734,00 zł na rachunek bankowy Skarżącej.
Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca złożyła deklarację w podatku VAT za kwiecień 2023 r.: wykazując zobowiązanie w tym podatku w wysokości 956.751,00 zł i dokonując wpłaty podatku w dniu [...] maja 2023 r., a następnie złożyła w dniu [...] sierpnia 2023 r. korektę deklaracji wykazując zobowiązanie w wysokości 987.133,00 zł. Skutkiem podanego działania powstała od [...] maja 2023 r. za podany okres, zaległość w kwocie 30.382,00 zł. Wraz z korektą deklaracji w dacie [...] sierpnia 2023 r. Skarżąca dokonała wpłaty kwoty 30.382,00 zł na indywidualny rachunek podatkowy ze wskazaniem na przelewie tytułu o brzmieniu:" /[...]/korekta VAT 04.2023 nal. gł."
Wpłatę tę Naczelnik [...] rozliczył zgodnie z dyspozycją Skarżącej, czego wyrazem stanowiło wydane w dniu 3 sierpnia 2023 r. postanowienie. Od zaległości podatkowej naliczone zostały, stosownie do art. 53 § 1 O.p. odsetki za zwłokę w kwocie 919,00 zł, za okres od dnia [...] maja 2023 r. (daty powstania zaległości podatkowej) do dnia [...] sierpnia 2023 r. (daty dokonania przez Skarżącą wpłaty tytułem uregulowania zaległości podatkowej).
W stanie faktycznym sprawy Skarżąca złożyła również korekty deklaracji
w podatku VAT za miesiące luty i listopad 2022 r. (w dniu [...] czerwca 2023 r.),
z których wynikała nadpłata. Wraz z korektami Strona złożyła wnioski o stwierdzenie nadpłaty w przedmiotowym podatku.
Stosując w podanych okolicznościach sprawy art. 76 § 1 O.p. przed zwrotem nadpłat, organ dokonał najpierw ich weryfikacji. W wyniku tej czynności, zaliczył z urzędu na poczet istniejącej, nieuregulowanej części zaległości podatkowej w podatku VAT za kwiecień 2023 r. kwotę 919,00 zł tytułem należności głównej, a następnie zwrócił pozostałą część nadpłaty w podatku VAT za listopad 2022 r. w kwocie 24.734,00 zł.
W tym miejscu należy podkreślić, że organ zaliczając nadpłatę na poczet zaległych zobowiązań podatkowych Skarżącej zastosował art. 76 § 1 O.p., który ma charakter bezwzględnie obowiązujący i przewiduje, iż nadpłaty podatkowe podlegają m. in. zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę. Jedynie w przypadku braku wymienionych w tym przepisie zobowiązań po stronie podatnika, na poczet których mogłaby zostać zaliczona nadpłata, podlega ona zwrotowi z urzędu. Brzmienie tego przepisu nie powinno zatem rodzić żadnych wątpliwości, a jedynie potwierdzić, że organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo postąpił zaliczając powstałą nadpłatę na poczet zaległych zobowiązań podatkowych. Powyższe zatem dowodzi temu, że zarzuty skargi i podniesiona argumentacja nie znajdują uzasadnienia.
W stanie faktycznym sprawy Skarżąca w dacie [...] czerwca 2023 r. złożyła korekty deklaracji w podatku VAT za luty i listopad 2022 r., na podstawie których powstała nadpłata w ww. podatku. Wraz z korektami Strona złożyła też wnioski
o stwierdzenie nadpłaty w przedmiotowym podatku.
Zgodzić się należy, ze stanowiskiem strony, że nadpłata powstała zgodnie z art. 73 § 1 pkt 1 O.p., z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej, niemniej w dacie powstania nadpłaty, jak i złożenia korekty deklaracji z których ta nadpłata wynikała, brak było zaległości podatkowej, która z kolei powstała w wyniku złożenia w dniu [...] sierpnia 2023 r. korekty deklaracji w podatku VAT za kwiecień 2023 r. Natomiast zgodnie z dyspozycją strony organ zliczył dokonaną wraz z korektą wpłatę na poczet powstałej zaległości podatkowej.
Wskazać należy również na termin zwrotu nadpłaty wynikający z art. 77 § 1 pkt 6 lit.a O.p., w związku z postępowaniem prowadzonym na skutek złożonego wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku VAT za luty i listopad 2022 r.
Zatem w dacie dokonania zwrotu nadpłaty, również brak było zaległości podatkowej, która wygasła na skutek dokonanej wpłaty przez stronę.
Przepis art. 76 § 1 O.p stanowi, że przy jednoczesnym zaistnieniu nadpłaty i zaległości podatkowej, czynnością organu podatkowego wykonywaną z urzędu jest zaliczenie nadpłaty na zaległości podatkowe podatnika bądź bieżące jego zobowiązania.
W sprawie zachodziła zatem konieczność weryfikacji zasadności złożonych przez Skarżącą korekt w dokonanym przez nią ponownym samoobliczeniu podatku za ww. okresy 2022 r. W okolicznościach sprawy nie można także pominąć, że Skarżąca składając korektę deklaracji w podatku VAT za kwiecień 2023 r. i dokonując w tym samym dniu wpłaty wnioskowała o zaliczenie wpłaty na poczet przedmiotowego zobowiązania, co wynika z uzasadnienia przyczyn złożenia korekty.
W związku z powyższym organ pierwszej instancji wydając postanowienie o zaliczeniu nadpłaty prawidłowo zaliczył ja na poczet istniejącej zaległości podatkowej oraz zwrócił pozostałą kwotę nadpłaty na rachunek bankowy strony.
W konsekwencji podanych okoliczności należało uznać za niezasadny zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika [...] z 18 sierpnia 2023 r.
5.4. Mając zatem na uwadze powyższe, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie wbrew twierdzeniom Skarżącej jest prawidłowe i odpowiada prawu.
5.5. Mając zatem na względzie wszystkie przedstawione okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.