I SA/Łd 702/24

I SA/Łd 702/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-07-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Gortych-Ratajczyk /sprawozdawca/
Ewa Cisowska-Sakrajda /przewodniczący/
Joanna Grzegorczyk-Drozda
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
III FZ 128/25 - Postanowienie NSA z 2025-04-08
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 169
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda, Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk (spr.), Protokolant Starszy specjalista Małgorzata Kowalczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 lipca 2025 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 sierpnia 2024 r. nr 1001-IEW-1.4263.21.2024.10.U09.MN w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o rozłożenie na raty zaległości w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2022 r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2024 r. Dyrektor izby Administracji Skarbowej w Łodzi, po rozpatrzeniu zażalenia A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Łódź-Bałuty z dnia 26 marca 2024 r., którym pozostawiono bez rozpatrzenia wniosek ww. Spółki o rozłożenie na raty zapłaty zaległego podatku od towarów i usług za IV kwartał 2022 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Ustalony na podstawie akt sprawy stan faktyczny kształtuje się następująco:
W dniu 6 marca 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek Spółki A. o rozłożenie na 10 rat zaległego podatku od towarów i usług za IV kwartał 2022 r., wniosek został podpisany przez J. T. – pełnomocnika.
Decyzją z dnia 27 czerwca 2023 r. organ pierwszej instancji odmówił stronie wnioskowanej ulgi. W wyniku zainicjowania postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi decyzją z dnia 3 października 2023 r. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, celem przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części.
Pismem z dnia 7 grudnia 2023 roku organ pierwszej instancji wezwał Spółkę do dokonania czynności wymienionych w wezwaniu, zmierzających do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie zakresu żądania, uzupełnienie w zakresie złożenia wyjaśnień, a także zaktualizowania sytuacji majątkowej Spółki. Spółka została pouczona w ww. wezwaniu, że niewypełnienie powyższych warunków we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia zgodnie z art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj Dz. U. z 2023 roku poz. 2383 ze zm.) dalej: O.p.
W odpowiedzi na opisane wezwanie Spółka złożyła wymagane wyjaśnienia. Wyjaśnienia oraz dokumenty zostały podpisane i złożone dnia 3 stycznia 2024 r. przez J. T. jako pełnomocnika.
Organ pierwszej instancji ustalił, że dnia 26 października 2023 r. na podstawie wpisu nr 28 w Krajowym Rejestrze Sądowym J. T. został wykreślony z funkcji prezesa zarządu Spółki A., a ponadto Spółka nie posiada żadnego pełnomocnika ogólnego (w szczególności w osobie J. T.). W związku z powyższym, wezwaniem z dnia 29 stycznia 2024 r. (doręczonym 13.02.2024 r.) organ wezwał stronę, w trybie art. 169 § 1 O.p., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, do złożenia pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego J. T. do działania w imieniu Spółki w prowadzonym postępowaniu.
W załączeniu do pisma z dnia 20 lutego 2024 r. J. T. przedłożył pełnomocnictwo o charakterze ogólnym z dnia 7 listopada 2022 r. udzielone mu przez prokurenta Spółki M. K..
Postanowieniem z dnia 26 marca 2024 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Łódź – Bałuty, na podstawie art. 169 O.p., pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Spółki o rozłożenie na raty zaległości w podatku od towarów i usług, uznając, że przedłożone pełnomocnictwo z dnia 7 listopada 2022 r. nie uprawnia J. T. do działania w rozpatrywanej sprawie. Organ zwrócił uwagę, że złożony dokument nie może wywołać zamierzonego skutku prawnego, gdyż przedłożone pełnomocnictwo stoi w opozycji do zapisów zawartych w KRS, gdzie zarówno J. T. jak i udzielający pełnomocnictwa prokurent M. K. zostali wykreśleni ze Spółki w dniu 26 października 2023 r
Na marginesie organ pierwszej instancji dodał, że na dzień wydania niniejszego postanowienia Spółka nie posiada zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2022 roku, objętej wnioskiem o ulgę podatkową. W dniu 25 października 2022 r. Spółka dokonała wpłaty 11.296,00 zł na rzecz wymaganego podatku VAT-7K za III kwartał 2022 r. W dniu 3 października 2023 r. Spółka złożyła korektę deklaracji VAT-7K za III kwartał 2022 r. na kwotę 1.837,00 zł, tym samym powstała nadpłata w kwocie 9.459,00 zł. Powstałą nadpłatą z 25 października 2022 r. rozliczono zobowiązanie podatkowe z tyt. VAT-7K za IV kwartał 2022 r. w kwocie należności głównej 6.872,00 zł, której ustawowy termin płatności przypadał na 25 stycznia 2023 r. Pozostała kwota 2.587,00 zł została rozliczona na poczet należnego podatku PIT-4R za listopad i grudzień 2022 r. w łącznej kwocie 1.817,00 zł. Po dokonanym rozliczeniu pozostała kwota 770,00 zł, która została zwrócona.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, strona zarzuciła, że zaskarżone postanowienie nie jest zasadne albowiem organ pierwszej instancji przyznał, że podatnik w całości wykonał wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie ulgi. Po wtóre organ niezasadnie nie uznał przedłożonego pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo ogólne jakie złożono do sprawy jak najbardziej jest dopuszczalne przez przepisy prawa podatkowego, a organ pierwszej instancji nie podał podstawy prawnej podjętej oceny co do niedopuszczalności takiego pełnomocnictwa w niniejszej sprawie. Strona nie zgodziła się z oceną organu, że pełnomocnictwo wygasło bo zrezygnował prokurent, który go udzielił w okresie sprawowania funkcji prokurenta. Jak wynika z odpisu KRS Prokurent został wykreślony dopiero dnia 28 października 2023 r., nadto rezygnacja prokurenta nie oznacza, że do momentu rezygnacji prokurenta czynności prokurenta nie były ważne w tym i udzielenie przez niego pełnomocnictw.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, mocą wezwania z dnia 19 czerwca 2024 r. zobowiązał stronę do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez: złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego J. T. do reprezentowania Spółki w postępowaniu zażaleniowym, ewentualnie podpisanie zażalenia przez H. S. (kuratora Spółki od 23.04.2024 r. i jej pełnomocnika ogólnego zgłoszonego do Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych).
W piśmie z dnia 11 lipca 2024 r. J. T. poinformował, że od dnia 29 kwietnia 2024 r. Spółka posiada nowy zarząd. Przekazał w załączeniu (uwierzytelniony przez siebie za zgodność z oryginałem) odpis pełnomocnictwa szczególnego złożonego na druku PPS-1 oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS z dnia 2 lipca 2024 r. W pełnomocnictwie szczególnym prezes zarządu Spółki M. G. upoważnił radcę prawnego J. T. do reprezentowania Spółki przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w sprawie o nr [...] (sygnatura niniejszego postępowania zażaleniowego).
Przywołanym na wstępie postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, w związku z art. 239 i art. 169 § 4 O.p. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy zgodził się z Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego Łódź – Bałuty, że pełnomocnictwo z dnia 7 listopada 2022 r. nie upoważnia J. T. do działania w sprawie wniosku Spółki o rozłożenie na raty zapłaty zaległego podatku od towarów i usług. Organ dostrzegł, że w przedmiotowym dokumencie szeroko określono zakres reprezentacji J. T. (m.in. przed wszelkimi organami, urzędami, w tym urzędami skarbowymi, w zakresie składania pism w tym wniosków, a także odwołań i zażaleń w postępowaniach administracyjnych) to w ocenie organu dokument ten utracił swoją ważność wraz z wygaśnięciem umocowania dla M. K. do działania w charakterze prokurenta Spółki. Okoliczność ta została ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym dnia 26 października 2023 r. (wpis nr 28 polegający na wykreśleniu M. K. z funkcji prokurenta Spółki i wykreśleniu J. T. z funkcji prezesa zarządu). Zdaniem organu odwoławczego wraz z wygaśnięciem umocowania dla M. K. do działania w charakterze prokurenta Spółki pełnomocnictwo z dnia 7 listopada 2022 r. stało się nieaktualne. Nie mogło ono zatem być honorowane przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z art. 109¹ § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061) prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Na podstawie art. 109¹ ww. ustawy prokura nie może być przeniesiona, prokurent może ustanowić pełnomocnika do poszczególnej czynności lub pewnego rodzaju czynności. Prokura jest formą szczególnego pełnomocnictwa, prokurent nie jest organem spółki, a jej pełnomocnikiem. Oświadczenia składane przez prokurenta są oświadczeniami pełnomocnika składanymi w imieniu spółki, a nie jego własnymi oświadczeniami. Z powyższego wynika różnica pomiędzy pełnomocnictwem udzielonym bezpośrednio przez mocodawcę - Spółkę (pełnomocnictwo główne), a pełnomocnictwem udzielonym przez prokurenta, które ma charakter substytucyjny. Moc prawna pełnomocnictwa substytucyjnego uzależniona jest od ważności pełnomocnictwa głównego, czyli pełnienia funkcji prokurenta. Podsumowując, w postępowaniu przez Organem pierwszej instancji J. T. posługiwał się nieaktualnym pełnomocnictwem udzielonym przez byłego prokurenta. Po wygaśnięciu mandatu członka zarządu J. T. nie mógł również reprezentować Spółki, jako prezes.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka A zarzuciła naruszenie przepisów:
- art. 169 § 1 O.p. przez zastosowanie tego przepisu w okolicznościach sprawy i uznanie, że wniosek podatnika nie spełnia wymogów określonych przez prawo w związku ze złożonym pełnomocnictwem;
- art. 138a §1 O.p. przez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i uznanie, że rezygnacja prokurenta w spółce prawa handlowego powoduje wygaśnięcie udzielonych przez niego pełnomocnictw do występowania w imieniu spółki, a tym samym pozbawienie podatnika prawa do udziału w postępowaniu podatkowym dotyczącym tego podatnika;
- art. 77 § 1 k.p.a. przez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności, co do kwestii prawidłowego umocowania pełnomocnika.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; zasądzenie kosztów niniejszego postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., Nr 137 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonego aktu, a jedynie uwzględniając skargę może go uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1, skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.
Z kolei, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając w tak zakreślonej kognicji niniejszą skargę Sąd ocenił, że organy nie naruszyły przepisów prawa, w szczególności nie są uzasadnione zarzuty podniesione w skardze, a to oznacza, że skarga podlega oddaleniu.
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź – Bałuty o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżącej Spółki o rozłożenie na raty zaległości w podatku od towarów i usług. Organy analizując zgromadzony materiał dowodowy, w tym przedłożony przez stronę na wezwanie organu stwierdziły, że uzupełnienie wniosku o rozłożenie na raty, w odpowiedzi na wezwanie organu pierwszej instancji z dnia 7 grudnia 2023 r., nie zostało podpisane przez pomiot uprawniony do reprezentacji skarżącej Spółki. Zdaniem organów umocowania dla J. T. nie sposób upatrywać w dokumencie pełnomocnictwa udzielonego dnia 7 listopada 2022 r. przez prokurenta Spółki M. K., ponieważ Pan K. był prokurentem Spółki do dnia 26 października 2023 r., co potwierdza wpis w KRS.
Zdaniem Sądu w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że stosownie do przepisu art. 168 § 1 O.p. przez pojęcie podania należy rozumieć żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia, ponaglenia oraz wnioski. Wymagania formalne, jakim powinno odpowiadać podanie, określa art. 168 § 2 i 3 tej ustawy. Są to jednocześnie wymogi minimalne, które powinno spełniać każde podanie. Tym samym są to elementy obligatoryjne każdego podania (z wyjątkiem wyjaśnień). Ordynacja podatkowa przewiduje cztery zasadnicze cechy każdego podania. Są to: określone żądanie, wskazanie osoby, od której pochodzi podanie, adres tej osoby oraz jej podpis. Wskazanie osoby, od której pochodzi podanie, jej adresu oraz złożenie podpisu pozwalają organowi podatkowemu na zidentyfikowanie podmiotu, od którego pochodzi podanie. W przypadku zaś wniesienia podania przez pełnomocnika, niezbędnym jest ustalenie umocowania podmiotu wnoszącego podanie do działania w imieniu mocodawcy, którego postępowanie dotyczy.
Z kolei stosownie do treści art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
Dla zastosowania rygoru, jakim jest pozostawienie podania bez rozpatrzenia, treść wezwania do usunięcia braków formalnych pisma nie powinna nastręczać trudności w jego zrozumieniu, powinna być precyzyjna i w razie potrzeby zawierać także wyjaśnienia i informacje, pozwalające na prawidłowe wykonanie wezwania (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1770/13 - dostępny, jak i pozostałe przywołane w niniejszym uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wezwanie musi więc zawierać precyzyjne określenie, jakie braki formalne mają być uzupełnione oraz w jaki sposób (por. wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I GSK 543/12).
Do braków formalnych, które kreują obowiązek organu podatkowego do wezwania wnioskodawcy w celu ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 O.p., należy zaliczyć tylko te braki, które uniemożliwiają nadanie wnioskowi właściwego biegu.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że braki, o których mowa w przepisie art. 169 § 1 O.p. należy rozumieć szeroko i mogą one dotyczyć istotnego elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania, daty, jak również pełnomocnictwa. Wszystkie one podlegają uzupełnieniu pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, a zatem nienadania mu dalszego biegu w postępowaniu (por. np. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 753/16). Wskazuje się również, że wymagania co do wskazania żądania wyznacza przedmiot postępowania albo innej czynności w toku postępowania. Brak ten, gdy nie zostanie usunięty, powoduje bezskuteczność wniesionego podania. W takim zakresie, w jakim przepisy prawa materialnego lub przepisy prawa procesowego opierają postępowanie podatkowe na zasadzie skargowości, uzależniając je od złożenia przez stronę żądania, treść tego żądania wyznacza przedmiot postępowania (zob. B.Adamiak, J.Borkowski, R.Mastalski, J.Zubrzycki, Ordynacja podatkowa - komentarz, Wyd. Unimex" Wrocław 2008, s. 699).
W świetle powyższego przypomnieć trzeba, że w toku ponownej analizy wniosku o rozłożenie na raty organ pierwszej instancji wezwał wnioskodawcę, pismem z dnia 7 grudnia 2023 r., do dokonania czynności wymienionych w wezwaniu, zmierzających do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie zakresu żądania, uzupełnienie w zakresie złożenia wyjaśnień, a także zaktualizowania sytuacji majątkowej Spółki. Spółka została pouczona w ww. wezwaniu, że niewypełnienie powyższych warunków we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia zgodnie z art. 169 § 1 O.p.
W odpowiedzi na opisane wezwanie Spółka złożyła wymagane wyjaśnienia, przy czym wyjaśnienia te oraz dokumenty zostały podpisane przez J. T., jako pełnomocnika. Wobec powyższego niezbędnym było ustalenie umocowania podmiotu wnoszącego podanie do działania w imieniu skarżącej Spółki, która wystąpiła z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości podatkowej.
Organ analizując zapisy w KRS zasadnie powziął wątpliwość co do umocowania J. T. do reprezentowania Spółki. Jak bowiem wynika z zapisów KRS, J. T. został wykreślony dnia 26 października 2023 r. z funkcji osoby wchodzącej w skład organu jako Prezes Zarządu - zapis pod poz. 28 KRS. Dążąc do wyjaśnienia tej kwestii organ wystosował wezwanie w odpowiedzi, na które wpłynęła kserokopia dokumentu pełnomocnictwa udzielonego J. T. przez prokurenta Spółki M. K.. Lektura przedmiotowego dokumentu wskazuje na szerokie umocowanie i można byłoby rozważać kwalifikację tegoż umocowania jako pełnomocnictwa ogólnego, jednakże jak ustalił organ dokument taki nie został odnaleziony w Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych (art. 138dO.p.). Po wtóre jest to kserokopia pełnomocnictwa, która nie zawiera oryginału poświadczenia notarialnego zgodności kopii z okazanym pełnomocnictwem (art. 138e O.p.). Zgodnie bowiem z art. 138a § 1 i § 2 O.p. strona może działać przez pełnomocnika, a pełnomocnictwo może być ogólne, szczególne albo do doręczeń.
W okolicznościach niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy jednakże dostrzec, na co zwrócił również uwagę pełnomocnik organu na rozprawie, że jak wynika z przedłożonego dokumentu, prokurent M. K. udzielił pełnomocnictwa J. T. w dniu 7 listopada 2022 r. Gdy jednocześnie z wpisu w KRS nr wpisu 23 wynika, że M. K. został wpisany jako prokurent Spółki dnia 24 listopada 2022 r. i wykreślony dnia 26 października 2023 r. (nr wpisu 28). Sąd ma świadomość, że wpisy w KRS nie mają charakteru konstytutywnego, jednakże w aktach sprawy brak jest chociażby uchwały zarządu spółki, czy innego dokumentu, który potwierdzałby, że M. K. został prokurentem Spółki wcześniej, co z kolei umożliwiałoby udzielenie pełnomocnictwa w dniu 7 listopada 2022 r. W ocenie Sądu to strona wskazując na istotne dla swego interesu prawnego okoliczności winna je wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, czego w niniejszej sprawie nie uczyniła. W zgromadzonym materiale sprawy nie sposób bowiem odnaleźć dokumentów, które potwierdzałyby umocowanie J. T. do reprezentowania, co za tym do uzupełnienia w imieniu Spółki wniosku o przyznanie ulgi podatkowej. Nie ma jednocześnie wątpliwości, że wezwanie organu, w trybie art. 169 § 1 O.p., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, do złożenia pełnomocnictwa uprawniającego J. T. do działania w imieniu Spółki w prowadzonym postępowaniu, było precyzyjne i zawierało informacje pozwalające na prawidłowe wykonanie wezwania.
Skoro wezwany w wyznaczonym terminie nie usunął braku wniosku, spełnione zostały przesłanki do wydania postanowienia o pozostawieniu tego podania bez rozpatrzenia. Takim brakiem jest bezsprzecznie dokument pełnomocnictwa w sytuacji, jak w niniejszej sprawie, gdy na wezwanie organu do uzupełnienia/sprecyzowania wniosku odpowiada podmiot opisany, jako działający w imieniu wnioskodawcy.
Reasumując, w ustalonych okolicznościach Sąd nie dopatrzył się takich uchybień, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie mogło dojść do naruszenia przepisu art. 77 § 1 k.p.a., gdyż nie miał on w sprawie zastosowania. A przy tym okoliczność, że strona nie podziela oceny organu, a jednocześnie nie zgłasza innych dowodów, którymi mogłaby podważyć te oceny, nie oznacza, iż organ ma poszukiwać kolejnych dowodów, których analiza pozwoliłaby na odmienną ocenę istoty sprawy.
Z tych wszystkich względów, nie dopatrując się opisanych w skardze naruszeń, jak również innych naruszeń, które Sąd jest zobligowany brać pod uwagę z urzędu, a zatem nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
db