I SA/Łd 472/25

I SA/Łd 472/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Grzegorz Potiopa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 53 par 1, art. 54 par 1, art. 58 par 1 pkt 2, art. 58 par 3.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 28 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 6 marca 2025 roku nr 1001-IOD-1.4102.36.2024.8/U05/MMR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 rok postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 6 marca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej także: DIAS) po rozpatrzeniu odwołania N. B. (dalej: Skarżąca) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kutnie z dnia
26 września 2024 r., określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2020 w kwocie 150.620 zł, uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu podatkowego I instancji i określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. w kwocie 150.513 zł.
Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi Skarżącej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-doręczenia w dniu 7 marca 2025 r.
W dniu 17 lipca 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik Skarżącej adw. A. S.-K. wniosła skargę na powyższą decyzję DIAS wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego.
Postanowieniem z dnia 29 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 472/25 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi od wskazanej na wstępie decyzji DIAS z dnia 6 marca 2025 r.
Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. Podstawową zaś przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się
w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzję DIAS z dnia 6 marca 2025 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-doręczenia w dniu 7 marca 2025 r., co bezspornie wynika
z dokumentu elektronicznego potwierdzenia otrzymania znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
W związku z powyższym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 7 kwietnia 2025 r.
Stosownie bowiem do treści art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Z uwagi na fakt, że ostatni dzień trzydziestodniowego terminu na wniesienie środka odwoławczego w analizowanej sprawie przypadał w niedzielę – 6 kwietnia 2025 r., tj., dzień wolny od pracy, przyjąć należało w myśl przytoczonego art. 83 § 2 p.p.s.a., że termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w poniedziałek
7 kwietnia 2025 r.
Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 17 lipca 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie zawitego terminu do jej wniesienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego.
Postanowieniem z dnia 29 września 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 472/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi od decyzji DIAS z dnia 6 marca 2025 r., a wskazane postanowienie nie zostało zakwestionowane.
W tych okolicznościach stwierdzić należy, że skarga została wniesiona po terminie. Zgodnie zaś z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić o czym Sąd orzekł, jak w sentencji.
Ake.