I SA/Łd 670/24

I SA/Łd 670/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Joanna Grzegorczyk-Drozda /sprawozdawca/
Paweł Janicki /przewodniczący/
Tomasz Furmanek
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 213 par. 4-5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Dnia 16 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.), Asesor WSA Tomasz Furmanek, Protokolant : Asystent sędziego Katarzyna Nadolska-Góra, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2025 roku sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 9 sierpnia 2024 roku, nr KO.400.488.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 rok oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 16 marca 2023 r. ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 rok.
Organ ustalił, iż decyzją z dnia 16 marca 2023 r. Prezydent Miasta Piotrków Trybunalski dokonał wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020 rok w wysokości 597 zł od nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], stanowiącej współwłasność A. K., A. K., Z. K., B. K. i J. K.. Przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym stanowiły użytki rolne o powierzchni 0,2364 ha, opodatkowane według stawki 292,30 zł, podatek rolny w kwocie 69,10 zł. Przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości (528 zł) stanowiły:
- budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 107,80 m2, stawka podatku 0,78 zł/m2, wysokość podatku – 84,08 zł;
- grunty pozostałe o powierzchni 924 m2, stawka podatku 0,48 zł/m2, wysokość podatku – 443,52 zł.
Organ wskazał, iż pismami datowanymi na dzień 4 kwietnia 2023 r. a złożonymi w Kancelarii Urzędu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego dnia 19 kwietnia 2023 r. (brak koperty świadczącej, iż pisma zostały wniesione za pośrednictwem operatora pocztowego w innym terminie aniżeli dzień 19 kwietnia 2023 r.), A. K., A. K., Z. K. i B. K., na podstawie art. 213 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm. - dalej jako: "o.p."), wnieśli o uzupełnienie powyższej decyzji. Następnie, w piśmie z dnia 1 czerwca 2023 r. złożonym w odpowiedzi na wezwanie organu do sprecyzowania swojego żądania poprzez wskazanie jaki element rozstrzygnięcia został przez organ pominięty, podatnicy wskazali, iż złożone przez nich pisma zawierają dokładnie opisane kwestie, o które organ winien uzupełnić wskazaną decyzję.
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2023 r. Prezydent Miasta Piotrkowa Trybunalskiego odmówił uzupełnienia decyzji z dnia 16 marca 2023 r. W jego ocenie, decyzja ta zawierała bowiem pełne rozstrzygnięcie w zakresie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego a także pełne uzasadnienie faktyczne i prawne w zakresie podstaw opodatkowania. W uzasadnieniu omawianej decyzji organ wskazał również regulacje prawne, które miały w sprawie zastosowanie. Organ, przy lakonicznej treści pism podatników, nie dopatrzył się jakichkolwiek podstaw do uzupełnienia decyzji w jakimkolwiek zakresie.
Na powyższe postanowienie podatnicy złożyli zażalenie, w wyniku rozpatrzenia którego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 4 października 2023 r. uchyliło w całości postanowienie z dnia 6 lipca 2023 r. i odmówiło uzupełnienia decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2020 oraz za rok 2021, z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia wniosku w tym zakresie.
A. K. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu, wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarzucając organowi naruszenie szeregu przepisów prawa poprzez nierozpatrzenie w sposób wnikliwy i dogłębny materiału dowodowego. Przede wszystkim strona zarzuciła, iż SKO błędnie przyjęło, że wnioski o uzupełnienie decyzji z dnia 16 marca 2023 r. zostały wniesione z uchybieniem terminu. Skarżący załączył do skargi m.in. kserokopie potwierdzenia nadania przesyłki priorytetowej dnia 18 kwietnia 2023 r., podkreślając, że dowód ten świadczy o tym, iż wnioski zostały nadane w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 919/23 uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 4 października 2023 r. uznając, że jest ono wadliwe, gdyż zostało wydane z oczywistym naruszeniem przepisów postępowania podatkowego (art. 12 § 6 pkt 2 oraz art. 213 § 1 o.p.), ponieważ wnioski o uzupełnienie decyzji zostały złożone w przewidzianym przez prawo terminie w polskiej placówce pocztowej.
Postanowieniem z dnia 5 października 2023 r. SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 16 marca 2023 r. ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 rok.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, organ wskazał, iż postępowanie wywołane wnioskiem o uzupełnienie decyzji ma pierwszeństwo przed postępowaniem odwoławczym. Podniósł, że postępowanie odwoławcze może toczyć się dopiero po ostatecznym zakończeniu decyzji, od której ma być wniesione odwołanie. Uznając, że
wniosek o uzupełnienie decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, SKO przyjęło, że nie nastąpiło przewidziane w art. 213 § 5 o.p. "przesunięcie" rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania.
Wyrokiem z dnia 8 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 917/23, WSA w Łodzi uchylił powyższe postanowienie, stwierdzając że wobec okoliczności przedstawionych przez skarżącego, nie było podstaw do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 6 lipca 2023 r. odmawiające uzupełnienia dwóch decyzji z dnia 16 marca 2023 r. ustalających wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2020 oraz za rok 2021.
Pismem z dnia 28 października 2023 r. podatnicy wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem SKO z dnia 5 października 2023 r. stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 16 marca 2023 r. ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2020, z uwagi na wystąpienie przesłanki wznowienia, o której mowa w treści art. 240 § 1 pkt 5 o.p.
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2023 r. SKO, na wniosek podatników, wznowiło postępowanie a następnie postanowieniem z dnia 31 lipca 2024 r. umorzyło postępowanie wznowieniowe, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe z uwagi na uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowienia SKO z dnia 5 października 2023 r.
Podatnicy na powyższe postanowienie złożyli zażalenie, po rozpatrzeniu którego SKO postanowieniem z dnia 15 października 2024 r. utrzymało w mocy postanowienie Kolegium z dnia 31 lipca 2024 r. umarzające wznowione postępowanie. Organ uznał, że postępowanie wznowione w zakresie rozstrzygnięcia istoty sprawy nie mogło być prowadzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość, będącą następstwem uchylenia przez WSA w Łodzi ostatecznego postanowienia SKO z dnia 5 października 2023 r.
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania z dnia 25 lipca 2023 r. od decyzji Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 16 marca 2023 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020 rok.
Ponieważ strona nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wskazała, iż Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu brak konsekwencji, gdyż z jednej strony umarza wznowione postępowanie a za kilka dni, nie wydając postanowienia o wznowieniu postępowania, ponownie rozpoznaje sprawę. Wynika z tego, zdaniem skarżącego, że SKO "stosuje tajne orzeczenia, orzeczenia kapturowe" a skala bezprawia w przedmiotowej sprawie, którego udziałem są organy obu instancji, jest porażająca. W ocenie strony, Kolegium dopuszcza się działań nielegalnych, które są prawnie nieskuteczne, co z kolei winno całkowicie prawnie dyskwalifikować zaskarżone postanowienie. Z tych względów, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i nie znajdując podstaw do jego zmiany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z regulacją zawartą w treści art. 213 § 4 o.p., w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji. Natomiast dyspozycja art. 213 § 5 niniejszej ustawy stanowi, że odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie a przepis § 4 stosuje się odpowiednio.
Dokonując wykładni powyżej przytoczonych przepisów, sąd pragnie wskazać, iż w przypadku wydania przez organ decyzji o uzupełnieniu decyzji, termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia doręczenia decyzji uzupełniającej, natomiast w przypadku wydania przez organ I instancji postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji i w razie wniesienia zażalenia na to postanowienie - termin do wniesienia odwołania od decyzji, której uzupełnienia strona się domagała, biegnie od dnia doręczenia ostatecznego postanowienia o odmowie uzupełnienia tej decyzji.
Sąd pragnie podkreślić, że postępowanie wywołane wnioskiem o uzupełnienie decyzji ma pierwszeństwo przed postępowaniem odwoławczym. Oznacza to w istocie, że postępowanie odwoławcze może toczyć się dopiero po ostatecznym zakończeniu w administracyjnym toku instancji kwestii związanej z uzupełnieniem lub odmową
uzupełnienia decyzji, od której ma być wniesione odwołanie. Jednoczesne prowadzenie postępowania odwoławczego oraz postępowania w przedmiocie uzupełnienia decyzji, od której wniesiono odwołanie byłoby naruszeniem zasady praworządności. Wynika to z faktu, iż postępowanie w przedmiocie uzupełnienia decyzji potencjalnie, gdy jest uzasadnione, może doprowadzić do zmiany rozstrzygnięcia objętego odwołaniem. W sposób oczywisty i logiczny z tego względu niezbędne jest uprzednie załatwienie wniosku o uzupełnienie decyzji poprzez wydanie ostatecznego rozstrzygnięcia w tej kwestii. Dopiero bowiem po prawomocnym zakończeniu postępowania wywołanego wnioskiem podatnika o uzupełnienie decyzji wymiarowej, znany będzie kształt ostateczny decyzji. To z kolei pozwoli po pierwsze stronie na przeprowadzenie analizy rozstrzygnięcia i podjęcie decyzji w zakresie ewentualnego jej wzruszenia a po drugie, w sytuacji wniesienia odwołania, na przeprowadzenie przez organ oceny zasadności zastrzeżeń wskazanych w odwołaniu. W przypadku niepełnej w swej treści decyzji, a co za tym idzie – niepełnym rozstrzygnięciu, trudno byłoby przyjąć, że odwołanie dotyczy również jej uzupełnionego zakresu.
Przywołane powyżej regulacje prawne wskazują, że w zależności od oceny dokonanej przez organy rozpoznające wspomniany wniosek oraz od okoliczności faktycznych sprawy, ostatecznym rozstrzygnięciem może być bądź decyzja o uzupełnieniu decyzji wymiarowej, postanowienie organu I instancji o odmowie uzupełnienia decyzji (tylko w sytuacji, gdy strona nie złożyła skutecznie zażalenia) lub postanowienie organu II instancji utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie o odmowie uzupełnienia decyzji (w przypadku, gdy strona skorzystała z przewidzianego w art. 213 § 5 o.p. prawa do złożenia zażalenia).
Odmienna ocena stanu faktycznego i prawnego, jak chciałaby tego strona, prowadziłaby do naruszenia zasady praworządności, a nadto czyniłoby iluzorycznym prawo strony do kwestionowania stanowiska organu I instancji w drodze przewidzianego prawem zażalenia, naruszając tym samym zasadę dwuinstancyjności. Postępowanie zażaleniowe może bowiem zakończyć się uchyleniem postanowienia organu I instancji i przekazaniem sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania, a w takiej sytuacji - w razie zaakceptowania wykładni prezentowanej przez skarżącego - jednocześnie toczyłoby się postępowanie odwoławcze i postępowanie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie decyzji, od której wniesiono odwołanie - co, jak wskazano wyżej, jest sytuacją prawnie niepożądaną.
Na marginesie rozważań czynionych w niniejszej sprawie, sąd pragnie wskazać, na okoliczność znaną mu z urzędu, iż wyrokiem z dnia 16 stycznia 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 672/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. K. na postanowienie z dnia 8 sierpnia 2024 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 6 lipca 2023 r. odmawiające uzupełnienia decyzji tego organu z dnia 16 marca 2023 r., którą ustalono wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 rok, jak i decyzji tego organu z dnia 16 marca 2023 r. ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 rok.
Mając powyższe na uwadze, sąd nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie takich okoliczności lub uchybień organu, które skutkowałyby wyeliminowaniem zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Z tego względu, należało orzec o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jed. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634).
aj