I SA/Gd 1186/22

I SA/Gd 1186/22 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-03-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-10-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /sprawozdawca/
Marek Kraus
Sławomir Kozik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art.169 par.1 i par.4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 7 marca 2023 r. sprawy ze skargi W. M.P. i W. P. Spółka Jawna w P. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 września 2022 r., nr 0110-KSI2-2.441.29.2022.3.BŁ w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu 19 kwietnia 2021 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek W. - spółki jawnej o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej robót budowlanych polegających na przebudowie zabezpieczenia brzegu morskiego w J. w postaci umocnienia brzegowego wraz ze stabilizacją powierzchni klifu.
Pismem z dnia 18 czerwca 2021 r. organ wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia wniosku. Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 czerwca 2021 r. Skarżąca uzupełniła wniosek pismem z dnia 24 czerwca 2021 r..
Pismem z dnia 13 lipca 2021 r. organ powtórnie wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia wniosku, ponieważ w jego ocenie opis sprawy w kontekście złożonego uzupełnienia z dnia 24 czerwca 2021 r. wykazał, że wniosek wymaga dalszych wyjaśnień. Wezwanie zostało doręczone w dniu 16 lipca 2021 r. Skarżąca uzupełniła wniosek pismem z dnia 22 lipca 2021 r..
Pismem z dnia 5 sierpnia 2021 r. organ ponownie wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku, gdyż w toku analizy zapisów zawartych w uzupełnieniu z dnia 22 lipca 2021 r. stwierdzono konieczność doprecyzowania wniosku o dodatkowe informacje umożliwiające jego rozpatrzenie. Wezwanie zostało doręczone w dniu 9 sierpnia 2021 r. skarżąca uzupełniła wniosek pismem z dnia 12 sierpnia 2021 r..
Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2021 r. organ zawiadomił skarżącą, że prowadzone postępowanie w sprawie wydania wiążącej informacji stawkowej nie zostanie załatwione w terminie i jednocześnie wyznaczył nowy termin jego załatwienia. Postanowienie zostało doręczone w dniu 17 sierpnia 2021 r..
W dniu 17 sierpnia 2021 r do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynęło pismo z dnia 12 sierpnia 2021 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 5 sierpnia 2021 r. wraz z ponownie wypełnioną poz. 52 i 54 w części Dl formularza WIS-W. W ww. odpowiedzi oraz z formularzu wniosku strona wskazała:
- w poz. 52 "Przedmiot wniosku" kwadrat nr 2: usługa,
- w poz. 54 "Klasyfikacja, według której mają zostać zaklasyfikowane towar lub usługa" kwadrat nr 3: Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU).
Pismem z dnia 31 sierpnia 2021 r. organ po raz kolejny wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez potwierdzenie, że wniosek dotyczy świadczenia kompleksowego, na które składają się towary i usługi wymienione w uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 lipca 2021 r.. Wezwanie zostało doręczono w dniu 6 września 2021 r. Skarżąca uzupełniła wniosek pismem z dnia 13 września 2021 r..
W dniu 8 października 2021 r. organ pierwszej instancji wydał postanowienie znak 0112-KDSL2-1.440.118.2021.6.NS o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Postanowienie zostało doręczone w dniu 13 października 2021 r.
Na powyższe postanowienie pismem z dnia 18 października 2021 r. skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc odchylenie w całości przedmiotowego postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 października 2021 r., nr 0112-KDSL2-1.440.118.2021.6.NS, UNP: 1461817 i ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2021 r. organ odwoławczy zawiadomił skarżącą, że zażalenie z dnia 18 października 2021 r. nie zostanie załatwione w terminie i wyznaczył nowy termin jego załatwienia. Postanowienie zostało doręczone w dniu 27 grudnia 2021 r..
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2021 r. organ odwoławczy wyznaczył skarżącej siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Postanowienie zostało doręczone w dniu 27 grudnia 2021 r. skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa, nie wniosła nowych dowodów w sprawie, nie złożyła dodatkowych wyjaśnień i uwag.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2022 r. organ odwoławczy zawiadomił skarżącą, że zażalenie z dnia 18 października 2021 r. nie zostanie załatwione w terminie wyznaczonym w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2021 r. znak 0110-KSI2-2.441.55.2021.l.BŁ oraz wyznaczył nowy termin jego załatwienia. Postanowienie zostało doręczono w dniu 28 stycznia 2022 r..
W wyniku rozpatrzenia złożonego zażalenia oraz analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego organ odwoławczy w dniu 14 lutego 2022 r. wydał postanowienie znak 0110-KSI2-2.441.55.2021.4.BŁ uchylające postanowienie organu pierwszej instancji w całości i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowienie zostało doręczone w dniu 18 lutego 2022 r..
Uwzględniając treść postanowienia z dnia 14 lutego 2022 r. organ pierwszej instancji wezwał skarżącą pismem z dnia 13 kwietnia 2022 r. znak 0112-KDSL2-MD do uzupełnienia wniosku. Wezwanie zostało doręczone w dniu 20 kwietnia 2022 r. Skarżąca uzupełniła wniosek pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r..
W dniu 2 czerwca 2022 r. organ pierwszej instancji wydał postanowienie znak 0112-KDSL2-MD pozostawiające wniosek o wydanie WIS bez rozpatrzenia. Postanowienie zostało doręczone w dniu 6 czerwca 2022 r..
Na powyższe postanowienie pismem z dnia 8 czerwca 2022 r. skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o uchylenie w całości przedmiotowego postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 czerwca 2022 r. nr 0112-KDSL2-1.440.118.2021.10.MD, UNP: 1671665 i ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem z dnia 12 lipca 2022 r. organ odwoławczy wezwał skarżącą o uzupełnienie zażalenia poprzez wskazanie imienia i nazwiska osoby podpisanej na ww. zażaleniu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 19 lipca 2022 r. skarżąca uzupełniła zażalenie w dniu 20 lipca 2022 r. w żądanym zakresie.
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2022 r. organ odwoławczy wyznaczył skarżącej siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Postanowienie zostało doręczone w dniu 25 sierpnia 2022 r., a skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa, nie wniosła nowych dowodów w sprawie, nie złożyła dodatkowych wyjaśnień i uwag.
W dniu 8 września 2022 r. organ odwoławczy wydał postanowienie znak 0110-KSI2-2.441.29.2022.3.BŁ utrzymujące w mocy. zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało doręczone w dniu 14 września 2022 r..
W uzasadnieniu, po przypomnieniu stanu sprawy i przytoczeniu wskazanych przepisów prawa organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie, aby rozpatrzyć wniosek i wydać rozstrzygnięcie inne niż postanowienie pozostawiające wniosek o wydanie WIS bez rozpatrzenia, konieczne było ustalenie charakteru świadczenia, tj. ustalenie czy wskazane przez stronę czynności wymienione w pkt 1-10 pisma z dnia 22 lipca 2021 r. łącznie tworzą świadczenie złożone.
Brak wyjaśnień strony we wskazanym w wezwaniach zakresie, z uwagi na to, że w postępowaniu o wydanie WIS precyzyjne określenie przedmiotu wniosku jest kluczowym elementem stanowiącym podstawę dalszego procedowania sprawy, której wniosek ten dotyczy, stanowi brak formalny, a w konsekwencji stosownie do art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42g ust. 2 ustawy, skutkuje - tak jak w niniejszej sprawie - wydaniem postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 września 2022 r. i poprzedzające je postanowienie z dnia 2 czerwca 2022 r. wskazano, że naruszają one przepisy:
1. art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2022 r. "Ordynacja podatkowa" (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zmian.) w związku z art. 42 g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 z późn. zmian.),
2. art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 42 g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 z późn. zmian.) poprzez niewłaściwe zastosowanie.
Zarzucając powyższe wniesiono o:
1. uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 września 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.29.2022.3.BŁ, UNP: 1752146,
2. zasądzenie od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał przedstawione stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem sporu między stronami jest zasadność pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej robót budowlanych polegających na przebudowie zabezpieczenia brzegu morskiego w J. w postaci umocnienia brzegowego wraz ze stabilizacją powierzchni klifu.
Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku VAT - wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej "WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie -w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.
Stosownie do treści art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy - wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym:
a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych
b) wskazanie klasyfikacji, według której mają być klasyfikowane towar lub usługa,
c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie -w przypadku, o którym mowa w ust. 4.
Z kolei zgodnie z art. 42b ust. 4 ustawy, wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku.
Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy - przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
1) towar albo usługa, albo
2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
W myśl art. 42b ust. 7 ustawy do wniosku o wydanie WIS można dołączyć dokumenty odnoszące się do towaru albo usługi, w szczególności fotografie, plany, schematy, katalogi, atesty, instrukcje, informacje od producenta lub inne dostępne dokumenty umożliwiające organowi wydającemu WIS dokonanie właściwej klasyfikacji towaru albo usługi.
Natomiast artykuł 5a ustawy stanowi, że towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa wart. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Z przytoczonych przepisów wynika, że WIS zawiera opis towaru albo usługi, albo kilku towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, ich sklasyfikowanie według odpowiedniej klasyfikacji (według CN, PKOB, PKWiU) i właściwą stawkę podatku od towarów i usług. W przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.
Warunki formalne wniosku o wydanie WIS wynikają wprost z przepisów art. 42b ust. 2 pkt 3 i art. 42b ust. 5 ustawy, zatem organ rozpatrujący wniosek o wydanie WIS zobligowany jest w pierwszej kolejności do ustalenia, czy spełnione zostały te warunki.
Na sformalizowany charakter wniosku o wydanie WIS wskazuje także wzór wniosku określony rozporządzeniem Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w sprawie wzoru wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej z dnia 29 października 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 2109) zawierający pozycję wymagającą wskazania klasyfikacji, według której ma zostać sklasyfikowany przedmiot wniosku. Ten element wniosku, zawarty w pozycji 54 formularza WIS-W, stanowi istotny element służący identyfikacji przedmiotu wniosku. Dlatego też wskazanie przez wnioskodawcę według której, z możliwych do wyboru klasyfikacji, ma zostać zaklasyfikowany przedmiot wniosku ,jest elementem obligatoryjnym i koniecznym dla nadania prawidłowego kierunku procedowania sprawy przez organ podatkowy.
W tej sytuacji prawidłowy jest wniosek, że to wnioskodawca we wniosku o wydanie WIS wyznacza zakres żądania i jest zobowiązany jednoznacznie określić, czy przedmiotem wniosku o wydanie WIS jest:
- jedna usługa, albo
- jeden towar, albo
- towary i/lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy, razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu - świadczenie kompleksowe.
Zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podatnie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Natomiast w myśl art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie organ uznał, że strona przedstawiła we wniosku opis świadczenia w sposób uniemożliwiający wydanie rozstrzygnięcia, więc organ podatkowy - w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej wezwał stronę do uzupełnienia braków wniosku.
Sąd stwierdza, że działanie organu w tej sytuacji było prawidłowe.
Należy zwrócić uwagę, że organ wystosował do strony skarżącej pięć wezwań, w których szczegółowo wskazał, jakie konkretne braki zawiera wniosek i w jaki sposób braki te należy usunąć.
Z uwagi na to, że w zaskarżonym postanowieniu szczegółowo opisano zakres wezwań i odpowiedzi na nie, Sąd pominie w tym miejscu tę część stanu sprawy, przychylając się do oceny, że pomimo podjęcia przez prób jednoznacznego wyjaśnienia przedmiotu wniosku poprzez wystosowanie do strony skarżącej przedmiotowych wezwań - przedmiot wniosku był nadal niejednoznaczny i niespójny.
Sąd stwierdził więc, że skoro organ w toku postępowania nie zdołał ustalić czy wniosek dotyczy sklasyfikowania pojedynczej usługi, czy też sklasyfikowania świadczenia złożonego - uznać należy, że organ ten nie miał możliwości dalszego procedowania wniosku.
Trafnie w niniejszej sprawie zwrócono uwagę, że w toku postępowania skarżąca zmieniła stanowisko w taki sposób, że w piśmie z dnia 22 lipca 2021 r. wskazała, że przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe, z kolei w piśmie z dnia 12 sierpnia 2021 r. - że przedmiotem wniosku jest usługa.
Ponadto strona skarżąca w kolejnych uzupełnieniach zmieniała klasyfikację, według której powinien być sklasyfikowany przedmiot wniosku i wskazywała kolejno:
we wniosku z dnia 6 kwietnia 2021 r. - Polską Klasyfikację Obiektów Budowlanych (PKOB),
w uzupełnieniu z dnia 24 czerwca 2021 r. - Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU),
w uzupełnieniu z dnia 22 lipca 2021 r. - Polską Klasyfikację Obiektów Budowlanych (PKOB).
Zwrócić przy tym należy uwagę, że stanowisko skarżącej było nieprecyzyjne już w momencie złożenia wniosku o wydanie WIS z dnia 6 kwietnia 2021 r..
Mianowicie na formularzu WIS - W skarżąca wskazała, że przedmiotem wniosku jest pojedyncza usługa i równocześnie stwierdziła, że usługa ta obejmuje:
"wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie zabezpieczenia brzegu morskiego w J. w postaci umocnienia brzegowego wraz ze stabilizacją powierzchni klifu.
Wykonanie przedmiotowej przebudowy obiektu planuje się poprzez:
- budowę palisady z pali wierconych usztywnionych żelbetowym oczepem zwieńczającym i narzutem kamiennym;
- zabezpieczenie skarpy klifu samowiercącymi gwoździami gruntowymi z elastycznym oblicowaniem z siatki stalowej".
Z kolei w uzupełnieniu z dnia 22 lipca 2021 r. skarżąca wskazała, że przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe składające się z 10 elementów i dokonała dopłaty od przedmiotowego wniosku w wysokości 360 zł, (potwierdzając w ten sposób, że wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczy świadczenia kompleksowego składającego się z 10 elementów).
Natomiast w piśmie z dnia 12 sierpnia 2021 r. skarżąca jako przedmiot wniosku ponownie wskazała pojedynczą usługę.
Nie ulega wątpliwości, że charakter świadczenia musi wynikać wprost z wniosku. W niniejszej prawidłowo uznano, że opis przedmiotu wniosku był niejednoznaczny i wymagał doprecyzowania. Wezwania kierowane do skarżącej natomiast były precyzyjne i zrozumiałe, zawierały także konkretne pytania, niezbędne do określenia przedmiotu świadczenia.
W tej sytuacji uznać należy, że nieuzupełnienie przez skarżącą wniosku poprzez ostateczne potwierdzenie, że dotyczy on świadczenia kompleksowego, uniemożliwiło organowi jednoznaczne określenie aspektu formalnego przedmiotu wniosku i tym samym stało na przeszkodzie prawidłowemu wydaniu rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd przypomina, że istnieją podstawowe różnice pomiędzy interpretacją indywidualną, a wiążącą informacją stawkową.
Obie te instytucje prawa podatkowego funkcjonują w oparciu o różne przepisy prawa.
W obowiązujących uregulowaniach prawnych brak jakiegokolwiek odesłania (nawet w części) do wzajemnego stosowania tych odmiennych regulacji zamiennie między tymi dwiema instytucjami prawnymi. Przepisy prawa podatkowego określają przede wszystkim diametralnie różny zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnych i WIS, czego konsekwencją jest wprowadzenie odpowiednimi rozporządzeniami wzorów wniosków ORD-IN oraz WIS-W. Konsekwentnie, różna jest również procedura wydawania WIS i interpretacji indywidualnych.
W zakresie wydawania interpretacji indywidualnych stosujemy wyłącznie przepisy rozdziału 1A w dziale II, tj. art. 14b - 14s Ordynacji podatkowej dotyczące interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz nieliczne, wybrane przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie postępowania podatkowego. Przy czym należy zaznaczyć, iż postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie jest postępowaniem podatkowym.
Zgodnie z art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej nie wydaje się interpretacji indywidualnych w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy. Uprawnionym do złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest zainteresowany, który wyczerpująco przedstawia zaistniały stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku.
Istotne jest to, że zgodnie z art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej dopuszczalne jest objęcie jednym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych. Tym samym możliwe jest również wydanie jednej interpretacji indywidualnej na kilka odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych.
W postępowaniu interpretacyjnym nie prowadzi się postępowania dowodowego, przyjmując jako podstawę wydania interpretacji wyczerpująco opisany stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe. Postępowanie to sprowadza się zatem, zgodnie z art. 14c Ordynacji podatkowej, do oceny stanowiska zainteresowanego, które może być prawidłowe lub nieprawidłowe oraz uzasadnienia prawnego tej oceny.
Z kolei zagadnienia dotyczące wydawania, stosowania, obowiązywania i publikowania WIS są uregulowane w art. 42a - 42i ustawy, a ponadto w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18,19 i 20.
Jak wskazano na wstępie art. 42b ust. 2 pk 3 i 4 ustawy określa przedmiot wniosku.
Doprecyzowaniem tego przepisu w zakresie przedmiotu wniosku jest art. 42b ust. 5 ustawy, z którego wynika, że przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
1) towar albo usługa, albo
2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Konsekwencją wskazanych wyżej przepisów jest to, że sama decyzja jaką jest WIS może dotyczyć tylko jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego, składającego się z kilku towarów i/lub usług, które w ocenie wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Postępowanie w zakresie wydania WIS oparte jest zatem na szczegółowym opisie przedmiotu wniosku, dodatkowych wyjaśnieniach wnioskodawcy, analizie złożonych dokumentów (przykładowo w przypadku wniosku, którego przedmiot stanowi usługa, uwzględnia również warunki umowy o jej świadczenie) oraz załączonych próbek.
Organ podatkowy wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Prowadzone postępowanie zawężone jest do przedmiotu postępowania, jednocześnie szczegółowy opis przedmiotu wniosku nie ogranicza organu, ale jest punktem wyjścia do przeprowadzenia postępowania w sprawie.
Szczegółowy i jednoznaczny opis przedmiotu wniosku o wydanie WIS jest ważny ze względu na związanie organów podatkowych wydaną decyzją. Zgodnie z art. 42c ustawy, WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotów dla których została wydana, w odniesieniu do:
1) towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych po dniu, w którym WIS została doręczona;
2) usługi, która została wykonana po dniu, w którym WIS została doręczona;
3) towarów oraz usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną po dniu, w którym WIS została doręczona.
Ponadto art. 42d ustawy różnicuje opłaty ze względu na ilość czynności.
Wobec powyższego prawidłowy jest pogląd, że WIS jest instytucją prawa podatkowego, odmienną i odrębną w stosunku do indywidulanych interpretacji podatkowych. Różnica ta dotyczy przede wszystkim formy prawnej w postaci decyzji administracyjnej, której wydanie jest poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania podatkowego, a w jego ramach, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej.
Zatem w postępowaniu w sprawie wydania WIS - inaczej niż w postępowaniu interpretacyjnym, organ podatkowy jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.
Biorąc więc pod uwagę powyższe uregulowania prawne, a więc fakt, że postępowanie o wydanie WIS jest postępowaniem odrębnym od postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, należy wskazać, że w niniejszej sprawie postępowanie wszczęte wnioskiem WIS-W nie mogło skutkować wydaniem aktu innego, niż zaskarżony.
Podkreślając ponownie, że aby w przedmiotowej sprawie rozpatrzyć wniosek i wydać rozstrzygnięcie inne niż postanowienie pozostawiające wniosek o wydanie WIS bez rozpatrzenia , konieczne było ustalenie charakteru świadczenia, tj. ustalenie czy wskazane przez skarżącą czynności wymienione w pkt 1-10 pisma z dnia 22 lipca 2021 r. łącznie tworzą świadczenie złożone.
Z uwagi na to, że w postępowaniu o wydanie WIS precyzyjne określenie przedmiotu wniosku jest kluczowym elementem stanowiącym podstawę dalszego procedowania sprawy, której wniosek ten dotyczy, brak wyjaśnień strony w zakresie wskazanym w wezwaniach stanowi brak formalny, a w konsekwencji stosownie do art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42g ust. 2 ustawy, skutkuje - tak jak w niniejszej sprawie - wydaniem postanowienia o pozostawieniu
wniosku bez rozpatrzenia.
Reasumując, Sąd uznał, że organ odwoławczy prowadząc postępowanie zażaleniowe, którego zakończeniem było wydanie zaskarżonego postanowienia wziął pod uwagę cały materiał dowodowy i dokonał jego prawidłowej analizy. W zaskarżonym postanowieniu organ w ocenie Sądu w sposób przejrzysty przedstawił swoje argumenty i dokonał szczegółowego uzasadnienia swego stanowiska.
Z tego względu skarga jako niezasadna na podstawie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.