I SA/Łd 539/21

I SA/Łd 539/21 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2021-09-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Cezary Koziński
Joanna Grzegorczyk-Drozda /przewodniczący/
Paweł Janicki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
II FSK 1478/21 - Wyrok NSA z 2024-08-14
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1426
art. 21 ust. 1 pkt 131, art. 21 ust. 25
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych t.j.
Sentencja
Dnia 28 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant Asystent sędziego Daria Przybylska-Cieplucha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2021 roku sprawy ze skargi A. B. na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 kwietnia 2021 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.1080.2020.3.AKU w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz A. B. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
A.B. wniósł do sądu administracyjnego skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 kwietnia 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujący stan faktyczny.
Przed upływem 5 lat od nabycia nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym w zabudowie wielorodzinnej, w lutym 2017 r. Wnioskodawca sprzedał dom, uzyskując przychód w kwocie 300.000 zł. W październiku 2017 r. wynajął lokal od firmy "A" s.c. T.K., S.B. z siedzibą w C., w budynku mieszkalnym położonym w C. przy ul. B 28. Lokal będący przedmiotem umowy najmu służył wynajmującemu jako biuro do prowadzenia działalności gospodarczej. Lokal zgodnie z urządzoną księgą wieczystą w Sądzie Rejonowym w Cb IX Wydział Ksiąg Wieczystych Nr [...] i wpisem w Dziale I KW, dotyczącym części przeznaczenia lokalu jest lokalem niemieszkalnym, następnie w Dziale I KW części opisu lokalu jest lokalem składającym się z dwóch pokoi, w tym jeden z kuchnią, werandy, łazienki, o powierzchni użytkowej 59,02 m2. Lokal jest położony na kondygnacji drugiej w budynku mieszkalnym, posiadający faktycznie wszystkie właściwości architektomczno-funkcjonalne lokalu mieszkalnego, co umożliwia stały pobyt ludzi oraz prowadzenie gospodarstwa domowego.
Wnioskodawca zamieszkał w wynajętym lokalu od października 2017 r., nie posiadając żadnego prawa rzeczowego czy obligacyjnego do innego lokalu lub domu. Od stycznia 2018 r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej oznaczonej wg PKD kodem 69.10.Z, którą wykonywał w części lokalu, w którym zamieszkiwał, gdzie na ten cel przeznaczył miejsce z biurkiem oraz przenośnym komputerem. W okresie od października 2017 r. do lipca 2019 r., działając w przeświadczeniu rychłego nabycia na własność najętego lokalu, co zostało umownie ustalone z wynajmującym, Wnioskodawca wykonywał różne prace remontowe, ponosząc wydatki. W lipcu 2019 r. nabył własność lokalu będącego przedmiotem najmu za kwotę 240.000 zł, ze środków uzyskanych ze sprzedaży domu. Ponadto, w czerwcu 2019 r. Wnioskodawca nabył od firmy "A" s.c. T.K., S.B. z siedzibą w C. lokal mieszkalny za kwotę 309.600 zł, położony na kondygnacji trzeciej w budynku mieszkalnym w C. przy ul. B 28. Zakup został sfinansowany kredytem hipotecznym zaciągniętym na kwotę 300.000 zł. Lokal został zakupiony w tym samym budynku mieszkalnym, piętro wyżej, w celu utworzenia łącznej przestrzeni, która stanowi całość funkcjonalną i którą Wnioskodawca wykorzystuje w celach mieszkalnych.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że stanowiąca jego wyłączną własność nieruchomość sprzedana w lutym 2017 r. została nabyta w dniu 30 sierpnia 2016 r. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Z. o przysądzeniu własności z dnia 28 lipca 2016 r. i położona jest w Z. przy ul. C 14 (KW [...]). Odpłatne zbycie nie zostało dokonane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wyjaśniono, że wydatki w kwocie 9 600 zł zostały poniesione na zakup lokalu mieszkalnego oznaczonego nr 31. Wydatki na remont ww. lokalu były ponoszone w okresie od października 2018 r. do sierpnia 2019 r. Prace remontowe dotyczyły: wymiany legarów podłogowych oraz płyt podłogowych i parkietu, wymiany płyt gipsowych ściennych oraz malowania, generalnego remontu łazienki, tj. montażu nowych płytek ceramicznych i armatury; wydatki na ww. materiały są udokumentowane FV oraz rachunkami imiennymi.
Zakupionych lokali mieszkalnych Wnioskodawca nie zamierza wynajmować, podnajmować lub w jakikolwiek inny sposób czerpać korzyści z ich udostępnienia osobom trzecim bądź nieodpłatnie użyczać. Wnioskodawca w momencie ponoszenia wydatków związanych z remontem lokalu mieszkalnego nr 31 był w posiadaniu tego lokalu. Oddanie ww. lokalu do użytkowania i korzystania nastąpiło przed przeniesieniem prawa własności na Wnioskodawcę. Wnioskodawca zawarł przed notariuszem z właścicielem lokalu nr 31 umowę przedwstępną sprzedaży przedmiotowego lokalu 4 października 2018 r., zapłacił zadatek w kwocie 9 600 zł. Strony w umowie postanowiły, że wydanie lokalu do użytkowania nastąpi do końca 4 października 2018 r. Wnioskodawca nie był najemcą lokalu mieszkalnego nr 31. Lokal został wydany w Jego posiadanie do użytkowania w dniu 4 października 2018 r., zgodnie z ww. umową przedwstępną
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
1. Czy środki w kwocie 240.000 zł (oraz opłaty związane z zakupem, tj. opłaty notarialne, sądowe, podatek PCC, w łącznej kwocie 6 205 zł 40 gr) przeznaczone na zakup lokalu oznaczonego nr 22 w budynku mieszkalnym, który to lokal posiada urządzoną księgę wieczystą, gdzie w dziale I, dotyczącym przeznaczenia lokalu jest wpis: lokal niemieszkalny, a który to lokal (zgodnie z wpisem w księdze wieczystej w dziale I w części opisu posiada wpis: lokal składający się z dwóch pokoi, w tym jeden z kuchnią, werandy, łazienki, o powierzchni użytkowej 59,02 m2 oraz obiektywnie posiada właściwości architektoniczne i funkcjonalne mieszkania i gdzie faktycznie Wnioskodawca zamieszkał, stanowią wydatki na cele mieszkaniowe?
2. Czy okoliczność, że w części ww. lokalu, w którym Wnioskodawca zamieszkał, nie posiadając żadnego prawa rzeczowego czy obligacyjnego do innego lokalu lub domu, gdzie wykonywał również działalność gospodarczą oznaczoną wg PKD kodem 69.10.Z, na ten cel przeznaczył miejsce z biurkiem oraz przenośnym komputerem, jest przeszkodą do uznania wydatków na zakup lokalu jako wydatki na cele mieszkaniowe?
3. Czy wydatki w kwocie 9.600 zł (oraz opłaty związane z zakupem, tj. opłaty notarialne, sądowe, podatek PCC w łącznej kwocie 7.737 zł 68 gr oraz dodatkowe udokumentowane wydatki poniesione na remont w kwocie 52.562 zł 84 gr) przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego oznaczonego nr 31 w tym samym budynku mieszkalnym, piętro wyżej nad lokalem nr 22, w celu utworzenia łącznej przestrzeni, która stanowi całość funkcjonalną mieszkania, i którą Wnioskodawca wykorzystuje w celach mieszkalnych, stanowią wydatki na cele mieszkalne?
Zdaniem Wnioskodawcy, środki wydatkowane przed upływem dwóch lat od sprzedaży domu w kwocie 240.000 zł (oraz opłaty związane z zakupem, tj. opłaty notarialne, sądowe, podatek PCC, w łącznej kwocie 6 205 zł 40 gr) na zakup lokalu nr 22 w budynku mieszkalnym, w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994 r., Nr 89, poz. 414, zpóźn. zm.) tworzącym dużą wspólnotę mieszkaniową w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. 1994 r., Nr 85, poz. 388, z późn. zm.), który spełnia wszystkie wymagania architektoniczne oraz funkcjonalne lokalu mieszkalnego, gdzie faktycznie Wnioskodawca zamieszkał, który to lokal posiada wpis w księdze wieczystej w dziale I dotyczącym przeznaczenia lokalu: jest lokalem niemieszkalnym, następnie w dziale I księgi wieczystej w części opisu lokalu: jest lokalem składającym się: z dwóch pokoi, w tym jeden z kuchnią, werandy, łazienki, o powierzchni użytkowej 59,02 m2, oraz wydatki poczynione przed upływem dwóch lat od sprzedaży domu w kwocie 9.600 zł (oraz opłaty związane z zakupem, tj. opłaty notarialne, sądowe, podatek PCC, w łącznej kwocie 7.737 zł 68 gr oraz dodatkowe udokumentowane wydatki poniesione na remont w kwocie 52.562 zł 84 gr), przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego nr 31 w tym samym budynku mieszkalnym, piętro wyżej, w celu utworzenia łącznej przestrzeni, która stanowi całość funkcjonalną i którą Wnioskodawca wykorzystuje w celach mieszkalnych.
Wnioskodawca podkreślił, że oba zakupione lokale zostały w tym samym budynku mieszkalnym, gdzie pierwszy oznaczony nr 22 położony jest na drugiej kondygnacji oraz drugi oznaczony nr 31 położony jest na trzeciej kondygnacji, przeznaczone zostały jako całość funkcjonalna na cel mieszkaniowy Wnioskodawcy. Odwołując się do definicji lokalu mieszkalnego zawartej w ustawie o własności lokali Wnioskodawca podkreślił, że ww. lokale zostały zakupione w ustawowym dwuletnim terminie od uzyskania przychodu, nigdy nie zostały oddane do używania osobom trzecim pod żadnym tytułem prawnym, stanowią własność Wnioskodawcy, który nie posiada żadnego tytułu prawnego do innego lokalu, w którym mógłby zaspokajać potrzeby mieszkaniowe. Wobec powyższego, wydatki poniesione na zakup dwóch ww. lokali stanowią wydatki na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy, o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okoliczność, że w miejscu zamieszkania w części jednego z lokali Wnioskodawca wykonywał również działalność gospodarczą oznaczoną wg PKD kodem 69.10.Z, gdzie na ten cel przeznaczył miejsce z biurkiem oraz komputerem, nie jest przeszkodą do uznania wydatków na zakup lokalu jako wydatków na cele mieszkaniowe.
Interpretacją indywidualną z 21 kwietnia 2021 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych:
- w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do wydatków poniesionych na nabycie lokalu niemieszkalnego za nieprawidłowe,
- w części dotyczącej stwierdzenia, że przeznaczenie części lokalu niemieszkalnego pozbawia prawa do zwolnienia wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - za bezprzedmiotowe, zaś w pozostałej części za prawidłowe.
Odwołując się do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1426 ze zm., dalej "u.p.d.o.f.") organ wskazał, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia podatkowego jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, lub nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, położonego w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Innymi słowy, tylko takie nabycie nieruchomości - lokalu mieszkalnego, który służy zaspokojeniu celów mieszkaniowych podatnika może skutkować zwolnieniem od podatku dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których jest mowa w art. 30e ww. ustawy. Organ wskazał, że z prawa do ulgi może skorzystać jedynie podatnik, który nabył lokal mieszkalny.
W ocenie Dyrektora o ile pojęcie celów mieszkaniowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. można rozumieć szeroko, to należy mieć na względzie, że w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. zostało ono doprecyzowane. Przedstawiane przez Wnioskodawcę okoliczności wskazujące, że nabyty lokal niemieszkalny spełnia wszystkie wymagania architektoniczne oraz funkcjonalne lokalu mieszkalnego i jest wykorzystywany przez Niego w celach mieszkalnych, oraz że nie posiada On żadnego tytułu prawnego do innego lokalu, w którym mógłby zaspokajać potrzeby mieszkaniowe, nie zmieniają faktu, że nabyty przez Wnioskodawcę w lipcu 2019 r. lokal jest lokalem niemieszkalnym. Dla zastosowania tego przepisu nie ma znaczenia zamiar, z jakim lokal został nabyty (zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych), bowiem ustawodawca takiej przesłanki dla omawianej ulgi nie ustanowił. Z brzmienia powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że podatnik musi nabyć lokal mieszkalny, a nie lokal faktycznie służący do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, czy też nadający się do zaspokojenia takich potrzeb.
W konsekwencji, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup lokalu niemieszkalnego, nie kwalifikują się do wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.
Biorąc powyższe pod uwagę organ uznał, że wydatkowanie przez Wnioskodawcę przychodu z odpłatnego zbycia w lutym 2017 r. nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym w kwocie 240 000 zł (wraz z opłatami związanymi z zakupem, tj. opłatami notarialnymi, sądowymi, podatkiem PCC, w kwocie 6.205 zł 40 gr), nie uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania uzyskanego dochodu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. w zakresie w jakim w jakim przychody z tego tytułu zostały wydatkowane na cele związane z kupnem lokalu niemieszkalnego. Wymieniony wydatek nie mieści się w dyspozycji ww. przepisu jako wydatek poniesiony na cel, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy i tym samym nie stanowi wydatkowania środków ze sprzedaży ww. nieruchomości na własne cele mieszkaniowe.
W konsekwencji, odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 2, dotyczące okoliczności, że w części lokalu niemieszkalnego, w którym Wnioskodawca zamieszkał, nie posiadając żadnego prawa rzeczowego czy obligacyjnego do innego lokalu lub domu, gdzie wykonywał również działalność gospodarczą oznaczoną wg PKD kodem 69.10.Z, przeznaczając na ten cel miejsce z biurkiem oraz przenośnym komputerem, jest przeszkodą do uznania wydatków na zakup lokalu jako wydatków na cele mieszkaniowe stała się, w ocenie organu, bezprzedmiotowa. Ponadto organ wskazał, że wydatkowanie przez Wnioskodawcę przychodu z odpłatnego zbycia w lutym 2017 r. nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym na nabycie lokalu mieszkalnego nr 31 w czerwcu 2019 r., w części, w jakiej zakup ten nie został sfinansowany kredytem hipotecznym, może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., ponieważ wydatki te zostały poniesione w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż nieruchomości. Ponadto w odniesieniu do wydatków remontowych odnoszących się do lokalu nr 31 organ uznał, że z uwagi na fakt, że w okresie dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż zabudowanej nieruchomości, Wnioskodawca nabył przedmiotowy lokal mieszkalny, wydatki poniesione na jego remont uprawniają Wnioskodawcę do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) u.p.d.o.f.
Organ wyjaśnił również, że koszty związane z nabyciem nieruchomości na cala mieszkaniowe, poniesione m.in. na podstawie aktu notarialnego, tj. podatek PCC potrącony przez notariusza, taksa notarialna, koszty opłat administracyjnych dotyczące ujawnienia nowego właściciela nieruchomości w rejestrach urzędowych (np. opłata sądowa) stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe.
Reasumując organ uznał, że zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 tej ustawy będzie obejmowało taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie będzie odpowiadała udziałowi wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w osiągniętym z odpłatnego zbycia przychodzie. Natomiast, pozostała część przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, niewydatkowana przez Wnioskodawcę na jego własne cele mieszkaniowe w terminie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e u.p.d.o.f.
W skardze do sądu administracyjnego A.B. wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji podnosząc zarzuty naruszenia art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. poprzez jego błędną i dowolną interpretację, w wyniku której uznano, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. w odniesieniu do wydatków poniesionych na nabycie lokalu oznaczonego nr 22 w budynku mieszkalnym, który to lokal posiada urządzoną księgę wieczystą, gdzie w dziale I, dotyczącym przeznaczenia lokalu jest wpis: lokal niemieszkalny, a który to lokal (zgodnie z wpisem w księdze wieczystej w dziale I w części opisu posiada wpis: lokal składający się z dwóch pokoi, w tym jeden z kuchnią, werandy, łazienki, o powierzchni użytkowej 59,02 m2) oraz obiektywnie posiada właściwości architektoniczne i funkcjonalne mieszkania i gdzie faktycznie Wnioskodawca zamieszkuje.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W piśmie procesowym z 9 sierpnia 2021 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, A.B. podkreślił, że w postępowaniu interpretacyjnym organ orzeka w obrębie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę. Do pisma dołączono kserokopie decyzji w sprawie ustalenia stronie podatku od nieruchomości (budynków mieszkalnych) za lata 2020-2021 oraz od 1.07.2019 do 31.12.2019 dotyczącego lokali położonych w C. przy ul. B nr 22 i 31.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Jak trafnie wywiódł skarżący w piśmie procesowym z dnia 9 sierpnia 2021r., stanowiącym uzupełnienie skargi, specyfiką postępowania interpretacyjnego jest to, że organ rozstrzyga tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji. Oznacza to, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do kontestowania okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Oznacza to również, że ich podatkowoprawna weryfikacja może nastąpić w ewentualnym postępowaniu wymiarowym, w ramach którego przeprowadzane jest stosowne postępowanie dowodowe.
Poza sporem musi zatem pozostawać w sprawie okoliczność, że lokal, którego dotyczy wniosek jest położony w budynku mieszkalnym, posiada 2 pokoje w tym jeden z kuchnią, łazienkę, werandę oraz wszelkie właściwości architektoniczno-funkcjonalne lokalu mieszkalnego i został nabyty przez skarżącego w celach mieszkaniowych. Poza sporem pozostaje również okoliczność, że skarżący prowadzi w nim działalność gospodarczą oznaczonej wg PKD kodem 69.10Z, wydzielając z lokalu do tego celu miejsce z biurkiem oraz przenośnym komputerem.
Bezsporne jest także i to, że lokal ten stanowi wyodrębnioną (samodzielną) nieruchomość, dla której urządzona jest księga wieczysta, jak również i to, że w dziale I księgi wieczystej tego lokalu zamieszczono wpis, że lokal jest lokalem niemieszkalnym.
Ustawa podatkowa choć odwołuje się do pojęcia lokalu mieszkalnego nie definiuje go. Definicję taką zawiera natomiast obowiązująca ustawa z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (tekst jednolity Dz. U. z 2021r., poz. 1048). Zgodnie z art. 2 ust. 2 cytowanej ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.
Nie ma zatem żadnych wątpliwości, że przedmiotowy lokal spełnia warunki bycia lokalem mieszkalnym w rozumieniu cytowanej wyżej ustawy o własności lokali. Jednocześnie, zgodnie z deklaracją skarżącego zasadniczym celem zakupu było wykorzystywanie lokalu na własne cele mieszkaniowe.
Zdaniem sądu są to przesłanki wystarczające do przyjęcia, że skarżący zrealizował cel w postaci nabycia przedmiotowego lokalu spełniającego warunki lokalu mieszkalnego na własne cele mieszkaniowe, co uprawnia go do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust.1 punkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f..
Co za tym idzie należy wyrazić przekonanie, że zapis w dziale I księgi wieczystej oznaczający przedmiotowy lokal jako lokal niemieszkalny nie jest decydujący dla prawnopodatkowej oceny jego charakteru dokonanej w kontekście powołanych wyżej przepisów ustawy podatkowej, jak również celu omawianej ulgi podatkowej, którym jest niewątpliwie ułatwianie zdobycia mieszkania dla jak najszerszej grupy społeczeństwa i pobudzenie rynku mieszkaniowego w kraju.
Poza sporem pozostaje także okoliczność, że uznaniu nabycia przedmiotowego lokalu na własne cele mieszkaniowe skarżącego nie stoi na przeszkodzie to, że nabył on również inny lokal (mieszkalny) w tym samym budynku. Zresztą jak wynika z cytowanego wyżej uzupełnienia skargi czyni on starania o funkcjonalne połączenie obu mieszkań w celu realizowania własnych celów mieszkaniowych.
Mając na uwadze powyższe za uzasadniony uznać należało zarzut skargi dotyczący błędnej wykładni art. 21 ust. 1 punkt 121 w związku z art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f..
W toku ponowionego postępowania organ uwzględni jako wiążącą powyższą interpretację omawianych przepisów.
Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności na podstawie 146 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji.