I SA/Gd 10/01

I SA/Gd 10/01 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-04-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /sprawozdawca/
Ewa Kwarcińska
Sławomir Kozik /przewodniczący/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik Sędziowie NSA Alicja Stępień (spr.) Ewa Kwarcińska Protokolant – Elżbieta Cymanowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi U. K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 29 listopada 2000 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia ucznia postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Dyrektora Izb Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
I SA/Gd 10/01
U z a s a d n i e n i e
W dniu 29 czerwca 2000 r. U. K. złożyła w Urzędzie Skarbowym wniosek o przyznanie ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczennic: M. B. i D. C. w zawodzie sprzedawca załączając dokumenty uzasadniające złożenie przedmiotowego wniosku.
Urząd Skarbowy decyzją z dnia 18 sierpnia 2000 r. Nr [...] odmówił U. K. przyznania wnioskowanej ulgi z tytułu nauki zawodu.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia Urząd Skarbowy powołał § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od osób fizycznych (Dz. U. Nr 35, poz. 173 z późn. zm.), zgodnie z którym ulga z tytułu nauki zawodu przysługuje osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą uprawnionym na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów i zatrudniających w ramach tej działalności pracowników (uczniów) w celu nauki zawodu.
Jako odrębne przepisy, do których odsyła przepis § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów Urząd Skarbowy wskazał rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, praw i obowiązków podmiotów organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu (Dz. U. Nr 97, poz. 479 ze zm.).
W podstawie faktycznej wskazano na fakt, że U. K. prowadząca Sklep Branży Przemysłowej "[...]" w Ż. będąc osobą odpowiedzialną za prowadzenie szkoleń uczniów nie posiadała przez cały okres szkolenia kwalifikacji zawodowych.
Rozstrzygnięcie Urzędu Skarbowego U. K. zaskarżyła odwołaniem z dnia 28 sierpnia 2000 r. do Izby Skarbowej.
Żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w całości lub przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia i przyznania wnioskowanej ulgi z tytułu nauki zawodu, U. K. zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie przepisów prawa stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji poprzez ich błędną interpretację, a w szczególności naruszenie dyspozycji nr 53 ust. 2 ustawy z dnia 10 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930) a także przepisu § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od osób fizycznych (Dz. U. Nr 35, poz. 173 ze zm.) oraz § 9 ust. 4 cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r.
Izba Skarbowa, decyzją z dnia 29 listopada 2000 r. Nr [...] utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji uznając, że zgromadzony w powyższej sprawie materiał dowodowy dowodzi, iż U. K. przystępując do szkolenia uczniów legitymowała się wyłącznie kwalifikacjami pedagogicznymi, natomiast niezbędne kwalifikacje zawodowe zdobyła dopiero 15 grudnia 1999 r., a więc w końcowej fazie praktycznej nauki zawodu uczniów w przedsiębiorstwie.
W dniu 18 grudnia 2000 r. U. K. działając na podstawie art. 34 ust. 1 w związku z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym złożyła skargę na decyzję Izby Skarbowej z dnia 29 listopada 2000 r. Nr [...].
Zdaniem skarżącej decyzja Izby Skarbowej utrzymująca w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji jest błędna, co wg skarżącej powinno skutkować jej uchyleniem w całości.
Pismem z dnia 26.04.2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że w niniejszej sprawie została w dniu 26.04.2004 r. wydana decyzja nr [...], mocą której uznano skargę za słuszną i zmieniono decyzję organu II instancji w ten sposób, że uchylono decyzję Urzędu Skarbowego i przyznano skarżącej ulgę z tytułu wyszkolenia uczniów.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153/02, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153/02, poz. 1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W świetle przedstawionych okoliczności wobec zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejsze postępowanie podlega - jako bezprzedmiotowe - umorzeniu (art.161 § 1 pkt 3 wspomnianej powyżej ustawy).
W ocenie Sądu bowiem skoro została uchylona zaskarżona decyzja, przestał istnieć przedmiot postępowania.
O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 201 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r.