I SA/Gd 1506/15

I SA/Gd 1506/15 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2015-11-30
Data wpływu
2015-10-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II FSK 1770/16 - Wyrok NSA z 2018-06-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 § 3 i 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "A" s.c. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania "A" s.c., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 77.520,- zł.
Na powyższą decyzję organu odwoławczego spółka wniosła skargę
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W piśmie procesowym z dnia 6 listopada 2015 r. strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Uzasadniając wniosek wskazano, że strona korzystając z możliwości, jaką daje dyspozycja art. 239f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) złożyła wniosek o ustanowienie hipoteki przymusowej na dwóch nieruchomościach. Wniosek ten jednak nie został uwzględniony, zaś spór, co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia jeszcze się nie zakończył. W międzyczasie Wójt Gminy wystawił tytuł wykonawczy, którego odpis został przekazany organowi egzekucyjnemu. W dniu 4 listopada 2015 r. strona podniosła zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego.
Pełnomocnik strony wskazał, że przedsiębiorstwo często korzysta z różnych form zewnętrznego zasilania finansowego. Jego płynność finansową gwarantowała umowa faktoringu zawarta z "B" S.A. Zaznaczono, że średniomiesięczne wpływy z factoringu stanowią ok 80% wszystkich wpływów (120.000,- zł do ok 155.000,- zł). Natomiast zajęcie konta spowoduje blokadę umowy factoringu, co oznacza że firma zostanie pozbawiona środków na finansowanie bieżącej działalności.
Ponadto wskazano, że firma zawarła dwie umowy o kredyt nieodnawialny (kopie umowy w załączeniu). Blokada kont w tych bankach może skutkować koniecznością natychmiastowej spłaty kredytu, a niezależnie od tego narażą firmę na utratę wiarygodności wobec banków oraz klientów i dostawców.
Powyższe stwarza realne niebezpieczeństwo na utratę pracy 14 zatrudnionych pracowników. Wobec czego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
Rozstrzygając zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy w szczególności przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jego wysokość, która w sprawach dotyczących podatku od nieruchomości za lata 2010 i 2011 wynosi łącznie 153.816,- zł.
W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Z analizy dokumentacji załączonej do wniosku wynika, że skarżąca nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, jej płynność finansowa gwarantuje umowa faktoringu oraz kredyty nieodnawialne. Mając na względzie powyższe ustalenia stwierdzić należy, że potencjalna konieczność zapłaty należności wynikającej z zaskarżonych decyzji (należności głównej wraz z odsetkami) mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia, w tym do pozbawiona środków na finansowanie bieżącej działalności w przypadku wypowiedzenia umów z bankami, co niewątpliwie wiązałoby się z utratą płynności finansowej skarżącej, a w konsekwencji mogłoby skutkować zaprzestaniem prowadzenia działalności.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.