I SA/Łd 471/16

I SA/Łd 471/16 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2016-06-30
Data wpływu
2016-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Małgorzata Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 30 czerwca 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na indywidualną interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania rekompensaty otrzymanej w ramach Programu Dobrowolnych Odejść p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej K. K. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Uzasadnienie
20 kwietnia 2016 roku K. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego udzieloną przez Dyrektora Izby Skarbowej z upoważnienia Ministra Finansów z [...] roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania rekompensaty otrzymanej w ramach Programu Dobrowolnych Odejść. Do skargi dołączony został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego i akt sprawy wynika, że skarżąca wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania rodziny jest dochód męża skarżącej z tytułu umów zlecenia jako instruktor nauki jazdy w kwocie ok. 1.000 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W 2014 roku w ramach programu dobrowolnych odejść zrezygnowała z zatrudnienia w A. w zamian za rekompensatę stanowiąca przedmiot sporu w sprawie niniejszej. Z nadesłanego zeznania podatkowego za 2014 rok oraz zaświadczeń nadesłanych przez skarżącą wynika, że tytułem rekompensaty otrzymała ona kwotę blisko 108.000 zł, a jej całkowity dochód za ten rok podatkowy zamknął się kwotą 163.339 zł. Dochód męża skarżącej wyniósł zaś 14.947 zł. W 2015 roku dochód skarżącej zamknął się kwotą 11.866 zł zaś jej męża wyniósł 13.640 zł. Skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości o powierzchni 1,1 ha na której znajduje się dom o powierzchni 100 m2 w którym zamieszkuje wraz z mężem, dodatkowo mąż strony jest właścicielem nieruchomości o powierzchni 0,5 ha. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania innego majątku ani oszczędności. Miesięczne udokumentowane koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony zamykają się kwotą ok. 220 zł(opłata za prąd i telewizję cyfrową) dodatkowo strona ponosi opłaty za telefon w wysokości 114 zł oraz wydatki na leki w wysokości ok. 100 zł miesięcznie. Rodzina spłaca także około 550 zł rat z tytułu zaciągniętych kredytów.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718) dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych dokumentów i akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania rodziny jest obecnie dochód z umów zlecenia męża skarżącej w wysokości ok. 1000 zł netto miesięcznie. Skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości o powierzchni 1,1 ha, na której znajduje się dom o powierzchni 100 m2 w którym zamieszkuje wraz z mężem, dodatkowo mąż strony jest właścicielem nieruchomości o powierzchni 0,5 ha. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania innego majątku ani oszczędności. Miesięczne udokumentowane koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony zamykają się kwotą ok. 220 zł (opłata za prąd i telewizję cyfrową) dodatkowo strona ponosi opłaty za telefon w wysokości 114 zł oraz wydatki na leki w wysokości ok. 100 zł miesięcznie. Rodzina spłaca także około 550 zł rat z tytułu zaciągniętych kredytów. W 2014 roku tytułem rekompensaty z programu dobrowolnych odejść A. strona otrzymała kwotę blisko 108.000 zł. Z nadesłanego zeznania podatkowego za 2014 rok wynika, że jej całkowity dochód za ten rok podatkowy zamknął się kwotą 163.339 zł. Dochód męża skarżącej wyniósł zaś 14.947 zł. W 2015 roku dochód skarżącej zamknął się kwotą 11.866 zł zaś jej męża wyniósł 13.640 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (200 zł) stosowanie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie skarżącej o braku jakichkolwiek środków umożliwiających pokrycie kosztów sądowych budzi uzasadnione wątpliwości w kontekście wysokości otrzymanej przez stronę rekompensaty oraz udokumentowanych wydatków jej gospodarstwa domowego, które bez wydatków na wyżywienie w całości pochłaniają wykazane na utrzymanie dochody i nie pozwalają także na ustanowienie w sprawie fachowego pełnomocnika z wyboru.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Dla oceny przedmiotowego wniosku nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że skarżąca co miesiąc spłaca swoje zobowiązania prywatnoprawne z tytułu posiadanych kredytów, które zdecydowanie przewyższają kwotę obecnie wymaganych kosztów sądowych. Tym czasem przyznania prawa pomocy nie może uzasadniać chęć zaspokojenia w pierwszej kolejności innych zobowiązań, preferencyjnie traktowanych przez skarżącą.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AKE.