I SA/Łd 51/03

I SA/Łd 51/03 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-02-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-01-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Marek Zirk-Sadowski
Piotr Kiss
Wiktor Jarzębowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. W. Jarzębowski (spr.), Sędziowie NSA del. P. Kiss, M. Zirk-Sadowski, Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2004 roku sprawy ze skargi B.F. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania ulgi podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia uczniów oddala skargę
Uzasadnienie
I SA/Łd 51/03
Uzasadnienie
Urząd Skarbowy w B. decyzją z dnia [...] odmówił B.F. ulgi w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia uczniów M.Ś. i H.K. w zawodzie sprzedawcy. Podstawą decyzji były następujące ustalenia i wnioski:
B.F. prowadziła wspólnie z J.F., I.F. i A.F. działalność gospodarczą, handlową w formie spółki cywilnej. Uczennice M.Ś. i H.K. zatrudnione były w sklepie podatnika na podstawie umowy o pracę w celu nauki zawodu od dnia 1 września 1999 r. końca czerwca 2002 r. i w ostatnim miesiącu ich obowiązywania uczennice zdały egzamin z praktycznej nauki zawodu w zawodzie sprzedawcy. Przyznanie ulgi podatnikowi nie jest możliwe bowiem nie zostały spełnione konieczne przesłanki wynikające z art. 27c ust.1 i ust.2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, praw i obowiązków podmiotów organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu (Dz.U. Nr 97, poz.479). Jednym z tych wymogów jest posiadanie przez podatnika przez cały okres szkolenia kwalifikacji zawodowych do szkolenia uczniów w danym zawodzie. Minimalne wymagania w tym zakresie to posiadanie kwalifikacji mistrza w zawodzie, którego podatnik ma nauczać oraz posiadanie przygotowania pedagogicznego uzyskanego w wyniku ukończenia kursu pedagogicznego. Pełne uprawnienia do szkolenia uczniów w zawodzie sprzedawcy J.F. uzyskał dopiero z chwilą uzyskania tytułu mistrza w zawodzie sprzedawcy, tj. w dniu 5 stycznia 2001 r., a zatem w czasie trwania szkolenia uczennic. A.F. tytuł taki uzyskał w dniu 20 listopada 2001 r. Pozostali wspólnicy kwalifikacji zawodowych nie posiadali. Wszystkim wspólnikom Urząd Skarbowy odmówił udzielenia ulgi wydając odrębne decyzje.
Izba Skarbowa w Ł. utrzymała w mocy powyższą decyzję podzielając trafność ustaleń i wniosków organu I instancji w zakresie konieczności posiadanie przez podatnika chcącego skorzystać z ulgi z tytułu wyszkolenia ucznia zarówno kwalifikacji zawodowych jak i pedagogicznych. Szkolący powinien posiadać te kwalifikacje przez cały okres szkolenia. Z załączonych do wniosku o ulgę dokumentów wynika, że J.F. i A.F. uzyskali kwalifikacje zawodowe w trakcie trwania szkolenia, a pozostali wspólnicy nie mięli ich wcale. Kwestionowany przez podatnika tytuł mistrza w zawodzie sprzedawcy jest przyznawany, a kwestia ta jest uregulowana w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 12 października 1993 r.
W skardze na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie, podatnik zarzucił Izbie Skarbowej bezzasadne wymaganie posiadania kwalifikacji zawodowych i pedagogicznych przez cały okres szkolenia ucznia. W tym zakresie skarżąca powołała się na wyrok NSA z dnia 24 lipca 2001 r. akceptujący stanowisko organów podatkowych o częściowym przyznaniu ulgi uczniowskiej proporcjonalnie do okresu szkolenia, w trakcie którego osoba szkoląca posiadała wymagane kwalifikacje. Podatnik zarzucił też organom podatkowym niekonsekwencję, skoro rok wcześniej ulgę mu przyznały, mimo że nie posiadał tytułu mistrza w zawodzie.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko.
Sąd zważył co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona. Organy podatkowe nie naruszyły przepisów prawa materialnego będących podstawą rozstrzygnięcia wniosku o ulgę, ani też przepisów proceduralnych. Podstawą skorzystania z ulgi z tytułu szkolenia uczniów jest art.27c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity z 2000 r. Dz.U. Nr 14 poz.176 ze zm.) w skrócie u.p.d.o.f. Zgodnie z ust.2 tego przepisu ulga uczniowska przysługuje osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą, w tym również w formie spółki prawa cywilnego lub osobowej spółki handlowej, z wyjątkiem spółki partnerskiej, uprawnionym na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów i zatrudniającym w ramach prowadzonej działalności pracowników w celu nauki zawodu. Ulga ta przysługuje także w przypadku, gdy uprawnionym do szkolenia uczniów jest przynajmniej jeden ze wspólników lub pracownik osoby (spółki) prowadzącej działalność gospodarczą. Organy podatkowe zasadnie ustaliły, iż ulga uczniowska przysługuje tym podatnikom, którzy posiadali wymagane kwalifikacje zawodowe i pedagogiczne przez cały okres trwania szkolenia. Sformułowanie "...uprawnionym na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów..." należy odczytywać właśnie w ten sposób, iż osoby fizyczne, o których mowa w art. 27c ust.2 u.p.d.f. winny posiadać stosowne kwalifikacje zawodowe i pedagogiczne od chwili rozpoczęcia szkolenia. Skoro warunkiem przyznania ulgi jest zatrudnienie pracownika - ucznia przez cały okres szkolenia wynikający z umowy o pracę w celu nauki zawodu, a szkolącymi mogą być tylko wskazane w art. 27c ust.2 u.p.d.f. osoby, które powinny posiadać kwalifikacje do szkolenia określone w odrębnych przepisach, to znaczy że koniecznym jest dla uzyskania ulgi by podatnik (lub inna osoba wymieniona w tym przepisie) przez cały okres szkolenia posiadał formalna uprawnienia do prowadzenia szkolenia uczniów oraz by szkolenie było faktycznie prowadzone przez jedną z osób uprawnionych. Za taką wykładnią przemawia również treść § 9 ust.4 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. Skoro osoba szkoląca ma posiadać stosowne kwalifikacje w czasie prowadzenia zajęć, to znaczy, że musi je mieć już od początku prowadzenia szkolenia. Należy też mieć na uwadze cele jakie ustawodawca chciał osiągnąć wprowadzając ulgę uczniowską. Chodziło przecież nie tylko o zachęcenie przedsiębiorców do podejmowania trudów szkolenia w zawodzie innych osób ale także o zagwarantowanie aby szkolenie było efektywne i w jego efekcie szkoleni uzyskiwali konieczny i przydatny im zasób wiedzy. Formalnym warunkiem osiągnięcia efektów szkolenia jest prowadzenie go przez osoby mające konieczny w tym zakresie zasób wiedzy teoretycznej i przygotowanie pedagogiczne. Niespornym jest, że żaden ze wspólników nie miał przez cały okres szkolenia wymaganych przez przepisu wyżej wskazanego rozporządzenia choćby minimalnych kwalifikacji zawodowych uprawniających do szkolenia uczniów, to jest kwalifikacji mistrza w zawodzie sprzedawcy. J.F. i A.F. uzyskali je w trakcie trwania szkolenia uczennic. Nie jest też zasadny zarzut naruszenia art.121 Ordynacji podatkowej. Dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może mieć znaczenia fakt przyznania podatnikowi ulg uczniowskich w latach poprzednich, bowiem przedmiotem oceny sądu jest stan prawny i faktyczny związany z tą sprawą. Ewentualne błędne przyznanie ulg w okresie wcześniejszym nie może być podstawą do wydania, wbrew przepisom, decyzji uwzględniającej wniosek o ulgę. Działanie organów państwa w sposób budzący do nich zaufanie obywateli nie może polegać na powielaniu błędów popełnionych w innych, wcześniej prowadzonych postępowaniach. Nie jest też możliwe przyznanie ulgi w kwocie proporcjonalnej do okresu, przez który J.F. posiadał kwalifikacje zawodowe - mistrza w zawodzie sprzedawcy, gdyż w art.27c u.p.d.o.f. rozwiązanie takie nie zostało przewidziane. Ustawodawca przewidział proporcjonalny podział ulgi między podatników w ust.11 tego artykułu ale dotyczy to innej sytuacji. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz.U. Nr 113 poz. 988), które zastąpiło cyt. wyżej Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. nie miało w tej sprawie zastosowania, gdyż weszło w życie z dniem 1 września 2002 r., a zatem w czasie szkolenia uczennic kwalifikacje wymagane od osoby szkolącej określone były we wcześniejszym akcie prawnym.
Z uwagi na powyższe należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270).