I SA/Łd 568/22

I SA/Łd 568/22 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-11-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Gortych-Ratajczyk
Ewa Cisowska-Sakrajda
Paweł Kowalski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Podatek rolny
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 333
art. 3 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 17 maja 2022 r. nr KO.4117.174.2022 w przedmiocie podatku rolnego za 2022 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 17 maja 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Skierniewice z 28 stycznia 2022 r., ustalającą P. O. (dalej: Podatnikowi albo Stronie) wymiar podatku rolnego za 2022 rok.
Wójt Gminy Skierniewice, na podstawie art. 207, art. 21 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), dalej: O.p., art. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust 1, art. 6a ust. 1 i ust. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 333), dalej: "u.p.r.", Uchwały XXXIV/267/2021 Rady Gminy Skierniewice z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta stanowiącej podstawę do obliczenia podatku rolnego za rok podatkowy 2022 na obszarze Gminy Skierniewice (Dz. Urz. Woj. Łodz. z 2021 r. poz. 5720) ustalił Podatnikowi wymiar podatku rolnego na rok 2022 w miejscowości Strobów w wysokości 209 zł.
Organ ustalił, że Strona jest użytkownikiem wieczystym gruntów położonych w miejscowości Strobów. Do opodatkowania przyjęto grunty rolne o łącznej pow. przeliczeniowej 1,4404 ha. Do obliczenia wymiaru podatku przyjęto stawkę podatkową w wysokości 145 zł.
W odwołaniu Strona wniosła o uchylenie skarżonej decyzji i przywrócenie stawek obowiązujących przed 2020 rokiem. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzuciła zastosowanie zbyt wysokich podwyżek przy ustalaniu wymiaru podatku rolnego na rok 2022, naruszenie jej interesów, błędną ocenę sytuacji panującej w rolnictwie a szczególnie u sadowników i błędnie ustalony stan rzeczywisty w rolnictwie. Nadmieniła, że prowadzenie gospodarstw w Gminie Skierniewice przy ciągle wzrastających stawkach podatku rolnego nie zachęca do jego rozwoju i podnoszenia wydajności.
Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W opinii organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny, powierzchnię i rodzaj gruntów oraz zastosował obowiązujące stawki podatku, dokonując właściwego wyliczenia wysokości zobowiązania podatkowego.
Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego zbyt wysokiej stawki podatku Kolegium wyjaśniło, że uchwały są aktem prawa miejscowego powszechnie obowiązującym na danym terenie, organ podatkowy nie może zatem pomijać zawartych w nich ustaleń i ma obowiązek stosować przepisy u.p.r. i aktualną uchwałę Rady Gminy Skierniewice.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Podatnik zarzucił zaskarżonej decyzji:
- zastosowanie zbyt wysokich podwyżek przy ustalaniu wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego, tj. podatku rolnego, co jest naruszeniem ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, a w szczególności art. 6 pkt 3;
- naruszenie interesu publicznego interpretowanego jako dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa takich jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, a nie poprzez władztwo podatkowe, jakie niewątpliwie w tym przypadku występuje, do zaspakajania ambicji jednostek władczych;
- naruszenie ważnego interesu podatnika poprzez jego nadmierne obciążanie zobowiązaniami finansowymi celem poprawy sytuacji i wizerunku zarządzającego jednostką samorządową;
- naruszenie przesłanek interesu publicznego.
Wobec zarzucanych uchybień, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, przywrócenie poprzednich wartości stawek podatku, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi uprawnionemu oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowego w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, w szczególności nie są uzasadnione zarzuty podniesione w skardze.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.). Przedmiotem skargi jest decyzja ustalająca skarżącemu wymiar podatku rolnego na rok 2022 r. w wysokości 209 zł. Ustalony przez organy stan faktyczny nie jest przedmiotem sporu. Skarżący jest użytkownikiem wieczystym gruntów położonych w miejscowości Strobów, powierzchnia gospodarstwa wynosi ogółem 1,8511 ha, łączna pow. przeliczeniowa gruntów wynosi 1,4404 ha. Ustalenia te mają oparcie w złożonych informacjach i danych z ewidencji gruntów, natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę m.in. wymiaru podatków i świadczeń.
Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (vide: wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt II FSK 1665/06 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Oceniając ustalony przez organy stan faktyczny, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia poczynione przez organy podatkowe. W ocenie Sądu, organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy, który pozwalał na ustalenie stanu faktycznego w zakresie koniecznym dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania podatkowego i wymiaru przedmiotowego podatku, zaś dokonana przez organy ocena zgromadzonego materiału nie naruszała granic swobodnej oceny dowodów. Oznacza to, iż Sąd nie stwierdził uchybienia przepisom postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a w skardze strona skarżąca nie przedstawiła w tym zakresie żadnych argumentów.
Stosownie do art. 3 ust. 1 u.p.r, podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2, użytkownikami wieczystymi. Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art. 1 u.p.r.). Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1 u.p.r.). Zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r.).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.r., podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. W tym zakresie organy prawidłowo, na podstawie informacji i danych z ewidencji gruntów, przyjęły łączną pow. przeliczeniową 22,7153 ha gruntów pozostających we współwłasności skarżącego.
Jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 1 u.p.r., podatek rolny za rok podatkowy wynosi: od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 października 2021 r. (M.P. z 2021 r. poz. 95), średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2022 wyniosła 61,48 zł za 1 dt. Dokonując obliczeń wysokości podatku organ uwzględnił jednak zapis § 1 uchwały Nr XXXIV/267/2021 Rady Gminy Skierniewice z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta stanowiącej podstawę do obliczenia podatku rolnego za rok podatkowy 2022 na obszarze Gminy Skierniewice (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2021 r. poz. 5720), w myśl którego średnią cenę skupu żyta stanowiącą podstawę do obliczenia podatku rolnego na obszarze gminy na rok 2022 obniżono do 58 zł/dt.
Obliczając stawkę podatku rolnego od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.r. na 2022 rok, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 u.p.r., organ prawidłowo ustalił ją jako równowartość pieniężną 2,5 q żyta tj. 145 zł (58 zł X 2,5 q) i taką też stawkę zastosował w niniejszej sprawie. Podatek rolny wyliczony został prawidłowo jako iloczyn równowartości pieniężnej 2,5q żyta tj. 145 zł x 1,4404 ha przeliczeniowych, co po zaokrągleniu do pełnych złotych stanowi kwotę 209 zł.
W świetle powyższego, w opinii Sądu, organ I instancji prawidłowo ustalił przedmiot i podmiot podatku rolnego, a organ odwoławczy zasadnie zaaprobował te ustalenia. Organy zastosowały właściwe przepisy, które jednoznacznie regulują kwestie podatku rolnego i nie pozostawiają organom luzu decyzyjnego. Oznacza to, że organ nie może dowolnie stosować stawek podatkowych obowiązujących przed 2020 rokiem. Wbrew argumentacji strony, organ nie opierał się na najwyższych stawkach dla ustalenia wymiaru podatku rolnego, gdyż uwzględnił § 1 uchwały Rady Gminy Skierniewice z dnia 24 listopada 2021 r., którą Rada obniżyła średnią cenę skupu żyta, stanowiącą podstawę do obliczenia podatku rolnego na obszarze gminy na rok 2022, z kwoty 61,48 zł/dt do 58 zł/dt. Trudno tym samym zgodzić się ze Stroną, iż organ podatkowy naruszył zapis art. 6 pkt 3 u.p.r. oraz ważny interes podatnika przez jego nadmierne obciążanie zobowiązaniami finansowymi.
Z powyższych względów należało oddalić skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2022 r. poz. 329 ze zm.).
db