I SA/Gd 152/04

I SA/Gd 152/04 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2006-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bogusław Szumacher /przewodniczący/
Danuta Oleś /sprawozdawca/
Małgorzata Gorzeń
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Tezy
W ocenie Sądu, słuszne jest stanowisko organów podatkowych, iż pojęcie "łódź robocza" nie jest tożsame z pojęciem "łódź przeznaczona do przewozu osób". Skoro Prezes GUS zakwalifikował przedmiotową łódź do grupowania PKWiU 35.11.21-90.00 "Liniowce pasażerskie pozostałe, statki /łodzie/ wycieczkowe itp., pozostałe promy" to nie ulega wątpliwości, że w kategorii tej niemieszczą się łodzie robocze.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Szumacher, Sędziowie : Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Asesor WSA Danuta Oleś /spr./, Protokolant: Monika Szymańska, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2001r. oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Gd 152/04
Uzasadnienie
W wyniku kontroli dotyczącej prawidłowości rozliczeń z budżetem za 2001 rok, przeprowadzonej w Spółce Akcyjnej A wydana została decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] w której określono spółce za czerwiec 2001 r. zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 16.315 zł. Podstawę decyzji stanowiło ustalenie, iż spółka będąca producentem łodzi, dokonała w dniu 15.05.2001 r. sprzedaży łodzi SŁP- [...] nr [...] o wartości netto 108.769 zł na rzecz firmy B spółka z o.o., co zdaniem kontroli stanowiło wprowadzenie do obrotu towaru, który podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że w zaświadczeniu kwalifikacyjnym Polski Rejestr Statków nadał łodzi symbol stanowiący o tym, że jest to łódź turystyczna, a jako taka nie korzystała z wyłączenia od opodatkowania.
Od decyzji tej, strona pismem z dnia 20.12.2002 r. złożyła w ustawowym terminie odwołanie, wnosząc o jej uchylenie i odstąpienie od naliczania podatku akcyzowego oraz odsetek od sprzedanej taksówki wodnej. W uzasadnieniu odwołania powołano się na fakt, iż na zamówienie B spółka z o.o. wykonano łódź o nazwie "taksówka wodna", której nabywca złożył oświadczenie o przeznaczeniu łodzi jako roboczej i używaniu jej w celach zarobkowych do odpłatnego przewozu osób. Z tego względu uznano, że odwołująca się spółka nie miała obowiązku odprowadzenia podatku akcyzowego, skoro podmiot który zakupił łódź użytkuje ją w celach transportowych zgodnie z PKD i ze złożonym oświadczeniem. Stwierdzono ponadto, że parametry techniczne łodzi typu RIB są takie same w przypadku łodzi przeznaczonych do użytku rekreacyjnego czy profesjonalnego, gdyż obiektywne cechy fizyczno-chemiczne czy konstrukcyjne są w obu przypadkach takie same. Zdaniem odwołującej się spółki, z analizy przepisów o Polskim Rejestrze Statków i przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wynika, że do ustalania obowiązku podatkowego podatku akcyzowym nie może służyć wykładnia przepisów PRS i jego klasyfikacja.
Postępowanie odwoławcze, początkowo było prowadzone przez Izbę Skarbową, która zobowiązała podatnika do wystąpienia do właściwego organu statystycznego z wnioskiem o zakwalifikowanie łodzi do właściwego grupowania SWW. W sprawie tej, najpierw w piśmie z dnia 11.06.2003 r opinię wydał Urząd Statystyczny w Ł., a następnie została ona zmieniona przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (pismo z dnia 2.10.2003 r.). Po wejściu w życie z dniem 1.09.2003 r. ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz.U. Nr 137, poz. 1302) postępowanie odwoławcze zostało wraz z pismem z dnia 12.09.2003 r. przekazane według właściwości do Izby Celnej. W prowadzonym następnie postępowaniu, organ ten również wystąpił do Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o podanie czy w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług istnieje definicja łodzi roboczej, ale otrzymał odpowiedź, że takiej definicji nie ma.
Ostatecznie Dyrektor Izby Celnej działając jako organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż dla celów podatkowych nie należy się kierować przepisami ustawy z dnia 26 października 2000 r. o Polskim Rejestrze statków, gdyż zakwalifikowanie łodzi "water taxi" do łodzi turystycznych, świadczy jedynie o tym, że łódź ta spełnia określone warunki ku temu, aby pomieścić na swoim pokładzie określoną ilość osób. Spór co do charakteru łodzi "water taxi" - tzn. czy jest to łódź robocza czy turystyczna wymagał interpretacji przepisów i aby tego dokonać, organ odwoławczy odniósł się do używanej w klasyfikacji wyrobów i usług nomenklatury. Wydając swoje rozstrzygnięcie, Dyrektor Izby Celnej oparł się też na opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wyrażonej w pismach z dnia 2.10.2003 r. i 5.01.2003 r., zgodnie z którą przedmiotowa łódź zaklasyfikowana została do podkategorii PKWiU 35.11.21 ,,Statki wycieczkowe i tym podobne, przeznaczone głównie do przewozu osób; promy wszelkiego rodzaju" do grupowania PKWiU 35.11.21-90.00 ,,Liniowce pasażerskie pozostałe, statki (łodzie) wycieczkowe itp., pozostałe promy", które powiązane jest z PCN 8901 10 90 0 "Liniowce pasażerskie, statki (łodzie) wycieczkowe oraz podobne jednostki pływające przeznaczone głównie do przewozu osób; promy wszelkiego rodzaju: - pozostałe". Wobec tego organ odwoławczy uznał, że łódź zakupiona u podatnika nie służyła co prawda celom turystycznym (wypoczynkowi osób zatrudnionych przez podatnika, czy też go reprezentujących), jednakże nie była również w ujęciu PKWiU łodzią roboczą, gdyż stanowiła środek transportu osób (turystów).
Pismem z dnia 3.03.2004 r. Spółka Akcyjna A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej.
W uzasadnieniu skargi, powołano się na dodatkowe aspekty sprawy, dotyczące obowiązku odprowadzenia podatku, które zdaniem skarżącej spółki mają kluczowe znaczenie w rozpatrywaniu sprawy, a wcale nie zostały wzięte pod uwagę. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w art. 35 ust. 1 pkt l nakłada obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy na producenta wyrobów akcyzowych, jednak ten sam obowiązek ciąży na nabywcy wyrobów akcyzowych, od którego nie pobrano podatku akcyzowego lub pobrano w niższej wysokości niż należna (art.35 ust. l pkt 5 ustawy). Ponieważ w momencie sprzedaży łodzi, kupujący złożył oświadczenie o przeznaczeniu łodzi jako łodzi roboczej, to firma A na podstawie otrzymanego oświadczenia nie naliczyła podatku akcyzowego, gdyż uznała, że w świetle powołanego art. 35ust. 5 pkt 5 ustawy, poprzez otrzymanie oświadczenia była w posiadaniu swoistego zobowiązania, co do przeznaczenia zakupionej łodzi i w świetle powołanego przepisu, zwolniona przez kupującego z obowiązku odprowadzenia podatku akcyzowego. Uznała też, że w przypadku wykorzystania łodzi niezgodnie z deklarowanym przeznaczeniem, kupujący przyjął na siebie odpowiedzialność za ocenę czy powstał obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego.
Zarzucono, iż skoro z skarżonej decyzji wynika, że o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej zdecydowała dokonana analiza rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, to nie jest prawidłowe utrzymanie w mocy decyzji dotyczącej zdarzenia z roku 200l na podstawie przepisów z roku 2002. Powołano się przy tym, na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy z dnia 29.09.1997 r. sygn.akt I SA/Ka 244/96, w którym sąd orzekł, że "nie kod taryfy celnej PCN, lecz zaklasyfikowanie towaru do symbolu określonego w załączniku nr 6 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U 1993 Nr 11, poz..50) rozstrzyga o jego zaliczeniu do wyrobów akcyzowych".
Podniesiono, iż w skarżonej decyzji Izba Celna potwierdza, że Główny Urząd Statystyczny jednoznacznie określa, że w jej klasyfikacjach nie ma definicji łodzi roboczych, a i tak w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy zależy od przeznaczenia niezależnie od dokonanej klasyfikacji SWW. Łodzie typu RIB są produkowane w kraju od lat kilkunastu, w klasyfikacjach statystycznych nie zamieszczono tego typu łodzi, a w przedmiotowej sprawie klasyfikacji dokonano na zasadzie subiektywnych podobieństw (po raz pierwszy inaczej, po złożeniu odwołania inaczej). Skarżąca spółka stwierdziła zatem, że nie można ustanawiać obowiązku podatkowego na podstawie przepisów prawa, gdzie o rozstrzygnięciu tematu musi decydować sztab specjalistów i prawników, a i tak do końca zajęte stanowisko budzi wątpliwości.
Końcowo stwierdzono, iż skoro brak jest przepisów wykonawczych dotyczących przedmiotowej sprawy, to zdaniem skarżącej w przypadku wątpliwości, nie należy rozstrzygać ich na niekorzyść podatnika.
Odpowiadając na skargę pismem z dnia 25.03.2004 r., Dyrektor izby Celnej wniósł o jej oddalenie.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzono, że przepisy podatkowe, obowiązujące w czasie dokonania sprzedaży łodzi, nie przewidywały istnienia obowiązku podatkowego w akcyzie po stronie nabywcy łodzi jako wyrobu akcyzowego, gdyż przepis art. 35 ust. 1 pkt 5 w powoływanym przez skarżącą brzmieniu, zaczął obowiązywać po dniu 31.10.2001 r. Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem skargi, iż poprzez otrzymanie oświadczenia od nabywcy spółka A była w posiadaniu swoistego zobowiązania co do przeznaczenia zakupionej łodzi i w świetle powołanego przepisu, zwolniona przez kupującego z obowiązku odprowadzenia podatku akcyzowego. Niezasadne jest stwierdzenie strony skarżącej, iż w przypadku wykorzystania łodzi niezgodnie z deklarowanym przeznaczeniem, kupujący przyjął na siebie odpowiedzialność za ocenę, czy powstał obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego.
Dyrektor Izby Celnej nie zgodził się z twierdzeniem, że przepisy Taryfy celnej stanowiły podstawę prawną dla jego decyzji, gdyż były one powołane dodatkowo, subsydiarnie w jej uzasadnieniu, stąd też niezasadny jest zarzut strony skarżącej, iż decyzja organu odwoławczego została wydana na podstawie innych przepisów niż te, które obowiązywały w roku 2001. Podkreślił też, że odwołanie się do klasyfikacji PCN miało na celu jedynie dodatkowe potwierdzenie ustalonego w sprawie pojęcia "łódź robocza", przy czym zakres tego pojęcia, wyprowadzono co do istoty z treści obowiązujących w 2001 r. przepisów prawa podatkowego, z przywołaniem odpowiednich zapisów klasyfikacji SWW.
Organ odwoławczy zauważył, iż każde orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego) dotyczy zawsze konkretnej sprawy, oddanej pod rozstrzygnięcie tego sądu, a sprawa, w której zapadł powoływany w skardze wyrok, była odmienna od przedmiotowej, co wynika to zarówno z uzasadnienia wyroku sądu, jak i z samej jego sentencji.
Odpowiadając na kolejny zarzut skargi, organ odwoławczy stwierdził, iż fakt, że Główny Urząd Statystyczny w Warszawie, w wyniku odwołania podatnika, zmienił zaklasyfikowanie łodzi, dokonane wcześniej przez Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych w Ł., nie podlega ocenie organu podatkowego. W myśl art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, obowiązek podatkowy wynika z ustaw podatkowych, dlatego też nie można uznać twierdzenia strony skarżącej, iż nie jest możliwym ustanawianie obowiązku podatkowego na podstawie przepisów prawa, których interpretacji dokonuje "sztab specjalistów". Jest naturalne, iż w przypadku trudności z interpretacją przepisów prawa, jakie powstają w momencie jego stosowania, organ podatkowy dąży do dogłębnego zbadania sprawy i ostatecznie do właściwej analizy przepisów prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W rozpatrywanej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy skarżąca spółka dokonując w dniu 15.05.2001 r. sprzedaży łodzi SŁP-[...] nr [...] na rzecz firmy B. spółka z o.o. zobowiązana była do odprowadzenia z tytułu tej transakcji podatku akcyzowego.
Poza sporem jest, iż na zamówienie spółki B skarżąca wykonała łódź o nazwie "taksówka wodna". Ponieważ nabywca łodzi złożył oświadczenie o przeznaczeniu łodzi jako roboczej i używaniu jej w celach zarobkowych do odpłatnego przewozu osób, skarżąca spółka uznała, iż nie miała obowiązku odprowadzenia podatku akcyzowego, skoro podmiot który zakupił łódź użytkuje ją w celach transportowych zgodnie z PKD i ze złożonym oświadczeniem.
Obowiązujące w dniu dokonywania transakcji przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm.) stanowiły w art. 34 ust. 1, iż opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, podlegają czynności określone w art. 2, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy, zwanych dalej "wyrobami akcyzowymi". Z kolei z art. 35 ust. 1 tej ustawy wynikało, iż obowiązek podatkowy w akcyzie ciąży na producencie oraz importerze wyrobów akcyzowych.
Mając na względzie brzmienie cytowanych przepisów, należy uznać, iż Dyrektor Izby Celnej zasadnie stwierdził, iż wbrew twierdzeniom skargi, przepisy podatkowe obowiązujące w czasie dokonania sprzedaży łodzi, nie przewidywały istnienia obowiązku podatkowego w akcyzie po stronie nabywcy łodzi jako wyrobu akcyzowego, gdyż przepis art. 35 ust. 1 pkt 5 w powoływanym przez skarżącą brzmieniu, zaczął obowiązywać dopiero po dniu 31.10.2001 r.
Zdaniem Sądu, nie jest też słuszne twierdzenie skarżącej, iż poprzez otrzymanie oświadczenia od nabywcy, była ona w posiadaniu swoistego zobowiązania, co do przeznaczenia zakupionej łodzi i w świetle powołanego przepisu, zwolniona przez kupującego z obowiązku odprowadzenia podatku akcyzowego. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż ponieważ obowiązek podatkowy w akcyzie ciążył w owym czasie wyłącznie na producencie ( lub importerze) wyrobów akcyzowych, to jakiekolwiek oświadczenie złożone przez nabywcę wyrobu akcyzowego nie powodowało przejścia na niego tego obowiązku.
Dla określania przedmiotu opodatkowania w rozpatrywanej sprawie, decydujące znaczenie ma treść załącznika nr 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych. W pozycji 18 tego załącznika określono, że wyrobami akcyzowymi są łodzie żaglowe, łodzie z silnikiem i łodzie z dostosowaniem do silników (drewniane, z tworzyw sztucznych i innych materiałów), z wyłączeniem łodzi rybackich, roboczych i ratowniczych – bez względu na symbol SWW.
Na tle tej regulacji powstał pomiędzy stronami spór o to, czy sprzedana przez skarżącą spółkę łódź, była łodzią roboczą, nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
Ponieważ ustawodawca w powołanej pozycji 18 załącznika nr 6 do ustawy, zrezygnował z oznaczenia towarów tam wymienionych właściwym symbolem SWW, w praktyce powstał problem z klasyfikacją przedmiotowej łodzi i określeniem czy jest to łódź robocza.
Za prawidłowe uznał Sąd działania organu odwoławczego, który dążąc do wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, zobowiązał stronę skarżącą do wystąpienia do organów statystyki o dokonanie klasyfikacji łodzi w oparciu o przedstawiony przez tę stronę opis i dokumenty. W odpowiedzi na wniosek skarżącej Urząd Statystyczny w Ł. w piśmie z dnia 11.06.2003 r. wyraził opinię, iż łódź hybrydowa SŁP-[...] "TAXI" o długości 7,5 m i masie 1400 kg, wykonana z tworzywa sztucznego, przeznaczona do transportu osób, mieści się w grupowaniu PKWiU 35.12.13-97.10 "Łodzie pozostałe z tworzyw sztucznych" (SWW 1366-24 "Łodzie pozostałe"). Nie zgadzając się z tą opinią, skarżąca złożyła odwołanie (pismo datowane dnia 14.05.2003 r.), w którym stwierdziła, iż jej zdaniem przedmiotowa łódź winna być zakwalifikowana do podgrupy 35.11.33-95 "Jednostki pływające pozostałe, łącznie z łodziami ratunkowymi, z wyłączeniem łodzi wioślarskich nie pełnomorskie". W wyniku rozpatrzenia odwołania, Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w piśmie z dnia 2.10.2003 r. zmienił opinię Urzędu Statystycznego w Ł. i zakwalifikował produkowaną przez skarżącą łódź do PKWiU 35.11.21-90.00 "Liniowce pasażerskie pozostałe, statki (łodzie) wycieczkowe itp., pozostałe promy" (PCN 8901).
Biorąc pod uwagę treść tych opinii, Izba Celna wystąpiła do Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o podanie czy istnieje definicja łodzi roboczej i czy przedmiotową łódź można do takowych zaliczyć. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 5.01.2004 r. Prezes GUS wyjaśnił, że Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług nie zawiera definicji łodzi roboczej ani definicji innych wyrobów i powtórzył opinię o zaliczeniu łodzi do grupowania PKWiU 35.11.21-90.00 "Liniowce pasażerskie pozostałe, statki (łodzie) wycieczkowe itp., pozostałe promy", które powiązane jest z PCN 8901 10 90 0 "Liniowce pasażerskie, statki (łodzie) wycieczkowe oraz podobne jednostki pływające przeznaczone głównie do przewozu osób; promy wszelkiego rodzaju – pozostałe".
Zdaniem Sądu, organ odwoławczy słusznie dla uzasadnienia swojego stanowiska odniósł się do opinii wyrażonej przez Prezesa GUS. Przyjmuje się co prawda, iż stanowisko organów statystyki publicznej ma charakter opinii podlegających ocenie organów podatkowych, jednak jest oczywiste, że to organy statystyki są organami wyspecjalizowanymi w zakresie dokonywania klasyfikacji wyrobów i usług do poszczególnych kategorii, a ich opinia ma z reguły decydujące znaczenie w omawianym zakresie.
W sprawie występują wprawdzie dwie różniące się opinie organów statystyki, jednak w myśl poglądu wyrażonego w orzecznictwie sądowym (tak np. w wyroku z dnia 14 marca 2000 r. sygn. akt III SA 1145-1156/99) przyjmuje się, iż zgodnie z przepisami o statystyce publicznej, a w szczególności art. 25 ust. 1 pkt 6 ustawy w razie gdy służby statystyki zajmowały niejednolite stanowisko, występujące w ich stanowiskach rozbieżności powinny być wyjaśniane przez centralny organ administracji rządowej, którym jest Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, gdyż jest on organem kompetentnym do interpretacji standardowych klasyfikacji i tylko jego pogląd wyrażony we właściwej formie w wypadkach wątpliwych (wystąpienia rozbieżności) może być uznawany za dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej i odpowiedni dowód do zakwalifikowania danego wyrobu zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
W ocenie Sądu, słuszne jest stanowisko organów podatkowych, iż pojęcie "łódź robocza" nie jest tożsame z pojęciem "łódź przeznaczona do przewozu osób". Skoro Prezes GUS zakwalifikował przedmiotową łódź do grupowania PKWiU 35.11.21-90.00 "Liniowce pasażerskie pozostałe, statki (łodzie) wycieczkowe itp., pozostałe promy" to nie ulega wątpliwości, że w kategorii tej nie mieszczą się łodzie robocze. Zgodnie bowiem z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18.03.1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. Nr 42, poz. 264 ze zm.) łodzie robocze wymieniane są w innych grupowaniach:
PKWiU 35.11.33 "Pogłębiarki; statku latarniowce, statki pożarnicze, dźwigi pływające; pozostałe jednostki pływające, w tym: PKWiU 35.11.33-95.10 "Łodzie robocze na wyposażeniu taboru wodnego oraz ich wyposażenie" czy
PKWiU 35.11.50-00.6 "Łodzie robocze rzeczne i jeziorowe".
Rację ma też Dyrektor Izby Celnej twierdząc, iż ani przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej ani przepisy poprzedzającego je rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.01.2000 r., nie stanowiły podstawy prawnej zaskarżonej decyzji lecz były powołane jedynie pomocniczo dla potwierdzenia ustalonego w rozpatrywanej sprawie pojęcia łódź robocza.
Ponieważ Prezes GUS w swoje opinii odwołał się do klasyfikacji PCN, to należy uznać, Dyrektor Izby Celnej również zasadnie powołał się na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20.12.2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, gdzie wyraźnie oddziela się łodzie służące do przewozu osób i towarów (w tym łodzie wycieczkowe):
kod 8901 10 PCN - Liniowce pasażerskie, statki (łodzie) wycieczkowe oraz podobne jednostki pływające przeznaczone głównie do przewozu osób; promy wszelkiego rodzaju -pozostałe,
od łodzi, które służą wykonywaniu prac na wodzie, a zatem na gruncie powyższego rozporządzenia można uznać je za "łodzie robocze":
kod 8905 PCN - Latarniowce, statki pożarnicze, pogłębiarki, dźwigi pływające, których zdolność żeglugowa ma drugorzędne znaczenie wobec ich podstawowej funkcji; pływające doki; pływające lub podwodne platformy wiertnicze lub produkcyjne.
Zdaniem Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę, postępowanie przeprowadzone przez organ odwoławczy było wyczerpujące i wnikliwe, podjął on wszelkie możliwe działania niezbędne do wyjaśnienia sprawy, a dokonana ocena zebranego materiału dowodowego nie naruszyła zasad określonych w przepisach Ordynacji podatkowej, w tym przepisu art. 191.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji