Orzeczenie · 2020-02-04

I SA/Gd 1567/19Doplate zajętej wierzytelności brak podstaw do uchylenia się

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Miejsce

Gdańsk

Data

2020-02-04

NSAAdministracyjneŚredniawsa

postępowanie egzekucyjnezajęcie wierzytelnościdłużnik zajętej wierzytelnościnieprzekazana kwotauznanie zajęciakontrolaodpowiedzialność WSA Gdańsk

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o określeniu dłużnikowi zajętej wierzytelności wysokości nieprzekazanej kwoty. Postępowanie egzekucyjne dotyczyło majątku R.K., a M.B. jako dłużnik zajętej wierzytelności została zawiadomiona o zajęciu wierzytelności pieniężnej. Początkowo M.B. pismem z dnia 13 stycznia 2019 r. uznała zajęcie i zadeklarowała wpłatę wskazanych kwot wynikających z faktur do określonych terminów. W związku z nieuregulowaniem należności, organ pierwszej instancji wydał postanowienie określające wysokość nieprzekazanej kwoty. Skarżąca w zażaleniu zarzuciła naruszenie przepisów, twierdząc, że rozstrzygnięcie zapadło z naruszeniem art. 71 a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), gdyż organ nie wykazał, że uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności bezpodstawnie, a także nie przeprowadził kontroli. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podkreślając, że skarżąca wyraźnie uznała zajęcie, a w zażaleniu nie przedstawiła dowodów na okoliczności, na które się powołała. W skardze do WSA skarżąca podniosła zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 116 § 1, kwestionując pojęcie "bezskuteczności egzekucji" oraz zarzucając naruszenie zasad postępowania dowodowego. Sąd uznał skargę za niezasadną. Wskazał, że przedmiotem sprawy nie jest odpowiedzialność osoby trzeciej, lecz określenie dłużnikowi zajętej wierzytelności wysokości nieprzekazanej kwoty, co regulują przepisy art. 71 a i 71 b u.p.e.a. Sąd podkreślił, że podstawą do wydania postanowienia jest stwierdzenie, że dłużnik bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności. Bezpodstawność należy rozumieć jako brak podstaw prawnych do uchylenia się od wykonania zobowiązania. Sąd stwierdził, że M.B. w piśmie z 13 stycznia 2019 r. wyraźnie uznała zajęcie, a dopiero w zażaleniu zanegowała swoje oświadczenie, powołując się na wady ukryte towaru. Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że nie było podstaw do przeprowadzenia kontroli, gdyż oświadczenie skarżącej było jasne, a ona sama nie powiadomiła o przeszkodach w realizacji zajęcia ani nie przedstawiła dowodów. Sąd zaznaczył, że dokumenty złożone na etapie postępowania sądowego nie mogły wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia, wydanego na podstawie stanu faktycznego i dowodów istniejących w dacie jego wydania. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących określania przez organ egzekucyjny wysokości nieprzekazanej kwoty przez dłużnika zajętej wierzytelności, w szczególności w kontekście uznania zajęcia i braku dowodów na uzasadnienie późniejszego kwestionowania jego wysokości. Podkreślenie zasady oceny legalności aktu według stanu z dnia jego wydania.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego trybu postępowania egzekucyjnego w administracji i nie odnosi się bezpośrednio do innych rodzajów postępowań czy odpowiedzialności.

Zagadnienia prawne (2)

Czy organ egzekucyjny może określić dłużnikowi zajętej wierzytelności wysokość nieprzekazanej kwoty bez przeprowadzenia kontroli u dłużnika, jeśli dłużnik początkowo uznał zajęcie, a następnie próbował podważyć jego wysokość?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ egzekucyjny może określić dłużnikowi zajętej wierzytelności wysokość nieprzekazanej kwoty bez przeprowadzenia kontroli, jeśli dłużnik początkowo uznał zajęcie, a późniejsze kwestionowanie jego wysokości nie zostało poparte dowodami.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nieprzeprowadzenie kontroli u dłużnika zajętej wierzytelności nie stanowi przeszkody do wydania postanowienia o określeniu nieprzekazanej kwoty, jeśli dłużnik sam uznał zajęcie i nie przedstawił dowodów na uzasadnienie późniejszego kwestionowania jego wysokości. Kluczowe jest stwierdzenie, czy dłużnik bezpodstawnie uchyla się od przekazania kwoty, a brak dowodów na uzasadnienie uchylania się od wykonania zobowiązania pozwala na przyjęcie bezpodstawności.

Czy późniejsze złożenie dokumentów (np. korekt faktur) w postępowaniu sądowym może wpłynąć na ocenę legalności postanowienia organu odwoławczego wydanego na podstawie stanu faktycznego istniejącego w dacie jego wydania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd administracyjny ocenia zaskarżone akty według stanu na dzień ich wydania, a dokumenty złożone później nie mogą wpływać na ocenę legalności postanowienia wydanego przez organ odwoławczy.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że jego rolą jest ocena zgodności zaskarżonej decyzji z prawem według stanu faktycznego i dowodowego istniejącego w dacie jej wydania. Dokumenty złożone przez skarżącą dopiero na etapie postępowania sądowego, które nie były dostępne dla organu odwoławczego w momencie wydawania postanowienia, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Sąd oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając je za zgodne z prawem.

Przepisy (14)

Główne

u.p.e.a. art. 71 b

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Środek służący do dyscyplinowania dłużników zajętej wierzytelności, umożliwiający organowi wydanie postanowienia określającego wysokość nieprzekazanej kwoty i dochodzenie jej w postępowaniu egzekucyjnym skierowanym do samego dłużnika zajętej wierzytelności.

u.p.e.a. art. 71 a § § 9

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Podstawa do wydania postanowienia określającego wysokość nieprzekazanej kwoty, gdy dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności lub jej części organowi egzekucyjnemu.

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa przesłanki uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny.

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna orzeczenia o oddaleniu skargi.

P.p.s.a. art. 119 § pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 168c § § 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 168e

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 71 a § § 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Ordynacja podatkowa art. 116 § § 1