I SA/Łd 80/23

I SA/Łd 80/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2023-04-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Gortych-Ratajczyk
Agnieszka Krawczyk /sprawozdawca/
Joanna Grzegorczyk-Drozda /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1426
art. 9a ust. 1, art. 9a ust.2b, art. 30c
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi R. S. na interpretację indywidulną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 listopada 2022 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.745.2022.2.AP w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2022 r., uzupełnionym pismami z dnia 26 września 2022 r. i 15 listopada 2022 r. R. S. (dalej jako: "skarżący") złożył do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: "DKIS") wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Opisując zdarzenie przyszłe skarżący wskazał, że od 1999 r. prowadzi działalność gospodarczą, stosując podatkową księgę przychodów i rozchodów i około 12 lat temu złożył oświadczenie o rozliczaniu się w formie podatku liniowego. Podczas zgłaszania w Urzędzie Miasta Łodzi w dniu 19 lutego 2021 r. nowego numeru konta firmowego, pracownik UMŁ omyłkowo dokonał zmiany odnośnie formy rozliczenia podatku. Skarżący nie zauważył tego błędu i podpisał dokumenty potwierdzające zmianę nie tylko numeru konta, ale także zmiany formy rozliczania podatku z liniowego na zasady ogólne. W mailu jaki wysłał skarżący do Urzędu Skarbowego tego samego dnia zadeklarował wybraną formę opłacania zaliczek na podatek dochodowy jako uproszczoną. Nie odniósł się i nie ujął dodatkowo sformułowania podatek liniowy, w zgłoszeniu mailowym odniósł się wyłącznie do zmian. Część - podatek liniowy traktował jako fragment niezmieniony, nie wymienił, że dokonuje zmiany na zasady ogólne. O błędzie w dokumentach i w konsekwencji konieczności rozliczania się na zasadach ogólnych skarżący dowiedział się dopiero 6 kwietnia 2022 r. w związku z informacją pracownika Urzędu Skarbowego o nieprawidłowo złożonej deklaracji PIT-36L. Skarżący udał się do UMŁ, gdzie ustalił, że za błąd winny jest pracownik UMŁ. W dniu 12 kwietnia 2022 r. przywrócono właściwy zapis – zasady liniowe, z uwzględnieniem korekty od dnia 1 stycznia 2021r.
Skarżący w dniu 29 kwietnia 2022 r. złożył korektę zeznania podatkowego za 2021 r. w systemie elektronicznym. Skarżący uzyskał w 2021 r. przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, pierwszy przychód osiągnął w styczniu, a dochód w lipcu, złożył PIT-36L za ten rok. W 2022 r. pierwszy przychód i dochód osiągnął w styczniu.
W związku w powyższym opisem skarżący zadał pytanie, czy może rozliczyć rok podatkowy 2021 i 2022 w formie podatku liniowego PIT-26L.
W ocenie skarżącego odpowiedź na to pytanie jest twierdząca. Skarżący argumentuje, że rozliczanie na zasadach ogólnych jest dla niego niekorzystne, od 12 lat rozlicza się w niezmienionej formie liniowej i nigdy nie brał pod uwagę zmiany, a powstały błąd rozciąga się na dwa lata podatkowe.
Interpretacją indywidualną z dnia 18 listopada 2022 r. DKIS uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że podpisując dokumenty potwierdzające zmianę formy opodatkowania, skarżący skutecznie dokonał zmiany formy opodatkowania z podatku liniowego na zasady ogólne. Wobec dokonanej zmiany formy opodatkowania na zasady ogólne na 2021 r. nie może skarżący skorzystać z opodatkowania przychodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej w 2021 r. 19% podatkiem liniowym. Ponadto, w 2022 r. skarżący nie dokonał w ustawowym terminie zmiany formy opodatkowania na 19% podatek liniowy, o czym mowa w art. 9a ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem przychody uzyskane z działalności gospodarczej w 2021 r. i w 2022 r. powinny zostać opodatkowane na zasadach ogólnych, zgodnie z podpisanymi przez skarżącego dokumentami potwierdzającymi zmianę wyboru formy opodatkowania z podatku liniowego na zasady ogólne.
W skardze na ww. interpretację skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art 30c, 9a ust. 2c, 9a ust. 1, 9a ust. 2, 9a ust. 2b ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm. – dalej: u.p.d.o.f.) poprzez uznanie, że skarżący dokonał skutecznie zmiany sposobu opodatkowania z formy liniowej na zasady ogólne, podczas gdy skarżący skutecznie uchylił się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu, co znalazło wyraz w dokonaniu przez pracownika urzędu zmiany dokonanego wpisu w dniu 12 kwietnia 2022 r. przywracając poprawny zapis - zasady liniowe od 1 stycznia 2021 r.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej interpretacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga była niezasadna.
Kontroli Sądu poddano interpretację indywidualną, w której organ uznał za nieprawidłowe stanowisko skarżącego co do możliwości rozliczenia się i złożenia deklaracji za 2021 r. oraz składania zaliczek na podatek dochodowy w roku rozliczeniowym 2022 w formie podatku liniowego. Zdaniem organu, przychody uzyskane przez skarżącego z działalności gospodarczej w 2021 r. i w 2022 r. powinny zostać opodatkowane na zasadach ogólnych, zgodnie z podpisanymi przez skarżącego dokumentami z dnia 19 lutego 2021 r., potwierdzającymi zmianę wyboru formy opodatkowania z podatku liniowego na zasady ogólne.
W skardze na interpretację zarzucono naruszenie art. 30c, 9a ust. 2c, 9a ust. 1, 9a ust. 2, 9a ust. 2b u.p.d.o.f. Zarzutami tymi i powołaną podstawą prawną Sąd jest związany na podstawie art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z pierwszym z powołanych w skardze przepisów – art. 30c u.p.d.o.f. – podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku (ust. 1). Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód ustalony zgodnie z art. 9 ust. 1, 2-3b i 5, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e i ust. 4 zdanie pierwsze lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 23o. Dochód ten podatnicy mogą pomniejszyć o: 1) składki na ubezpieczenia społeczne określone w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a i pkt 2a; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne zapłacone w roku podatkowym na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych: a) z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej zgodnie z ust. 1, b) za osoby współpracujące z podatnikiem opodatkowanym w sposób określony w ust. 1 - przy czym łączna wysokość tych składek zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów lub odliczonych od dochodu nie może przekroczyć w roku podatkowym 8700 zł; 3) wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego określone w art. 26 ust. 1 pkt 2b; 4) darowiznę, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. d, w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu (ust. 2).
Według art. 9a ust. 1 ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego (art. 9a ust. 2)
Podatnik może zawiadomić na piśmie o rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2 (art. 9a ust. 2a).
Dokonany wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 2 zawiadomi na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania albo złoży w terminie i na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (art. 9a ust. 2b).
Oświadczenie oraz zawiadomienie, o których mowa w ust. 1-2b, podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG (art. 9a ust. 2c).
Z opisu zdarzenia wynikało, że podczas zgłoszenia przez skarżącego do CEiDG nowego numeru konta firmowego na początku 2019 r. (19 lutego 2021 r.) w UMŁ pracownik dokonujący tej zmiany oprócz dopisania wskazanego konta omyłkowo zaznaczył w komputerze również zmianę odnośnie formy rozliczenia podatku. Wydrukowane przez pracownika dokumenty potwierdzające zmianę w tym wpisie skarżący podpisał, przy czym nie zauważył, że zmiana dotyczy nie tylko konta, ale również uwzględnia zmienioną formę rozliczenia podatku - z podatku liniowego na zasady ogólne. W opisie podano, że w tamtym czasie pracownicy UMŁ Wydziału CEiDG nie przyjmowali deklaracji i nie uwzględniali zmian co do formy płacenia zaliczek na podatek. Takie zgłoszenia należało wtedy kierować bezpośrednio do urzędu skarbowego, co skarżący uczynił jeszcze tego samego dnia. W mailu wysłanym do urzędu skarbowego w dniu 19 lutego 2021 r. skarżący zadeklarował wybraną formę opłacania zaliczek na podatek dochodowy jako uproszczoną, nie wskazując jednak, że chodzi o podatek liniowy, bo w zgłoszeniu mailowym odnosił się wyłącznie do zmian (a pozostawał w błędnym przekonaniu, że zmiana nie dotyczy sposobu opodatkowania). O błędzie w dokumentach CEIDG i w konsekwencji konieczności rozliczania się na zasadach ogólnych skarżący dowiedział się dopiero 6 kwietnia 2022 r. od pracownika US, który poinformował skarżącego o nieprawidłowo złożonej deklaracji PIT-36L. Pracownik US wskazał, że w CEIDG widnieje sposób rozliczania "zasady ogólne", a więc skarżący powinien złożyć PIT-36, a nie PIT-36L. Wówczas skarżący udał się do wydziału CEIDG w UMŁ w celu wyjaśnienia nieścisłości. Jak ustalono, błąd popełnił pracownik UMŁ poprzez omyłkowe zaznaczenie niewłaściwej rubryki. Organ uznał swój błąd poprzez usunięcie nieprawidłowości w zapisie dotyczącym działalności skarżącego w zakresie formy rozliczenia podatku.
Sąd stwierdza, że argumentacja skarżącego nie jest w stanie podważyć prawidłowości stanowiska organu interpretacyjnego.
Jak wynika z przytoczonych w skardze, a powołanych wyżej przepisów u.p.d.o.f., ustawa ta ustanawia jako zasadę opodatkowanie dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach ogólnych, chyba że podatnik wybierze opodatkowanie podatkiem liniowym, co następuje przez złożenie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Rezygnacja z opodatkowania następuje w ten sam sposób – w formie pisemnej.
Z opisu zdarzenia wynika, że skarżący złożył naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania w formie podatku liniowego w dniu 19 lutego 2021 r., opatrzone własnoręcznym podpisem. Bez znaczenia jest to, jak doszło do zaznaczenia rubryki o rezygnacji, a mianowicie, że doszło do tego wskutek błędu pracownika UMŁ przy zgłaszaniu przez skarżącego zmian w ewidencji – zgodnie z jego intencją – tylko w zakresie numeru kota bankowego. Faktem jest, że skarżący podpisał dokument i złożył go naczelnikowi urzędu skarbowego. To zaś jest warunek konieczny i wystarczający do uznania, że skarżący świadomie zrezygnował z formy opodatkowania podatkiem liniowym, a zatem ma obowiązek rozliczania się w 2021 i 2022 r. według zasad ogólnych. Stanowisko organu było więc prawidłowe.
Oceny Sądu nie zmienia fakt, że pracownik UMŁ przyznał się do błędu i zmienił zapis w CEIDG, a skarżący – jak podkreślił w skardze – "uchylił się wówczas od oświadczenia woli złożonego w dniu 19 lutego 2021 r. wskazując, że działał pod wpływem błędu – prosił wyłącznie o zmianę rachunku bankowego i nie zauważył, że pracownik omyłkowo dokonał zmiany również w zakresie formy opodatkowania" (skarga - s. 5-6 akt sądowych).
Rzecz w tym, że konstrukcja błędu co do treści czynności prawnej, pozwalająca uchylić się od skutków złożonego oświadczenia woli, jest instytucją prawa cywilnego (art. 84 k.c.), a więc dotyczy oświadczeń woli składanych w stosunkach cywilnoprawnych. Zgłoszenie zmiany danych w CEIDG nie miało takiego charakteru – było oświadczeniem publicznoprawnym (składanym na podstawie przepisów prawa podatkowego). Innym słowy, powoływanie się przez skarżącego na błąd przy składaniu oświadczenia pracownikowi CEIDG, a następnie na oświadczenie o uchyleniu się od skutków tego oświadczenia – jest na gruncie prawa podatkowego, w tym w niniejszej sprawie, pozbawione prawnego znaczenia.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 151 p.p.s.a.).
dch