VIII SA/WA 755/23

VIII SA/Wa 755/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-02-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Justyna Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 70
art. 2 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, , Protokolant Specjalista Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 4 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r. uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
Decyzją z 4 września 2023 r., po rozpatrzeniu odwołania "T." Sp. [...] z/s w M.S.(dalej: "skarżąca", "strona", "podatnik" lub "Spółka"), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "SKO", "Kolegium" lub "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.; dalej: "Op", "Ordynacja podatkowa"), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. (dalej: "Wójt" lub "organ
I instancji") z 20 marca 2023 r. Przedmiotem tych decyzji było określenie Spółce zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie 19.709,00 zł.
Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym
i prawnym:
Decyzją z 20 marca 2023 r. Wójt, na podstawie art. 207 § 1 w zw. z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651), art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 70 ze zm.), Uchwały Rady Gminy M. Nr [...]z dnia 23 listopada 2016r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. M.. z 29 listopada 2016r, poz. 10230), określił Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie 19 709,00 zł.
Do obliczenia wysokości podatku organ I instancji przyjął: budynki związane
z działalnością gospodarczą o powierzchni użytkowej 36,00 m2 x 18,50 zł = 666,00 zł; grunty związane z działalnością gospodarczą o pow. 1 700,00 m2 x 0,63 zł = 1 071,00 zł; budynki pozostałe o pow. użytkowej 2 793,00 m2 x 2,50 zł = 6 982,50 zł, budowle
o wartości 549 493 zł x 2% = 10 989,86 zł.
W odwołaniu od tej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podnosząc, że uchwałą nr [...]Rady Gminy M. z dnia 19 lutego 2015 roku ustalono, iż zwalnia się z podatku budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach niestanowiących gospodarstwa rolnego z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazała także, iż niewątpliwie jak ustalono w osnowie zaskarżonej decyzji budynki jakich właścicielem pozostaje spółka nadają się tylko do rozbiórki i z tego powodu nie jest w nich prowadzona działalność gospodarcza. Nadto jak wynika z opinii biegłego rzeczoznawcy budynki ze względu na stan techniczny nie nadają się do prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka podniosła nadto, że w postępowaniu podatkowym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Skoro braku fizycznej możliwości w budynkach tych nie jest prowadzona działalność gospodarcza, a budynki takie z mocy uchwały Rady Gminy M. nr [...]z dnia 19 lutego 2015 roku są z podatku zwolnione, to skutek nie może wyprzedzać przyczyny. Uchwała nr [...]Rady Gminy M. z dnia
30 listopada 2015 r., nie uchyla uchwały Rady Gminy M. nr [...]z dnia
19 lutego 2015 roku, w ogóle do niej nie odnosi się. Tym samym nie polega na prawdzie, iż na działkach tych znajdują się hale produkcyjne, skoro działalność gospodarcza nie jest w nich prowadzona, a budynki te ze względu na stan techniczny nie nadają się do prowadzenia w nich działalności gospodarczej. Oznacza to, tym samym iż nieprawidłowe są ustalenia zaskarżonej decyzji i jej wyliczenia co do podatku od nieruchomości za rok 2017, a organ niezgodnie z zaleceniami SKO zawartymi
w decyzji z dnia 14 września 2017 roku nr [...]nie ustalił jaka powierzchnia użytków rolnych i budynków jest zajęta (wykorzystywana) do prowadzonej działalności, (ustalił że żadna, a decyzję wydał jak cała.)
Z jednej bowiem strony organ ustala, że nie jest prowadzona działalność gospodarcza na gruntach i budynkach, których dotyczy zaskarżona decyzja, aby zaraz potem w rezultacie tych ustaleń wydać decyzję tak jakby budynki i grunty te były na cele działalności gospodarczej wykorzystywane.
Wobec zwolnienia przedmiotowego wynikającego z uchwały nr [...]Rady Gminy M. z dnia 19 lutego 2015 roku oraz tej samej treści uchwały z dnia
30 listopada 2015 roku nr [...] Spółka uznała odwołanie za konieczne
i zasadne. Dodatkowo podniosła, iż przedmiotowa nieruchomość została już raz opodatkowana podatkiem rolnym. Ponadto opodatkowane budowle nie są trwale związane z gruntem i nie należą do Spółki, ale do firmy M. Sp. [...] z W., która grunt dzierżawi.
Kolegium, decyzją z 4 września 2023 r., wskazaną na wstępie i zaskarżoną
w niniejszej sprawie, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Na wstępie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia przypomniało dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie.
Podniosło następnie, iż zgodnie z informacją z rejestru gruntów z 7.08.2020 r. (stan na dzień 31.12.2017 r.) Spółka pozostaje właścicielem działki o numerze ewidencyjnym [...], o łącznej powierzchni 0,96 ha, stanowiącej w całości grunty orne (użytki rolne) oraz działki [...] o łącznej powierzchni 1,63 ha, z czego część
o powierzchni 1,09 ha stanowią grunty orne (użytki rolne), natomiast część
o powierzchni 0,54 ha została sklasyfikowana jako lasy.
Odnośnie ww. gruntów organ I instancji wydał oprócz zaskarżonej decyzji również decyzję z 23.01.2021 r. określającą stronie wysokość zobowiązania w podatku leśnym za 2018 r. w łącznej kwocie 23,00 zł oraz decyzję z 18.01.2023 r., w której określono (zmiana wymiaru - dodatkowe opodatkowanie powierzchni 4.486,84 m2 jako grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako użytki rolne, które nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej) wysokości zobowiązania w podatku rolnym za 2018 r. w łącznej kwocie 68,00 zł (dot. części gruntów o powierzchni 1,053 ha stanowiących grunty orne).
Ze znajdującej się w aktach sprawy deklaracji z 6.03.2018 r. na podatek od nieruchomości na 2018 r. wynika, że strona wykazała do opodatkowania grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni 1 700 m2 opodatkowane stawką 0,63 zł za 1 m2, co dało kwotę podatku w wysokości 1 071,00 zł; budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni użytkowej 36 m2 opodatkowane stawką 18,50 zł za 1 m2, co dało kwotę podatku 666,00 zł oraz budowle o wartości 14 300,00 zł opodatkowane stawką 2%, co dało 286,00 zł podatku. Ogółem strona zadeklarowała podatek w wysokości 2 023,00 zł. W ocenie organu
I instancji, w przedmiotowej deklaracji zaniżono powierzchnię gruntów i budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz zaniżono wartość budowli.
Z tej przyczyny, postanowieniem z 20.06.2018 r. wszczął z urzędu wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r.
Kolegium wskazało następnie, że w aktach sprawy znajduje się ekspertyza budowlana z 3.06.2009 r. sporządzona przez uprawnionego rzeczoznawcę budowlanego dotycząca nieruchomości położonych w M. oznaczonych numerami ewidencyjnymi działek [...] i [...], z której wynika, że wszystkie budynki, budowle
i urządzenia znajdujące się na ww. działkach nadają się jedynie do rozbiórki, a teren do rekultywacji.
W aktach sprawy znajduje się również umowa dzierżawy z 11.01.2012 r. zawarta na czas nieoznaczony pomiędzy PPH "T." Sp. [...] w likwidacji oraz "M." Sp. [...] w organizacji. Na podstawie ww. umowy strona oddała w dzierżawę stację paliw o powierzchni 1 700 m2 stanowiącą część działki nr [...] wraz z budynkiem
o charakterze biurowo-socjalnym przy stacji paliw o powierzchni 36 m2, 2 zbiorniki
po 5 m3 każdy, 3 zbiorniki po 10 m3 każdy, wiatę nad polem dystrybutorów oraz separator.
Dokonując oceny wyżej zgromadzonego materiału dowodowego SKO stwierdziło, że na względzie należy mieć w szczególności treść art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.), jak również przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1785 ze zm.; dalej: u.p.o.l.), tj. art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 2 ust. 1, art. 2 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 1a ust. 1 pkt 3. Wskazało, że ostatni z wymienionych przepisów interpretować należy przy tym w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2021 r. sygn. akt SK 39/19, w którym Trybunał orzekł, że art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1170) rozumiany w ten sposób, że o związaniu gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej decyduje wyłącznie posiadanie gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zestawiając stan faktyczny niniejszej sprawy z ww. stanem prawnym SKO stwierdziło, że odnośnie opodatkowania gruntów położonych w gminie M. na działkach o numerze ewidencyjnym [...] i [...] stanowiących własność Spółki
w pierwszej kolejności rozstrzygnięciu podlegała kwestia, opodatkowaniu którym podatkiem (rolnym czy od nieruchomości) będą podlegać przedmiotowe grunty. Jak wyżej wskazano, grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako użytki rolne (w tym grunty orne) co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, chyba że są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
W niniejszej sprawie ustalono, że na gruntach położonych na działkach
o numerze ewidencyjnym [...] i [...] działalność gospodarcza jest prowadzona na powierzchni 1 700 m2 (część działki oddana w dzierżawę "M." Sp. [...]). Pozostały obszar gruntów nie jest zajęty na działalność gospodarczą. Z materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji wynika, że na nieruchomości w 2018 r. nie były dokonywane czynności składające się na działalność gospodarczą, a samo "wybetonowanie" powierzchni nie jest wystarczające do stwierdzenia, że grunt ten jest zajęty na działalność gospodarczą. Wobec powyższego podatkowi od nieruchomości winien podlegać wyłącznie grunt o powierzchni 1 700 m2 według stawek przewidzianych dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Pozostała powierzchnia spornych gruntów będących własnością strony (4 486,84 m2) - jako grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako użytki rolne, które nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, podlegać winna opodatkowaniu podatkiem rolnym, a nie podatkiem od nieruchomości od gruntów pozostałych.
W kwestii opodatkowania budynków stwierdziło, że budynki są zawsze przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości, chyba że podlegają zwolnieniu na mocy art. 7 ust. 1 u.p.o.l. lub przepisów prawa miejscowego wydanych na podstawie art. 7 ust. 3 u.p.o.l., który stanowi, że rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw.
Zdaniem Kolegium z akt sprawy wynika, że budynki posadowione na działkach
o numerach ewidencyjnych [...] i [...] w M. będące własnością Spółki nie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 u.p.o.l., gdyż grunty będące własnością strony nie służą działalności rolniczej.
Następnie Kolegium powołało, że Rady Gminy M. wydała uchwałę nr [...]z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości, stanowiąc, że zwalnia się od podatku od nieruchomości m.in. budynki mieszkalne lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej oraz budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach niestanowiących gospodarstwa rolnego z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne,
z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Grunty należące do strony stanowią więc gospodarstwo rolne,
a budynki znajdujące się na ww. gruncie mają charakter gospodarczy (a nie mieszkalny) w konsekwencji czego budynki będące w posiadaniu strony nie podlegają zwolnieniu na podstawie uchwały Rady Gminy M. nr [...]z dnia 30 listopada 2015 r.
Kolejno, Kolegium dokonało ustaleń, czy przedmiotowe budynki związane są
z działalnością gospodarczą, co skutkuje zastosowaniem odpowiedniej stawki podatku od nieruchomości. Wskazało, że odnośnie budynku o powierzchni użytkowej 36 m2 oddanego w dzierżawę "M." Sp. [...] stwierdzić należy, że budynek ten jest związany z działalnością gospodarczą. Co do pozostałych budynków oceny należało dokonać w kontekście cytowanego wyżej wyroku TK z 24 lutego 2021 r., sygn. akt SK 39/19. Z uwagi na fakt, że budynki stanowiące własność Spółki o powierzchni 2 793,00 m2 w 2018r. nie były wykorzystywane i ze względu na stan techniczny nie mogły być potencjalnie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej Kolegium uznało, że budynki te nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z tego względu budynki te należało opodatkować wg stawki podatku od nieruchomości dla budynków pozostałych.
Odnośnie budowli stanowiących własność Spółki zlokalizowanych na przedmiotowych działkach SKO wskazało, że ustaleń tych dokonano w sprawie na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego na okoliczność określenia wartości budowli położonych na tych działkach.
Następnie wskazało, że dla opodatkowania budowli niezbędne było ustalenie - w sposób analogiczny jak w przypadku budynków, tj. z uwzględnieniem orzeczenia cytowanego wyżej Trybunału Konstytucyjnego - czy budowle związane są
z prowadzeniem działalności gospodarczej. Tylko takie budowle podlegają bowiem opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W tym względzie organ odwoławczy podał, że z przesłuchania strony przeprowadzonego z 5.04.2022 r. wynika, że wszystkie znajdujące się na spornej nieruchomości budowle związane są z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę "M.". W związku z tym, budowle o wartości 549 493,00 zł (wartość ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego w ww. wskazanym operacie) podlegać winny opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Reasumując, zdaniem Kolegium odnośnie przedmiotów opodatkowania materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był zupełny i wystarczający na dokonanie prawidłowego wymiaru w sprawie, z zastosowaniem stawek podatku przewidzianych
w powołanej wyżej uchwale Rady Gminy M. nr [...] z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. M.. z 29 listopada 2016 r. poz. 10229). Wysokość tego zobowiązania, zdaniem Kolegium należało określić w kwocie 19 709,00 zł, co obrazują poniższe wyliczenia:
budynki związane z działalnością gospodarczą o powierzchni użytkowej 36,00 m2 opodatkowane wg stawki 18,50 zł, co dało podatek w wysokości 666,00 zł;
grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 1 700,00 m2 opodatkowane wg stawki 0,63 zł, co dało podatek w wysokości 1 071,00 zł;
budynki pozostałe o powierzchni użytkowej 2 793,00 m2 opodatkowane wg stawki 2,50 zł, co dało podatek w wysokości 6 982,50 zł;
budowle o wartości 549 493,00 zł opodatkowane wg stawki 2%, co dało podatek w wysokości 10 989,86 zł - łącznie 19 708,36 zł.
Z podanych względów, wszystkie zarzuty odwołania Kolegium uznało za nieuzasadnione.
Odnośnie zarzutu niezastosowania w sprawie zwolnienia wynikającego
z uchwały nr [...]Rady Gminy z dnia 19 lutego 2015 r. w sprawie zwolnień
w podatku od nieruchomości Kolegium wyjaśniło, że ww. uchwała uchylona została
w § 3 uchwały Rady Gminy M. nr [...]z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości. Odnośnie zwolnień przewidzianych w uchwale Rady Gminy M. nr [...] z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie zwolnień
w podatku od nieruchomości stwierdziło natomiast, że zwolnienie dotyczy budynków gospodarczych lub ich części położonych na gruntach niestanowiących gospodarstwa rolnego z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej. Jak już wyjaśniono w uzasadnieniu niniejszej decyzji, grunty należące do strony, stanowią gospodarstwo rolne, którego definicję zawarto w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym. Podniosło, iż nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty strony co do niejasności rozgraniczenia przedmiotów opodatkowania związanych i niezwiązanych
z prowadzeniem działalności gospodarczej. Powyższe okoliczności zostały rozstrzygnięte w wydanych w sprawie decyzjach.
Końcowo, Kolegium zauważyło, że wymiar w realiach rozpoznawanej sprawy jest tożsamy z wymiarem dokonanym decyzją Kolegium znak [...] z dnia 10.10.2022 r., którą określono stronie zobowiązanie podatkowe od tych samych nieruchomości za 2017 r. Po wniesionej przez stronę skardze na ww. decyzję, WSA
w Warszawie wyrokiem z dnia 01.03.2023 r. sygn. VIII SA/Wa 937/22 skargę oddalił - wyrok ten jest prawomocny. Wyrok ten potwierdza zatem w ocenie SKO prawidłowość wymiaru za 2018 r. - stan faktyczny, jak i prawny nie uległ w 2018 r. zmianie (mającej wpływ na wymiar) względem roku 2017.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka postawiła zarzut naruszenia art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zbiegu normatywnym
z Uchwałą nr [...]Rady Gminy M. z 19 lutego 2015 r., którą ustalono, iż zwalania się z podatku budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach niestanowiących gospodarstwa rolnego z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Podała, że jak niewątpliwie ustalono w sprawie budynki, których właścicielem pozostaje Spółka nadają się tylko do rozbiórki i z tego powodu nie jest w nich prowadzona działalność gospodarcza. Nadto jak wynika z opinii biegłego rzeczoznawcy budynki ze względu na stan techniczny nie nadają się do prowadzenia działalności gospodarczej. Skoro zaś z braku fizycznej możliwości w budynkach tych nie jest prowadzona działalność gospodarcza, a budynki takie z mocy uchwały Rady Gminy M. nr [...]z dnia 19 lutego 2015 roku są z podatku zwolnione to skutek nie może wyprzedzać przyczyny.
Uchwała nr [...]Rady Gminy M. z dnia 30 listopada 2015 r., nie uchyla uchwały Rady Gminy M. nr [...]z dnia 19 lutego 2015 roku, w ogóle się do niej nie odnosi. Tym samym nie polega na prawdzie, iż na działkach tych znajdują się hale produkcyjne skoro działalność gospodarcza nie jest w nich prowadzona, a budynki te ze względu na stan techniczny nie nadają się do prowadzenia w nich działalności gospodarczej.
Oznacza to tym samym, iż nieprawidłowe są ustalenia zaskarżonej decyzji i jej wyliczenia co do podatku od nieruchomości za rok 2017, a organ niezgodnie
z zaleceniami SKO zawartymi w decyzji z 14 września 2017 r., nr [...]nie ustalił jaka powierzchnia użytków rolnych i budynków jest zajęta (wykorzystywana) do prowadzonej działalności, (ustalił, że żadna, a decyzję wydał jak cała).
Z jednej bowiem strony organ ustala bowiem, że nie jest prowadzona działalność gospodarcza na gruntach i budynkach, których dotyczy zaskarżona decyzja, aby zaraz potem w rezultacie tych ustaleń wydać decyzję tak jakby budynki i grunty te były na cele działalności gospodarczej wykorzystywane.
Wskazując na zwolnienie przedmiotowe wynikające z uchwały nr [...]Rady Gminy M. z dnia 19 lutego 2015 roku oraz tej samej treści uchwałę z dnia
30 listopada 2015 roku nr [...], Spółka przytoczyła § 1 tej uchwały.
Wywiodła, że argumentacja funkcjonalna, w tym celowościowa, nie powinna i nie może - w świetle wymogów wynikających z art. 84 w związku z art. 217 Konstytucji służyć zwiększeniu powinności obarczających jednostki. Władztwo daninowe przysługujące państwu jest bowiem równoważone w aspekcie formalnym co najmniej przez nałożenie na prawodawcę obowiązku jasnego formułowania stanowionych przez niego w tym obszarze przepisów prawnych, co wielokrotnie podkreślano
w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego.
Podniosła także, że przedmiotowa nieruchomość już raz została opodatkowana podatkiem rolnym i leśnym. Spółka odwołała się także do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt S 3/20 dotyczącego definicji legalnej budowli zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., uznając definicję legalną budowli na potrzeby podatku od nieruchomości za sprzeczną z podwyższonym standardem określoności prawa daninowego, wynikającym z art. 84 i art. 217 Konstytucji. Wskazała, iż powoduje to konieczność uznania w całości art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. za niezgodny z art. 84 i art. 217 Konstytucji i czyni skargę oczywiście uzasadnioną.
Odpowiadając na skargę, SKO podtrzymało dotychczasowe stanowisko
w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Pismem z dnia 18 grudnia 2023 r. Spółka wnosząc o rozpoznanie sprawy na rozprawie wskazała, że zaskarżona decyzja nie rozróżnia budowli i budynku co Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2023 r. sygn. akt SK 14/21 uznał za niekonstytucyjne, a stan techniczny budynków uniemożliwia uznanie ich za budynki, co błędnie ustala zaskarżona decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Dodać należy, że w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.
Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach kompetencji, Sąd doszedł do przekonania, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż w niej wskazane.
Sporem w sprawie objęta jest prawidłowość określenia Spółce zobowiązania
w podatku od nieruchomości za 2018 r.
Organy obu instancji do opodatkowania podatkiem od nieruchomości za 2018 r. przyjęły: budynek związany z działalnością gospodarczą o powierzchni użytkowej 36 m2 przy zastosowaniu stawki 18,50 zł za 1m2, wynikającej z § 1 uchwały Nr [...]Rady Gminy M. z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie podatku od nieruchomości (Dziennik Urzędowy Woj. M. z dnia 29 listopada 2016 r., poz. 10230) właściwej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz dla budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej; grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 1 700 m2, przy zastosowaniu stawki 0,63 zł za 1m2 powierzchni, wynikającej z § 1 ww. uchwały; budynki o pow. użytkowej 2 793 m2, przy zastosowaniu stawki 2,50 zł za 1m2, właściwej dla budynków pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego, wynikającej
z § 1 ww. uchwały oraz budowle o wartości 549 493 zł, przy zastosowaniu stawki 2% wartości tych budowli, także wynikającej z § 1 ww. uchwały.
Spółka w deklaracji na podatek od nieruchomości za 2018 r. wykazała do opodatkowania stawką 0,63 zł grunt o pow. 1 700 m2 jako związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 36 m2 – do opodatkowania stawką 18,50 zł oraz budowle do opodatkowania stawką 2% o wartości 14 300 zł. Zarzuty i argumentacja skargi oraz treść pisma z dnia 18 grudnia 2023 r. nie są w pełni zrozumiałe. W ocenie Sądu
w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, z ich treści wynika, iż Spółka kwestionuje opodatkowanie podatkiem od nieruchomości budynków o powierzchni użytkowej 2 793 m2 zakwalifikowanych jako budynki pozostałe i opodatkowanych stawką 2,50 zł podnosząc, iż brak jest możliwości prowadzenia w tych budynkach działalności gospodarczej z uwagi na ich stan techniczny i są one zwolnione od podatku na podstawie § 1 uchwały z dnia 30 listopada 2015 r. Nr [...]Rady Gminy M. (Dziennik Urzędowy Woj. Mazowieckiego z dnia 9 grudnia 2015 r., poz. 10324) oraz opodatkowanie budowli z powołaniem się na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. akt S 3/20 (publ. OTK-A 2020/73, LEX nr 3098479) oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 lipca 2023 r. sygn. akt SK 14/21 (publ. OTK-A 2023 /59, Dz. U. z 2023 r., poz. 1313, LEX nr 3578728).
Odnosząc się do zakreślonego przedmiotu sporu wskazać należy, iż w myśl art. 1a ust. 1 u.p.o.l., użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) budynek - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
2) budowla - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane
w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem;
3) grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a.
Wskazania w tym miejscu wymaga, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 48/15 (OTK ZU A/2018, poz. 2), uznał art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785 i 2141) w zakresie, w jakim umożliwia uznanie za budowlę obiektu budowlanego, który spełnia kryteria bycia budynkiem, przewidziane w art. 1a ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, za niezgodny z zasadą szczególnej określoności regulacji daninowych, wywodzoną z art. 84 w związku z art. 217, w związku z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2023 r. sygn. akt SK 14/21 (OTK-A 2023/59) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r.
o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 70) jest niezgodny z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (pkt I) oraz w punkcie II ww. wyroku orzekł, iż przepis wymieniony w części I traci moc obowiązującą po upływie 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższy wyrok został ogłoszony w Dzienniku Ustaw z dnia 10 lipca 2023 r., poz. 1313.
Podnieść także należy, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 13/15 (OTK-A 2017/85), uznał art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785 i 2141) rozumiany w ten sposób, że wystarczającą przesłanką zakwalifikowania gruntu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości do kategorii gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną będącą jego współposiadaczem, za niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 84 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt SK 39/19 (OTK-A 2021/14), uznał art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 1170) rozumiany w ten sposób, że o związaniu gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej decyduje wyłącznie posiadanie gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą, za niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazać przy tym należy, iż jest to tzw. wyrok interpretacyjny, w którym Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność z Konstytucją RP art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w określonym jego rozumieniu. Cecha niekonstytucyjności przypisana jest wskazanej w sentencji tego wyroku treści normy prawnej, ustalonej w wyniku poprzedniej wykładni. Skutkiem tego wyroku jest eliminacja takiej interpretacji tego przepisu, która w kwestii związania gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej, ogranicza się do faktu ich posiadania przez przedsiębiorcę lub podmiot prowadzący działalność gospodarczą.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych,
z zastrzeżeniem ust. 3. W myśl art. 3 ust. 3 u.p.o.l., jeżeli przedmiot opodatkowania znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości ciąży na posiadaczu samoistnym.
Jak wynika z art. 2 ust. 1 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:
1) grunty;
2) budynki lub ich części;
3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
W myśl art. 4 ust. 1 u.p.o.l. podstawę opodatkowania stanowi:
1) dla gruntów - powierzchnia;
2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa;
3) dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 6 - wartość, o której mowa w przepisach
o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Ust. 6 art. 4 u.p.o.l. stanowi, że jeżeli budowle lub ich części, o których mowa w ust. 5, zostały ulepszone lub zgodnie z przepisami o podatkach dochodowych nastąpiła aktualizacja wyceny środków trwałych - podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego następującego po roku, w którym dokonano ulepszenia lub aktualizacji wyceny środków trwałych.
Jeżeli podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy powoła biegłego, z zastrzeżeniem ust. 8, który ustali tę wartość. W przypadku gdy podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub wartość ustalona przez biegłego jest wyższa co najmniej o 33 % od wartości określonej przez podatnika, koszty ustalenia wartości przez biegłego ponosi podatnik (art. 4 ust. 7 u.p.o.l.).
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 7 ust. 3 u.p.o.l. Rada Gminy M. podjęła w dniu 30 listopada 2015 r. uchwałę Nr [...]w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości (Dziennik Urzędowy Woj. M. z dnia 9 grudnia 2015 r., poz. 10324). Zgodnie z treścią jej § 1 zwalnia się z podatku od nieruchomości:
1) budynki mieszkalne lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej,
2) budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach niestanowiących gospodarstwa rolnego z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej,
3) budynki i grunty lub ich części zajęte na potrzeby kultury z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej,
4) budynki i grunty zajęte na potrzeby pomocy społecznej z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej,
5) budynki i grunty lub ich części zajęte na potrzeby ochrony przeciwpożarowej
z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym t.j. Dz. U.
z 2017 r., poz. 1892 ze zm., dalej: "ustawa o podatku rolnym") opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1,
o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
Nie ulega jednocześnie wątpliwości, że przepisy prawa materialnego winny zostać w prawidłowy sposób zastosowane do należycie ustalonego stanu faktycznego w sprawie, które to ustalenie odbywa się w postępowaniu podatkowym przeprowadzonym zgodnie z regułami określonymi w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., także: "O.p.", "Ordynacja podatkowa"). Zgodnie z art. 122 O.p. w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. To czy dana okoliczność została udowodniona, organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 191 O.p.).
Przenosząc powyższe wywody na okoliczności niniejszej sprawy wskazać wypada, iż jak wynika z akt podatkowych dołączonych do akt sądowych niniejszej sprawy postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie, to jest w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. zostało wszczęte postanowieniem z dnia 20 czerwca 2022 r., doręczonym Spółce w dniu
11 lipca 2022 r. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2022 r. Spółce wyznaczono
7-dniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego
w sprawie, które to postanowienie zostało doręczone Spółce w dniu 30 listopada 2022 r. Wśród dowodów w postępowaniu wykorzystano wypis z rejestru gruntów dotyczący działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] z dnia 20 sierpnia 2020 r., zawierający dane według stanu na dzień 31 grudnia 2017 r., informacje o działkach nr [...] i [...]
z dnia 15 listopada 2022 r., według stanu na dzień 15 listopada 2022 r., operat szacunkowy z dnia 31 stycznia 2022 r. sporządzony na okoliczność określenia wartości budowli położonych na działkach gruntu nr [...] i [...], będących własnością PPH T. Sp. [...] w M.S. objętych księgą wieczystą Kw. Nr [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w S. IV Wydział Ksiąg Wieczystych według stanu i cen na dzień 1 stycznia 2017 r., jako podstawy do określenia podatku od nieruchomości dla ww. Spółki za rok 2017, ekspertyzę budowlaną z dnia 3 czerwca 2009 r. dotyczącą budynków byłej Spółdzielni Kółek Rolniczych w latach 1980 – 1992, należących następnie do "T." Sp. [...]
w M., zlokalizowanych na działkach nr ew. [...] i [...], umowę dzierżawy z dnia 11 stycznia 2012 r. zawartą pomiędzy PPH "T." Sp. [...] w likwidacji z/s
w M. "M." Sp. [...] w organizacji z/s w W., na podstawie której Spółka "T." wydzierżawiła Spółce "M." stację paliw o powierzchni 1 700 m2, która stanowi część działki nr [...] o całkowitej powierzchni 1,63 ha, na której znajdują się: budynek o charakterze biurowo-socjalnym przy stacji paliw o powierzchni 36 m2,
2 zbiorniki po 5 m3 każdy, 3 zbiorniki po 10 m3 każdy, wiata nad polem dystrybutorów, separator. Z akt podatkowych nie wynika, aby Spółka w toku postępowania podatkowego (poza wniesieniem odwołania) zajęła stanowisko w sprawie podatku od nieruchomości za 2018 r. Protokół przesłuchania strony z dnia 5 kwietnia 2022 r., na który powołuje się Kolegium w zaskarżonej decyzji, jak wynika z jego treści, został sporządzony w postępowaniu podatkowym prowadzonym w sprawie podatku od nieruchomości za 2017 r. Protokół ten na wezwanie Sądu został dołączony do akt postępowania sądowego (karta 43 – 44 akt sądowych).
Analizując treść zaskarżonej decyzji i poprzedzającego jej wydanie postępowania wskazać należy, iż budynek o pow. użytkowej 36 m2 został opodatkowany stawką właściwą dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zgodnie z deklaracją na podatek od nieruchomości za 2018 r. złożoną przez Spółkę. Podobnie, zgodnie z tą deklaracją opodatkowano jako związany z prowadzeniem działalności gospodarczej grunt o powierzchni 1 700 m2. Skarżąca zarzutów co do prawidłowości decyzji w tym zakresie nie podnosi. Tym samym biorąc pod uwagę treść deklaracji
i umowy dzierżawy z dnia 11 stycznia 2012 r., zgodnie z którą powyższe nieruchomości stanowią przedmiot tej umowy i zgodnie z jej treścią dzierżawca zobowiązał się wykorzystywać je wyłącznie w celu prowadzenia działalności gospodarczej, opodatkowanie w zaskarżonej decyzji tych nieruchomości według stawki właściwej dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie budzi wątpliwości. W świetle art. 3 ust. 3 pkt 1 u.p.o.l. Spółka jest podatnikiem podatku od nieruchomości odnośnie tych przedmiotów opodatkowania, albowiem jest ich właścicielem, zaś na podstawie umowy dzierżawy zostały one oddane innemu podmiotowi w posiadanie zależne (art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny Dz. U. z 2019 r., poz. [...]5 ze zm.).
Z wypisu z rejestru gruntów oraz informacji o działce wynika, iż działki
o numerach ewidencyjnych [...] i [...] położne w M., których właścicielem jest skarżąca Spółka obejmują łączną powierzchnię wynoszącą 2,59 ha. Działka nr [...] obejmuje grunty rolne (0,96 ha), zaś działka nr [...] o ogólnej powierzchni 1,63 ha
w części stanowi lasy (0,54 ha), zaś w pozostałej części grunty rolne. Jednocześnie
z akt podatkowych wynika, iż za 2018 r. działki nr [...] i [...] w odniesieniu do powierzchni 1,88 ha zostały opodatkowane podatkiem rolnym (decyzja Wójta Gminy M. z dnia 18 stycznia 2023 r. karta 5 akt podatkowych), zaś powierzchnia lasu wynosząca 0,54 ha znajdująca się na działce nr [...] – podatkiem leśnym (decyzja Wójta Gminy M. z dnia 23 grudnia 2021 r. karta 9 akt podatkowych). Z powyższego wynika zatem, iż jedynie część działki nr [...] o całkowitej powierzchni 1,63 ha, stanowiąca 1 700 m2 została opodatkowana podatkiem od nieruchomości zgodnie z art. 2 ust. 2 u.p.o.l., o czym mowa w zaskarżonej decyzji.
Budynki znajdujące się na działkach nr [...] i [...], o których mowa w operacie szacunkowym z dnia 31 stycznia 2022 r., o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 2 793 m2 zostały posadowione na gruntach rolnych o łącznej powierzchni 2,42 ha. Są to budynek portierni, budynek handlowy, budynek administracyjno-biurowy z kotłownią, budynek garażowy, budynek hali oraz budynek w.c. Jak wynika z decyzji organów podatkowych obu instancji budynki te zostały opodatkowane według stawki właściwej dla budynków pozostałych. Jak wynika z decyzji organów obu instancji przy ustaleniu właściwej stawki podatkowej dla tych budynków organy uwzględniły wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt SK 39/19 przyjmując, iż budynki te jako niewykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej nie podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla budynków związanych
z prowadzeniem działalności gospodarczej jedynie z powodu posiadania tych nieruchomości przez Spółkę. Z tych też względów budynki te zostały opodatkowane niższą stawką, wynoszącą zgodnie z § 1 Uchwały Nr [...]2,50 zł za 1m2 powierzchni użytkowej, a nie 18,50 zł za 1m2 powierzchni użytkowej, jak w przypadku budynków związanych z działalnością gospodarczą. Opodatkowanie tych budynków we wskazany w wydanych decyzjach sposób jest zdaniem Sądu prawidłowe i nie narusza art. 1a ust. 1 pkt 1, art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., jak również art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. przy zastosowaniu wykładni uwzględniającej wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2021 r., wydany w sprawie sygn. akt SK 39/19. Wbrew twierdzeniom skargi budynki te nie zostały zwolnione z podatku od nieruchomości. Jak już była o tym mowa, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Z argumentacji Spółki nie wynika, aby Spółka prowadziła działalność rolniczą i budynki te wykorzystywała w takim celu. Trafnie zatem Kolegium nie dopatrzyło się podstawy do zwolnienia tych budynków z podatku od nieruchomości na podstawie przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Spółka zwolnienia od podatku od nieruchomości odnośnie budynków o łącznej powierzchni wynoszącej 2 793,00 m2 dopatruje się w treści § 1 Uchwały Nr [...]Rady Gminy M. z dnia 30 listopada 2015 r. W § 1 pkt 2 tej uchwały zwalnia się
z podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach niestanowiących gospodarstwa rolnego z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej. Trafnie w tej mierze Kolegium przywołało treść art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, zgodnie z którym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż Spółka jest właścicielem gruntów rolnych o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha, zarówno fizyczny, jak
i przeliczeniowy. Budynki, o których mowa są położone na tym gruncie. Tym samym zwolnienie z § 1 pkt 2 ww. Uchwały nie obejmuje budynków należących do Spółki
o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 2 793 m2, które są położone na gruntach stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym.
Z tego względu rozstrzygnięcie Kolegium także w tym zakresie jest zdaniem Sądu prawidłowe.
Wątpliwości Sądu co do prawidłowości rozstrzygnięcia budzi zaś opodatkowanie budowli. Brak jest bowiem ustaleń, z których wynikałoby, że budowle te w 2018 r. podlegają opodatkowaniu w myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Opodatkowanie budowli podatkiem od nieruchomości jest bowiem możliwe jedynie w sytuacji gdy są one związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ustaleń dotyczących tego czy
w 2018 r. budowle znajdujące się na działkach [...] i [...], których wartość przyjęto na kwotę 549 493 zł zgodnie z operatem szacunkowym z dnia 31 stycznia 2022 r., sporządzonym według stanu i cen na dzień 1 stycznia 2017 r. jako podstawy do określenia podatku od nieruchomości dla Spółki za rok 2017 miały niezmienną wartość i czy w 2018 r. były one wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej - w niniejszej sprawie zabrakło. Z akt podatkowych nie wynika, aby organy podatkowe w niniejszej sprawie prowadziły postępowanie zmierzające do ustalenia tych kwestii chociażby poprzez odebranie od strony wyjaśnień czy budowle, które w 2017 r. były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, także w 2018 r. są w ten sposób wykorzystywane, jak również czy ich wartość jest aktualna także w 2018 r. Kolegium dostrzegając, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle związane z działalnością gospodarczą powołało się w tej mierze na protokół przesłuchania strony z dnia 5 kwietnia 2022 r.
Z dowodu tego, przeprowadzonego przez Sąd w niniejszej sprawie wynika, iż przesłuchanie strony, o którym mowa odbyło się w postępowaniu podatkowym prowadzonym w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. i wypowiedzi strony co do związania budowli znajdujących się na działkach nr [...] i [...] (zgodnie z treścią operatu z dnia 31 stycznia 2022 r.) z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Spółkę "M." dotyczą roku 2017. Treść tych zeznań nie daje zatem podstaw do stwierdzenia czy przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., to jest związanie budowli
z prowadzeniem działalności gospodarczej były spełnione także w roku 2018.
Zdaniem Sądu przeprowadzone w sprawie postępowanie wymaga zatem uzupełnienia o odebranie od strony zeznań (wyjaśnień), które pozwoliłyby na ustalenie powyższych kwestii i prawidłowe rozstrzygnięcie w kwestii opodatkowania składników zdefiniowanych jak budowle w niniejszej sprawie. Umożliwienie stronie wypowiedzenia się pozwoli Spółce także na precyzyjne zajęcie stanowiska co do prawidłowości opodatkowania tych składników majątku w kontekście wyroków Trybunału Konstytucyjnego dotyczących art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., które zostały przywołane wyżej i jednocześnie odniesienie się do tego stanowiska przez organy podatkowe. Spółka podnosi bowiem w skardze szereg problemów natury konstytucyjnej, będących przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, jednak nie odnosi ich konkretnie do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Powyższe uniemożliwia odniesienie się do tych kwestii.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy przy wykorzystaniu art. 229 O.p., we własnym zakresie lub poprzez zlecenie organowi I instancji winien zwrócić się do Spółki o wypowiedzenie się co do aktualności stanowiska Spółki w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania określonych jako budowle, ich wartości i związania
z działalnością gospodarczą w roku 2018, ewentualnie w przypadku braku tej aktualności wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Zależnie od poczynionych ustaleń organ odwoławczy rozstrzygnie stosownie do wyników postępowania, mając na uwadze treść art. 233 § 1 O.p. lub też art. 233 § 2 O.p.,
w przypadku zaistnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek. Organy podatkowe winny mieć jednocześnie na uwadze, iż zgodnie z wyrokiem z dnia 4 lipca 2023 r. sygn. akt SK 14/21 (OTK-A 2023/59) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 70) jest niezgodny z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (pkt I) oraz w punkcie II ww. wyroku orzekł, iż przepis wymieniony w części I traci moc obowiązującą po upływie 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku
w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższy wyrok został zaś ogłoszony
w Dzienniku Ustaw z dnia 10 lipca 2023 r., poz. 1313, to jest przepis ten utraci moc obowiązującą z dniem 10 stycznia 2025 r. Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2023 r. w sprawie sygn. akt III FSK 693/22 (dostępny w Internecie), stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia
4 lipca 2023 r., SK 14/21 niekonstytucyjności art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 849 ze zm.) nie stoi na przeszkodzie do procedowania i orzekania z zastosowaniem tego przepisu przed upływem zakreślonej w pkt II tego orzeczenia klauzuli odraczającej termin utraty jego mocy.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję, orzekając jak w wyroku.