I SA/Łd 620/04

I SA/Łd 620/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-02-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Cezary Koziński /sprawozdawca/
Piotr Kiss /przewodniczący/
Wiktor Jarzębowski
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Kiss, Sędzia NSA W. Jarzębowski, Asesor WSA C. Koziński (spr.), Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. i J. małż. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2004 r. oddala skargę
Uzasadnienie
I SA/Łd 620/04
U Z A S A D N I E N I E
Prezydent Miasta P., decyzją z dnia [...] nr [...], ustalił Państwu A. i J.W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2004 r. w kwocie 45,20 zł, od gruntów rolnych położonych w P. przy ul. A 43. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy stwierdził, iż powierzchnie gruntu do wymiaru podatku rolnego ustalono w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów oraz na podstawie złożonej przez podatników informacji w sprawie podatku rolnego.
Od decyzji tej, w dniu 27.02.2004 r. strony wniosły odwołanie, w którym zarzucili błędne obciążenie podatkiem rolnym działki nr 87/7 położonej w P., gdyż cała powierzchnia działki znajduje się pod sieciami wysokiego napięcia i jest nieużyteczna, a podatek od nieruchomości za ten odcinek płaci "energetyka".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją z dnia [...] nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu podatkowego I instancji. Stanowisko swoje uzasadniono tym, iż nie można uznać aby nieruchomość była zajęta w całości na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, nawet w przypadku, gdy rozwieszone są nad nią cztery linie wysokiego napięcia. Ponadto stwierdzono, iż zasadność opodatkowania gruntu nie zmienia faktu, iż zakład energetyczny płaci podatki od linii wysokiego napięcia – podatek od nieruchomości z tytułu prawa własności budowli. Nie płaci on natomiast podatku od gruntu, na którym linie te są usytuowane. Od tego gruntu podatek płaci właściciel gruntu, niezależnie czy linie stanowią przeszkodę w realizacji założonych przez niego na nieruchomości celów.
Organ odwoławczy stwierdził, iż mimo pewnych błędów proceduralnych, które jednak nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia, zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Właściwie ustalono podatników (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym, wedle którego podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne będące właścicielami gruntów), podstawę opodatkowania (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy, który brzmi: podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego) oraz stawkę podatku (art. 6 ustawy, który stanowi, że podatek rolny za rok podatkowy wynosi od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta. Jej wartość określa Komunikat Prezesa GUS z dnia 17 października 2003 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2003 r. na kwotę 34,57 za q /M.P. Nr 49, póz. 771/. Daje to stawkę podatku w kwocie 86,425 zł). Podatek ustalono stosownie do art. 6a ust. 6 ustawy o podatku rolnym w związku z art. 21 § 5 Ordynacji podatkowej.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. podatnicy wnieśli, w dniu 29 czerwca 2004 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której stwierdzili, iż na działce rolnej nr 87/7 przebiegają cztery linie wysokiego napięcia i jeden gazociąg wysokociśnieniowy. W związku z tym grunt rolny utracił przydatność gospodarczą i stanowi nieużytek; ekipy konserwatorskie niszczą nasadzenia i uprawy. Podkreślono ponadto, iż podatek od tej nieruchomości płacą zakłady energetyczne i gazownia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi jako niezasadnej wskazując argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy grunt rolny, na którym właściciel nie może prowadzić działalności rolniczej lub działalność ta jest ograniczona, powinien być obciążony podatkiem rolnym.
Art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993 r., nr 94, poz. 431 z póź. zm.) stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Z brzmienia tego artykułu jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają wszystkie użytki rolne oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, bez względu na ich powierzchnię, czy też miejsce położenia. Należy więc uznać, iż grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów jako sad, położony na terenie miasta podlega podatkowi rolnemu a nie podatkowi od nieruchomości.
O tym, czy dany grunt jest użytkiem rolnym decydują zapisy w ewidencji gruntów. Pojecie użytków rolnych zdefiniowano w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454). Rozporządzenie to jest przepisem wykonawczym do ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r., nr 100, poz. 1068 z póź. zm.), zgodnie z którą dane wynikające z ewidencji gruntów powinny być podstawą do realizacji podatków (art. 21).
Podatek rolny jest podatkiem rzeczowym i obciąża grunty gospodarstwa rolnego, nie jest natomiast uzależniony od osiągania przychodów z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Sam fakt posiadania gruntów powoduje powstanie obowiązku płacenia podatku rolnego. Zaprzestanie upraw na gruntach rolnych, ograniczenie produkcji rolniczej, czy też pojawienie się czynników mających niekorzystny wpływ na wielkość korzyści uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego nie mogą być okolicznościami uzasadniającymi odstąpienie od ustalania i poboru podatku rolnego (por. wyroki NSA z dnia 13.02.1992 r., sygn. akt SA/Wr 1396/91 – POP 1993, nr 2; z dnia 14.09.2001 r., sygn. akt I SA/Gd 193/99 – Lex nr 76072; z dnia 29.06.1993 r., sygn. akt SA/Wr 503/93).
Należy ponadto podkreślić, iż zwolnienie z podatku rolnego może nastąpić tylko przy zaistnieniu okoliczności wymienionych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku rolnym. Zwolnienie to następuje z mocy prawa, a organy samorządowe nie rozstrzygają w formie decyzji administracyjnej czy podatnikowi przysługuje uprawnienie z tego tytułu.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), należało skargę oddalić.