I SA/Łd 918/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący K. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] dotyczące sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] uchylił w całości swoje własne postanowienie z dnia [...]. Po doręczeniu skarżącemu postanowienia z dnia [...] (odebranego 5 czerwca 2006 roku), organ wezwał skarżącego do wypowiedzenia się, czy nadal popiera skargę. Skarżący pismem z dnia 5 lipca 2006 roku oświadczył, że cofa skargę. Sąd, powołując się na art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który dopuszcza cofnięcie skargi, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwego aktu, uznał cofnięcie za dopuszczalne. Ponieważ organ uchylił kwestionowane postanowienie, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 PPSA, Sąd umorzył postępowanie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaProceduralne aspekty cofnięcia skargi i bezprzedmiotowości postępowania w sądzie administracyjnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ uchyla własne postanowienie po wniesieniu skargi.
Zagadnienia prawne (2)
Czy cofnięcie skargi przez stronę jest dopuszczalne, gdy organ administracji uchylił własne postanowienie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest czynnością procesową, która powinna być uwzględniona, chyba że narusza prawo. W sytuacji, gdy organ uchylił kwestionowane postanowienie, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia umorzenie postępowania na wniosek skarżącego.
Czy postępowanie sądowe jest bezprzedmiotowe, gdy organ uchylił własne postanowienie, które było przedmiotem skargi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, gdy kwestionowane rozstrzygnięcie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.
Uzasadnienie
Uchylenie przez organ własnego postanowienia, które było przedmiotem zaskarżenia, oznacza, że rozstrzygnięcie to przestało istnieć w obrocie prawnym, co czyni dalsze postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 60
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, chyba że zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
PPSA art. 161 § § 1 pkt 3 i § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umorzenie postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Pomocnicze
PPSA art. 54 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Możliwość uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ uchylił własne postanowienie, co czyni skargę bezprzedmiotową. • Skarżący cofnął skargę.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie sądowe ze skargi [...] stało się bezprzedmiotowe, gdyż rozstrzygnięcie to zostało już wyeliminowane z obrotu prawnego.
Skład orzekający
Wiktor Jarzębowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi i bezprzedmiotowości postępowania w sądzie administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ uchyla własne postanowienie po wniesieniu skargi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy standardowych mechanizmów postępowania sądowoadministracyjnego, takich jak cofnięcie skargi i bezprzedmiotowość postępowania.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Łd 918/06 - Postanowienie WSA w Łodzi Data orzeczenia 2006-09-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Wiktor Jarzębowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6119 Inne o symbolu podstawowym 611 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, po rozpoznaniu w dniu 12 września 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Uzasadnienie K. C. wniósł, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie z dnia [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej dotyczącej daty w decyzji. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania, z uwagi na uwzględnienie przez ten organ skargi w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...]. Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2006 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. został wezwany do nadesłania zwrotnego potwierdzenia odbioru przez K. C. postanowienia z dnia [...]. W wykonaniu zarządzenia organ przesłał potwierdzenie odbioru, które wskazuje na to, że postanowienie datowane na [...] zostało odebrane przez skarżącego w dniu 5 czerwca 2006 roku. Przedmiotowe potwierdzenie obioru zostało dołączone do akt administracyjnych. Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2006 roku K. C. został wezwany do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, czy wobec wydania przez organ postanowienia z dnia [...] nada! popiera skargę czy też ją cofa. Pismem z dnia 5 lipca 2006 roku K. C. oświadczył, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże, jednakże Sąd uzna je za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Cofnięcie skargi jest czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym i tym samym rozpoznania wniesionej skargi. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi dopiero w sytuacji, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa skutkujące nieważnością kwestionowanego aktu. Sąd nie jest również związany cofnięciem skargi, gdy dojdzie do przekonania, że zmierza ono do obejścia prawa. Wniosek taki daje się wyprowadzić z wykładni systemowej komentowanego przepisu. Bezspornym jest, iż K. C. w skardze kontestował postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki dotyczącej daty w decyzji. Poza sporem pozostaje również okoliczność, iż organ II instancji postanowieniem z dnia [...] uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...]. Postanowienie datowane na [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 czerwca 2006 roku. Zatem postępowanie sądowe ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] stało się bezprzedmiotowe, gdyż rozstrzygnięcie to zostało już wyeliminowane z obrotu prawnego. Wobec przytoczonych powyżej argumentów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie ze skargi K. C.