I SA/Gd 207/26

I SA/Gd 207/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Joanna Zdzienicka-Wiśniewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 6, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. spółki o.o. z siedzibą w P. na czynność Starosty Kartuskiego w przedmiocie wypłaty dotacji postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
P. spółka z o.o. z siedziba w P. jako podmiot oświatowy uzyskała dotację na realizację wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Decyzją z 28 października 2022r. Starosta Kartuski wstrzymał wypłatę dotacji na rzecz skarżącej do dnia udostępnienia przez skarżącą dokumentacji finansowej i organizacyjnej umożliwiającej przeprowadzenie czynności kontrolnych. Decyzja została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2023r. Prawomocnym wyrokiem z dnia 13 lutego 2024r. w sprawie sygn.. akt I SA/ Gd 308/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2024r. Sąd odrzucił zażalenie strony na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 października 2024r.
W piśmie z dnia 2 kwietnia 2025r., sporządzonym po udzieleniu przez organ pierwszej instancji informacji o zwrocie akt oraz odstąpieniu, z uwagi na upływ terminu, od czynności kontrolnych za 2019 rok i wznowieniu czynności kontrolnych za lata 2020 i 2021 , strona wezwała Starostę Kartuskiego do zapłaty "odszkodowania" w łącznej kwocie 310 897,83 zł wskutek zaniżenia i niewypłacenia dotacji za miesiące od czerwca 2022r. do grudnia 2024r.
W piśmie z dnia 15 kwietnia 2025r. organ udzielił odpowiedzi, wyjaśniając, że zwrot akt sprawy przez organ drugiej instancji umożliwił wznowienie czynności kontrolnych , a w konsekwencji możliwość wznowienia przekazywania dotacji. Decyzją z dnia 30 maja 2025r. Starosta Kartuski uchylił decyzję z dnia 28 października 2022r. W uzasadnieniu wskazano, że od stycznia 2025r. zaistniały przesłanki wznowienia przekazywania dotacji na rzecz skarżącej. Strona, prawidłowo pouczona, nie skorzystała z prawa złożenia odwołania.
W okresie od 27 października do grudnia 23 grudnia 2025r. strona kierowała do Starosty Kartuskiego, powołując numer decyzji z dnia 30 maja 2025r., ponaglenia dotyczące wypłaty dotacji za październik, , listopad, grudzień 2022r., za styczeń, luty , marzec , kwiecień 2023r., za marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień , wrzesień i grudzień 2024r. Strona została poinformowana, że organ podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z 15 kwietnia 2025r.
W piśmie z dnia 5 stycznia 2026r.( błędnie oznaczonym datą 5 stycznia 2025r. – k. 15 akt administracyjnych) zatytułowanym "ponaglenie na bezczynność Starosty Kartuskiego" strona wniosła o wyznaczenie terminu załatwienia sprawy, albowiem Starosta Kartuski nie wydał merytorycznej decyzji w sprawie dotacji za miesiące od czerwca 2022r. do grudnia 2024r.
W odpowiedzi z dnia 23 stycznia 2026r. Starosta Kartuski wskazał, że ponaglenie jest bezprzedmiotowe. Czynność wypłaty dotacji nie należy do kognicji sądów administracyjnych, gdyż nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej wskazanych w przepisach wymienionych w art. 47 ustawy z dnia 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych. Strona, na rzecz której nie wypłacono dotacji, może dowodzić zaistnienia szkody zgodnie z regułą ciężaru dowodowego określoną w art. 6 Kodeksu cywilnego.
W piśmie z dnia 2 lutego 2026r. strona wywiodła, że pogląd dotyczący możliwości kontroli sądowoadministracyjnej w sprawach dotyczących indywidualnej wysokości dotacji na rzecz podmiotu prowadzącego działalność oświatowa i dochodzenia dotacji został potwierdzony uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2029r., sygn.. akt III CZP 29/19. Czynność przekazania dotacji zgodnie z art. 47 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w brzmieniu obowiązującym został uszczegółowiony – zakresem właściwości sądów administracyjnych objęte są również czynności przekazania należnej dotacji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku P. spółka z o..o. z siedzibą w P. wniosła o zobowiązanie organu do naliczenia i wypłaty na rzecz skarżącej dotacji celowej za okres od czerwca 2022r. do grudnia 2022r. Skarżąca zarzuciła naruszenie par. 2,5 i 6 załącznika do uchwały nr XXXIV/324/2021 Rady Powiatu Kartuskiego z dnia 3 grudnia 2021r. oraz par. 2i 4 uchwały numer LVI/521/2023 Rady Powiatu Kartuskiego z 15 grudnia 2023r. w zw. z art. 15 , 34 ust. 1 i art. 38 ustawy z 27 października 2017r. o finasowaniu zadań oświatowych przez brak dokonania wypłaty dotacji pomimo wystąpienia przesłanek uprawiających skarżącą do otrzymania dotacji, złożenia stosownego wniosku o wypłatę dotacji oraz upływu terminu wypłaty dotacji.
W odpowiedzi na skargę Starosta Kartuski wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a , biegnącego od daty doręczenia stronie w dniu 23 kwietnia 2025r. pisma z dnia 15 kwietnia 2025r. dotyczącego żądania odszkodowania za niewypłaconą dotację. Organ wskazał, że decyzja z dnia 30 maja 2025r. została doręczona stronie w dniu 9 czerwca 2025r., zatem z tym dniem najpóźniej należy liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sadu. W tej dacie strona dowiedziała się , że nie zostanie wypłacona dotacja za miesiące inne niż od stycznia 2025r. Alternatywnie organ wniósł o oddalenie skargi, gdyż zaniechanie przez organ wypłaty dotacji za okres od czerwca 2022r. do grudnia 2024r. nie może być uznane za bezprawne zgodnie z art. 25 ustawy o finansach publicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143- dalej p.p.s.a).
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie zaś z art. 47 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 439, dalej: "u.f.z.o.") czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ( por. wyrok NSA z 19 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 1730/20, wyrok NSA z 18 listopada 2025r., sygn.. akt I GSK 1382/23, wszystkie wyroki dostępne w CBOiS, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 47 u.f.z.o., to wszelkie czynności podejmowane przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji. Sens przewidzianej w art. 47 u.f.z.o. sądowej kontroli sprowadza się do weryfikacji zgodności z prawem realizowania obowiązku przez administrację, a zatem tego, czy i jaka kwota dotacji i komu została udzielona.
W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy strona o wstrzymaniu wypłat dotacji dowiedziała się treści decyzji z dnia 28 października 2022r. Uprawnienie strony nie było kwestionowane w odniesieniu do kolejnych miesięcy odrębnie, lecz jako skutek zaniechania przez stronę przedłożenia dokumentów umożliwiających przeprowadzenie kontroli. Decyzja była poddana kontroli sądowoadministracyjnej – wyrokiem z dnia 13 lutego 2024r. w sprawie sygn.. akt I SA/ Gd 308/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Postępowanie międzyinstancyjne zainicjowane wniesioną przez stronę skargą kasacyjną zastało zakończone postanowieniem z dnia 2 grudnia 2024r., którym Sąd odrzucił zażalenie strony na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 lutego 2024r.
Pismo strony z dnia 2 kwietnia 2025r. zawierało żądanie zapłaty określonych kwot za wskazane miesiące od czerwca 2022r do grudnia 2024r. jako odszkodowania za szkodę powstałą wskutek "zaniżenia lub niewypłacenia" dotacji celowych na realizację zadania publicznego.
Strona uzyskała odpowiedź z dnia 15 kwietnia 2025r. Organ wyjaśnił , że wstrzymanie wypłat dotacji nastąpiło na mocy decyzji z dnia 28 października 2025r.. Zwrot akt sprawy przez organ drugiej instancji umożliwił wznowienie czynności kontrolnych , a w konsekwencji możliwość wznowienia przekazywania dotacji. W sprawie Starosta Kartuski wydał w dniu 30 maja 2025r. decyzję nr EK.4331.8.29.2021 w przedmiocie uchylenia w całości decyzji z dnia 28 października 2022r.Uchylona została decyzja stanowią ca podstawę wstrzymania wypłat. W uzasadnieniu decyzji z 30 maja 2025r. organ wskazał, że skutek uchylenia decyzji z 28 października następuje od stycznia 2025r. Strona skarżąca, prawidłowo pouczona o treści art. 127 § 1 k.p.a. nie skorzystała z prawa wniesienia odwołania – decyzja stała się ostateczna.
Strona skarżąca przed złożeniem skargi wystąpiła do Starosty Kartuskiego z pismami zatytułowanymi "ponaglenie". Instytucja ta jest charakterystyczna w procedurze poprzedzającej wniesienie skargi na bezczynność organu ( art. 53 § 2b p.p.s.a.). Wielokrotne ponaglenia strony dotyczące wypłaty dotacji za wskazane miesiące od czerwca 2022r. do grudnia 2024r. zawierają wskazanie numeru znanej stronie , doręczonej w dniu 23 kwietnia 2025r. decyzji z 30 maja 2025r. W piśmie z dnia 5 stycznia 2026r zatytułowanym "ponaglenie na bezczynność Starosty Kartuskiego" strona wniosła o wyznaczenie terminu załatwienia sprawy, albowiem Starosta Kartuski nie wydał merytorycznej decyzji w sprawie dotacji za miesiące od czerwca 2022r. do grudnia 2024r. W złożonej skardze strona skarżąca nie zarzuca bezczynności, lecz żądanie formułuje jako skargę na czynność zaniechania wypłaty dotacji za kolejne miesiące od czerwca 2022r. do grudnia 2024r. Sprawa zgodnie z żądaniem strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika została zarejestrowana jako skarga czynność - art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ( k. 1 akt sądowych.).
Zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o odrzucenie skargi z uwagi na niedochowanie terminu określonego w art. 53 p.p.s.a nie jest zasadny. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W uzyskanej na pismo z dnia 2 kwietnia odpowiedzi organu z dnia 15 kwietnia 2025r. znajduje się wyjaśnienie, że wznowienie wypłat dotacji stało się możliwe po zwrocie akt przez SKO w Gdańsku. Pełną informację o akceptowanym przez organ czasowym skutku uchylenia decyzji z 28 października 2022r. strona powzięła na podstawie doręczonej w dniu 9 czerwca 2025r. decyzji z dnia 30 maja 2025r. Termin przewidziany w art. 53 § 2 p.p.s.a. nie rozpoczął biegu, gdyż stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania, o czym została prawidłowo pouczona.
Strona konsekwentnie pomija znany sobie fakt wydania w dniu 30 maja 2025r. decyzji dotyczącej okresu, w którym po wstrzymaniu wypłat dotacji prawo do wypłat zostało przywrócone. Zaniechanie przez stronę złożenia odwołania skutkuje procesową sytuacją niedopuszczalnością uznania, że skardze złożonej bez wyczerpania toku instancji może być nadany bieg jako dotyczącej decyzji z 30 maja 2025r.
Definiowanie przez stronę sporu jako dotyczącego czynności wypłaty dotacji jest nieprawidłowe w sytuacji wydania przez organ ostatecznej decyzji rozstrzygającej o zakresie uchylenia skutku wstrzymania wypłat dotacji . Próba podważenia treści ostatecznej decyzji poprzez składanie wielokrotnych wniosków o wypłaty dotacji za okresy, co do których w ostatecznej decyzji administracyjnej nie został orzeczony skutek przywrócenia wypłat po okresie wstrzymania, nie kreuje procesowej sytuacji strony umożliwiającej kontrolę sądowoadministracyjną. Istotą sporu definiowana przez stronę jest kwestia czynności wypłat dopłat. W ocenie Sądu żądanie strony dotyczy wypłat za okresy inne niż wskazane przez organ w decyzji z 30 maja 2025r., w której jednoznacznie potwierdzono, że wskutek uchylenia decyzji o wstrzymaniu wypłat dotacji strona uzyska dotacje za miesiące od stycznia 2025r. Żądanie wypłaty za miesiące od czerwca 2022r. do grudnia 2024r. zmierza w istocie do podważenia treści decyzji ostatecznej z 30 maja 2025r. Strona nie wskazała konkretnej czynności mogącej być przedmiotem zaskarżenia zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. Ogólne wskazanie przez stronę czynności jako wypłaty nie może skutkować dokonaniem przez sąd kontroli w zakresie zgodności z prawem decyzji ostatecznej z pominięciem toku instancji. Ustalony przez Sąd przedmiot wniosku strony uzasadnia stwierdzenie, że skarga jest niedopuszczalna. Wniosek strony zmierzający do dokonania oceny decyzji z 30 maja 2025r. w trybie innym niż tryb nadzwyczajny nie podlega rozpoznaniu jako skarga na czynność organu administracji.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.