I SA/Łd 770/24

I SA/Łd 770/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-03-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Gortych-Ratajczyk
Bożena Kasprzak /przewodniczący/
Joanna Grzegorczyk-Drozda /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Podatek rolny
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 68 par. 2, art. 70 par. 1, art. 240 par. 1 pkt 5, art. 243 par. 1-2, art. 245 par. 1-2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 70
art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 1 pkt 1-3, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1-2, art. 6 ust. 2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1176
art. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1-2, art. 6 ust. 1-2, art. 6c ust. 1
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 725
art. 3 pkt 3, art. 3 pkt 9
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Bożena Kasprzak, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.), Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Jaworska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 30 sierpnia 2024 r. nr SKO 4100.140.23 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 30 sierpnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy D. z dnia 15 września 2023 r., w przedmiocie uchylenia w całości decyzji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. i ustaleniu wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r.
Burmistrz Miasta i Gminy D. decyzją z dnia 9 lutego 2022 r. uchylił w całości decyzję ustalającą dla M. P. łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. oraz ustalił nowy wymiar zobowiązania pieniężnego na ten rok.
Z treści powyższej decyzji wynika, że dokonano zwiększenia zobowiązania z kwoty 8.403 zł do kwoty 20.821 zł. Organ wskazał, że M. P. jest właścicielką nieruchomości położonej w miejscowości R., oznaczonej jako działka nr ewid. [...], obręb geodezyjny [...] R., oraz nieruchomości oznaczonych nr ewid.: [...], [...] , [...] w miejscowości D..
Decyzją z dnia 19 stycznia 2018 r. organ pierwszej instancji ustalił Podatniczce łączne zobowiązanie pieniężne w kwocie 8.403 zł.
W dniach 19 listopada 2021 r. - 3 grudnia 2021 r. organ I instancji przeprowadził na opisanych nieruchomościach kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości ustalenia podatku w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za okres od 2017 r. do 2021 r. W trakcie kontroli ujawniono istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne mające, wpływ na wysokość podatku, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi. Z tego względu Burmistrz Miasta i Gminy D. postanowieniem z dnia 5 stycznia 2022 r. wznowił z urzędu, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., postępowanie zakończone decyzją własną z dnia 19 stycznia 2018 r. wskazując, że kontrola wykazał, iż Podatniczka nie zgłosiła do opodatkowania na działce nr ewid. [...] większej powierzchni budynku produkcyjno-magazynowego, budynku magazynowego i budynku magazynowego nr [....] oraz budowli zajętych na prowadzoną działalność gospodarczą. Ponadto podała ona mniejszą powierzchnię gruntu zajętego pod działalność gospodarczą.
Dnia 28 stycznia 2022 r. Podatniczka wskazała powierzchnie użytkowe podlegające korekcie. Korekta nie została dokonana na drukach IN-1 oraz IR-1.
Decyzją z dnia 9 lutego 2022 r. Burmistrz Miasta i Gminy D. uchylił swoje rozstrzygnięcie z dnia 19 stycznia 2018 r. i ustalił nowy wymiar podatku.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu decyzją z dnia 18 lipca 2022 r. uchyliło powyższe rozstrzygnięcie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ pierwszej instancji decyzją z dnia 20 grudnia 2022 r. uchylił decyzję w całości i ustalił nowy wymiar podatku za 2018 r.
Decyzją z dnia 31 maja 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu uchyliło powyższe rozstrzygnięcie, a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia.
Burmistrz Miasta i Gminy D. decyzją z dnia 15 września 2023 r. uchylił w całości decyzję ustalającą dla M. P. łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. oraz ustalił nowy wymiar zobowiązania pieniężnego na ten rok. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynika, iż organ dokonał zwiększenia zobowiązania z kwoty 8.403 zł do kwoty 20.821 zł w tym:
od gruntów rolnych od powierzchni 0,0197 ha fiz. od podstawy opodatkowania 0,0000 ha, stawka 212 zł = 0 zł.
Razem podatek rolny (po zaokrągleniu do pełnych złotych): 0 zł.
od budynków mieszkalnych, od powierzchni całkowitej 208,51 m2:
powierzchnia o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 19,25 m2 (50% powierzchni całkowitej 38,49 m2), stawka 0,49 zł = 9,43 zł,
powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m -170,02 m2, stawka 0,49 zł = 83,31 zł,
• od budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, od powierzchni 965,07 m2, stawka 18,84 zł:
powierzchnia o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 33,45 m2 (50% powierzchni całkowitej 66,90 m2), stawka 18,84 zł = 630,20 zł,
- powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 898,17 m2, stawka 18,84 zł = 16.921,52 zł,
od garażu, od powierzchni 17,69 zł, stawka 4,59 = 81,20 zł,
od gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej od powierzchni 2.503 m2, stawka 0,66 zł = 1.651,98 zł,
od gruntów pozostałych, od powierzchni 1.077 m2, stawka 0,06 zł = 64,62 zł,
od budowli związanych z działalnością gospodarczą, od wartości 68.928,26 zł, stawka 2% = 1.378,57 zł.
Organ wskazał, że M. P. jest właścicielem gruntów i nieruchomości położonych w miejscowości R., na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski oraz w miejscowości D., na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...] , [...] , obręb geodezyjny [...] D. - miasto.
Decyzją z dnia 19 stycznia 2018 r., ustalającą wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r., organ podatkowy ustalił, na podstawie danych z ewidencji gruntów oraz złożonej przez Podatniczkę informacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe na [...] R. w wysokości:
od gruntów rolnych, od powierzchni 0,1735 ha fiz., od podstawy opodatkowania 0,0000 ha, stawka 212,00 zł = 0 zł, razem podatek rolny (po zaokrągleniu do pełnych złotych): 0 zł;
od budynków mieszkalnych, od powierzchni całkowitej 243 m2, stawka 0,49 zł = 101,92 zł;
od budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, od powierzchni 399 m2, stawka 18,84 zł = 7.517,16 zł;
od gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, od powierzchni 965,10 m2, stawka 0,66 zł = 636,97 zł;
od gruntów pozostałych, od powierzchni 1.077 m2, stawka 0,06 zł = 64,62 zł;
od garaży, od powierzchni 18 m2, stawka 4,59 zł = 82,62 zł.
Razem podatek od nieruchomości (po zaokrągleniu do pełnych złotych) to 8.403 zł a łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. - 8.403 zł.
W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że w dniach 19 listopada 2021 r.
- 3 grudnia 2021 r. organ przeprowadził u M. P. kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości ustalenia podatku w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za
okres od 2017 r. do 2021 r., o czym poinformował ją zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej z dnia 5 listopada 2021 r. Kontrola rozpoczęła się w
dniu 19 listopada 2021 r. w siedzibie strony, na gruncie oznaczonym numerem ewidencyjnym - [...] obręb geodezyjny [...] R. – D. obszar wiejski oraz w posadowionych na nich budynkach i budowli. W pozostałych dniach, tj. dnia 20 listopada 2021 r. - dnia 3 grudnia 2021 r., za zgodą Podatniczki, czynności kontrolne prowadzone były w siedzibie organu podatkowego. Czynności kontrolne zakończono w dniu 3 grudnia 2021 r.
W trakcie kontroli podatkowej, podczas której dokonano m.in. oględzin pomieszczeń budynków będących przedmiotem kontroli, ustalono istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne mające wpływ na wysokość podatku, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi.
W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych organ stwierdził, że w skład kontrolowanych nieruchomości wchodzą, na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R. – D. obszar wiejski, znajduje się budynek mieszkalny, parterowy, wolnostojący, który nie posiada śladów prowadzenia działalności gospodarczej. Powierzchnię użytkową budynku mieszkalnego organ kontroli uwzględnił z pomiarów przedstawionych przez Podatniczkę. Dnia 19 listopada 2021 r. M. P. złożyła oświadczenie, że budynek jest pustostanem od śmierci teściów ze strychem nieużytkowym. Budynek mieszkalny składa się z:
• parteru składającego się z:
-pokoju -12,25 m2;
-pokoju-17,20 m2;
-pokoju -17,60 m2;
-kuchni - 11,55m2;
łazienki - 6,60 m2.
Razem powierzchnia parteru to 65,20 m2, w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 65,20 m2. Oznacza to, że razem powierzchnia budynku mieszkalnego do opodatkowania: 65,20 m2: powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 65,20 m2.
Działka o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R. – D. obszar wiejski o powierzchni całkowitej 0,2700 ha fiz., na której posadowione zostały budynki i budowla związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, częściowo została zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej. Powierzchnia związana z działalnością gospodarczą została częściowo utwardzona kostką brukową i kruszywem. Ujętymi w przedstawionym przez Podatniczkę wydruku historii amortyzacji pod numerem ewidencji 010 z firmy M. P. ZAKŁAD PRODUKCYJNO - HANDLOWO - USŁUGOWY "G" jako utwardzenie placu o wartości 68.928,26 zł. Grunt utwardzenia stanowi m.in. wjazd, wyjazd i dojazd do budynków wykorzystywanych
w działalności gospodarczej oraz parking dla samochodów klientów, dostawców
i pracowników wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Użytkowany jest również jako miejsce składowania: palet, mauzerów, makulatury i innych przedmiotów wykorzystywanych w działalności gospodarczej.
Kontrola wykazała, że łączna powierzchnia działki [...] zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej do opodatkowania za okres styczeń 2017 r. - wrzesień 2021 r. wynosi 0,2503 ha fiz. Organ wskazał, że wynika to z różnicy całej powierzchni działki i budynków niezajętych w prowadzeniu działalności gospodarczej, tj. budynek mieszkalny i budynek magazynowy nr [....]. Pozostała część placu, niezajęta na prowadzenie działalności gospodarczej stanowi grunt rolny o powierzchni 0,0197 ha fiz.
Od października 2021 r. powierzchnia działki zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej do opodatkowania wynosi 0,2635 ha fiz., gdyż zgodnie z oświadczeniem strony z dnia 19 listopada 2021 r. rozpoczęto jego użytkowanie od września 2021 r. Pozostała część placu, niezajęta na prowadzenie działalności gospodarczej od października 2021 r. stanowi grunt rolny o powierzchni 0,0065 ha fiz. Bez względu na to, że działka jest oznaczona jako grunt rolny i rolny zabudowany jest aktywnie wykorzystywana na przestrzeni kontrolowanego okresu w działalności gospodarczej.
Powierzchnia gruntu do opodatkowania na działce [...]: 2.700 m2 (0,2700 ha fiz.), w tym:
grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej za lata:
01.2017 r. - 09.2021 r. - 2.503 m2,
10.2021 r. -12.2021 r. - 2.635 m2.
grunty rolne: R Br VI - 0,2700 ha fiz.
01.2017 r. - 09.2021 r. - 0,0197 ha fiz.
10.2021 r. -12.2021 r. - 0,0065 ha fiz.
Dalej organ I instancji wyjaśnił, że na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, jako pierwszy w ciągu budowlanym znajduje się piętrowy budynek biurowo - socjalny, częściowo podpiwniczony wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Powierzchnię użytkową budynku uwzględniono z przedstawionego przez Podatniczkę projektu budowlanego (załącznik do pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r.. Organ kontroli uwzględnił pomiary wynikające z w/w dokumentacji. Powiadomił stronę o różnicy wynikającej z nazewnictwa pomieszczeń zawartego w projekcie budowlanym a stanem faktycznym.
Podatniczka poinformowała organ, iż metraż użytkowy powierzchni nie uległ zmianie bez względu na różnice wynikające z wewnętrznej przebudowy, a projekt zastępczy jest w trakcie realizacji.
Kontrola wykazała, że powierzchnia budynku jest aktywnie wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Na poziomie przyziemia organ zastał biuro wraz z pracownikami, biuro M. P. oraz pomieszczenia socjalne. Dwa pomieszczenia na piętrze budynku zgodnie z projektem budowlanym stanowią strych nieużytkowy. Jednak w dniu oględzin kontrolujący na piętrze budynku zastali trzy wykończone pomieszczenia. W pierwszym z nich znajdowały się meble biurowe (zamykane szafy) z segregatorami, kartony i puste opakowania. Pozostałe pomieszczenia miały znikome ślady użytkowania. Z wyjaśnień właściciela nieruchomości oraz dostarczonego z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego Postanowienia nr [....] [...] z dnia [...] R. wynika, że pomieszczenia na górze budynku są nieużytkowane lecz na podstawie oględzin i udostępnionej przez Podatniczkę historii amortyzacji, budynek biurowo - socjalny został ujęty jako środek trwały przedsiębiorstwa pod numerem ewidencji [...] .
Organ wskazał, iż niewykorzystywanie wszystkich pomieszczeń nie świadczy o tym, że nie są one związane z prowadzoną działalnością. Stanowią części składowe nieruchomości wykorzystywanej do celów gospodarczych. Z tych względów organ uznał powyższą nieruchomość w całości za nieruchomość związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej. W budynku nie wliczono zwolnionych z opodatkowania: powierzchni klatki schodowej oraz 50% powierzchni pomieszczeń o wysokości w świetle 1,40 m - 2,20 m. Wykonano dokumentację fotograficzną. W związku z powyższym organ wskazał, iż powierzchnia użytkowa 197,36 m2 budynku biurowo - socjalnego podlega opodatkowaniu od dnia 1 stycznia 2017 r.
Organ ustalił, że na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, jako drugi w ciągu budowlanym znajduje się parterowy budynek produkcyjny, ujęty w historii amortyzacji jako budynek produkcyjny pod numerem ewidencji: 006, aktywnie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Powierzchnię użytkową budynku oraz wykazane pomiary, organ uwzględnił z przedstawionego przez Podatniczkę projektu budowlanego (załącznik do pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 9 listopada 2005 r.). Organ powiadomił stronę o różnicy wynikającej z nazewnictwa pomieszczeń zawartego w projekcie budowlanym a stanem faktycznym. Podatniczka poinformowała organ, iż metraż użytkowy powierzchni nie uległ zmianie bez względu na różnice wynikające z wewnętrznej przebudowy, a projekt zastępczy jest w trakcie realizacji.
Organ nie został wpuszczony na teren pomieszczeń produkcyjnych z uwagi na charakter prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami sanitarno - epidemiologicznymi. Z tego względu wykonana została zewnętrzna dokumentację fotograficzną. W budynku nie wliczono do opodatkowania powierzchni klatki schodowej. W związku z powyższym powierzchnia użytkowa 182,01 m2 podlega opodatkowaniu od dnia 1 stycznia 2017 r.
Organ wskazał, że na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, jako trzeci w ciągu budowlanym znajduje się piętrowy budynek produkcyjno - magazynowy, częściowo podpiwniczony. Powierzchnia jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Piętro budynku, składające się z dwóch pomieszczeń, zgodnie z oświadczeniem Podatniczki z dnia 19 listopada 2021 r., jest nieużytkowe. Nie zostało ujęte w przedstawionym projekcie budowlanym. Powierzchnię użytkową przyziemia i piwnicy w budynku uwzględniono z przedstawionego przez stronę projektu budowlanego (załącznik do pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 9 listopada 2005 r.). Organ uwzględnił pomiary wynikające z w/w dokumentacji z uwagi na spożywczy charakter prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami sanitarno - epidemiologicznymi.
Organ powiadomił Podatniczkę o różnicy wynikającej z nazewnictwa pomieszczeń zawartego w projekcie budowlanym a stanem faktycznym a strona oświadczyła, że metraż użytkowy powierzchni nie uległ zmianie bez względu na różnice wynikające z wewnętrznej przebudowy, i że projekt zastępczy jest w trakcie realizacji. Wykonana została więc zewnętrzna dokumentacja fotograficzna. Organ ustalił, iż przyjęcie budynku jako środka trwałego nastąpiło przed okresem kontroli, zgodnie z przedstawioną przez stronę historią amortyzacji dla budynku produkcyjno - magazynowego pod numerem ewidencji: 008. W związku z powyższym powierzchnia użytkowa 272 m2 budynku produkcyjno - magazynowego podlega opodatkowaniu od dnia 1 stycznia 2017 r.
Następnie organ wskazał, że na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R. – D. obszar wiejski, jako czwarty w ciągu budowlanym znajduje się parterowy budynek magazynowy. Powierzchnię użytkową budynku uwzględniono z przedstawionego przez kontrolowaną projektu budowlanego (załącznik do pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...],r.). Organ uwzględnił pomiary wynikające z w/w dokumentacji, z uwagi na charakter prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami sanitarno - epidemiologicznymi. Wykonano zewnętrzną dokumentację fotograficzną. Podatniczka złożyła oświadczenie, że pomieszczenia magazynowe wykorzystuje od maja 2021 r. Jednak zgodnie z przedstawioną historią amortyzacji dla budynku magazynowego ujętego pod numerem ewidencji 009 jako środek trwały przed datą przyjęcia dnia 31 grudnia 2016 r. organ uznał całą powierzchnię do opodatkowania wskazując, że cały budynek magazynowy stanowi środek trwały przedsiębiorstwa. Organ podniósł, iż ujęcie nieruchomości w prowadzonej przez osobę fizyczną ewidencji środków trwałych, czy dokonywanie odpisów amortyzacyjnych, albo też zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących nieruchomości, przesądza o jej gospodarczym przeznaczeniu i z tego względu powyższą nieruchomość należy do celów podatku od nieruchomości uznać za związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej. W związku z powyższym powierzchnia użytkowa 313,70 m2 budynku magazynowego podlega opodatkowaniu od dnia 1 stycznia 2017 r.
Organ wskazał, że na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, znajduje się parterowy budynek magazynowy nr [....] o powierzchni 131,75 m2 i wysokości w świetle powyżej 2,20 m, który powstał w 2002 R. Pomiary organ uwzględnił z danych przekazanych przez M. P.. Ustalił, iż powierzchnia przyziemia budynku jest aktywnie wykorzystywana na prowadzenie działalności gospodarczej. Kontrolujący podczas oględzin zastali palety z cukrem, wózek widłowy oraz gotowe produkty przeznaczone do dalszej sprzedaży. Dnia 19 listopada 2021 r. Podatniczka oświadczyła, że przyziemie budynku gospodarczego w przeszłości stało puste, natomiast od września 2021 r. w związku z galopującymi cenami na materiały wykorzystywane w produkcji cukierniczej powierzchnia przyziemia została zaadaptowana na prowadzoną działalność gospodarczą. W związku z tym organ kontroli, zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następnego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem.) przyjął, że opisany budynek magazynowy nr [....] podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od dnia 1 stycznia 2022 r.
W zakresie budowli posadowionych na gruntach częściowo zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, tj. utwardzenia kostką brukową, organ wyjaśnił, że kontrola wykazała, iż grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej na działce o numerze ewidencyjnym [...], został częściowo utwardzony kostką brukową i kruszywem. Utwardzona powierzchnia działki wykorzystywana w działalności gospodarczej stanowi m.in. wjazd, wyjazd, dojazd do budynków oraz parking przeznaczony pod samochody pracowników, klientów i dostawców, jak również przedmioty związane z prowadzoną działalnością, tj. mauzery, palety. Podczas oględzin, przeprowadzonych w dniu 19 listopada 2021 r. sporządzono dokumentację fotograficzną działki. Zgodnie z wydrukiem historii amortyzacji pod numerem ewidencji 010 z firmy M. P. ZAKŁAD PRODUKCYJNO - HANDLOWO - USŁUGOWY "G" budowla została umieszczona jako utwardzenie placu o wartości 68.928,26 zł. W związku z powyższym budowla - utwardzenie kostką brukową oraz kruszywem o wartości 68.928,26 zł podlega opodatkowaniu od dnia 1 stycznia 2017 r.
Nadto organ wskazał, że na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] D. - miasto, znajduje się budynek mieszkalny, piętrowy z poddaszem nieużytkowym. Powierzchnię użytkową budynku mieszkalnego organ uwzględnił z pomiarów przedstawionych przez Podatniczkę. W dniu 19 listopada 2021 r. M. P. złożyła oświadczenie, iż strych jest nieużytkowy. Zewnętrzną dokumentację fotograficzną organ kontroli wykonał nie wchodząc na posesję i bez udziału podatniczki, ale za jej ustną zgodą. W budynku nie wliczono zwolnionych z opodatkowania: powierzchni klatki schodowej oraz 50% powierzchni pomieszczeń o wysokości w świetle 1,40 m - 2,20 m.
Budynek mieszkalny składający się z:
• piwnicy składającej się z:
piwnica -12,09 m2,
piwnica - 8,40 m2,
piwnica -18 m2.
Razem powierzchnia piwnicy: 38,49 m2 - powierzchnia o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m -19,25 m2 (50% powierzchni całkowitej 38,49 m2).
• parteru składającego się z:
pokój - 11,47 m2,
- pokój - 23,76 m2,
- łazienka - 2,89 m2,
kuchnia - 8,85 m2.
Razem powierzchnia parteru: 46,97 m2 - powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m-46,97 m2.
• piętra składającego się z:
- pokój - 10,95 m2,
pokój - 23,76 m2,
- pokój-17,68 m2,
łazienka - 5,46 m2.
Razem powierzchnia piętra: 57,85 m2 - powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m2 - 57,85 m2.
Powyższe oznacza, że razem powierzchnia budynku mieszkalnego do opodatkowania to 143,31 m2 - powierzchnia o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m, 19,25 m2 (50% powierzchni całkowitej 38,49 m2) - powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m -104,82 m2.
Na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] D. - miasto, znajduje się budynek garażowy. Jest on wykorzystywany do celów prywatnych. W dniu 23 listopada 2021 r. kontrolowana dostarczyła pomiary budynku garażowego, który składa się z przyziemia składającego się z pomieszczenia garażowego - 17,69 m2. Razem powierzchnia budynku garażowego: to 17,69 m2 - powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 17,69 m2.
Działka o numerze ewidencyjnym [...] stanowi grunt zabudowany i zurbanizowany o powierzchni całkowitej 0,0336 ha fiz., tereny mieszkaniowe B.
Działka o numerze ewidencyjnym [...] stanowi grunt zabudowany i zurbanizowany o powierzchni całkowitej 0,0631 ha fiz., zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy Bp.
Działka o numerze ewidencyjnym [...] stanowi grunt zabudowany i zurbanizowany o powierzchni całkowitej 0,0110 ha fiz., zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy Bp.
Organ wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonej kontroli ustalił, że działka o numerze ewidencyjnych [...] obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, została częściowo utwardzona i przeznaczone pod działalność gospodarczą. Działalność gospodarczą na w/w działce od dnia 31 grudnia 2000 r., według Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, prowadzi M. P. pod nazwą M. P. - ZAKŁAD PRODUKCYJNO - HANDLOWO - USŁUGOWY "G", której przeważająca działalność gospodarcza polega na produkcji kakao, czekolady i wyrobów cukierniczych. Na działce posadowione zostały budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Grunt, na którym zostały posadowione budynki został zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Organ wskazał, że zajęciem w tym rozumieniu jest bowiem samo rozpoczęcie prac, mających na celu realizację inwestycji (niwelacja gruntu, jego utwardzenie, rozpoczęcie prac budowlanych). Utwardzenie gruntu wykorzystywane pod prowadzoną działalność gospodarczą zostało wykonane kostką brukową i kruszywem uwzględnionymi w historii amortyzacji firmy M. P. - ZAKŁAD PRODUKCYJNO - HANDLOWO -USŁUGOWY "G" pod numerem ewidencji 010 z datą przyjęcia dnia 31 grudnia 2016 r. oraz informacją "Przyjęcie środka trwałego nastąpiło przed rozpoczęciem księgowania!" jako kostka brukowa utwardzenie placu o wartości 68.928,26 zł do opodatkowania od 1 dnia stycznia 2017 r.
Ponieważ strona nie zgodziła się z ustaleniami jakich dokonał organ, złożyła odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając naruszenie:
art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. art. 6 ust. 2 o podatkach i opłatach lokalnych poprzez ich zastosowanie i zakwalifikowanie wszystkich znajdujących się na nieruchomości gruntów i budynków jako podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przeznaczonej dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;
art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej z uwagi na nie wskazanie przez organ zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania w postaci wyjścia na jaw nowych dowodów i okoliczności faktycznych, istniejących w dniu wydania decyzji i nieznanych organowi;
art. 1a ust. 1 pkt. 5 u.p.o.l. poprzez jej niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i przyjęcie jako miarodajnych pomiarów budynków wymiarów z projektu budowlanego;
art. 120 - 122 i art. 124 O.p. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i nie rozważenie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, a w szczególności przyjęcie błędnej powierzchni budynku do opodatkowania, co nie znajduje odzwierciedlenia w faktycznym;
art. 210 §1 pkt 4 O.p. poprzez przywołanie jako podstawy wydanej decyzji przepisów u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym w 2022 r., przepisów ustawy o podatku rolnym w brzmieniu obowiązującym w 2020 r. czy ustawy o podatku leśnym w brzmieniu obowiązującym w 201[...] R., choć przedmiotem decyzji są zobowiązania z roku 2018;
art. 233 § 2 O.p. poprzez ponowne (po raz drugi) pominięcie zaleceń organu odwoławczego w ponownym (kolejnym) postępowaniu na skutek wydania decyzji kasacyjnej i nie uwzględnienie wytycznych SKO w Sieradzu przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy.
Powołując się na powyższe, strona wniosła o uchylenie opisanej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie.
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2023 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu zleciło Burmistrzowi Miasta i Gminy D. przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w zakresie dokonania oględzin nieruchomości podatnika M. P.. Odbyły się one dnia 31 stycznia 2024 r. W ich trakcie dokonano pomiarów powierzchni użytkowej budynków posadowionych na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb geodezyjny [...] R.. W trakcie oględzin ustalono, że na działce znajduje się:
1) budynek mieszkalny, parterowy, wolnostojący, który nie posiada śladów prowadzenia działalności gospodarczej. Organ wymierzył jego powierzchnię użytkową dalmierzem (Stanley TLM99), gdyż Podatniczka nie wyraziła zgody na sporządzenie dokumentacji fotograficznej.
Budynek mieszkalny składa się z:
• parteru składającego się z:
- pokój - 12,21 m2,
-pokój - 17,35 m2,
- pokój -17,47 m2,
- kuchnia -11,78 m2,
łazienka - 7,36 m2,
korytarz - 8,83 m2,
Razem powierzchnia parteru: 75,00 m2: w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 75,00 m2.
2) piętrowy budynek biurowo - socjalny, częściowo podpiwniczony wykorzystywany jest w prowadzonej działalności gospodarczej. Powierzchnię użytkową budynku organ wymierzył dalmierzem, ponieważ strona nie zgodziła na sporządzenie dokumentacji fotograficznej.
Budynek biurowo - socjalny składający się z:
• piwnicy, gdzie znajduje się:
0/1 - kotłownia - 9,81 m2,
0/3 - maszynownia/sprężarki -19,13 m2.
Razem powierzchnia piwnicy: 28,94 m2: w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m -14,47 m2 (50% powierzchni całkowitej 28,94 m2).
przyziemia składającego się z:
-1/10- biuro -12,13 m2,
-1/8 - pomieszczenie biurowe -15,97 m2,
-1/11- szatnia dla pracowników biurowych i gości - 6,89 m2,
-1/12 - szatnia męska -11,32 m2,
-1/5 - szatnia damska - 22,56 m2,
-1/6 - schowek gospodarczy - brak fizycznie pomieszczenia,
-1/7 - jadalnia pracownicza -19,61 m2.
Razem powierzchnia przyziemia - 88,48 m2, w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 88,48 m2.
piętra składającego się z:
2/1 pomieszczenie -12,92 m2,
2/2 pomieszczenie - 26,64 m2,
2/3 pomieszczenie -19,62 m2.
Razem powierzchnia piętra - 59,18 m2, w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m-59,18 m2.
Razem powierzchnia budynku biurowo - socjalnego do opodatkowania - 162,13 m2, w tym:
powierzchnia o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 14,47 m2 (50% powierzchni całkowitej 28,94 m2);
powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m -147,66 m2.
parterowy budynek produkcyjny. Powierzchnię użytkową budynku organ wymierzył dalmierzem Stanley TLM99, ponieważ również tutaj Podatniczka nie wyraziła zgody na wykonanie dokumentacji fotograficznej. W budynku nie wliczono do opodatkowania powierzchni klatki schodowej.
• przyziemie składające się z:
-1/13 - gotowanie roztworu cukierniczego - 6,49 m2,
-1/14 - pomieszczenie fermentacji i dozowanie roztworów -13,70 m2,
-1/16 - laboratorium - 4,73 m2,
-1/17 - hala produkcyjna - 37,31 m2,
-1/3 - mieszanie koncentratów spożywczych - 28,75 m2,
1/18 - produkcja cukiernicza - 7,70 m2, -1/9 - komunikacja - 70,86 m2.
Razem powierzchnia przyziemia to 169,54 m2, w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m- 169,54 m2.
Razem powierzchnia budynku produkcyjnego do opodatkowania - 169,54 m2, powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m -169,54 m2.
piętrowy budynek produkcyjno - magazynowy, częściowo podpiwniczony. Powierzchnia jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Także tutaj Podatniczka nie wyraziła zgody na dokumentację fotograficzną dlatego organ wymierzył powierzchnię użytkową budynku dalmierzem.
Budynek produkcyjno - magazynowy składający się z:
piwnica składająca się z:
- 0/2 - magazyn opakowań - 37,93 m2.
Razem powierzchnia piwnicy: 37.93 m2: w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m -18,97 m2 (50% powierzchni całkowitej 37,93 m2).
przyziemie składające się z:
-1/19 - gradacja cukru do produkcji cukierniczej - 56,97 m2,
-1/20 - pakowanie koncentratu cukierniczego - 44,38 m2,
-1/22 - produkcja cukiernicza - 46,72 m2,
-1/23 - suszarnia - brak fizycznie pomieszczenia,
-1/2 - pakowanie produkcyjne cukierków - 84,88 m2.
Razem powierzchnia przyziemia: 232,95 m2: w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 232,95 m2.
piętro składające się z:
pomieszczenie - 98,39 m2.
Razem powierzchnia piętra: 98,39 m2 a powierzchnia budynku produkcyjno - magazynowego do opodatkowania: 350,31 m2, w tym:
powierzchnia o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 18,97 m2 (50% powierzchni całkowitej 37,93 m2),
powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 331,34 m2.
parterowy budynek magazynowy, którego powierzchnię użytkową organ wymierzył dalmierzem, ponieważ strona nie wyraziła zgody na dokumentację fotograficzną.
Budynek magazynowy składający się z:
• przyziemie składające się z:
-1/24 - magazyn wyrobów gotowych - 95,65 m2,
-1/25 - magazyn wyrobów gotowych - 56,13 m2,
-1/1 - magazyn wyrobów gotowych - 75,34 m2,
-1/4 - magazyn surowca - 71,49 m2.
Razem powierzchnia przyziemia: 298,61 m2: w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 298,61 m2 a powierzchnia budynku magazynowego do opodatkowania: 298,61 m2 - powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m - 298,61 m2.
6) parterowy budynek magazynowy nr [....] o powierzchni 121,27 m2 i wysokości w świetle powyżej 2,20 m. Powierzchnię użytkową budynku, podobnie jak przy wcześniej opisanych budynkach, organ wymierzył dalmierzem, z uwagi na nie wyrażenie zgody przez M. P. na dokumentację fotograficzną.
Budynek gospodarczy nr [....] składający się z:
• przyziemie składające się z:
- pomieszczenie -121,27 m2.
Razem powierzchnia budynku gospodarczego nr [....] to 121,27 m2, w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m -121,27 m2 a powierzchnia budynku magazynowego do opodatkowania: 121,27 m2, w tym powierzchnia o wysokości w świetle od 2,20 m -121,27 m2.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu decyzją z dnia 30 sierpnia 2024 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, podzielając stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy D. wyrażone w treści decyzji z dnia 15 września 2023 r.
Ponieważ strona nadal nie zgadzała się z ustaleniami i wnioskami organu, zaskarżyła decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając jej naruszenie:
art. 70 § 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zobowiązanie strony w podatku od nieruchomości za rok 2018 uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2023 r., gdyż zobowiązanie podatkowe przedawnia się jeżeli 5-letni termin przewidziany w art. 70 § 1 O.p. upłynął przed wydaniem decyzji organu odwoławczego, a nie jedynie przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
art. 70 § 1 w zw. z art. 21 § 3 O.p. poprzez ich błędną wykładnię, a właściwie brak wykładni oraz brak zastosowania, co spowodowało niezastosowanie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 208 § O.p., a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. w oparciu o instrumentalne kontynuowanie postępowania podatkowego, pomimo przedawnienia zobowiązania podatkowego i w konsekwencji wydanie decyzji pomimo wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
art. 122 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 197 § 1 O.p. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego właściwej specjalizacji dla dokonania prawidłowych pomiarów rzeczywistej powierzchni użytkowej nieruchomości podlegającej opodatkowaniu, celem prawidłowego ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego za rok 2018, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
art. 122 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 197 § 1 O.p. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego właściwej specjalizacji dla ustalenia czy budynki sklasyfikowane jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w roku 2018 mogły być wykorzystywane do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych tj. nie ukończenia prac budowlanych - podczas gdy Skarżąca podnosiła tę kwestię jako okoliczność wyłączającą budynki z opodatkowania w 2018 roku, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
art. 1a ust. 1 pkt 5 O.p. w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez błędne przyjęcie, że przedmiot opodatkowania mógł być faktycznie w całości wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej, podczas gdy w roku 2018 z uwagi na względy techniczne tj. nie ukończenie prac budowlanych wykluczały możliwość ich wykorzystania do działalności gospodarczej, a organ nie przedstawił żadnych dowodów, że w roku 2018 przedmiot opodatkowania był wykorzystywany na działalność gospodarczą w całości, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
art. 120 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z 197 O.p. poprzez przeprowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z uwagi na zakres i charakter wskazanych naruszeń strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji i umorzenie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) lub c) p.p.s.a. oraz art. 145 § 3 p.p.s.a., ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi odwoławczemu do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko wyrażone w treści zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 – dalej jako: "p.u.s.a."). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jed. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Rozpoznając przedmiotową sprawę, sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy podatkowe, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Nadto sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu i w związku z tym uznał, że nie ma potrzeby powielania wszystkich kwestii w niniejszym uzasadnieniu i z tego względu swoje rozważania skupi przede wszystkim na kwestiach spornych między stronami.
Przeprowadzona w sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez sąd pod uwagę z urzędu wykazała, że decyzja ta jest zgodna z prawem, nie narusza bowiem ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
W przedmiotowej sprawie, w zakresie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2018, w ocenie organu, doszło do wznowienia postępowania z urzędu, po wydaniu decyzji wymiarowej z dnia 19 stycznia 2018 r. Podstawą tego wznowienia było wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję, tj. ziszczenie się warunku wskazanego w treści art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jed. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm. - dalej jako: "O.p.").
Zgodnie z brzmieniem regulacji prawnej przywołanej powyżej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli m.in. wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję.
Treść art. 243 § 1 i § 2 O.p. wskazuje, że w razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Z dyspozycji art. 245 § 1 O.p. wynika zaś, że organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 wydaje decyzję, w której:
uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1, i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub umarza postępowanie w sprawie;
odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1;
odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1, lecz:
w wyniku uchylenia mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja rozstrzygająca istotę sprawy tak jak decyzja dotychczasowa, albo
wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68, art. 70 lub art. 118, z zastrzeżeniem art. 70d.
Ustawodawca przewidział zatem, w regulacjach cytowanych powyżej, możliwość wznowienia postępowania podatkowego w określonych, enumeratywnie przez niego wymienionych sytuacjach. Jednoznacznie wskazał na konieczność wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, które z kolei stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania w zakresie przesłanek wznowienia postępowania oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Postanowienie w sprawie wznowienia postępowania wszczyna to postępowanie i może jedynie wskazywać przesłanki uzasadniające wznowienie. Natomiast stwierdzenie, czy przesłanki te rzeczywiście wystąpiły w sprawie i jaki mogą mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie, może być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia i musi być zawarte w decyzji, o jakiej mowa w art. 245 § 1 i § 2 O.p. (tak NSA w wyroku z dnia 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FSK 737/07, LEX nr 485138. orzeczenie to, podobnie jak wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd pragnie wskazać, że ustawa Ordynacja podatkowa w drodze wyjątku od sformułowanej w art. 128 zasady trwałości decyzji administracyjnej, dopuszcza możliwość weryfikowania przez organy podatkowe wydanych przez nie decyzji podatkowych. Chodzi tutaj o zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej w wyniku wznowienia postępowania (art. 240 - 246), a także o stwierdzenie nieważności (art. 247 - 252) wskutek wystąpienia kwalifikowanych wad decyzji ostatecznej. W drodze wyjątku może także dojść do uchylenia lub zmiany decyzji prawidłowych lub dotkniętych wadami niekwalifikowanymi (art. 253 - 256).
Instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe przed organami podatkowymi było dotknięte wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 O.p.
Podkreślenia wymaga również okoliczność, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która umożliwia weryfikację ostatecznych decyzji podatkowych z powodu wad postępowania, a nie samej decyzji (wyrok NSA z dnia 16.10.1998 r. sygn. akt II SA 1241/98).
Zgodnie z art. 240 § 1 pkt. 5 O.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który ją wydał. Sformułowanie "wyjdą na jaw" oznacza, że istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, a więc chwila udostępnienia ich organowi. Natomiast łącznik "lub" wskazuje, iż wystąpienie co najmniej jednego
z członów tej alternatywy stanowi samoistną i wystarczającą podstawę wznowienia postępowania. Zatem jeżeli dany dowód nie istniał w dniu wydania decyzji, gdyż został sporządzony w okresie późniejszym, a wynikająca z tego dowodu okoliczność mogła istnieć we wspomnianym dniu, może uzasadniać wznowienie postępowania. Przymiot "nowych" ma okoliczność czy dowód bez względu na możliwość powołania ich przez stronę w poprzednim postępowaniu (por. B. Gruszczyński [w:] S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Ordynacja podatkowa, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 609). Przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego.
Zatem nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane.
Przenosząc powyższe uwagi teoretyczne na grunt rozpoznawanej sprawy, sąd stwierdza, że opisane przesłanki zostały spełnione. W sprawie bowiem, bez wątpienia, nową okolicznością faktyczną która uzasadniała, wszczęcie postępowania wznowieniowego, było ujawnienie przez organ w trakcie kontroli podatkowej, że w złożonej w dniu 16 maja 2014 r. informacji Podatniczka nie przedstawiła do opodatkowania części powierzchni budynków związanych z działalnością gospodarczą oraz budowli, a także zaniżyła powierzchnię gruntu zajętego na działalność gospodarczą. Informacje te były okolicznościami istotnymi dla sprawy, gdyż wiedza o nich miała istotny wpływ na kształt decyzji w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r.
W świetle powyższych okoliczności, sąd uznał postępowanie organu za prawidłowe. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, wbrew twierdzeniom strony, wskazuje na zasadność wszczęcia przez organ postępowania wznowieniowego oraz wzruszenia ostatecznej decyzji podatkowej. Z tego względu, sąd uznał zarzut naruszenia art. 240 § 1 pkt 5 O.p. za chybiony.
Odnosząc się do najdalej idącego zarzutu, którą to kwestię zarówno organ jak i sąd winny wziąć pod uwagę, tj. zarzutu naruszenia art. 70 § 1 oraz art. 70 § 1 w zw. z art. 21 § 3 O.p., sąd pragnie wskazać, że jest on niezasadny.
W przypadku podatków, jak w rozpatrywanej sprawie, gdy zobowiązanie powstaje przez doręczenie decyzji, a więc w sposób uregulowany w art. 21 § 1 pkt. 2 O.p. organ podatkowy jest uprawniony do ich wymiaru przez okres 3 lub 5 lat (art. 68 O.p.), a następnie ma 5 lat na ich pobór (art. 70 O.p.).
M. P. w złożonej do organu podatkowego informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz informacji o gruntach, nie ujawniła, jak ustaliły organy, wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2018. Konsekwencją tego faktu jest to, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma, wynikający z dyspozycji art. 68 § 2 O.p., pięcioletni termin na doręczenie decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania. Niniejsze oznacza, iż termin ten upływał w dniu 31 grudnia 2023 r. Decyzją z dnia 15 września 2023 r., doręczoną dnia 4 października 2023 r., organ ustalił Podatniczce łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2018 niezgodnie z danymi zawartymi w deklaracjach. M. P. wniosła odwołanie od wskazanej decyzji, co spowodowało przekazanie sprawy do rozpoznania przez organ drugiej instancji. Organ odwoławczy może utrzymać w mocy decyzję organu I instancji, może też ją uchylić i orzec merytorycznie. Decyzja organu II instancji nie może być jednak mniej korzystna dla podatnika niż uchylona. Skorygowanie przez organ odwoławczy decyzji wymiarowej nie jest ustaleniem zobowiązania podatkowego, gdyż ono już istnieje po doręczeniu decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji, lecz jest przejawem kontroli poprawności tego ustalenia i w razie stwierdzenia uchybień, ich wyeliminowania. Po upływie terminu przedawnienia prawa do ustalenia zobowiązania organ odwoławczy nie może jednak uchylić w całości decyzji wymiarowej i przekazać sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż w takiej sytuacji upływ terminu przedawnienia uniemożliwia organowi pierwszej instancji ponowne wydanie i doręczenie decyzji ustalającej zobowiązanie (por. L Etel [w;] R, Dowgier, G. Liszewski, B. Pahl, P. Pietrasz, M. Popławski, W, Stachurski, K. Teszner, L. Etel, Ordynacja podatkowa. Tom I. Zobowiązania podatkowe, Art. 1-119zzk. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024, art. 88). Z uwagi na fakt, że w rozpatrywanej sprawie postępowanie przed organem pierwszej instancji zakończyło się decyzją, która została doręczona stronie przed dniem 31 grudnia 2023 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowiło utrzymać w mocy decyzję organu I instancji.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. jed. Dz.U. z 2023 r., poz. 70 ze zm. – dalej jako: "u.p.o.l."), w brzmieniu obowiązującym w 2018 r., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają:
grunty,
budynki lub ich części oraz
budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 u.p.o.l.).
Ustawodawca w treści art. 1a ust. 1 pkt 3 u.o.p.l. zdefiniował co należy rozumieć pod pojęciem gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a, zgodnie z którym, do gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zalicza się:
budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami;
gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit. b) i d);
budynków, budowli lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), lub decyzja ostateczna organu nadzoru górniczego, na podstawie której trwale wyłączono budynek, budowlę lub ich części z użytkowania,
gruntów:
a) przez które przebiegają urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2022 r. poz. 1360), wchodzące w skład przedsiębiorstwa przedsiębiorcy prowadzącego działalność telekomunikacyjną, działalność w zakresie przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów lub energii elektrycznej lub zajmującego się transportem wydobytego gazu ziemnego lub ropy naftowej,
zajętych na pasy technologiczne stanowiące grunt w otoczeniu urządzeń, o których mowa w lit. a), konieczny dla zapewnienia właściwej eksploatacji tych urządzeń,
zajętych na strefy bezpieczeństwa oraz strefy kontrolowane urządzeń, o których mowa w lit. a), służących do przesyłania lub dystrybucji ropy naftowej, paliw ciekłych lub paliw gazowych, lub transportu wydobytego gazu ziemnego lub ropy naftowej, które zostały określone w odrębnych przepisach - chyba że grunty te są jednocześnie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność, o której mowa w lit. a).
Podstawę opodatkowania w odniesieniu do gruntów stanowi ich powierzchnia, w odniesieniu do budynków ich powierzchnia użytkowa, a w odniesieniu do budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4 – 6, wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego (art. 4 ust. 1 u.p.o.l.). Powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się (art. 4 ust. 2 u.p.o.l.).
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:
właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;
posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;
użytkownikami wieczystymi gruntów;
posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:
wynika z umowy zawartej z właścicielem, Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,
jest bez tytułu prawnego (z zastrzeżeniem ust. 2, nieznajdującego zastosowania w niniejszej sprawie).
W myśl art. 5 u.p.o.l. stawki podatku od nieruchomości określa rada gminy w drodze uchwały, przy czym przepis ten ustala górne granice stawek kwotowych obowiązujących w danym roku podatkowym, które ulegają zmianie na następny rok podatkowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego (art. 20 ust. 1 u.p.o.l.). Stawki te ogłaszane są obwieszczeniem Ministra Finansów (art. 20 ust. 2 u.p.o.l.).
Na rok 2018 granice stawek kwotowych zostały określone obwieszczeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 lipca 2017 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na 2018 r. (M.P. z 2017 r. poz. 800), podanego dalej jako obwieszczenie.
Organ ustalił, iż w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania, stanowiących własność M. P., górną granicę stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - 0,91 zł od 1 m2 powierzchni - pkt. 1 lit. a) tiret pierwszy obwieszczenia - dla gruntów pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego ustalono na 0,48 zł od 1 m2 powierzchni - pkt. 1 lit. a) tiret, trzeci obwieszczenia, dla budynków mieszkalnych - 0,77 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej - pkt 1 lit. b) tiret pierwszy obwieszczenia, dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - 23,10 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej - pkt 1 lit. b) tiret drugi obwieszczenia, a dla budynków pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego ustalono na 7,77 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej - pkt 1 lit. tiret piąty obwieszczenia).
Rada Miejska w D., w oparciu o delegację zawartą w art. 5 u.p.o.l., uchwałą NrXV/116/15 z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. U. Woj. Łódzkiego z 2015 r. poz. 5386 – dalej jako: "uchwała"), ustaliła wysokość rocznych stawek podatku od nieruchomości na rok 2018. W myśl regulacji zawartych w treści uchwały, wysokość stawki podatku od nieruchomości w odniesieniu do gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - od 1 m2 powierzchni - 0,66 zł (§ 1 pkt 1 lit. a uchwały), od gruntów pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego ustalono na 0,06 zł od 1 m2 powierzchni (§ 1 pkt 1 lit. c uchwały), od budynków mieszkalnych ustalono na 0,49 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (§ 1 pkt 2 lit. a uchwały), od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej ustalono na 18,84 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (§ 1 pkt 2 lit. b uchwały), od budynków pozostałych (garaży) ustalono na 4,59 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (§ 1 pkt 2 lit. e uchwały), a od budowli - 2% ich wartości określonej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 3-7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
Zasady ustalania podatku rolnego zostały określone w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. jed. Dz.U. z 2024 r., poz. 1176 - dalej jako: "u.p.r."), w brzmieniu obowiązującym w 2018 r.
Zgodnie z art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
W myśl art. 4 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania podatkiem rolnym dla gruntów gospodarstw rolnych (o powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy) stanowi liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego, zaś dla gruntów niestanowiących gospodarstwa rolnego (o powierzchni do 1 ha lub do 1 ha przeliczeniowego) liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.
Podatek rolny za rok podatkowy, zgodnie z art. 6 ust. 1 u.p.r., wynosi:
1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta,
2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy.
Średnią cenę skupu żyta ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Monitorze Polskim (art. 6 ust. 2 u.p.r.). Stosowny Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów, będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2018, został ogłoszony w dniu 20 października 2017 r. w Monitorze Polskim pod poz. 958. Średnia cena 1q żyta na rok 2018 ustalona została w wysokości 52,49 zł. Jednocześnie Rada Miejska w D., korzystając z delegacji z art. 6 ust. 3 u.p.r., uchwałą Nr XLIV/282/17 z dnia 28 listopada 2017 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta stanowiącej podstawę do obliczenia podatku rolnego na obszarze gminy D. w 2018 r., obniżyła powyższą średnią cenę skupu żyta z kwoty 52,49 zł do kwoty 42,40 zł.
Zgodnie z regulacją zawartą w treści art. 6c ust. 1 u.p.r., osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji.
Jak ustalił organ, z wpisów dokonanych w centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej wynika, że M. P. od dnia 31 grudnia 2000 r. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą M. P. - Zakład Produkcyjno - Handlowy - Usługowy "G" polegającą m.in. na produkcji kakao, czekolady i wyrobów cukierniczych. Jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej wskazano adres: ul. [...], [...]-[...] R..
W aktach sprawy znajdują się historie amortyzacji:
placu (nr 10) o wartości 68.928,26 zł z datą przyjęcia od dnia 31 grudnia 2016 r.,
budynku biurowo-socjalnego (nr 5) o wartości inwentarzowej 180.198 zł z datą przyjęcia od dnia 31 grudnia 2016 r.,
budynku produkcyjnego (nr 6) o wartości 51.650 zł z datą przyjęcia od dnia 31 grudnia 2016 r.,
budynku produkcyjno-magazynowego (nr 8) o wartości 56.510 zł z datą przyjęcia od dnia 31 grudnia 2016 r.,
budynku magazynowego (nr 9) o wartości 66.459 zł z datą przyjęcia od dnia 31 grudnia 2016 r.
Zgodnie z projektem budowlanym pn.: przebudowa i rozbudowa zakładu produkcyjno-usługowego "G", znajdującym się w aktach sprawy, na nieruchomości nr ewid. [...] znajdują się pierwotne budynki zakładu wybudowane w latach sześćdziesiątych do przebudowy i rozbudowy oraz budynek magazynowy przeznaczony do rozbudowy. W opisie technicznym wskazano, że cześć istniejąca budynków pierwotnych posiada powierzchnię użytkową 259,92 m2 a magazyn wyrobów gotowych posiada powierzchnię użytkową 204,50 m2 (razem 464,42 m2). Część projektowana będzie posiadać powierzchnię użytkową łącznie 436,45 m2.
Decyzja nr [...] dnia 9 listopada 2005 r. zatwierdza projekt budowalny i udziela pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku produkcyjno-magazynowego na działce nr ewid. [...].
W załączonych aktach administracyjnych znajduje się także zawiadomienie z dnia 30 listopada 2005 r. o rozpoczęciu budowy. W ujawnionych w nim danych ogólnych budynku wskazano, że powierzchnia zabudowy wynosi 422,51 m2 a powierzchnia użytkowa 436,45 m2.
Organ ustalił stan faktyczny również w oparciu o informacje zawarte w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2009 . znak:, na podstawie którego wstrzymano inwestycje pn. przebudowa i rozbudowa budynku produkcyjno-magazynowego Zakładu P.H.U. "G" na działce nr ewid. [...] w sposób istotnie odbiegającego od warunków decyzji nr [...] z dnia 9 listopada 2005 r. wydanej przez Starostę P. a także decyzji z dnia 6 kwietnia 2010 r. znak: [...] uchylającej ostateczną decyzję Starosty P. nr [...] z dnia 9 listopada 2005 r. zatwierdzającą projekt budowalny.
Swoje ustalenia organ oparł również o, znajdującą się w aktach, dokumentację fotograficzną przedmiotowych nieruchomości.
Z akt sprawy wynika, że M. P. jest właścicielem:
1) działki gruntu o nr ewid. [...], obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, o łącznej powierzchni 0,2700 ha, sklasyfikowanej jako "Br-RN/I" (grunty rolne zabudowane). Działka ta jest zabudowana:
budynkiem mieszkalnym, parterowym, wolnostojącym, który nie posiada śladów prowadzenia działalności gospodarczej, o łącznej powierzchni 75 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m),
piętrowym budynkiem biurowo - socjalnym, częściowo podpiwniczonym, wykorzystywanym w prowadzonej działalności gospodarczej, ujętym jako środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej pod nr 005 (data przyjęcia - 31 grudnia 2016 r.), o powierzchni użytkowej w wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m -14,47 m2 (50% powierzchni całkowitej 28,94 m2) oraz powierzchni o wysokości w świetle od 2,20 m - 147,66 m2,
parterowym budynkiem produkcyjnym, wykorzystywanym w prowadzonej działalności gospodarczej, ujętym jako środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej pod nr [...] (data przyjęcia - 31 grudnia 2016 r.), o powierzchni użytkowej (z wyłączeniem powierzchni klatki schodowej) 169,54 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m),
piętrowym budynkiem produkcyjno - magazynowym, częściowo podpiwniczonym, wykorzystywanym w prowadzonej działalności gospodarczej, ujętym jako środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej pod nr 008 (data przyjęcia - 31 grudnia 2016 r.), o powierzchni użytkowej o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 18,97 m2 (50% powierzchni całkowitej 37,93 m2) oraz powierzchni o wysokości w świetle od 2,20 m - 331,34 m2,
parterowym budynkiem magazynowym, wykorzystywanym w prowadzonej działalności gospodarczej, ujętym jako środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej pod nr [...] (data przyjęcia - 31 grudnia 2016 r.), o powierzchni użytkowej 298,61 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m),
parterowym budynkiem magazynowym nr [....] wykorzystywanym w prowadzonej działalności gospodarczej od września 2021 r., o powierzchni użytkowej 121,27 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m).
Organ ustalił, że teren wskazanej działki w części stanowiącej wjazd, wyjazd, dojazd do budynków, parking dla samochodów klientów, dostawców i pracowników, miejsce składowania palet, mauzerów, makulatury i innych przedmiotów wykorzystywanych w działalności gospodarczej jest utwardzony kostką burkową i kruszywem. Utwardzenie placu zostało ujęte jako środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej pod nr 010 (data przyjęcia - 31 grudnia 2016 r.) o wartości 68.928,26 zł.
działki gruntu o nr ewid. [...] , obręb geodezyjny [...] D. - miasto, o łącznej powierzchni 0,0336 ha, sklasyfikowanej jako "B" (tereny mieszkaniowe) zabudowanej:
budynkiem mieszkalnym, piętrowym z poddaszem nieużytkowe, który nie posiada śladów prowadzenia działalności gospodarczej, o powierzchni użytkowej (z wyłączeniem powierzchni klatki schodowej) o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 19,25 m2 (50% powierzchni całkowitej 38,49 m2) oraz powierzchni o wysokości w świetle od 2,20 m -104,82 m2,
budynkiem garażowym, wykorzystywanym do celów prywatnych, o powierzchni użytkowej 17,69 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m),
działki gruntu o nr ewid. [...], obręb geodezyjny [...] D. - miasto, o łącznej powierzchni 0,0110 ha, sklasyfikowanej jako "Bp" (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy),
działki gruntu o nr ewid. [...] , obręb geodezyjny [...] D.- miasto, o łącznej powierzchni 0,0631 ha, sklasyfikowanej jako "Bp" (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy).
Opodatkowanie gruntów, jak słusznie zauważył organ, podatkiem od nieruchomości opiera się na dwóch przesłankach, zgodnie z którymi aby dany grunt mógł być opodatkowany tym podatkiem niezbędne jest dokładne ustalenie jego klasyfikacji w ewidencji gruntów i budynków oraz, w odniesieniu do użytków rolnych lub lasów, ustalenie, czy dany grunt jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej.
Fakt, że grunt nie został sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako użytek rolny czy też las, przesądza o tym, że grunt ten podlega podatkowi od nieruchomości, pod warunkiem, że nie jest objęty wyłączeniem z art. 2 ust. 3 u.p.o.l., czy też zwolnieniem z art. 7 u.p.o.l. lub innymi zwolnieniami. Jeżeli natomiast dany grunt jest sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako użytek rolny lub las, to co do zasady, jak słusznie wskazał organ, podlega podatkowi odpowiednio rolnemu lub leśnemu, chyba że jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Oznacza to, że konieczne do opodatkowania tych gruntów podatkiem od nieruchomości jest udowodnienie, że grunty te są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej.
Gruntem zajętym na prowadzenie działalności gospodarczej nie jest jedynie grunt, na którym przedsiębiorca faktycznie prowadzi działalność gospodarczą, tj. na którym wykonuje on w rzeczywistości czynności wchodzące w zakres prowadzonej działalności gospodarczej. O gruntach niezajętych na prowadzenie działalności gospodarczej może być mowa również wtedy, gdy pomimo posiadania ich przez przedsiębiorcę są one wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem klasyfikacyjnym, a więc na działalność rolną lub leśną. Z kolei za grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej należy uznać grunty, co do których dokonano zmiany przeznaczenia gruntów w planie przestrzennym, rozpoczęto prace melioracyjne, wytyczono drogi, przebudowano linie energetyczne czy wykonano sieci wodno-kanalizacyjne (wyrok NSA z dnia 18.10.2017 r., sygn. akt II FSK 2771/15). W tym przypadku chodzi o działania faktyczne na gruncie polegające na ingerencji w grunt w taki sposób, aby powodowały one zmianę w gruncie uniemożliwiającą jego wykorzystanie jako gruntu rolnego.
Co do zasady wszystkie budynki lub ich części, budowle oraz grunty z wyjątkiem budynków mieszkalnych i położonych pod nimi gruntów - niezależnie od sposobu wykorzystywania, jeżeli znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą powinny być traktowane jako związane z działalnością gospodarczą tego podmiotu. Nieruchomość znajdująca się w posiadaniu osoby fizycznej, będącej przedsiębiorcą, jest związana z powadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., jeżeli stanowi ona element przedsiębiorstwa osoby fizycznej lub może być uznana za związaną z przedsiębiorstwem oraz jest w jakikolwiek sposób wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej (nie jest przy tym objęta podatkiem rolnym albo leśnym) lub, biorąc pod uwagę cechy faktyczne tej nieruchomości lub rodzaj prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, może być wykorzystywana na ten cel. O gospodarczym przeznaczeniu nieruchomości przesądza np. jej ujęcie w prowadzonej przez osobę fizyczną ewidencji środków trwałych, dokonywanie odpisów amortyzacyjnych czy zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących nieruchomości.
Do nieruchomości związanych z powadzeniem działalności gospodarczej zaliczone winny być zarówno te grunty lub budynki, które przejściowo nie są wykorzystywane przez osobę fizyczną w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, ale także te których cechy oraz rodzaj powodują, że mogą być one wykorzystywane na ten cel. Warunków takich, w sposób oczywisty, nie spełnia nieruchomość (budynek, grunt) przeznaczona na realizację niegospodarczych, osobistych (prywatnych) celów życiowych osoby fizycznej.
M. P. prowadziła i prowadzi nadal w części budynków posadowionych na działce o nr ewid. [...] działalność gospodarczą. Z dokumentacji budowlanej wynika, że już w 2005 r. na nieruchomości były posadowione budynki przeznaczone do działalności gospodarczej. Z opisu technicznego dotyczącego 2005 r. wynika, że ich powierzchnia użytkowa wynosiła łącznie 464,42 m2 (plus piwnice), i że już wtedy planowano ich znaczne powiększenie. Co więcej, piętrowy budynek biurowo - socjalny, parterowy budynek produkcyjny, piętrowy budynek produkcyjno - magazynowy i parterowy budynek magazynowy, jak wynika z akt sprawy, są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, co uzasadnia zastosowane do nich podwyższonej stawki podatku, tym bardziej, że są one ujmowane w ewidencji środków trwałych i są amortyzowane.
Analizując przedmiotową sprawę oraz mając na uwadze powyżej opisane ustalenia oraz regulacje prawne, sąd podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, należy uznać, że w roku 2018:
opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega grunt:
o łącznej powierzchni 1.077 m2 wg. stawki jak od gruntów pozostałych, na który składa się:
całości działki o nr ewid. [...] , obręb geodezyjny [...] D. - miasto, o łącznej powierzchni 336 m2, sklasyfikowanej jako "B" (tereny mieszkaniowe);
całość działki o nr ewid. [...], obręb geodezyjny [...] D. - miasto, o łącznej powierzchni 110 m2, sklasyfikowanej jako "Bp" (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy);
całość działki o nr ewid. [...] , obręb geodezyjny [...] D. - miasto, o łącznej powierzchni 631 m2, sklasyfikowanej jako "Bp" (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy),
część działki o nr ewid. [...], obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, sklasyfikowanej jako "Br-RVI" (grunty rolne zabudowane), wg. stawki jak od gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, tj.: w części 2.503 m2, gdyż w tym zakresie grunt ten był zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej o czym świadczy posadowienie na nim budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (z wyłączeniem gruntu pod budynkiem mieszkalnym i budynkiem magazynowym nr [....] wykorzystywanym do prowadzonej działalności gospodarczej od września 2021 r.), utwardzenie działki pod dojazdy do budynków wykorzystywanych w działalności gospodarczej oraz parking dla samochodów klientów, dostawców i pracowników, użytkowany jako miejsce składowania: palet, mauzerów, makulatury i innych przedmiotów wykorzystywanych w działalności gospodarczej;
opodatkowaniu podatkiem rolnym podlega pozostała część działki o nr ewid. [...], obręb geodezyjny [...] R- D. obszar wiejski, sklasyfikowanej jako "Br-RVI" (grunty rolne zabudowane) niezajęta na prowadzenie działalności gospodarczej, tj.: w części 0,0197 ha.
W 2018 roku opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki:
budynki mieszkalne:
parterowy o łącznej powierzchni 75 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m);
piętrowy z poddaszem nieużytkowym o powierzchni użytkowej (z wyłączeniem po wierzchni klatki schodowej) o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 19,25 m2 (50% powierzchni całkowitej 38,49 m2) oraz powierzchni o wysokości w świetle od 2,20 m -104,82 m2;
- łącznie budynki mieszkalne:
o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m -19,25 m2 (50% powierzchni całkowitej 38,49 m2);
w wysokości w świetle od 2,20 m - 179,82 m2;
budynek garażowy o powierzchni użytkowej 17,69 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m);
budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej:
piętrowy budynek biurowo - socjalny, o powierzchni użytkowej w wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 14,47 m2 (50% powierzchni całkowitej 28,94 m2) oraz powierzchni o wysokości w świetle od 2,20 m -147,66 m2;
parterowy budynek produkcyjny, o powierzchni użytkowej (z wyłączeniem powierzchni klatki schodowej) 169,54 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m);
piętrowy budynek produkcyjno - magazynowy, o powierzchni użytkowej w wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 18,97 m2 (50% powierzchni całkowitej 37,93 m2) oraz powierzchni o wysokości w świetle od 2,20 m - 331,34 m2;
parterowy budynek magazynowy o powierzchni użytkowej 298,61 m2 (w całości o wysokości w świetle od 2,20 m).
- łącznie budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej:
o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m - 33,44 m2 (50% powierzchni całkowitej 66,87 m2);
w wysokości w świetle od 2,20 m - 947,15 m2.
Zgodnie z treścią art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. budowla to obiekt budowlany
w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej
architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.
Przepis art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jed. Dz.U. z 2024 r., poz. 725 ze zm. - dalej jako "u.p.b.") w brzmieniu obowiązującym w 2018 r., definiuje budowlę jako każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Ustawodawca, w treści art. 3 pkt 9 u.p.b., zdefiniował pojęcie urządzenia budowlanego jako urządzenia technicznego związanego z obiektem budowlanym, zapewniającego możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
Zatem ustawodawca wprost wymienia przejazdy i place postojowe jako urządzenia budowlane. Oznacza to, że stanowią one budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w przypadku, gdy są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zasadnie zatem organ przyjął, iż utwardzenie placu, ujęte jako środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej pod nr [...] (data przyjęcia - 31 grudnia 2016 r.) o wartości 68.928,26 zł, pierwotnie nie zgłoszony do opodatkowania, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości za rok 2018.
Mając powyższe na uwadze, zdaniem sądu, organ odwoławczy w pełni zasadnie przyjął, iż Burmistrz Miasta i Gminy D. prawidłowo, decyzją z dnia 15 września 2023 r. uchylił w całości decyzję ostateczną z dnia 19 stycznia 2018 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2018 na kwotę 8.403 zł i ustalił w tym zakresie łączne zobowiązanie pieniężne za wskazany rok. Co za tym idzie, zarzut naruszenia art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 6 ust. 2 u.p.o.l. jest bezzasadny.
Wznawiając postępowanie podatkowe dotyczące prawidłowego ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2017 – 2021, organ kilkukrotnie podejmował próby dokonania pomiarów powierzchni użytkowej budynków, których właścicielem jest M. P., jednakże z różnych powodów, leżących po stronie skarżącej (pisma kierowane do Podatniczki znajdują się w aktach sprawy) nie doszło to do skutku. Organ pierwszej instancji nie miał możliwości, zgodnie z wytycznymi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu, do dokonania pomiarów powierzchni użytkowej budynków Podatniczki, gdyż ta przez wiele miesięcy uniemożliwiała dokonanie oględzin. Do dokonania oględzin doszło dopiero w dniu 31 stycznia 2024 r., tj. dopiero w związku ze zleceniem ich przeprowadzenia przez SKO postanowieniem z dnia 21 grudnia 2023 r., a ich wynik został przez organ uwzględniony. Podczas oględzin organ wymierzył powierzchnię użytkową budynków dalmierzem Stanley TLM99, po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. Protokół oględzin został podpisany przez wszystkie osoby obecne, biorące w nich udział. Wszystkie dokumenty, które zostały sporządzone podczas oględzin, zostały utrwalone w formie fotokopii na miejscu oględzin przez M. P.. Wszystkie pomieszczenia nazwane w załączniku znalazły odzwierciedlenie w nazewnictwie z projektu.
Nadto należy zauważyć, iż Burmistrz Miasta i Gminy D. w decyzji z dnia 15 września 2023 r., ustalając M. P. podatek za rok 2018, przyjął mniejsze powierzchnie budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej od ustalonych ostatecznie podczas pomiarów dokonanych w dniu 31 stycznia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowiło jednak utrzymać decyzję organu I instancji, ustalającą wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2018 w kwocie 20.821 zł w mocy. W myśl bowiem regulacji zawartej w treści art. 234 O.p. organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny. W rozpatrywanej sprawie ustalenie M. P. łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2018 w kwocie 21.748 zł byłoby dla niej niekorzystne.
Dokonując analizy rozpatrywanej sprawy, sąd doszedł do przekonania, iż strona
nie przedstawiła argumentów, które mogłyby mieć wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie
i stanowiłyby podstawę do jego uchylenia.
Zdaniem sądu, organ podatkowy zgodnie z dyspozycją art. 187 § 1 O.p. zebrał
i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy i kierując się treścią art. 191 O.p. dokonał jego właściwej oceny - na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Ustalenia zostały oparte m.in. na przedłożonych przez stronę dokumentach, a
także na materiale dowodowym, zebranym w trakcie postępowania podatkowego. W opinii sądu, nie pominięto żadnej istotnej okoliczności faktycznej. Wszystkie dokumenty i dowody oraz uzyskane informacje zostały dokładnie przeanalizowane i ocenione. Znalazło to wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Organ w sposób kompleksowy odniósł się do materiału zgromadzonego w aktach sprawy. Działał na podstawie obowiązujących przepisów prawa i w granicach prawa. Na każdym etapie postępowania umożliwiono stronie czynny w nim udział, informując o dokonanych ustaleniach i umożliwiając wniesienie uwag i wniosków dowodowych. Rozstrzygnięcia dokonano w następstwie oceny całokształtu materiału dowodowego, jako dowód dopuszczając wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Przeprowadzona ocena doprowadziła do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z obowiązującym prawem.
To, że strona nie zgadza się z ustaleniami faktycznymi nie znaczy, że ustalenia te są nieprawidłowe. Dokonanie oceny w sposób odmienny od oczekiwań skarżącej nie może być potraktowane jako naruszenie art. 191 O.p. czy też jakichkolwiek innych przepisów postępowania podatkowego.
Zaskarżona decyzja zawiera także uzasadnienie faktyczne i prawne.
Biorąc pod uwagę powyżej przytoczone okoliczności, sąd nie znalazł podstaw do uznania argumentów zawartych w skardze. Nie dopatrzył się również innego rodzaju naruszeń, które miałyby skutkować ewentualnym wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obiegu prawnego.
Mając na uwadze powyższe argumenty, sąd w oparciu o treść art. 151 p.p.s.a. oddalił rozpatrywaną skargę jako bezzasadną.
P.C.