I SA/Łd 976/04

I SA/Łd 976/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-04-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Cudak /przewodniczący/
Paweł Janicki /sprawozdawca/
Piotr Kiss
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Cudak, Sędziowie NSA P. Janicki (spr.), P. Kiss, Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2005 roku sprawy ze skargi M. M. Zakład Produkcyjny A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje z funduszów Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adw. E. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
I S.A./Łd 976/04
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy w R. umorzył postępowanie restrukturyzacyjne wobec M. M. właściciela Zakładu Produkcyjnego A.
W uzasadnieniu podniesiono, że decyzją z dnia [...] ustalono warunki restrukturyzacji w tym opłatę restrukturyzacyjną w łącznej wysokości 19.303,28 zł, której spłatę, na podstawie decyzji z dnia [...] rozłożono na raty. Organ I instancji wywiódł, że podatnik nie uiścił ustalonej opłaty restrukturyzacyjnej oraz nie złożył informacji o bieżącej sytuacji finansowej i nie prowadzi czynnej działalności gospodarczej. W tej sytuacji na podstawie art. 21 ust. l pkt2 ustawy z dni 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. nr 155. poz. 1287 ze zmianami) wobec niespełnienia przesłanek art. 10 ust. l pkt2 cyt. ustawy organ I instancji umorzył postępowanie restrukturyzacyjne wobec M. M..
W odwołaniu skarżący wniósł o ponowne przeanalizowanie złożonych dokumentów i umorzenie zaległości podatkowych oraz ustalonej opłaty restrukturyzacyjnej. Podniósł, że wraz z żoną znajduje się na utrzymaniu syna a majątek prowadzonego przez niego podmiotu gospodarczego niszczeje. Stwierdził też, że z powodu zaległości podatkowych nie mógł uzyskać kredytu inwestycyjnego, który mógłby pomóc mu w rozwoju firmy.
Decyzją z dnia [...].Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że przepisy ustawy restrukturyzacyjnej nie dawały organowi I instancji wyboru rozstrzygnięcia, a w związku z brakiem wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 10 ust. l pkt 2 i 3 decyzja o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego była obligatoryjna. Wywiódł też. że ustawa ta nie przewiduje możliwości zwolnienia z warunków przedstawionych w art. l O cytowanej ustawy.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący podniósł argumenty dotyczące przyczyn, dla których nie uiścił wyznaczonej opłaty restrukturyzacyjnej. Zauważył przy tym, że w jego ocenie spełnia przesłanki z art. 67 par. l ordynacji podatkowej umożliwiające umorzenie zaległości podatkowych w tym opłaty restrukturyzacyjnej.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Treść skargi wskazuje, że skarżący zamierza przenieść regulację dotyczącą możliwości umorzenia zaległości podatkowej określoną w art. 67 par. l ordynacji podatkowej na grunt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. nr 155, poz. 1287 ze zmianami) poprzez umorzenie opłaty restrukturyzacyjnej.
Argumenty podniesione w skardze świadczą, bowiem, że skarżący uważa, iż zaszły w jego przypadku przesłanki z art. 67 par. l o.p., wobec czego istniały podstawy, by umorzono wobec niego konieczność uiszczenia tzw. opłaty restrukturyzacyjnej. Rozumowanie takie jest jednak błędne.
W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że art. 67 par. l o.p. nie ma zastosowania w ramach postępowania restrukturyzacyjnego w odniesieniu do opłaty restrukturyzacyjnej. Reguluje on jedynie przesłanki, które mogą, lecz nie muszą spowodować umorzenie zaległości podatkowej. Opłata restrukturyzacyjna nie jest natomiast ani zaległością podatkową ani opłatą prolongacyjną ani też nie wyraża wielkości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej, o których mowa w art. 67 par. l o.p. Jest to zatem należność innego rodzaju niż wyżej wymienione. Już z tego powodu nie ma podstaw prawnych do jej umorzenia. Po drugie, lecz nie mniej istotne zgodnie z art. 20 ust.4 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. opłata ta nie podlega umorzeniu. Oznacza to, że podatnik chcący skorzystać z postępowania restrukturyzacyjnego musi uiścić opłatę restrukturyzacyjną i nie ma możliwości uwolnienia się od tego obowiązku.
Po trzecie zgodnie z art. 19 ust. l cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem przedsiębiorcy, w tym w szczególności niskim poziomem bieżącej płynności finansowej, na jego wniosek może, w formie decyzji, rozłożyć na raty opłatę restrukturyzacyjną. Zatem jedynie takie udogodnienie przewidział ustawodawca dla podatników ubiegających się o umorzenie zaległości w ramach postępowania restrukturyzacyjnego.
Wreszcie po czwarte, aby ostatecznie rozwiać mogące się jeszcze nasuwać wątpliwości interpretacyjne, w art. 20 ust.4 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. stwierdzono jednoznacznie, że opłata restrukturyzacyjna nie podlega umorzeniu. Z przedstawionych wyżej rozważań wynika, że zapis ten należy interpretować, tak, że opłata restrukturyzacyjna nie podlega umorzeniu niezależnie od przyczyn, które leżą u podstaw stosownego żądania.
Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 należało orzec jak w sentencji.