I SA/Łd 681/21

I SA/Łd 681/21 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-04-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-09-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Krawczyk /sprawozdawca/
Paweł Janicki /przewodniczący/
Paweł Kowalski
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I GSK 1512/22 - Wyrok NSA z 2025-10-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 305
art. 252 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - t.j.
Dz.U. 2017 poz 2203
art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych
Dz.U. 2015 poz 2156
art. 90 ust. 1
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi M. G. prowadzącej Niepubliczne Katolickie Przedszkole Językowe "A" [...] w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę.
Uzasadnienie
A w T., prowadzone przez M. G. (dalej: skarżąca) otrzymało w latach 2016 - 2018 z budżetu Gminy Miasto T. dotację podmiotową na działalność oświatową zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm., dalej: u.s.o.) oraz art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. poz. 2203 ze zm., dalej jako: u.f.z.o.) na pokrycie wydatków bieżących związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym kształceniem specjalnym i profilaktyką społeczną.
Decyzją z dnia [...] r., wydaną w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezydent T. (dalej: organ I instancji) określił skarżącej wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem:
1) za 2016 r. w kwocie 369 000 zł, wydatkowanej na koszt najmu nieruchomości przeznaczonej na funkcjonowanie przedszkola, wraz z odsetkami od dnia 31 grudnia 2016 r. jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania dotacji z budżetu dysponenta środków publicznych do dnia zwrotu;
2) za 2017 r. w kwocie 46 152,17 zł:
- na najem nieruchomości przeznaczonej na funkcjonowanie przedszkola za styczeń 2017 r. w wysokości 36 900 zł, jako część dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem i podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy Miasto T.;
- za miesiące wrzesień - grudzień 2017 r. w wysokości 9 252,17 zł wydatkowanej na sfinansowanie z dotacji kosztów najmu powierzchni budynku, w którym funkcjonuje B, jako część dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem i podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy Miasto T., wraz z odsetkami od dnia 31 grudnia 2017 r. jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania dotacji z budżetu dysponenta środków publicznych do dnia zwrotu.
3) za 2018 r. w kwocie 31 850,53 zł, wydatkowanej na sfinansowanie z dotacji kosztów najmu powierzchni budynku, w którym funkcjonuje B, jako część dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem i podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy Miasto T. za miesiące styczeń - grudzień 2018 r. wraz z odsetkami od dnia 31 grudnia 2018 r. jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania dotacji z budżetu dysponenta środków publicznych do dnia zwrotu.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. (dalej: SKO, organ odwoławczy) decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skarżąca otrzymała od Miasta T. w 2016 r. dotację w kwocie 1.695.572,30 zł, w 2017 r. dotację w kwocie 2.102.992,07 zł, zaś w 2018 r. dotację w kwocie 2.355.220,59 zł. Dotacje te winna była przeznaczyć wyłącznie na dofinansowanie w latach 2016-2018 realizacji zadań Przedszkola, zgodnie z art. 90 ust. 3d u.s.o. oraz art. 35 u.f.z.o. W wyniku przeprowadzonej kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji organ I instancji uznał, że zarówno w 2016 r., jak i w styczniu 2017 r. z dotacji nie mogły być pokryte wydatki na najem lokalu użytkowego położonego w T. przy ul. A 97, w którym mieści się prowadzone przez skarżącą Przedszkole. Ponadto skarżąca w budynku Przedszkola wynajmowała jego część B. Umowa użyczenia na bezpłatne użytkowanie pomieszczeń biurowych w części podziemnej budynku przy ul. A 97 została podpisana w dniu 1 września 2017r. pomiędzy skarżącą a H. C.. W ocenie organu skarżąca nie mogła części opłacanego przez siebie czynszu najmu za funkcjonowanie przedszkola pokrywać z otrzymywanej dotacji oświatowej.
W skardze na ww. decyzję skarżąca zarzuciła:
1) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego, niewyczerpujące rozpatrzenie zgromadzonego materiału dowodowego i dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, polegające na:
- nienadaniu należytej wagi dowodom z treści umowy z dnia 1 września 2017 r. ucieleśniającej oświadczenia woli skarżącej i H. C., działającego w imieniu B (dalej: "Poradnia") w przedmiocie zawarcia umowy najmu odnoszącego się do jednego pomieszczenia podziemnego, treści umowy z dnia 1 września 2017 r. ucieleśniającej oświadczenia woli tych podmiotów w przedmiocie zawarcia umowy użyczenia odnoszącego się do pozostałych pomieszczeń podziemnych, faktu ustalenia i opłacania przez podnajemcę czynszu w wysokości korespondującej z ww. oświadczeniami woli oraz oświadczeń złożonych przez skarżącą w toku postępowania administracyjnego korespondującej z tymi oświadczeniami;
- nadaniu nienależytej wagi dokumentowi z dnia 15 lutego 2016 r. wytworzonemu w toku korespondencji H. C. ze Starostwem Powiatowym w T. w oparciu o jednostronne oświadczenie H. C.;
- nienadanie należytej wagi dowodowi z umowy o współpracy z dnia 31 sierpnia 2017 r. oraz faktu funkcjonalnego powiązania Poradni z Przedszkolem,
przy czym naruszenia te skutkowały:
- błędnym ustaleniem co do możliwości wynajęcia przez skarżącą jedynie części nieruchomości od R. G. - co ma znaczenie w kontekście oceny celowości dotacji, z której pokryto koszt najmu nieruchomości w części, w jakiej została podnajęta Poradni;
- błędnym ustaleniem powierzchni najmu nieruchomości przez Poradnię jako 123 m2, podczas gdy H. C. podnajmował jedynie pomieszczenie sensoryczne o powierzchni 35 m2 - co ma znaczenie w przypadku przyjęcia, że dotacja podlega zwrotowi w zakresie, w jakim nieruchomość została podnajęta;
- błędnym ustaleniem, że fakt świadczenia przez Poradnię usług na rzecz uczęszczających do Przedszkola dzieci jest bez znaczenia dla oceny celowości wydatku na czynsz.
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
- art. 35 ust. 1 lit b. u.f.z.o. w zw. z art. 90 ust. 3d pkt 1 u.s.o. w zw. z art. 31 § 1 k.r.o. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że poniesienie kosztów czynszu najmu na rzecz osoby trzeciej, którą jest małżonek pozostający w ustroju wspólności majątkowej ze skarżącą, doprowadził do przysporzenia w jej majątku, a zatem że dotacja nie pokryła wydatków bieżących Przedszkola, podczas gdy przepisy należy interpretować w ten sposób, że każdy wydatek poniesiony przez podmiot prowadzący placówkę w celu określonym w ustawie podlega dofinansowaniu, a przygodna okoliczność, że zysk z najmu wszedł później w wyniku przesunięcia majątkowego do majątku wspólnego skarżącej oraz osoby trzeciej, nie pozbawia czynszu najmu charakteru wydatku;
- art. 35 ust. 1 lit b. u.f.z.o. w zw. z art. 90 ust. 3d pkt 1 u.s.o. poprzez błędne uznanie, że dotacja udzielona Przedszkolu została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem w zakresie kwoty wydatkowanej na koszty najmu powierzchni budynku, w którym funkcjonuje Poradnia;
- art. 252 ust. 5 u.f.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie w wyniku błędnego uznania, że dotacja wydatkowana przez skarżącą na koszt najmu nieruchomości przeznaczonej na funkcjonowanie Przedszkola za rok 2016 i miesiąc styczeń roku 2017 oraz na sfinansowanie z dotacji kosztów najmu powierzchni budynku, w którym funkcjonuje Poradnia za miesiące wrzesień-grudzień roku 2017 oraz miesiące styczeń-grudzień roku 2018 została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.
Skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, na podstawie art 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a.; 2) umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art 145 § 3 p.p.s.a.; 3) zasądzenie od kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych; 4) przeprowadzenie rozprawy. Ponadto wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 14 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Kontroli Sądu poddano decyzję SKO utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji określającą wysokość dotacji wykorzystanej przez skarżącą niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2016, 2017 i 2018. Podstawę prawną tej decyzji stanowił przepis art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych, zgodnie z którym dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem (ust. 5). Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem (ust. 6 pkt 1).
Skarżąca otrzymała dotację podmiotową z budżetu gminy na pokrycie wydatków bieżących związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym kształceniem specjalnym i profilaktyką społeczną – zgodnie z art. 90 ust. 1 u.s.o. (w latach 2016-2017) i art. 35 ust. 1 u.f.z.o. (w 2018 r.). Zgodnie z art. 90 ust. 3d u.s.o. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2017 r., dotacje, o których mowa w ust. la-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na: a) wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 5 ust. 7 (od 1 września 2017 r. art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe) - z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego. Z kolei zgodnie z art. 35 ust. 1 u.f.z.o. (w brzmieniu z 2018 r.), dotacje (o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32), są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie: – 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2017 r. poz. 1189) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1, – 150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe; 2) zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących: a) książki i inne zbiory biblioteczne, b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach, c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci i młodzieży, d) meble, e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do używania.
W dniach od 18 marca 2019 r. do 30 września 2019 r. w Przedszkolu przeprowadzona została kontrola prawidłowości wykorzystania dotacji (protokół w aktach adm.). W wyniku kontroli stwierdzono, że skarżąca jako organ prowadzący Przedszkole zawarła 1 stycznia 2016 r. umowę najmu lokalu, w którym mieści się Przedszkole, z R. G.- jej małżonkiem (umowa – w aktach adm.). Wynajmujący oświadczył w umowie, że jest jedynym właścicielem nieruchomości zlokalizowanej w T., przy ul. A 97, że nieruchomość ta stanowi jego odrębność własność i przynależy do jego majątku osobistego. W trakcie kontroli skarżąca przedłożyła zawartą w formie aktu notarialnego umowę majątkową małżeńską z dnia 30 stycznia 2017 r. (w aktach adm.), na mocy której małżonkowie ograniczyli z dniem 30 stycznia 2017 r. istniejącą między nimi wspólność majątkową przez wyłączenie z tej wspólności dochody z majątku osobistego każdego z nich, w szczególności dochody z tytułu najmu nieruchomości i ruchomości stanowiących ich majątki osobiste.
Organ odwoławczy, powołując się na treść art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którym do majątku wspólnego należą w szczególności pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków, dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków, słusznie stwierdził, że dochód w postaci czynszu najmu rzeczy wchodzącej w skład majątku osobistego jednego z małżonków (nieruchomości wynajętej przez skarżącą od jej małżonka) wszedł do majątku wspólnego małżonków, a więc i skarżącej. Jak zaznaczono w wyroku NSA z dnia 15 stycznia 2019 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt I GSK 2506/18 (wydanym w sprawie określenia skarżącej dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, podlegającej zwrotowi do budżetu gminy, co dotyczyło dotacji udzielonej w latach wcześniejszych – 2014 i 2015), wspólność małżeńska jest wspólnością łączną, a zatem kwoty czynszu nie da się z niej wydzielić, jako stanowiącą przychód jednego ze współmałżonków, będącego wynajmującym. Wydatek nie został więc dokonany, gdyż nie nastąpiło przesunięcie masy majątku podmiotu dotacji do innego podmiotu. Zapłata czynszu doprowadziła do przysporzenia w majątku wspólnym, a więc i beneficjentki dotacji.
Tym samym jest jasne, że w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 30 stycznia 2017 r. (tj. do momentu zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej) skarżąca wprowadziła do majątku wspólnego kwoty dotacji przeznaczone na koszty najmu pomieszczeń Przedszkola w wysokości 405.900,00 zł, co oznacza wykorzystanie dotacji w tej części niezgodnie z przeznaczeniem.
Ponadto, jak ustalono w toku kontroli, skarżąca w dniu 1 września 2017 r. zawarła z H. C., prowadzącym B (podmiot zarejestrowany w ewidencji placówek niepublicznych prowadzonej przez Powiat [...] - zaświadczenie nr [...] z dnia [...] r.) umowę użyczenia na bezpłatne użytkowanie pomieszczeń biurowych w części podziemnej budynku Przedszkola. Tego samego dnia – 1 września 2017 r. skarżąca i H. C. zawarli na czas nieokreślony umowę podnajmu części lokalu użytkowego, zgodnie z którą Poradnia ma prawo do używania sali sensorycznej znajdującej się w budynku Przedszkola. Jak wynikało z § 4 tej umowy, strony ustaliły miesięczną stawkę czynszu z tytułu wynajmu Sali sensorycznej na kwotę 300 zł brutto, w tym zryczałtowana stawka za wodę i ścieki 5 zł, płatną 14 dni od dnia wystawienia faktury.
Użyczona powierzchnia, jak ustalił organ, wynosiła 123 m². Ustalenie to poczyniono na podstawie pisma H. C. z dnia 5 lutego 2016 r. skierowanym do Starostwa Powiatowego w T., nie dając wiary wyjaśnieniom skarżącej, że powierzchnia ta była mniejsza. Wyjaśnienie te zostały zawarte w piśmie z dnia 15 lutego 2021 r., w którym skarżąca twierdziła, że w 2016 r. powierzchnia zajmowana przez Poradnię nie była sprecyzowana, a skarżąca pozwoliła H. C. na korzystanie z całej części podziemnej w ramach współpracy. Skarżąca nie naliczała z tego tytułu opłat, ponieważ Poradnia na początku korzystała z pomieszczeń sporadycznie - raz w tygodniu około 3 godzin, a w późniejszych okresach dwa razy w tygodniu również ok. 3 godzin. Od 2016 r. Poradnia przeniosła się do małego gabinetu o powierzchni 10 m², ponieważ na wcześniejszej powierzchni stworzona została sala SI. Wykonany obmiar wszystkich pomieszczeń w części podziemnej wynosił 123 m². Skarżąca wyjaśniła, że na chwilę obecną Poradnia zajmuje 12 m² - gabinet nr 1, 10 m² - gabinet nr 2, 20 m² - hol oraz 35 m² - sala SI, z których Poradnia korzysta na podstawie umowy użyczenia oraz umowy najmu. Skarżąca dodała, że z pomieszczeń w części podziemnej od początku korzystało przede wszystkim Przedszkole, wykorzystując je do zajęć plastycznych i ceramicznych oraz terapeutycznych - sala SI. Zdaniem Sądu, organ słusznie przyjął za wiarygodne informacje uzyskane ze Starostwa Powiatowego w T., któremu Poradnia w 2016 r. zgłosiła 123 m² powierzchni wynajmowanej od skarżącej (pismo Starostwa Powiatowego w T. z dnia 25 lipca 2019 r.). W oświadczeniu z dnia 5 lutego 2016 r. skierowanym do Starostwa, a zmierzającym do uzyskania wpisu do ewidencji tego typu placówek, H. C. oświadczył, że do realizacji zadań statutowych Poradnia dysponuje 4 pomieszczeniami do pracy (20 m², 12 m², 26 m², 45 m²) i 1 pomieszczeniem pełniącym funkcję poczekalni (10 m²), a ponadto w lokalu znajdują się 2 toalety, w tym 1 przystosowana dla dzieci.
Organ stwierdził, a Sąd pogląd ten podziela, że z dotacji przyznanej na 2017 r. i na 2018 r. nie mógł być pokryty wydatek na najem budynku Przedszkola w części odnoszącej się do pomieszczeń, w których działalność prowadziła Poradnia – dotację w tej części należało więc uznać za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Niewątpliwie bowiem, gdy skarżąca obok działalności oświatowej zajmowała się również wynajmowaniem (podnajmem) pomieszczeń, w których znajdowało się Przedszkole, innemu podmiotowi (Poradni), to bez względu na to, czy było to pod tytułem darmym (użyczenie), czy też pobierała z tego tytułu czynsz, to nie mogła w tej części opłacanego przez siebie czynszu najmu za funkcjonowanie Przedszkola pokrywać z otrzymywanej dotacji oświatowej. Pomieszczenia w budynku Przedszkola, nawet jeśli dzieci uczęszczające do tegoż Przedszkola mogły z nich korzystać, nie były wykorzystywane na wyłączną działalność edukacyjną tejże placówki, tylko również innego podmiotu realizującego inne niż Przedszkole zadania i otrzymującego z tego tytułu dotacje publiczne. Organ słusznie zaznaczył, że skarżąca winna tak kształtować swoje rozliczenia finansowe, dokumentować pokrycie z dotacji wydatków na czynsz, aby jasno z nich wynikało, która część pomieszczeń w budynku służy wyłącznie Przedszkolu, a która innej placówce, która realizowała swoje zadania w tych pomieszczeniach. Oceny tej nie zmienia fakt, że Poradnia świadczyła usługi na rzecz uczęszczających do Przedszkola dzieci. Istotne znaczenie ma tu bowiem sposób wydatkowania dotacji – skoro w pomieszczeniach wynajmowanych przez Przedszkole funkcjonowała również inna placówka na zasadzie podnajmu, to w tej części (123 m²) czynsz najmu nie mógł być pokryty z dotacji oświatowej otrzymanej przez Przedszkole, i to niezależnie od celu podnajmu.
Z tych powodów Sąd nie podzielił zarzutów skargi, i to zarówno wskazujących na naruszenie prawa procesowego, jak i materialnego. Zarzuty te stanowiły w istocie polemikę z ustaleniami poczynionymi przez organy i dokonaną przez nie oceną materiału dowodowego w opisanych wyżej spornych kwestiach, która dla Sądu nie była przekonująca.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).
db