I SA/GD 10/23

I SA/Gd 10/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-01-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 listopada 2022 r. nr 2201-IEW.4253.122.2022.ARS w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 2020 r. do marca 2021 r. oraz dokonania zabezpieczenia na majątku postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców (dalej jako "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika terenowego – radcę prawnego A.M. oraz radcę prawnego K.Z., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 listopada 2022 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 2020 r. do marca 2021 r. oraz dokonania zabezpieczenia na majątku. Skarga została podpisana przez r.pr. K.Z..
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2023 r. pełnomocnik Skarżącego – r.pr. K.Z. – została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. 2022, poz. 329, dalej jako "p.p.s.a."), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone r.pr. K.Z. w dniu 13 stycznia 2023 r.
Pismem z dnia 16 stycznia 2023 r. (nadanym w tym samym dniu) pełnomocnik terenowy Skarżącego – r.pr. A.M. – odpowiedział na ww. wezwanie, przedkładając pełnomocnictwo substytucyjne udzielone r.pr. K.Z. przez pełnomocnika terenowego Skarżącego – r.pr. A.M..
W ślad za ww. pismem r. pr. A.M. złożyła w dniu 23 stycznia 2023 r. odpis udzielonego jej pełnomocnictwa przez Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców oraz akt powołania Rzecznika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników.
Jak stanowi art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Powyższe stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie przytoczonego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Nieuzupełnienie braków formalnych skargi na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, który dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania.
Mając na uwadze, że Skarżącym w niniejszej sprawie jest Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców, Sąd wskazuje ponadto, że zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców (Dz.U. z 2018 r., poz. 648), Rzecznik może ustanowić swoich pełnomocników terenowych spośród pracowników Biura Rzecznika, o którym mowa w art. 15. Jak wynika z art. 15 ust. 4 ww. ustawy, w statucie określa się w szczególności siedzibę Biura Rzecznika oraz pełnomocników terenowych Rzecznika. Zgodnie natomiast z § 3 ust. 2 zarządzenia nr 47 Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 1 sierpnia 2018 r. w sprawie nadania statutu Biuru Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców (Dz.Urz.MPiT.2018.47) Rzecznik, kierując się potrzebą dekoncentracji, upoważnia pełnomocników terenowych do samodzielnego działania w imieniu Rzecznika, określając tryb działania pełnomocników terenowych.
Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Skarżącego – r. pr. K.Z. – została wezwana do złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a.
Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 13 stycznia 2023 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał dnia 20 stycznia 2023 r.
Jak wynika z akt sądowych, w wyznaczonym terminie przedłożono jedynie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone r. pr. K.Z. przez pełnomocnika terenowego Skarżącego, r. pr. A.M.. Do akt sądowych nie zostało natomiast złożone pełnomocnictwo udzielone przez samego Skarżącego. Tymczasem pełnomocnictwo substytucyjne stanowi umocowanie do zastępowania głównego pełnomocnika, nie stanowi zaś wykazania umocowania pełnomocnika udzielającego substytucji do reprezentowania strony postępowania.
Na marginesie Sąd orzekający w niniejszej sprawie zwraca uwagę, że profesjonalni pełnomocnicy podlegają większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej. W związku z powyższym profesjonalny pełnomocnik, uzupełniając braki formalne skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym, powinien zadbać o to, by do Sądu przedłożone zostało prawidłowe pełnomocnictwo, jak i o to, by wraz z pełnomocnictwem substytucyjnym przedłożone zostało także pełnomocnictwo główne, udzielone przez stronę skarżącą.
Jak ustalono, w rozpoznawanej sprawie r. pr. A.M. w dniu 23 stycznia 2023 r. złożyła brakujący dokument wykazujący umocowanie pełnomocnika do wniesienia skargi, tj. udzielone jej pełnomocnictwa przez Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, jednak czynności tej dokonała z przekroczeniem wyznaczonego terminu, zatem czynność ta jest bezskuteczna.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że ww. brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.