I SA/Gd 1487/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę spółki na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych, uznając, że niezapłacony w terminie podatek stanowi zaległość podatkową, nawet jeśli podatnik wykazał nadpłatę z lat poprzednich, która nie została formalnie stwierdzona decyzją.
Spółka złożyła skargę na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. Zarzuciła, że kwota 22.273 zł, choć nie zapłacona w terminie, nie stanowi zaległości podatkowej, ponieważ posiadała nadpłatę z lat poprzednich, którą organ powinien był zaliczyć na poczet bieżącego zobowiązania. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji, argumentując, że zgodnie z Ordynacją podatkową, niezapłacony w terminie podatek stanowi zaległość, a możliwość zaliczenia nadpłaty wymaga wcześniejszego wydania decyzji stwierdzającej jej istnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpatrywał skargę Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "A" Spółki z o.o. w B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 14 czerwca 2000 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. Organ pierwszej instancji określił spółce zaległość podatkową w wysokości 22.273 zł oraz odsetki za zwłokę. Skarżąca kwestionowała status tej kwoty jako zaległości, wskazując na posiadaną nadpłatę z lat wcześniejszych, którą organ powinien był zaliczyć na poczet bieżącego zobowiązania. Izba Skarbowa podtrzymała decyzję organu pierwszej instancji, powołując się na przepisy Ordynacji podatkowej, które stanowią, że niezapłacony w terminie podatek jest zaległością, a możliwość rozliczenia nadpłaty wymaga wydania odrębnej decyzji stwierdzającej jej istnienie. Sąd administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko organów podatkowych. Podkreślono, że termin płatności podatku upłynął 31 marca 1999 r., a wniosek o stwierdzenie nadpłaty wpłynął dopiero 31 grudnia 1999 r. Sąd przywołał orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym przepisy prawa podatkowego nie przewidują możliwości potrącenia przez podatnika zaległych czy bieżących zobowiązań podatkowych z przewidywanej przez niego nadpłaty przed jej formalnym stwierdzeniem. W związku z tym, decyzja określająca zaległość podatkową i odsetki za zwłokę była zgodna z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, niezapłacony w terminie podatek stanowi zaległość podatkową, nawet jeśli podatnik wykazał nadpłatę z lat poprzednich, która nie została formalnie stwierdzona decyzją.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zgodnie z Ordynacją podatkową, niezapłacony w terminie podatek jest zaległością, a możliwość rozliczenia nadpłaty wymaga wydania odrębnej decyzji stwierdzającej jej istnienie. Podkreślono, że przepisy nie przewidują możliwości potrącenia zobowiązań z przewidywanej nadpłaty przed jej formalnym stwierdzeniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
o.p. art. 51 § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 53 § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 47 § 3
Ordynacja podatkowa
u.p.d.o.p. art. 27
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Pomocnicze
o.p. art. 21 § 3
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 75 § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 79 § 2
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 81 § 1
Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
o.p. art. 74 § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 73 § 1
Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezapłacony w terminie podatek stanowi zaległość podatkową, nawet jeśli podatnik wykazał nadpłatę z lat poprzednich, która nie została formalnie stwierdzona decyzją. Przepisy prawa podatkowego nie przewidują możliwości potrącenia przez podatnika zaległych czy bieżących zobowiązań podatkowych z przewidywanej przez niego nadpłaty przed jej formalnym stwierdzeniem.
Odrzucone argumenty
Kwota 22.273 zł nie stanowi zaległości podatkowej, ponieważ posiadała niezwróconą nadpłatę za wcześniejsze lata w kwocie przewyższającej należną za 1998 r., którą organ powinien był zaliczyć na poczet podatku za 1998 r.
Godne uwagi sformułowania
przepisy prawa podatkowego przewidują określone sposoby rozliczenia nadpłaty po jej powstaniu, natomiast nie przewiduje możliwości potrącenie przez podatnika zaległych czy bieżących zobowiązań podatkowych z przewidywanej przez niego nadpłaty.
Skład orzekający
Ewa Kwarcińska
przewodniczący
Zbigniew Romała
sprawozdawca
Alicja Stępień
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących zaległości podatkowych i rozliczania nadpłat, zwłaszcza w kontekście terminów i formalnego stwierdzenia nadpłaty."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 1998-2000 r. i specyfiki rozliczeń podatkowych w tamtym okresie. Może być mniej aktualne w świetle późniejszych zmian w przepisach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy fundamentalnej kwestii rozliczeń podatkowych – różnicy między zaległością a nadpłatą i sposobu ich potrącania. Jest to zagadnienie istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Zaległość czy nadpłata? Kiedy niezapłacony podatek staje się problemem, mimo posiadania środków z lat ubiegłych.”
Dane finansowe
WPS: 22 273 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Gd 1487/00 - Wyrok WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2004-02-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2000-07-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Alicja Stępień Ewa Kwarcińska /przewodniczący/ Zbigniew Romała /sprawozdawca/ Symbol z opisem 611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t Skarżony organ Izba Skarbowa Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Ewa Kwarcińska Sędziowie: NSA: Zbigniew Romała /spr./ NSA: Alicja Stępień Protokolant Elżbieta Cymanowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 14 czerwca 2000 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. oddala skargę Uzasadnienie I SA/Gd 1487/00 U z a s a d n i e n i e Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej decyzją z dnia 16 marca 2000 r. określił zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. dla strony skarżącej Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "A" Spółki z o.o. w B. w wysokości 22.273 zł i odsetki za zwłokę w wysokości 7.821,80 zł. Skarżąca odwołała się od tej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 21 ust. 3 i art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Skarżąca nie kwestionowała określenia, że do zapłaty pozostaje kwota 22.273 zł podatku, jednak kwota ta nie stanowi zaległości podatkowej, od której nalicza się odsetki za zwłokę. Strona nie zapłaciła zadeklarowanego podatku bowiem posiadała niezwróconą nadpłatę za wcześniejsze lata w kwocie przewyższającą należną za 1998 r. Obowiązkiem organu było zaliczenie nadpłaty na poczet podatku za 1998 r. Izba Skarbowa decyzją z dnia 14 czerwca 2000 r. utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Izba przywołała art. 79 § 2 pkt 1 lit.a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, jeżeli podatnik którego zobowiązanie powstaje z mocy prawa, w zeznaniu wstępnym wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek, może jedynie złożyć żądanie stwierdzenia nadpłaty podatku. Dopiero po uznaniu przez organ podatkowy zasadności wniosku, podatnik może skorygować deklarację (art. 81 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Skoro za 1998 r. należny podatek wynosił 53.399 zł, a podatnik zapłacił 31.126 zł, to kwota 22.273 zł stanowiła w myśl art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zaległość podatkową pociągającą za sobą obowiązek naliczania odsetek za zwłokę (art. 53 § 1-4 Ordynacji podatkowej). W dniu upływu terminu płatności podatku skarżąca nie dysponowała decyzją stwierdzającą nadpłatę. Strona skarżąca wniosła do sądu administracyjnego o uchylenie powyższej decyzji. Zdaniem Spółki organ kontroli skarbowej znając okoliczności sprawy winien orzec o obniżeniu kwoty nadpłaty za lata 1993 – 1997 o kwotę podatku za 1998 r. Nadpłata zgodnie z art. 74 § 1 ust. 1 Ordynacji podatkowej powstaje w dniu zapłaty podatku nienależnego, a nie z datą określenia wysokości przez organ. Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 47 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137. poz. 926 ze zm.) w związku z art. 27 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) termin płatności podatku dochodowego upłynął 31 marca 1999 r. W tym terminie organ podatkowy nie mógł przyjmować istnienia nadpłaty za poprzednie lata, bowiem wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatnik złożył 31 grudnia 1999 r. Ponadto podatek nie zapłacony w terminie stał się zaległością podatkową (art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej) co skutkowało także powstaniem obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę (art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej). W takiej sytuacji decyzja określająca zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. oraz odsetki za zwłokę była zgodna z prawem. Na decyzję tą nie mogła wywierać wpływu okoliczność wykazania w korektach deklaracji za lata 1993 – 1997 nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 19 listopada 1999 r III S.A. 7951/98 (LEX nr 42845) przepisy prawa podatkowego przewidują określone sposoby rozliczenia nadpłaty po jej powstaniu, natomiast nie przewiduje możliwości potrącenie przez podatnika zaległych czy bieżących zobowiązań podatkowych z przewidywanej przez niego nadpłaty. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik po złożeniu deklaracji stwierdził, że zapłacił podatek nienależny, wówczas przysługuje jemu prawo do wystąpienia z żądaniem stwierdzenia nadpłaty, którą określa organ podatkowy w drodze decyzji w trybie art. 21 § 3 w zw. z art. 73 § 1 i art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z dnia 9 maja 2002 r. I SA/Ka 437/01 – POP 2003/3/63). Takie decyzje dotyczące nadpłaty za lata 1993 – 1997 nie zostały wydane do daty decyzji określającej podatek dochodowy od osób prawnych za 1998 r. Mając powyższe na względzie należało skargę oddalić w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI