III SA 2783/03

III SA 2783/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Niezgódka-Medek /przewodniczący sprawozdawca/
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 czerwca 2004 sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2003 Nr [...] w przedmiocie: uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne. oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...], Minister Finansów na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] oddalające skargę na czynności egzekucyjne.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Minister Finansów wskazał, iż w przedmiotowej sprawie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku Pani Z. B. na podstawie tytułów wykonawczych Nr [...] oraz [...] wystawionych przez [...] Inspektorat Nadzoru Budowlanego w T.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. doręczonym w dniu 17 kwietnia 2003 r. dokonał zajęcia świadczenia z ubezpieczenia społecznego zobowiązanej.
W dniu 5 maja 2003 r. strona wniosła skargę na powyższą czynność egzekucyjną do Dyrektora Izby Skarbowej w K. Organ ten po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...], oddalił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona wniosła w dniu 14 lipca 2003 r. zażalenie do Ministra Finansów. W uzasadnieniu zażalenia strona zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zdaniem strony skarga na czynności egzekucyjne została wniesiona w terminie, albowiem dniem powzięcia wiadomości o egzekucji był dzień 28 kwietnia 2003 r. tj. dzień w którym strona otrzymała pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. W piśmie tym poinformowano stronę o dokonywaniu potrąceń z zajętego świadczenia.
Minister Finansów w zaskarżonym postanowieniu powołał się na przepis art. 54 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora, wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej.
W uzasadnieniu postanowienia Ministra Finansów wskazano także, że moment dokonania czynności egzekucyjnej nie zawsze jest dniem, w którym zobowiązany dowiedział się o czynności egzekucyjnej.
Biorąc zatem pod uwagę słuszny interes zobowiązanego upływ omawianego terminu policzono od dnia powiadomienia zobowiązanego o dokonanym zajęciu.
Z akt sprawy wynikało, iż organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. dokonał zajęcia świadczenia z ubezpieczenia społecznego zobowiązanej, a następnie w dniu 17 kwietnia 2003 r. doręczył dorosłemu domownikowi zawiadomienie o powyższym zajęciu.
Zawiadomienie to w ocenie Ministra Finansów zostało skutecznie doręczone w trybie art. 43 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Dlatego też czternastodniowy termin do wniesienia przedmiotowej skargi upływał z dniem 1 maja 2003 r.
Z uwagi jednak na to, iż dzień ten był dniem ustawowo wolnym od pracy, zgodnie z przepisami art. 57 § 4 ww. ustawy, koniec terminu do wniesienia powyższej skargi upłynął z dniem 2 maja 2003 r.
Stwierdzenie strony, iż o przedmiotowym zajęciu dowiedziała się dopiero w dniu 28 kwietnia 2003 r. zdaniem organu należy uznać za nieuzasadnione.
Z akt sprawy wynika natomiast, iż skarga na czynności egzekucyjne została wniesiona w dniu 5 maja 2003 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Bezpodstawny zdaniem organu jest również zarzut podnoszony przez stronę, iż na organie egzekucyjnym spoczywał obowiązek informowania strony o zasadach liczenia terminów do wniesienia środków zaskarżenia. Sposób obliczania terminów wynika wprost z powszechnie obowiązujących opublikowanych przepisów - ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz ustawy Kodeks postępowania administracyjnego
Pismem z dnia 23 września 2003 r. zobowiązana wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2003 r. W skardze strona zarzuciła Ministrowi Finansów naruszenie art. 77 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez niezbadanie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącej dochodzony przez organy obowiązek dotyczy stosowania nieaktualnych obecnie przepisów prawa budowlanego.
Zdaniem skarżącej obowiązek wynikający z powyższych przepisów wygasł wskutek przedawnienia, w związku z czym prowadzenie postępowania egzekucyjnego jest bezprzedmiotowe. W skardze strona powtórzyła także zarzuty zawarte w zażaleniu.
Pismem z dnia 26 marca 2004 r. Z. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o rozpoznanie jej sprawy na podstawie art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w trybie uproszczonym.
Minister Finansów w piśmie z dnia 15 kwietnia 2004 r. zawierającym stanowisko w przedmiocie rozpoznania sprawy ze skargi Z. B. w trybie uproszczonym, nie wniósł żądania przeprowadzenia rozprawy w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
Zgodnie z art. 3 ww. ustawy, Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem m.in. zaskarżonych postanowień.
Na wstępie należy podkreślić, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne. Sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie jest związany zakresem przedmiotowym skargi, dlatego też nie badał przyczyn powstania zobowiązania z grzywny, na zaspokojenie, której zajęto świadczenia skarżącej z ubezpieczenia społecznego.
W myśl przepisu art. 54 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.
Skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz na przewlekłość postępowania egzekucyjnego wnosi się za pośrednictwem organu egzekucyjnego.
Skargę na czynności egzekucyjne, o których mowa powyżej wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
Wniesienie skargi, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego.
W przedmiotowej sprawie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego działający jako organ egzekucyjny pismem z dnia [...] kwietnia 2003 r., skutecznie doręczonym w dniu 17 kwietnia 2003 r. zawiadomił zobowiązaną Z. B. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym.
Powyższe pismo zostało przesłane również do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.
W dniu 28 kwietnia 2003 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. poinformował zobowiązaną, iż od maja 2003 r. Zakład będzie dokonywał potrąceń z renty, aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.
Powyższe pismo ZUS jest pismem informującym o skutkach dokonania zajęcia części świadczenia rentowego przez organ egzekucyjny.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż skarga na czynności egzekucyjne przysługiwała skarżącej w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanej o zajęciu prawa majątkowego tj. od dnia doręczenia przez organ egzekucyjny zawiadomienia w tym przedmiocie. Należy wskazać, iż organy egzekucyjne przy określaniu terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne biorąc pod uwagę słuszny interes strony postępowania przyjęły korzystnie dla strony, iż początkiem biegu terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia był dzień doręczenia zawiadomienia organu egzekucyjnego o zajęciu świadczenia rentowego.
W rozpoznawanej sprawie zawiadomienie z dnia [...] kwietnia 2003 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 17 kwietnia 2003 r. na ręce jej syna Z.B., który zgodnie z podpisanym oświadczeniem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zobowiązał się oddać pismo organu egzekucyjnego zobowiązanej.
Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu doręczenia zawiadomienia, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.
O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.
Mając na uwadze dyspozycję powyższego przepisu, należy stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie pismo organu egzekucyjnego zostało skutecznie doręczone zobowiązanej.
Ponadto biorąc pod uwagę przepis art. 57 § 1 ustawy powołanej wyżej ustawy dotyczący obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym - ostatni z wyznaczonych czternastu dniu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne przypadał na dzień 1 maja 2003 r. Ze względu na to, że dzień ten w rozumieniu ustawy z dnia 18 stycznia 1951 o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.) jest dniem ustawowo wolnym od pracy koniec terminu na wniesienie skargi na czynności egzekucyjne przypadał na najbliższy następny dzień powszedni tj. na dzień 2 maja 2003 r.
Strona wniosła skargę na czynności organu egzekucyjnego w dniu 5 maja 2003r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu.
W związku z powyższym wniesiona przez stronę z uchybieniem terminu skarga na czynności egzekucyjne była bezskuteczna.
Należy ponadto zauważyć, iż skarżąca w przedmiotowej sprawie nie wniosła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne wykazując ewentualnie, iż uchybienie ustawowemu terminowi nastąpiło bez jej winy.
W ocenie Sądu wskazane przez stronę uchybienie przepisowi art. 77 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego określającemu zasady postępowania dowodowego nie ma wpływu na wynik sprawy w stopniu uzasadniającym wycofanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego.
W rozpatrywanej sprawie przepis ten nie został bowiem naruszony w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszenia przepisów postępowania dają podstawę do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego aktu tylko wówczas, gdy mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Takiego wpływu Sąd nie stwierdził. Zresztą nie wykazała go również skarżąca.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.