I SA/Łd 875/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał sprawę ze skargi T. M. na decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego dotyczącą podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 roku. Zaskarżona decyzja uchyliła własną decyzję organu pierwszej instancji i orzekła co do istoty sprawy, określając zobowiązania w VAT i nadwyżkę do przeniesienia. Organ ustalił, że podatnik, działając pod firmą T. T. M., świadczył usługi kurierskie, ale nie wystawiał faktur VAT na rzecz podmiotów gospodarczych, posługując się tzw. niekarni. Sprzedaż bezrachunkowa mogła dotyczyć jedynie osób fizycznych nieprowadzących działalności. Organ pierwszej instancji stwierdził nieprawidłowości w zaniżeniu podatku należnego i zawyżeniu podatku naliczonego. Podatnik w odwołaniu zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym błędne ustalenie stanu faktycznego i dowolną ocenę dowodów. Organ odwoławczy częściowo uwzględnił odwołanie, uchylając decyzję organu pierwszej instancji i orzekając co do istoty sprawy. W skardze do WSA podatnik zarzucił m.in. brak wskazania podstawy prawnej, nierozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz dowolną ocenę dowodów. Sąd administracyjny uznał skargę za niezasadną, podkreślając, że obowiązek wystawienia faktury VAT na rzecz innego podatnika jest bezwzględny, a argumentacja skarżącego o braku wiedzy o kontrahentach była niewiarygodna. Sąd przyznał rację organom, że naruszono art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Oddalono skargę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur VAT na rzecz innych podatników, nawet w sytuacji braku pełnej identyfikacji kontrahenta.
Dotyczy specyficznej sytuacji działalności kurierskiej i sposobu dokumentowania transakcji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury VAT na rzecz innego podatnika, nawet jeśli nabywca usługi nie wyraża takiej woli lub podatnik nie jest w stanie zidentyfikować nabywcy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż na rzecz innego podatnika podatku VAT, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Obowiązek ten jest bezwzględny, a argumentacja o braku wiedzy o kontrahencie jest niewiarygodna.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT nakłada bezwzględny obowiązek wystawienia faktury na rzecz innego podatnika. Argumentacja skarżącego o braku możliwości identyfikacji kontrahenta i jego woli nie wystawiania faktury została uznana za niewiarygodną, zwłaszcza w kontekście przepływu środków finansowych.
Czy sprzedaż dokumentowana dowodami wewnętrznymi, zamiast faktur VAT, na rzecz podmiotów gospodarczych jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sprzedaż na rzecz innych podatników musi być dokumentowana fakturami VAT. Sprzedaż bezrachunkowa jest dopuszczalna jedynie w przypadku sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
Uzasadnienie
Sąd potwierdził stanowisko organów, że sprzedaż usług kurierskich na rzecz firm powinna być dokumentowana fakturami VAT. Używanie dowodów wewnętrznych i tzw. sprzedaży bezrachunkowej w takich przypadkach stanowi naruszenie przepisów ustawy o VAT.
Jak należy ustalić wartość sprzedaży w przypadku braku wskazania kwoty prowizji lub wskazania wartości '0' w dokumentacji przesyłek?
Odpowiedź sądu
W przypadku braku wskazania kwoty prowizji, opłatę należy ustalić na podstawie cennika obowiązującego w firmie podatnika lub, w przypadkach korzystniejszych dla podatnika, na podstawie opłaty poniesionej na rzecz kuriera zewnętrznego. W przypadku wskazania '0' lub 'BUBA', opłata może być ustalona na podstawie wyjaśnień strony lub cennika.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do wyjaśnień strony i cenników firm kurierskich, a także do art. 234 Ordynacji podatkowej, aby ustalić wartość sprzedaży w spornych przypadkach, stosując rozwiązania korzystniejsze dla skarżącego tam, gdzie było to uzasadnione.
Przepisy (11)
Główne
ustawa o VAT art. 106b § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż na rzecz innego podatnika podatku VAT.
Pomocnicze
O.p. art. 233 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 233 § § 1 pkt 2 lit. a)
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 210 § § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 121 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 124
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 21 § § 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Podstawa prawna określenia zobowiązania podatkowego w drodze decyzji, gdy podatnik nie wykazuje całości zobowiązania.
ustawa o VAT art. 5 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Przepis wskazujący na opodatkowanie odpłatnego świadczenia usług pośrednictwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek wystawienia faktury VAT na rzecz innego podatnika jest bezwzględny. • Argumentacja skarżącego o braku wiedzy o kontrahentach jest niewiarygodna. • Sprzedaż na rzecz podmiotów gospodarczych musi być dokumentowana fakturami VAT, a nie dowodami wewnętrznymi.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 122, 187 § 1, 191 O.p. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i dowolną ocenę dowodów. • Naruszenie art. 210 § 4 w zw. z art. 121 § 1, 124 O.p. poprzez brak wskazania motywów w uzasadnieniu decyzji. • Naruszenie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT poprzez nieprawidłową wykładnię. • Naruszenie art. 210 § 1 pkt 4 O.p. poprzez brak wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia. • Naruszenie art. 127 O.p. poprzez ograniczenie się do weryfikacji zarzutów, a nie ponownego rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Argumentacja skarżącego, iż nie miał rozeznania wśród nabywców jego usług, gdyż identyfikował ich jedynie na podstawie pseudonimów jest, jak słusznie wywiodły organy, niewiarygodna. • Obowiązek wynikający z powołanego przepisu nie może być interpretowany jako bezwzględny obowiązek wystawienia faktury VAT "za wszelką cenę", zwłaszcza jeżeli wystawiający fakturę nie wie na jakie dane taka faktura miałaby zostać wystawiona i nie ma pewności czy usługa jest zlecana w ramach działalności gospodarczej kontrahenta. • O ile brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący "uczestniczył w oszukańczym procederze" o tyle bez wątpienia jego działalność prowadziła do zaciemnienia podatkowoprawnego obrazu sprzedaży towarów z targowiska C. i częściowo B. za pośrednictwem kurierów...
Skład orzekający
Bożena Kasprzak
przewodniczący
Joanna Grzegorczyk-Drozda
członek
Paweł Janicki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur VAT na rzecz innych podatników, nawet w sytuacji braku pełnej identyfikacji kontrahenta."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji działalności kurierskiej i sposobu dokumentowania transakcji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia obowiązku wystawiania faktur VAT, co jest kluczowe dla wielu przedsiębiorców. Choć stan faktyczny jest specyficzny, interpretacja przepisów ma szersze zastosowanie.
“Czy brak wiedzy o kontrahencie zwalnia z obowiązku wystawienia faktury VAT? Sąd administracyjny odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.