I SA/Gd 162/19Oddalenie skargi na zabezpieczenie podatkowe dochody nieujawnione

Sprawa dotyczyła skargi M.T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS), która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego o określeniu przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz zabezpieczeniu na majątku skarżącego. Naczelnik określił przybliżoną kwotę zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od dochodów nieujawnionych za 2014 rok na 710.723,00 zł i orzekł o zabezpieczeniu na majątku. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej (m.in. art. 33 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191) oraz ustawy o PIT (m.in. art. 2 ust. 1 pkt 4, art. 2 ust. 6, art. 10 ust. 1 pkt 9), twierdząc, że środki pieniężne pochodzą z nielegalnej działalności i powinny być wyłączone z opodatkowania, a także że brak było podstaw do zabezpieczenia i organ nie zebrał wyczerpująco materiału dowodowego. DIAS utrzymał decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, powtarzając zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego (art. 33 § 1 Op., art. 122 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 191 Op., art. 121 § 1 w zw. z art. 124 Op.) i domagając się uchylenia decyzji. Sąd uznał skargę za bezzasadną. Stwierdził, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i oceniły materiał dowodowy, a także zasadnie przyjęły istnienie uzasadnionej obawy niewykonania przyszłego zobowiązania podatkowego, co uzasadniało zastosowanie art. 33 Op. Podkreślono, że decyzja o zabezpieczeniu nie jest decyzją ostateczną i organ nie ma obowiązku ustalenia prawdy materialnej na tym etapie. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące wybiórczej analizy sytuacji majątkowej skarżącego, wskazując na jego nieterminowe wpłaty, postępowania egzekucyjne i znikome dochody w stosunku do zobowiązania. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający