I SA/Łd 46/06

I SA/Łd 46/06 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2007-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Świderska
Arkadiusz Cudak /przewodniczący sprawozdawca/
Teresa Porczyńska
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska, Sędzia NSA Anna Świderska, Protokolant Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz W. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] nr [...] określającą W. K. wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres 1 – 30 października 2004r. w wysokości 135,00 zł.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją, W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania administracyjnego.
Decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 15 ust. 1, 2 i 2a ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity – Dz.U. z 2006r., nr 121, poz. 844 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity – Dz.U. z 2001r., nr 79, poz. 856 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uwzględniło skargę podatnika w całości i uchyliło zaskarżoną decyzję własną z dnia [...] nr [...] wraz z poprzedzającą ją decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] nr [...] oraz umorzyło postępowanie w sprawie.
Wobec powyższego, powołując się na okoliczność wydania wskazanej wyżej decyzji uwzględniającej skargę W. K., w piśmie z dnia 19 kwietnia 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. złożyło wniosek o umorzenie postępowania.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 20 kwietnia 2007r. doręczono skarżącemu odpis pisma strony przeciwnej i okazano decyzję z dnia [...] W. K. oświadczył jednak, że popiera skargę i wnosi o jej rozpoznanie z uwagi na to, że w dniu 18 kwietnia 2007r. ustalił w Samorządowym Kolegium Odwoławczym, iż w jego sprawie nie została wydana żadna decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 – 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (...), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego jest zatem jego bezprzedmiotowość. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi natomiast w wypadku, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna.
Sytuacja taka ma niewątpliwie miejsce w niniejszej sprawie, albowiem decyzją z dnia [...] nr [...] organ administracji uwzględniając sformułowane w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w skardze żądania podatnika, uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Tym samym doszło już do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanych przez skarżącego rozstrzygnięć organów obu instancji oraz wydania rozstrzygnięcia o charakterze ostatecznym kończącego to postępowanie – umorzenia postępowania w sprawie.
Z tego też względu wyjaśnić w tym miejscu należy, że uprawnienia organu dokonującego autokontroli po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na jego działanie lub bezczynność są określone w art. 54 § 3 p.p.s.a. i stanowią samoistną podstawę postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej w ramach tej procedury oraz stosowania zróżnicowanych form rozstrzygnięć uwzględniających skargę. Przepis ten nie określa wprawdzie jakiego rodzaju uprawnienia do orzekania ma organ administracji publicznej w odniesieniu do własnego, zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiąc jedynie, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Unormowanie to nie stwarza jednak dowolności dla organu w zakresie wyboru form rozstrzygnięcia sprawy i pozostaje w ścisłym związku ze skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Odnosząc przedstawione wyżej uwagi do niniejszej sprawy zauważyć należy, że rozpoznając skargę na decyzję w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie targowej, Sąd ogranicza się jedynie do zbadania prawnych przesłanek jej wydania. Sądy administracyjne sprawują bowiem wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.). Przy czym stosownie do treści art. 3 § 1 i art. 135 p.p.s.a. sprawując tę kontrolę stosują przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której skarga dotyczy, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Jednakże nie oznacza to dla Sądu swobody w kwestii wyboru formy rozstrzygnięcia uwzględniającego skargę strony. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 określającym formy wyroku uwzględniającego skargę na decyzję lub postanowienie, sąd administracyjny może jedynie uchylić zaskarżony akt w całości lub w części, stwierdzić jego nieważność, stwierdzić wydanie wymienionego aktu z naruszeniem prawa i to pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek wydania tego rodzaju rozstrzygnięć określonych w tym przepisie. Sąd administracyjny nie jest zatem uprawniony, w przeciwieństwie do właściwego organu administracji, do wydania rozstrzygnięcia uwzględniającego skargę podatnika polegającego również na umorzeniu postępowania wymiarowego w przedmiocie opłaty targowej.
Powyższe oznacza, że skoro zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, skarga strony została uwzględniona przez organ administracji w trybie autokontroli w całości, w związku z czym orzekanie przez Sąd o jej legalności stało się zbędne, a postępowanie sądowe – bezprzedmiotowe, gdyż w konsekwencji przestała istnieć sprawa sadowoadministracyjna. W następstwie zaś wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozstrzygnięcia tego rodzaju, upadły także skutki prawne wywołane przez kwestionowane przez podatnika decyzje.
Z przyczyn wyżej przedstawionych na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. i 160 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 postanowienia.
W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania z uwagi na umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.