Orzeczenie · 2012-02-28

I SA/Gd 196/11

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Miejsce

Gdańsk

Data

2012-02-28

NSAAdministracyjneWysokawsa

postępowanie egzekucyjneumorzenie postępowaniauchylenie postanowieniazażaleniek.p.a.u.p.e.a.reformatio in peiusdecyzja kasacyjnapostępowanie wyjaśniające

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi L. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które uchyliło postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne, powołując się na art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), wskazując na nieskuteczność zajęć i zabezpieczenie należności hipoteką. Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że konieczne jest dokładne zbadanie możliwości zaspokojenia należności. Skarżący zarzucił organom obu instancji błędy proceduralne, w tym błędną kwalifikację jego pisma jako zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ sprawa wymagała dalszego postępowania wyjaśniającego. Kluczowym argumentem sądu było stwierdzenie, że decyzja kasacyjna (uchylająca i przekazująca do ponownego rozpoznania) nie narusza zakazu reformationis in peius, ponieważ nie rozstrzyga co do istoty sprawy na niekorzyść strony. Sąd podkreślił również, że pismo skarżącego nie spełniało wymogów do uzupełnienia lub sprostowania orzeczenia w trybie art. 111 czy 113 k.p.a., a jego intencją było potraktowanie pisma jako zażalenia. Sąd stwierdził również, że zarzuty naruszenia Ordynacji podatkowej pozostają poza zakresem rozpoznania sprawy, która dotyczy przepisów k.p.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja zakazu reformationis in peius w kontekście decyzji kasacyjnych organu odwoławczego oraz kwalifikacja pism procesowych w postępowaniu administracyjnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego i egzekucyjnego.

Zagadnienia prawne (4)

Czy decyzja kasacyjna organu odwoławczego, uchylająca postanowienie organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, narusza zakaz reformationis in peius?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja kasacyjna nie narusza zakazu reformationis in peius, ponieważ organ odwoławczy nie rozstrzyga co do istoty sprawy, a jedynie stwierdza potrzebę dalszego postępowania wyjaśniającego.

Uzasadnienie

Zakaz reformationis in peius dotyczy sytuacji, gdy organ odwoławczy orzeka co do istoty sprawy na niekorzyść strony. Decyzja kasacyjna, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, nie rozstrzyga merytorycznie, a zatem nie może naruszać tego zakazu.

Czy pismo strony wnoszącej o doprecyzowanie uzasadnienia postanowienia organu egzekucyjnego powinno być traktowane jako zażalenie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli strona wyraźnie wniosła o potraktowanie pisma jako zażalenia, a organ odwoławczy uznał, że sprawa wymaga dalszego postępowania wyjaśniającego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo potraktował pismo skarżącego jako zażalenie, zwłaszcza w kontekście wniosku o doprecyzowanie uzasadnienia i wyraźnego wskazania, aby pismo traktować jako zażalenie, gdyby nie można było uczynić zadość wnioskowanemu doprecyzowaniu inaczej.

Czy organ odwoławczy ma obowiązek rozpoznać wniosek strony o doprecyzowanie uzasadnienia postanowienia organu pierwszej instancji w trybie art. 111 lub 113 k.p.a.?

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli wniosek nie spełnia wymogów tych przepisów, a strona wyraźnie wniosła o potraktowanie pisma jako zażalenia.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że pismo skarżącego nie spełniało wymogów art. 111 czy 113 k.p.a. dotyczących uzupełnienia lub sprostowania orzeczenia, a wskazane przez skarżącego zmiany miały charakter przykładowy. W takiej sytuacji organ odwoławczy miał prawo potraktować pismo jako zażalenie.

Czy zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej są relewantne w sprawie dotyczącej postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia Ordynacji podatkowej pozostają poza zakresem rozpoznania sprawy, która dotyczy przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że przepisy proceduralne mające zastosowanie w sprawie znajdują się w Kodeksie postępowania administracyjnego, a nie w Ordynacji podatkowej, dlatego zarzuty dotyczące naruszenia przepisów O.p. pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej uchylające postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.

Przepisy (13)

Główne

u.p.e.a. art. 59 § § 2 i § 5

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Przepis ten stanowił podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego, gdy w toku postępowania nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

k.p.a. art. 138 § § 2