I SA/Łd 55/26 - Wyrok WSA w Łodzi Data orzeczenia 2026-10-06 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2026-01-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Ewa Cisowska-Sakrajda Paweł Janicki Tomasz Furmanek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2019 poz 2070 art. 56 § 1 Ustawa z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (t. j) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Furmanek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Przemysław Cieślarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2026 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 1 grudnia 2025 r. nr 1001-IEE.7192.193.2025.8.AAM w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. W. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Uzasadnienie I SA/Łd 55/26 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 grudnia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna z dnia 25 sierpnia 2025 r., którym odmówiono K.B. (dalej: strona, skarżący, podatnik, zobowiązany) zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...] obejmujących zaległości w podatku od towarów i usług za okres styczeń-wrzesień 2005 r. w łącznej kwocie należności głównej 918 494,00 zł, oraz uznano jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...], od [...] do [...] i umorzono postępowanie w tym zakresie. W uzasadnieniu wyjaśniono, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna prowadzi wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie szeregu tytułów wykonawczych. W dniu 20 maja .2025 r. skarżący, powołując się na przedawnienie należności w podatku dochodowym i podatku od towarów i usług za lata 2004-2005, za marzec 2009 r., za okres od sierpnia do października 2009 r. oraz toczącą się sprawą o wykreślenie hipoteki, złożył wniosek m. in. o cyt.:,,zawieszenie postępowania egzekucyjnego ze względu, iż sprawa trafiła do Sądu Rejonowego dla Ł. Ś.do czasu zakończenia sprawy wyrokiem prawomocnym". Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...] obejmujących zaległości w podatku od towarów i usług za okres styczeń-wrzesień 2005 r. w łącznej kwocie należności głównej 918 494,00 zł, oraz uznał jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...], od [...] do [...] i umorzył postępowanie w tym zakresie. Na postanowienie organu I instancji skarżący wniósł zażalenie. Organ odwoławczy w pierwszej kolejności wyjaśnił, ze postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko skarżącemu zostało wszczęte przed 30 lipca 2020 r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy z 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 2070; dalej: ustawa zmieniająca). Jednocześnie, stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej, do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Powołując się na art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 2070 dalej u. p. e. a.) wskazano, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie zależy od uznania organu egzekucyjnego, lecz od ustalenia, czy wystąpiła przyczyna, przewidziana przez ustawodawcę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że w odniesieniu do tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...] brak jest podstaw prawnych do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na dzień wydania postanowienia z 25 sierpnia 2025 r. obowiązek podlegał wykonaniu, ponieważ nie został wstrzymany, termin wykonania obowiązku nie został odroczony, ani też spłata należności nie została rozłożona na raty. Zobowiązany nie utracił również zdolności do czynności prawnych przy braku przedstawiciela ustawowego. Nie zaistniała także przesłanka wskazana w art. 56 § 1 pkt 2 u.p.e.a., tj. zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sytuacji śmierci zobowiązanego. Z żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie wystąpił ponadto wierzyciel. Nie zaistniały również przypadki, przewidziane w innych ustawach, które uzasadniałyby zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...], które Zobowiązany wskazał we wniosku z 20.05.2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi nadmienił, że żadne inne przyczyny (niż wskazane w art. 56 u.p.e.a.), nie mogą skutkować zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym, argumentacja skarżącego powołana zarówno we wniosku z dnia 20 maja 2025 r. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, jak i w zażaleniu z 2 września 2025 r., nie mogła wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy. W odniesieniu do podniesionej przez zobowiązanego w zażaleniu argumentacji związanej z umorzeniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (wyrok dnia z 9 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 437/22) postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...], od [...] do [...] z uwagi na przedawnienie zaległości dotyczącej dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2005 r. oraz za grudzień 2005 r., co zdaniem zobowiązanego powinno skutkować jednoczesnym umorzeniem postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...], organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotem sprawy jest wniosek z 20 maja 2025 r. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Z uwagi na powyższe, argumentacja użyta przez zobowiązanego w zażaleniu dotycząca umorzenia postępowania egzekucyjnego wykracza poza zakres przedmiotowy rozpatrywanej sprawy. Natomiast umorzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postępowania egzekucyjnego dotyczącego innych należności (dodatkowego zobowiązania podatkowego), nie stanowi przesłanki, która zgodnie z u.p.e.a. obligowałaby organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres styczeń-wrzesień 2005 r. Postępowanie egzekucyjne dotyczące tych należności, prowadzone jest na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na podstawie decyzji, która jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, pozostaje w obrocie prawnym i nie zostało wstrzymane jej wykonanie. Organ odwoławczy podkreślił, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Ustawodawca nie zawarł bowiem takich przesłanek w art. 56 § 1 u.p.e.a. Bezzasadna jest zatem argumentacja skarżącego zawarta we wniosku z 20 maja 2025 r., gdzie zobowiązany, powołując się na przedawnienie należności w podatku dochodowym i podatku od towarów i usług za lata 2004-2005, za marzec 2009 r., za okres od sierpnia do października 2009 r. oraz toczącą się w związku z tym sprawą o wykreślenie hipoteki, wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zgodził się ze stanowiskiem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna, który uznał jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], od [...] do [...] oraz od [...] do [...] i umorzył postępowanie w tym zakresie. Ponadto Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zauważył, że organ egzekucyjny w sentencji oraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał na tytuł wykonawczy nr [...], zamiast na [...]. Niemniej jednak z akt sprawy i z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia bezsprzecznie wynika, że wniosek zobowiązanego dotyczy żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie m.in. tytułu wykonawczego nr [...] i w odniesieniu do tego właśnie numeru tytułu wykonawczego (a nie [...]) organ egzekucyjny odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W ocenie zatem organu odwoławczego, wskazane wyżej uchybienie organu pierwszej instancji nie wpływa na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i uchylenia postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna z dnia 25 sierpnia 2025 r. Na postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 1 grudnia 2025 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonemu postanowieniu zobowiązany zarzucił, że: "tytuły wykonawcze [...] oraz od [...] do [...] powinny być umorzone w postępowaniu w tym zakresie". Powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 437/22, którym Sąd umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] oraz od [...] do [...]". Pismem z dnia 15 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącego poparł stanowisko skarżącego w sprawie, wszelkie jego twierdzenia oraz wnioski dowodowe oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; oświadczając jednocześnie, iż koszty te (opłata) nie zostały zapłacone w całości ani w części. W uzasadnieniu wskazano, ze sam fakt, że w odniesieniu do postępowań, których dotyczył wniosek skarżącego o zawieszenie, toczyło się postępowanie sądowe dotyczące kwestii umorzenia tych postępowań, stanowił wystarczającą przesłankę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego do czasu zakończenia postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga okazała się niezasadna, albowiem uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 dalej: p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zasadnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna, który w jednej części swojego rozstrzygnięcia odmówił zawieszania postępowania egzekucyjnego, w drugiej zaś umorzył (we wskazanym zakresie) postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego o zawieszanie postępowania egzekucyjnego jako bezprzedmiotowe. Rozważając sporne zagadnienie Sąd uznał stanowisko organu odwoławczego za zasadne. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie na wstępie wyjaśnić należy, iż art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. wskazuje przesłanki, których wystąpienie powoduje zawieszenie postępowania egzekucyjnego w całości lub w części, nie pozostawiając organowi żadnej dowolności w tym zakresie. Zgodnie z § 1 ww. artykułu, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a jest prowadzona egzekucja z rzeczy lub prawa majątkowego, które nie wygasło wskutek śmierci zobowiązanego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. W orzecznictwie podkreśla się, że zaistnienie jednej z przesłanek art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji obliguje organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, natomiast żadne inne przyczyny nie mogą skutkować jego zawieszeniem. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie zależy zatem od uznania organu egzekucyjnego, lecz od ustalenia, czy wystąpiła obligatoryjna przyczyna zawieszenia postępowania egzekucyjnego przewidziana przez ustawodawcę w wyżej przytoczonym przepisie art. 56 § 1 u.p.e.a. Jeżeli zatem zachodzi którakolwiek ze wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to organ egzekucyjny ma obowiązek zawieszenia postępowania. Z drugiej zaś strony w razie niewystąpienia żadnej z przyczyn zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wymienionych w analizowanym przepisie, organ egzekucyjny nie może zawiesić postępowania. Przy czym, co istotne, użyty przez ustawodawcę w art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. zwrot "w innych przypadkach przewidzianych w ustawach" odnosi się do takich sytuacji, gdy przepis innej ustawy zobowiązuje, bądź upoważnia organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania. Zatem tylko ustawa może określać inne niż zawarte w art. 56 § 1 pkt 1 - 4 u.p.e.a. podstawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2024 r. I GSK 817/23) Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna prowadzi wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne: na podstawie tytułów wykonawczych z 11 kwietnia 2007 r.: – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres styczeń 2005 r., – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres luty 2005 r., – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres marzec 2005 r., – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres kwiecień 2005 r., – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres maj 2005 r., – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres czerwiec 2005 r., – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres lipiec 2005 r., – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres sierpień 2005 r., – nr [...], który obejmuje zaległość w podatku od towarów i usług za okres wrzesień 2005 r. – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres grudzień 2004 r., na podstawie tytułów wykonawczych z 1 czerwca 2007 r.: – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres czerwiec 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres lipiec 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres sierpień 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres wrzesień 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), na podstawie tytułów wykonawczych z 4 czerwca 2007 r.: – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres luty 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres marzec 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres kwiecień 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres maj 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres grudzień 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), – nr [...], który obejmował zaległość w podatku od towarów i usług za okres styczeń 2005 r. (dodatkowe zobowiązanie podatkowe). W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o ww. tytuły wykonawcze, organ egzekucyjny podjął m.in. następujące działania: – skierował do Bank A S.A. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem z 12.04.2007 r. Powyższe zawiadomienie zostało doręczone Zobowiązanemu 2.05.2007 r. wraz z odpisami tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...] oraz od [...] do [...]. W odpowiedzi na powyższe, bank pismem z dnia 20 kwietnia 2007 r. przyjął do realizacji zajęcie i poinformował o przekazaniu części zajętej kwoty organowi egzekucyjnemu. – skierował do Bank B zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego wierzytelności stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej będącego bankiem z 12.04.2007 r.. Zawiadomienie zostało doręczone zobowiązanemu 2.05.2007 r. W odpowiedzi na powyższe, bank pismem z 18.04.2007 r. poinformował, że na zajętych rachunkach bankowych brak jest środków umożliwiających całkowite lub częściowe zrealizowanie zajęcia. Jednocześnie bank wskazał, że rachunki bankowe zostały zablokowane do wysokości zajętej wierzytelności; – skierował do Bank B zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem z 6.06.2007 r. nr [...]. Zawiadomienie zostało doręczone zobowiązanemu 26.06.2007 r. wraz z odpisami tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] oraz od [...] do [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 9 listopada 2022 r. (akt I SA/Łd 437/22) m.in. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] oraz od [...] do [...] z uwagi na przedawnienie zaległości dotyczącej dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2005 r. oraz za grudzień 2005 r. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2025 r. organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. z uwagi na przedawnienie zobowiązania, w uzasadnieniu powołując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 666/24. Na skutek wniesionego przez skarżącego, w dniu 20 maja 2025 r., wniosku o zawieszenia postępowania egzekucyjnego (ze wskazaniem na przedawnienie należności w podatku dochodowym i podatku od towarów i usług za lata 2004-2005, za marzec 2009 r., za okres od sierpnia do października 2009 r. oraz toczącą się w związku z tym sprawą o wykreślenie hipoteki w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Śródmieścia) Naczelnik wydał postanowienie z dnia 25 sierpnia 2025 r., które zostało utrzymane zagrożonym postanowieniem. Mając na uwadze powyższe, Sąd – po pierwsze - zgodził się z oceną organu odwoławczego, zgodnie z którą w odniesieniu do tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...] brak jest podstaw prawnych do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na dzień wydania postanowienia przez organ I instancji obowiązek podlegał wykonaniu, ponieważ nie został wstrzymany, termin wykonania obowiązku nie został odroczony, ani też spłata należności nie została rozłożona na raty. Skarżący żyje (art. 56 § 1 pkt 2 u.p.e.a) i nie utracił również zdolności do czynności prawnych przy braku przedstawiciela ustawowego. Z żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie wystąpił ponadto wierzyciel. Nie zaistniały również przypadki, przewidziane w innych ustawach, które uzasadniałyby zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...] (wskazanych we wniosku z 20 maja 2025 r. o zawieszenie). Po drugie, odnośnie argumentacji podniesionej w zażaleniu oraz skardze do Sądu, a związanej z umorzeniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (wyrok z 9 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 437/22) postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...], od [...] do [...] z uwagi na przedawnienie zaległości dotyczącej dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2005 r. oraz za grudzień 2005 r., (co zdaniem zobowiązanego powinno skutkować jednoczesnym umorzeniem postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...]) Sąd zgadza się z organem, że przedmiotem sprawy jest wniosek z dnia 20 maja 2025 r. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, w trakcie którego nie mogą być rozpatrywane kwestie dotyczące przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego. Natomiast umorzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postępowania egzekucyjnego dotyczącego innych należności (dodatkowego zobowiązania podatkowego), nie stanowi przesłanki, która zgodnie z u.p.e.a. obligowałaby organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres styczeń-wrzesień 2005 r. Postępowanie egzekucyjne dotyczące tych należności, prowadzone jest na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na podstawie decyzji, która jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, pozostaje w obrocie prawnym i nie zostało wstrzymane jej wykonanie. Po trzecie zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Ustawodawca nie zawarł takich przesłanek w art. 56 § 1 u.p.e.a. Okoliczność, na którą powołuje się skarżący we wniosku z 20 maja 2025 r. tj. "sprawa trafiła do Sądu Rejonowego dla Ł. Ś. do czasu zakończenia sprawy wyrokiem prawomocnym" nie może stanowić przesłanki uprawniającej organ egzekucyjny do zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego (gdyż okoliczność taka nie została wymieniona wśród przesłanek wskazanych w ustawie). Bezzasadna jest równie z argumentacja skargi, w której jej autor, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (sygn. akt I SA/Łd 437/22) wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] oraz od [...] do [...] z uwagi na umorzenie przez Sąd postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie innych tytułów wykonawczych. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że kwestia przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2005 r. (objętego tytułami wykonawczymi o numerach: [...] oraz od [...] do [...]) była przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (sprawa sygn. akt I SA/Łd 224/25) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 24 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wyrokiem z 10 września 2025 r. Sąd uchylił postanowienia organów obydwu instancji, a w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna postanowieniem z dnia 26 stycznia 2026 r. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz od [...] do [...] z uwagi na przedawnienie dochodzonych należności. Nie ulega jednak wątpliwości, że w sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sądowadministracyjnego na dzień wydania postanowienia organu pierwszej instancji z dnia 25 sierpnia 2025 r. (jak i zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 1 grudnia 2025 r.) brak było przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Jednocześnie organ I instancji – rozpatrując wniosek skarżącego z dnia 20 maja 2025 r, uwzględnił fakt, że postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało umorzone przez organ egzekucyjny postanowieniem z 2 lipca 2025 r. z uwagi na przedawnienie należności, natomiast postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] oraz od [...] do [...] zostało umorzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 437/22 z uwagi na przedawnienie należności. Prawidłowe zatem było uznanie – w związku z zakończeniem postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych - wniosku strony o zawieszenie postępowania egzekucyjnego bezprzedmiotowym. Wszystko powyższe, prowadzi do oceny, że argumentacja pełnomocnika, zgodnie z którą sam fakt, że w odniesieniu do postępowań, których dotyczył wniosek skarżącego o zawieszenie, toczyło się postępowanie sądowe dotyczące kwestii umorzenia tych postępowań, stanowił wystarczającą przesłankę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego do czasu zakończenia postępowania sądowego – nie zasługuje na akceptację. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że organ nie naruszył przy wydawaniu skarżonego postanowienia przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania, nie naruszył również przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, dlatego - na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę. O przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi strony wyznaczonemu z urzędu postanowiono w pkt 2. wyroku na mocy art. 250 § 1 p.p.s.a. P.C.
Pełny tekst orzeczenia
I SA/Łd 55/26
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.