I SA/Łd 67/23

I SA/Łd 67/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2023-03-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-01-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Krawczyk /przewodniczący/
Bożena Kasprzak /sprawozdawca/
Grzegorz Potiopa
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 14b, art. 14c par. 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Asesor WSA Grzegorz Potiopa Protokolant: St. sekretarz sądowy Anna Jaworska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi K.T. na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 listopada 2022 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.664.2022.3.RK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
K. T., dalej: "Wnioskodawca", złożył w dniu 28 lipca 2022 r. (data wpływu wniosku do organu) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie określenia wysokości stawki tego podatku z tytułu świadczonych usług.
Na skutek wezwań organu od uzupełnienia wniosku z 15 września 2022 r. i 14 października 2022 r., Wnioskodawca uzupełnił wniosek pismami z 21 września 2022 r. i 20 października 2022 r.
We wniosku oraz w pismach uzupełniających wniosek Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny.
W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, której Główny Urząd Statystyczny przyporządkował kod PKD 46.19.Z - Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju (PKWiU 46.19.10.0) współpracuje ze spółką prawa handlowego, prowadzącą działalność m.in. w zakresie handlu i dystrybucji: żurawii, urządzeń hakowych do wywozu kontenerów z odpadami, podnośników koszowych, samodzielnie oraz za pośrednictwem wyspecjalizowanych agentów i przedstawicieli handlowych w oparciu o model współpracy B2B.
W ramach współpracy ze zleceniodawcą Wnioskodawca będzie świadczył usługi na rzecz zleceniodawcy w postaci:
a) wyszukiwania i pozyskiwania klientów zainteresowanych zakupem produktów oferowanych przez zleceniodawcę w szczególności:
- oferowanie produktów zleceniodawcy potencjalnym kontrahentom,
- negocjowanie warunków umów i współpracy handlowej,
- aranżowanie spotkań handlowych i promocyjnych,
- udział w spotkaniach handlowych,
- przedstawienie kontrahentom lub potencjalnym kontrahentom umów, których zawarciem zainteresowany jest zleceniodawca,
- udzielanie kontrahentom wszelkich informacji dotyczących produktów, cen oraz warunków handlowych zleceniodawcy niezbędnych przy zawieraniu umów z kontrahentami,
- nadzór nad realizacją zawartych umów,
- nawiązywanie i aktywne utrzymywanie kontaktów handlowych z kluczowymi klientami;
b) nawiązywania kontaktów z nowymi klientami;
c) obsługi klientów bieżących i nowych w charakterze:
- doradztwa technicznego w zakresie przedmiotu umowy, itp.,
- wyceny urządzeń zamówionych przez klienta;
- ustalania parametrów technicznych urządzeń dopasowanych do konkretnego klienta;
- negocjowania umów, wydania urządzenia nowemu właścicielowi wraz ze szkoleniem w zakresie jego obsługi.
Spółka, dla której Wnioskodawca będzie wykonywał czynności w ramach działalności nie jest i nigdy nie była jego pracodawcą. W ramach prowadzonej przez siebie działalności Wnioskodawca będzie wystawiał fakturę zleceniodawcy za prowizję od zakupionych i zapłaconych produktów przez pozyskanych klientów i obsługę klientów a dokładniej za doradztwo techniczne, wycenę, negocjowanie umów, wydanie urządzenia nowemu właścicielowi wraz ze szkoleniem w zakresie jego obsługi, promowanie produktów zleceniodawcy. Wnioskodawca będzie świadczył usługi na własny rachunek i własne ryzyko oraz będzie ponosił odpowiedzialność na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
W piśmie z 21 września 2022 r. wnioskodawca wskazał, że prowadzona działalność jest działalnością usługową - pozarolniczą działalnością gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z PKWiU wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie PKWiU (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3 – art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne Wnioskodawca nie prowadzi działalności usługowej, o której mowa w pkt 2 i 3 – art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
Przychody ze świadczonych usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowane są zryczałtowanym podatkiem dochodowym od 1 stycznia 2022 r. Wnioskodawca złożył w terminie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Umowa o współpracy ze spółką została podpisana na czas nieokreślony 1 lipca 2021 r. Przychód zgodnie z umową współpracy stanowi prowizja. Wnioskodawca nie jest wspólnikiem spółki dla której świadczy usługi.
Wnioskodawca wskazał, że nie będą miały miejsca wyłączenia opodatkowania ryczałtem, o których mowa w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W roku poprzedzającym rok podatkowy, w którym zamierza skorzystać z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, Wnioskodawca nie osiągnął przychodów przekraczających 2 000 000 euro.
W tak opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca sformułował pytanie:
Czy opisane usługi, które Wnioskodawca będzie świadczył w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, której Główny Urząd Statystyczny przyporządkował kod PKD 46.19.Z - Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju (PKWiU 46.19.10.0) mogą być opodatkowane ryczałtem stawką 8,5%?
Zdaniem Wnioskodawcy, działalność, którą będzie prowadził pod kodem PKD 46.19.Z - Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju PKWiU 46.19.10.0, może być opodatkowana ryczałtem ze stawką 8,5%, ponieważ PKWiU 46.19.10.0 nie jest wyłączone z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z ustawą z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Mając na uwadze opisany we wniosku zakres świadczonych usług przez Wnioskodawcę oraz przepisy prawa powołane we wniosku, Wnioskodawca stwierdził, że w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne usługi świadczone przez niego nie zostały wyłączone z opodatkowania tym podatkiem. Tym samym, przychody uzyskane z wymienionej we wniosku działalności usługowej, Wnioskodawca może opodatkować w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Wnioskodawca wskazał, że działalność usługowa w zakresie handlu to sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników (art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).
Wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została przez ustawodawcę ustalona w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W myśl art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ww. ustawy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.
W świetle powyższego, mając na względzie podane przez Wnioskodawcę grupowanie i zakres wykonywanych usług, Wnioskodawca uważa, że przychód uzyskany przez niego z tego tytułu będzie podlegał opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Opisaną na wstępie interpretacją z 15 listopada 2022 r. organ uznał, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał za skarżącym, że skoro świadczone przez niego usługi są sklasyfikowane wg PKWiU pod symbolem 46.19.10.0, to dla ww. usług zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 15%, określona w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju usług świadczonych w ramach tej działalności. Zatem konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU. Przy czym klasyfikacji tej do określonego symbolu PKWiU dokonuje sam podatnik.
Organ wskazał, że z opisu stanu faktycznego wynika, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi są sklasyfikowane wg PKWiU 46.19.10.0. Wskazane przez Wnioskodawcę grupowanie PKWiU obejmuje - Usługi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej towarów różnego rodzaju. Dla usług objętych klasyfikacją PKWiU 46.1 (a świadczone przez Wnioskodawcę usługi wchodzą w zakres tego grupowania) ustawodawca w art. 12 ust 1 pkt 2 lit. c) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewidział odrębną 15% stawkę ryczałtu. Wobec powyższego, skoro – jak wskazał Wnioskodawca – świadczone przez niego usługi są sklasyfikowane wg PKWiU pod symbolem 46.19.10.0, to dla tych usług zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 15%, określona w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że przychód uzyskany przez niego z tego rodzaju usług będzie podlegał opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jest nieprawidłowe.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisu art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne poprzez niewłaściwe zinterpretowanie przedmiotowego przepisu.
Skarżący uważa, że z przedstawionego stanu faktycznego oraz złożonych wyjaśnień wynika wyraźnie, że nie zajmuje się sprzedażą hurtową a detaliczną, co powoduje, że przychód uzyskany przez niego będzie podlegał opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, a nie 15% stawką ryczałtu, jak wskazano w interpretacji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 28 marca 2023 r. skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022r., poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 146 § 1 i przy odpowiednim zastosowaniu art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób - odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania.
W myśl art. 57a P.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej Sąd doszedł do przekonania, że akt ten narusza prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności przypomnieć trzeba, iż stosownie do przepisu art. 14b § 1 O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (§ 2). Postępowanie to wszczynane jest na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, co oznacza, że granice takiej sprawy zakreśla sam zainteresowany, który w myśl przepisu art. 14b § 3 O.p. obowiązany jest m.in. do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera zatem wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny (art. 14c § 1 O.p.).
Z istoty postępowania dotyczącego udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14b i art. 14c O.p.) wynika, że organ interpretacyjny, a następnie także sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega bowiem przede wszystkim na tym, że organ wydający interpretację "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. A skoro tak, to wyłącznie wnioskodawca jest uprawniony do ustalania i weryfikowania stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Co więcej, stosownie do art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 165a oraz art. 169 § 1- 2 i 4 O.p., a nadto przepisy rozdziału 6 działu IV tej ustawy.
Zgodnie z art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Postępowanie w sprawach z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zasadniczo różni się od postępowania podatkowego. W szczególności, organ interpretacyjny nie jest zobowiązany do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 122 O.p. nie ma zastosowania), a wzywa wnioskodawcę do uszczegółowienia stanu faktycznego jedynie w sytuacji, gdy podany stan faktyczny uniemożliwia odpowiedź na pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (por. np. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 3537/15; z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 1049/21 - dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Opisując stan faktyczny, bądź zdarzenie przyszłe, w celu uzyskania interpretacji prawa wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i jego też obciążać będą ewentualne nieścisłości. Jeśli bowiem w toku postępowania podatkowego organy podatkowe ustalą stan faktyczny odmienny od przedstawionego we wniosku o interpretację, wówczas uzyskana interpretacja nie spełni swojej funkcji ochronnej. Zatem organ, dokonując interpretacji indywidualnej, przyjmuje w pełni za podatnikiem ściśle określony przez niego stan faktyczny. Nie jest przy tym istotne, czy opisane przez wnioskodawcę zdarzenie przyszłe będzie odpowiadało rzeczywistości, gdyż w tym specyficznym rodzaju postępowania organ udzielający interpretacji nie jest umocowany do weryfikowania jego prawdziwości, czy też jego modyfikacji. Dlatego też, z merytorycznego punktu widzenia wniosek o udzielenie interpretacji musi wyczerpująco opisywać stan faktyczny sprawy lub zdarzenie przyszłe, gdyż jedynie przedstawiony przez stronę opis wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone skutki prawne.
Jak wynika z wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji wnioskodawca przedstawiając stan faktyczny zapytał, czy opisane we wniosku usługi, które Wnioskodawca będzie świadczył w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, której Główny Urząd Statystyczny przyporządkował kod PKD 46.19.Z - Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju (PKWiU 46.19.10.0) mogą być opodatkowane ryczałtem stawką 8,5%?
Z opisu stanu faktycznego wynika, że Urząd Statystyczny przypisał prowadzonej przez skarżącego działalności szczegółowo opisanej we wniosku kod PKD 46.19.Z – Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju (PKWiU 46.19.10.0). Jeśli chodzi o wskazywanie symboli PKWiU w opisie stanu faktycznego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, to w orzecznictwie sądów administracyjnych spotykane są odmienne podejścia w postrzeganiu znaczenia klasyfikacji PKWiU podawanej we wnioskach o wydanie interpretacji indywidualnych. Według jednej linii orzeczniczej, podaną przez wnioskodawcę klasyfikację PKWiU uznać należy za element stanu faktycznego (por. pogląd z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1298/13 i 9 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 750/11). Według odmiennej linii orzeczniczej, wskazana przez wnioskodawcę klasyfikacja PKWiU jest elementem normy prawnej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 11 października 2017 r., sygn. akt II FSK 2412/15 i 15 października 2008 r., sygn. akt I FSK 1114/07, a także wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia: 12 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2325/09 i 11 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1349/07), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 51/19).
Zdaniem Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę, wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i z tego tytułu podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez organ interpretacyjny w kontekście stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji. W sytuacji, gdy na sposób opodatkowania wpływ ma symbol PKWiU nie można przyjąć, że stanowi on jedynie element stanu faktycznego wniosku o interpretację, z pominięciem jego normatywnego charakteru. Uznanie, że wyłączną kompetencję w określaniu prawidłowej klasyfikacji statystycznej dla świadczonych przez siebie usług czy towarów ma podatnik, musiałoby skutkować pozbawieniem organu podatkowego możliwości ingerencji w takie stanowisko. Tymczasem niesporne jest, że w trakcie postępowania wymiarowego organ podatkowy weryfikuje również stanowisko podatnika w tym zakresie. Sąd stoi na stanowisku, że włączenie do ustawy podatkowej identyfikacji towarów i usług na podstawie przepisów o statystyce publicznej sprawia, że symbole klasyfikacji statystycznych mają znaczenie prawno-podatkowe, skoro z woli ustawodawcy ich uwzględnienie jest niezbędne do określenia przedmiotu i stawki opodatkowania.
Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawierają zapisów, z których wynikałoby związanie organów podatkowych informacjami klasyfikacyjnymi wydawanymi przez GUS. Jakkolwiek interpretacja standardowych klasyfikacji należy do zadań Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego oraz urzędów statystycznych, to tego rodzaju interpretacje nie stanowią źródła obowiązku czy uprawnienia. Są tylko traktowane za dowód w postępowaniu podatkowym, podlegający na zasadach ogólnych ocenie organu podatkowego. Opinie statystyczne nie wiążą organów podatkowych i nie zwalniają ich z obowiązku dokonania własnych ustaleń. Stanowisko takie wyrażane jest stosunkowo jednolicie w orzecznictwie. W efekcie nie ma podstaw prawnych, by także klasyfikacja statystyczna, przez którą identyfikowany jest obowiązek podatkowy wyłączona była z przedmiotu interpretacji wydawanej na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej. Podkreślić przy tym trzeba, że włączenie do ustawy podatkowej identyfikacji towarów i usług na podstawie przepisów o statystyce publicznej skutkuje tym, że symbole klasyfikacji statystycznych mają znaczenie prawno-podatkowe, skoro ustawodawca nakazał ich uwzględnienie przy określeniu przedmiotu i stawki opodatkowania. Wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez te organy, inaczej bowiem, gdyby symbol PKWiU był uznawany za element stanu faktycznego, to organ interpretacyjny tym symbolem byłby związany, co w zasadzie przekreślałoby w niektórych przypadkach, gdzie tak jak w niniejszej sprawie od odpowiedniego grupowania zależy stawka ryczałtu, sens interpretacji, bowiem organ nie mogąc zmienić klasyfikacji statystycznej produktu musiałby podzielić stanowisko wnioskodawcy w tej kwestii, a co za tym idzie w kwestii stawki podatku. Stanowisko powyższe jest obecnie jednolite i ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak: wyroki NSA: z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 938/16, z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1917/16, z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 1077/17, z dnia 21 października 2020 r., sygn. akt I FSK 150/18 - wszystkie dostępne w CBOSA).
Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o udzielenie interpretacji należy stwierdzić, że opis stanu faktycznego zawarty we wniosku o interpretację powinien wzbudzić wątpliwości organu, bowiem skarżący z jednej strony w opisie stanu faktycznego wskazywał symbol PKWiU przypisany przez GUS do jego działalności, a z drugiej strony opisywał dokładnie na czym polegają czynności podejmowane przez niego w ramach prowadzonej działalności i jednocześnie wskazywał na zasadność stosowania stawki ryczałtu przypisywanej do działalności innej niż wskazany symbol PKWiU. Ta sprzeczność powinna wzbudzić wątpliwości organu interpretacyjnego i skłonić go do wyjaśnienia tej kwestii, która - zdaniem Sądu - uniemożliwiała ocenę stanowiska wnioskodawcy w zakresie złożonego wniosku.
Rolą organu interpretacyjnego było odniesienie się do tego, co zaprezentował wnioskodawca, w tym również dokonanie oceny klasyfikacji, jaką uzyskał od GUS i przedstawienie własnej wizji rozumienia przepisów prawa podatkowego, jak również ocena, czy przedstawiony opis czynności wykonywanych przez skarżącego mieści się w zakresie wskazanego symbolu PKWiU, a więc czy jest to pośrednictwo w handlu hurtowym, w sytuacji gdy z opisu stanu faktycznego nie wynika czy mamy do czynienia z pośrednictwem w handlu hurtowym.
Reasumując stwierdzić należy, że organ przedwcześnie stwierdził, iż stanowisko skarżącego jest nieprawidłowe skoro z opisu świadczonych usług nie wynika, aby skarżący świadczył usługi pośrednictwa w handlu hurtowym, jak uznał organ rozstrzygając o wysokości mającej zastosowanie w niniejszej sprawie stawce ryczałtu. Ta okoliczność nie wynika z zawartego w stanie faktycznym opisu czynności wykonywanych przez skarżącego w ramach prowadzonej działalności i rodzaju usług świadczonych dla zleceniodawcy. Przedmiotem handlu i dystrybucji są żurawie, urządzenia hakowe do wywozu kontenerów z odpadami, podnośniki koszowe, zatem urządzenia dużych gabarytów, które - jak wyjaśnił skarżący na rozprawie w dniu 28 marca 2023 r. – sprzedaje jako pojedyncze sztuki pojedynczym klientom i to nie ma nic wspólnego z hurtem. Powyższym zabiegiem organ naruszył wynikający z art. 14c § 2 O.p. obowiązek wyczerpującego i kompleksowego odniesienia się do stanowiska wnioskodawcy, a przy przedstawieniu własnego poglądu w sprawie - rzetelnego i konkretnego jego uzasadnienia. Zaznaczyć przy tym należy, że argumentacja organu nie może ograniczać się wyłącznie do powołania przepisów prawnych mających zastosowanie w sprawie. Pominięcie w wydanym rozstrzygnięciu elementów ważkich z punktu widzenia oceny stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku świadczy o wadliwym działaniu organu w sprawie i stanowi istotne naruszenie procedury, w wyniku którego to uchybienia strona nie dostaje wystarczającej informacji prawnej o przysługującej jej prawach lub ciążących na niej obowiązkach.
Rozpoznając sprawę ponownie organ oceni stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku o interpretację w odniesieniu do przestawionego przez niego stanu faktycznego, mając na uwadze rodzaj czynności wykonywanych przez skarżącego, a także odniesie się do prawidłowości przypisanego do tych czynności symbolu PKWiU i dopiero wtedy oceni prawidłowość wskazanej w stanowisku strony skarżącej i mającej zastosowanie w przedstawionym stanie faktycznym - stawki ryczałtu.
Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, zobowiązując organ interpretacyjny, by przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględnił przedstawioną wyżej ocenę prawną. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 200 zł, obejmującą uiszczony wpis od skargi.
Arz