I SA/GD 1310/03

I SA/Gd 1310/03 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-07-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-11-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Elżbieta Rischka /sprawozdawca/
Ewa Kwarcińska
Sławomir Kozik /przewodniczący/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Sygn. powiązane
FSK 2507/04 - Wyrok NSA z 2006-03-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie NSA Ewa Kwarcińska, NSA Elżbieta Rischka /spr./, Protokolant Elżbieta Cymanowska, po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 września 2003 r. nr [...] w przedmiocie zarachowania wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za m-ce kwiecień i maj 2002 r. oraz na odsetki za zwłokę oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Gd 1310/03
U z a s a d n i e n i e
Drugi Urząd Skarbowy trzema postanowieniami (sygn. [...],[...],[...]) z 30 maja 2003r. zaliczył wpłaty dokonane przez pana J.K. w dniu 19 maja 2003r. w łącznej kwocie [...]zł na poczet zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego za miesiące kwiecień i maj 2002r.
Na powyższe postanowienia pan J.K. pismem z dnia 13 czerwca 2003r. złożył zażalenie, w którym nie wniósł zarzutów do wydanych rozstrzygnięć, a jedynie podniósł, iż nie zgadza się z wykazaną w postanowieniu Nr [...]kwotą nadpłaty, która jest niezgodna z kwotą nadpłaty wykazaną w skorygowanym zeznaniu podatkowym za rok 2001.
Postanowieniem z dnia 16 IX 2003r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wskazano, że z akt sprawy wynika, iż na koncie podatnika figurowała zaległość podatkowa z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres kwietnia i maja 2002r.
W dniu 19 maja pan J. K. dokonał wpłaty w łącznej wysokości [...]zł, którą organ podatkowy pierwszej instancji zaliczył na poczet zaległości podatkowej ciążącej na podatniku z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres 04-05.2002r. w kwocie [...]zł i na odsetki za zwłokę w kwocie [...]zł. Pozostałą po rozliczeniu kwotę wpłaty w łącznej wysokości [...]zł Urząd Skarbowy pozostawił, jako nadpłatę, do dyspozycji podatnika.
Taki sposób zarachowania zgodny jest z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, w myśl którego dokonana wpłata powinna obejmować zarówno kwotę zaległości, jak i należnych od tej zaległości odsetek za zwłokę. Odsetki są bowiem ustawową należnością nierozerwalnie związaną z istnieniem zaległości podatkowej, a wielkość ta - z mocy prawa - wymagalna jest wraz z należnym podatkiem. Ustawowe odsetki za zwłokę powstają zawsze z mocy prawa, od dnia następnego po dniu, w którym - zgodnie z przepisami ustawy - istniał obowiązek faktycznej płatności podatku do dnia zapłaty. Wymagalność odsetek wynika z przepisu art.53 ww. ustawy. Przywołane regulacje prawne, nie pozostawiają zatem organom podatkowym możliwości wyboru co do sposobu postępowania w tym zakresie.
Podniesione przez stronę zarzuty, dotyczące różnicy między kwotą nadpłaty podatku wynikającą z korekty zeznania za rok 2001, a kwotą nadpłaty podatku wynikającą z rozliczenia wpłat z dnia 19 maja 2003r. są bezzasadne i nie mogą stanowić podstawy do uchylenia wydanych postanowień. Z treści zaskarżonych postanowień wynika, że rozstrzygają one o sposobie zarachowania wpłat dokonanych przez podatnika na poczet zaległości podatkowych. Natomiast kwestia wysokości nadpłaty wynikającej z zeznania rocznego PIT-36, czy sposób jej zarachowania nie są przedmiotem niniejszego postępowania.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pan J.K. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia zarzucając nieuwzględnienie nadpłat wynikających z zeznań rocznych. Skarżący w zeznaniu rocznym za rok 2001 wykazał nadpłatę w wysokości [...]zł i wskazał ją jako zaliczkę na poczet podatku za miesiąc kwiecień 2002r. i częściowo na maj 2002r. Drugi Urząd Skarbowy wniosku nie uwzględnił, naruszając art.76 § l Ordynacji podatkowej. Skarżący podniósł, iż Urząd Skarbowy nie uwzględnił wskazań zawartych w decyzji kasacyjnej Izby Skarbowej z dnia29 czerwca 2000r.
Skarżący stwierdził, że w 1997r. zwrócił rentę za 1996r. w wysokości powiększonej o podatek dochodowy. O wartość tego podatku zmniejszył wartość zaliczki podatku dochodowego. Skarżący zarzucił błędne ustalenia faktyczne.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że zgodnie z § 2 powołanego przepisu w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem.
Do skargi dołączona została kopia decyzji Izby Skarbowej z dnia 29 czerwca 2000r. nr [...]wydana w sprawie z wniosku pana J.K. uznanego za wniosek o zaliczenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 na poczet zobowiązania w tym podatku za 1998 rok. Pomimo uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, jest okolicznością bezsporną, co potwierdza zarówno odpowiedź na skargę, jak i pismo skarżącego z dnia 11 lutego 2004r., że nie została wydana, mimo upływu terminu prawem przewidzianego, decyzja ostateczna w przedmiocie nadpłaty.
Z uzasadnienia zażalenia skarżącego z dnia 13 czerwca 2003r. oraz uzasadnienia skargi wynika, że w zeznaniu rocznym za 2001r. wykazał nadpłatę, którą zaliczył na poczet zobowiązania za kwiecień i maj 2002r. Powyższe nie zostało uwzględnione i w konsekwencji organ wystawił tytuły wykonawcze z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych jako należności głównej i odsetek za miesiące kwiecień i maj 2002r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ zasadnie wskazał, że skarżący w odrębnym postępowaniu może składać wniosek dotyczący stwierdzenia i zarachowania nadpłaty za 2001r.
W świetle powyższego nie jest zasadny zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art.76 § 1 Ordynacji podatkowej. W sytuacji, gdy nadpłata nie jest bezsporna i toczy się postępowanie w tym przedmiocie, powyższy przepis nie ma zastosowania.
Złożenie przez stronę wniosku o stwierdzenie nadpłaty nie wstrzymuje postępowania, ma jedynie to znaczenie, że zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty (art.76a § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej), z tym że jeżeli zaległość podatkowa zaistniała po powstaniu nadpłaty, zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej powinno nastąpić na dzień powstania zaległości podatkowej (por. "Ordynacja podatkowa. Komentarz 2003.", wyd. Unimex 2003, str. 322). Zaliczenie nadpłaty wymaga jednak bezspornego wykazania istnienia nadpłaty. Z akt sprawy nie wynika, czy skarżący zainicjował postępowanie przeciwko tytułom wykonawczym [...] i [...]. W odrębnym postępowaniu może być badana kwestia zasadności ich wystawienia. W niniejszej sprawie organ jest związany stanem, z którego wynika ciążąca na skarżącym zaległość za miesiące kwiecień i maj 2002r.
W tym stanie organy zasadnie uznały, że istnieją podstawy do zastosowania art.55 § 2 Ordynacji podatkowej. Skarżący w celu uchronienia się od egzekucji dokonał wpłaty kwoty [...]zł. Wpłata została zaliczona na poczet należności głównej i odsetek.
Z tych względów uznając skargę za bezzasadną Sąd na mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.