I SA/Łd 432/24

I SA/Łd 432/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-08-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Gortych-Ratajczyk
Bożena Kasprzak /sprawozdawca/
Joanna Grzegorczyk-Drozda /przewodniczący/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2587
art. 6 ust. 1 pkt 25, art. 6 ust. 7, art. 12 ust. 1 i ust. 4 pkt 4
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Asesor WSA Agnieszka Gortych - Ratajczyk Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi A. z siedzibą w Ł. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 maja 2024 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.146.2024.1.BD w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 22 marca 2024 r. E Fundacja rodzinna zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.
Opisując zdarzenie przyszłe strona skarżąca podała, że E Fundacja rodzinna (dalej "Wnioskodawca" lub "Fundacja") została powołana na podstawie aktu założycielskiego sporządzonego w formie aktu notarialnego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. poz. 326), dalej: u.f.r. Fundatorem jest osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, będąca polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów ("Fundator"). Beneficjentami fundacji będą poza Fundatorem członkowie najbliższej rodziny. Wnioskodawca będzie działał na podstawie przepisów u.f.r. Celem statutowym Fundacji jest gromadzenie mienia, zarządzanie nim w interesie beneficjentów oraz spełnianie świadczeń na ich rzecz. Fundator wniósł do Fundacji na pokrycie jej funduszu założycielskiego kwotę 100 tys. zł. Aktualnie Fundator planuje, wniesienie mienia tytułem zwiększenia funduszu założycielskiego Fundacji ("Mienie"). W związku z tym, że Fundacja została już wpisana do rejestru fundacji rodzinnych, Fundator powziął wątpliwość czy wniesienie Mienia na powiększenie funduszu założycielskiego będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
W związku z powyższym Fundacja zadała pytanie, czy przychody Fundacji z tytułu otrzymania Mienia na powiększenie jej funduszu założycielskiego będą wyłączone z przychodów, a tym samym wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587), dalej: "ustawa o CIT"?
Zdaniem Wnioskodawcy, przychody Fundacji z tytułu otrzymania Mienia na powiększenie jej funduszu założycielskiego będą wyłączone z przychodów, a tym samym wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał 8 maja 2024 roku interpretację indywidualną, w której stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.
Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy organ uznał, że fundacje rodzinne podlegają co do zasady zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT. Wyjątki od tej reguły zostały przewidziane w przepisach art. 6 ust. 6-9 ustawy o CIT, jednak nie obejmują one zdarzeń polegających na wnoszeniu mienia do fundacji rodzinnej, w tym na powiększenie funduszu założycielskiego. Wniesienie Mienia przez fundatora na powiększenie funduszu założycielskiego jest w istocie formą nieodpłatnego nabycia mienia przez fundację rodzinną.
Zatem, w wyniku otrzymania przez fundację rodzinną Mienia od Fundatora, po stronie Fundacji nie powstanie przychód podatkowy. Jednocześnie w związku z tym, że fundacja rodzinna jest zwolniona podmiotowo z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, to nie może mieć do niej zastosowania przepis art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT dotyczący wyłączenia z opodatkowania niektórych przychodów.
Z powyższego wynika, iż Fundacja nie jest zobowiązana do ustalania przychodu, kalkulacji podstawy opodatkowania, obliczania podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu wniesienia przez Fundatora mienia na powiększenie funduszu założycielskiego. Stąd w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe zastosowanie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
Skoro, jak wskazano powyżej, wniesienie Mienia przez Fundatora na powiększenie funduszu założycielskiego w Fundacji Rodzinnej nie stanowi przychodu po stronie Fundacji Rodzinnej, bowiem w takiej sytuacji znajduje zastosowanie zwolnienie podmiotowe (art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT), to w sprawie nie może mieć zastosowanie przepis dotyczący wyłączenia z przychodu (art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT). Wobec powyższego, organ wydający interpretację nie zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że przychody Fundacji z tytułu otrzymania Mienia na powiększenie jej funduszu założycielskiego będą wyłączone z przychodów, a tym samym wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
E Fundacja rodzinna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą interpretację indywidualną z dnia 8 maja 2024 r. Zaskarżonej interpretacji strona skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) przepisów prawa procesowego, tj. 14b § 1 oraz art. 14c § 1 w zw. z art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), dalej: "O.p.", poprzez tylko pozorne udzielenie odpowiedzi na pytanie Skarżącej oraz brak faktycznej oceny stanowiska Wnioskodawcy, którego dotyczył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej i uznanie, że Skarżąca jako fundacja rodzinna, czyli podmiot zwolniony od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych nie może osiągnąć przychodu podatkowego, podczas kiedy informacja taka nie wynikała z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego. Pytanie Skarżącej brzmiało konkretnie: Czy przychody Fundacji z tytułu otrzymania Mienia na powiększenie jej funduszu założycielskiego będą wyłączone z przychodów, a tym samym wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT. Organ jako związany opisem zdarzenia przyszłego, w którym nie została zawarta informacja na temat planowanych działań Skarżącej, ani tego czy będzie zwolniona od opodatkowania, powinien był udzielić odpowiedzi na zadane pytanie. Organ powinien był więc tylko ocenić czy hipotezą normy z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT objęte jest także zdarzenie w postaci wniesienia mienia na poczet powiększenia funduszu założycielskiego fundacji rodzinnej. W efekcie Organ naruszył przepisy postępowania interpretacyjnego, a także zasadę legalizmu i zaufania do organów podatkowych, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ gdyby Organ ocenił stanowisko Wnioskodawcy w zakresie wynikającym z opisu zdarzenia przyszłego oraz przedstawionego stanowiska to zobligowany byłby do wydania interpretacji indywidualnej w całości potwierdzającej stanowisko Skarżącej.
2) prawa materialnego, tj.:
a) art. 12 ust. 1 oraz 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT, poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do braku zastosowania polegające na przyjęciu, że (str. 7 interpretacji): w wyniku otrzymania przez fundację rodzinną Mienia od Fundatora, po stronie Fundacji nie powstanie przychód podatkowy oraz jednocześnie w związku z tym, że fundacja rodzinna jest zwolniona podmiotowo z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, to nie może mieć do niej zastosowania przepis art 12 ust 4 pkt 4 ustawy o CIT dotyczący wyłączenia z opodatkowania niektórych przychodów - a w efekcie błędne uznanie, że przysporzenie Skarżącej z tego tytułu nie będzie wyłączone z opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT, a tym samym ww. przepis nie znajdzie zastosowania do sytuacji wniesienia mienia tytułem powiększenia funduszu założycielskiego fundacji rodzinnej oraz uznanie za nieprawidłowe stanowiska Skarżącego w całości podczas gdy z prawidłowej wykładni ww. przepisu prawa materialnego wynika, że wniesienie mienia na powiększenie funduszu założycielskiego fundacji rodzinnej stanowi przysporzenie wyłączone z opodatkowania, i jest zdarzeniem, którego skutki wprost objęte są zakresem stosowania art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT - zgodnie bowiem z literalnym brzmieniem ww. przepisu do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego - a tym samym jest to kategoria przysporzenia wyłączona z opodatkowania na podstawie ww. przepisu, bez względu na to, czy fundacja rodzinna jest zwolniona od opodatkowania podatkiem CIT, czy też nie.
b) art. 6 ust. 1 pkt 25 oraz art. 6 ust. 7 ustawy o CIT poprzez błędną wykładnię oraz ocenę co do zastosowania ww. przepisów prawa materialnego, polegające na przyjęciu, że zwolnienie od opodatkowania fundacji rodzinnej, którego zakres jest uregulowany w ww. przepisach wyklucza możliwość otrzymania przez fundację rodzinną przysporzeń wyłączonych z opodatkowania, podczas kiedy prawidłowa wykładnia ww. przepisów pozwala tylko na uznanie, że fundacja rodzinna jest zwolniona od opodatkowania podatkiem CIT, w tym jeśli prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wskazanym w art. 6 ust. 7 ustawy o CIT, natomiast nie oznacza to, że fundacja rodzinna nie może prowadzić innej działalności, ani osiągać przysporzeń, w tym np. w przypadku wniesienia mienia do fundacji rodzinnej tytułem powiększenia funduszu założycielskiego będzie to zawsze kategoria wyłączona z przychodu podatkowego; tym samym Organ powinien był dokonać oceny stanowiska Skarżącego w tym zakresie i uznać je za prawidłowe w całości.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, Fundacja wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
W myśl art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach. Przy czym, zgodnie z art. 57a P.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej interpretacji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić (art. 146 § 1 P.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie stwierdzi naruszenia prawa, skarga zgodnie z art. 151 P.p.s.a. podlega oddaleniu.
Zaznaczyć też należy, że interpretacja indywidualna, jak wynika z treści art. 14b § 1-5 O.p., odnosi się ściśle do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o udzielenie interpretacji. Podmiot składający wniosek o udzielenie interpretacji obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wniosek niespełniający wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., a więc m.in. niezawierający wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego, pozostawia się bez rozpoznania, co wynika z art. 14g § 1 O.p. Skoro zatem własna ocena prawna wnioskującego odnosi się do przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, to i indywidualna interpretacja organu podatkowego zawierająca ocenę stanowiska wnioskodawcy musi także być odniesiona do tego samego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Oznacza to jednocześnie, że organ dokonujący interpretacji indywidualnej jest związany stanem faktycznym lub opisanym zdarzeniem przyszłym przedstawionym we wniosku i nie ma ani uprawnień, ani środków prawnych do tego, aby przedstawiony mu stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe ustalać lub zmieniać. Z treści przepisów art. 14b-14c O.p. wynika, że organ podatkowy nie tyle wyjaśnia podatnikowi, w jaki sposób należy interpretować konkretny przepis prawa podatkowego, co raczej wskazuje, w jaki sposób należy zakwalifikować prawnie konkretny opisany przez podatnika stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe.
W tak zakreślonych granicach kognicji, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przechodząc do istoty sprawy przypomnieć trzeba, iż stan faktyczny sprawy nie jest sporny, a jako że został zaprezentowany przy okazji opisywania stanowisk wnioskodawcy i organu, brak jest - zdaniem Sądu - konieczności jego powielania.
Sporne zagadnienie to ustalenie, czy przychody Fundacji z tytułu otrzymania Mienia przez Fundatora na powiększenie jej funduszu założycielskiego będą wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
Zakreślając ramy rozważań prawnych należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o CIT, ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji. Wedle art. 1 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy, przepisy ustawy mają również zastosowanie do fundacji rodzinnych w organizacji.
Z powyższego bezspornie wynika, że fundacja rodzinna, jako osoba prawna podlega zasadom opodatkowania dochodów osób prawnych na mocy art. 1 ust. 1 ustawy o CIT.
Natomiast na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, zwalnia się od podatku fundację rodzinną.
Fundacje rodzinne, co do zasady zatem, objęte są podmiotowym zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych. Od powyższego zwolnienia, jak trafnie wskazano w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, ustawa przewiduje jednak kilka wyjątków, opisanych w art. 6 ust. 6-9 ustawy o CIT. I tak na mocy art. 6 ust. 6 ustawy o CIT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do podatku, o którym mowa w art. 24b i art. 24q, na mocy art. 6 ust. 7 ustawy o CIT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do działalności gospodarczej fundacji rodzinnej wykraczającej poza zakres określony w art. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej, na mocy art. 6 ust. 8 ustawy o CIT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do osiąganych przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu działalności przez beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%, na mocy art. 6 ust. 9 ustawy o CIT fundacja rodzinna w organizacji traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, w przypadku gdy nie została zgłoszona do rejestru fundacji rodzinnych w terminie sześciu miesięcy od dnia jej powstania albo postanowienie sądu rejestrowego odmawiające jej zarejestrowania stało się prawomocne, przy czym utrata prawa do zwolnienia następuje od dnia powstania fundacji rodzinnej w organizacji.
Z opisu zdarzenia przyszłego, którym organ wydający interpretację był związany, nie wynikało, aby którykolwiek z tych przypadków wystąpił w rozpoznawanej sprawie. Ponadto zauważyć należy, że wymienione wyjątki niewątpliwie nie obejmują zdarzeń polegających na wnoszeniu mienia do fundacji rodzinnej, w tym na powiększenie funduszu założycielskiego.
W ocenie Sądu organ interpretacyjny trafnie wskazał, że wniesienie mienia przez fundatora na powiększenie funduszu założycielskiego jest w istocie formą nieodpłatnego nabycia mienia przez fundację rodzinną. W tym przypadku fundacja rodzinna działa jako odrębny podmiot praw i obowiązków, który zgodnie z art. 2 ust. 1 u.f.r. jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundacja z tytułu otrzymania mienia na powiększenie funduszu założycielskiego nie dokonuje żadnych ekwiwalentnych świadczeń na rzecz fundatora w zamian za wniesione mienie, w szczególności nie wydaje żadnych praw udziałowych, nie dokonuje płatności, nie wydaje innego swojego mienia, itp. Potencjalną możliwość otrzymywania ewentualnych późniejszych świadczeń przez fundatora (jako beneficjenta) należy traktować jako odrębną niezależną czynność wykonywaną zgodnie ze statutem, która nie powinna również być postrzegana jako wynagrodzenie za wnoszone wcześniej do fundacji mienie.
Jako nieuzasadniony należało przy tym ocenić zarzut skargi, iż organ w wydanej interpretacji stwierdził, że zwolnienie od opodatkowania fundacji rodzinnej, którego zakres jest uregulowany w przywołanych przepisach wyklucza możliwość otrzymania przez fundację rodzinną przysporzeń wyłączonych z opodatkowania. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odniósł się jedynie do podniesionej w sformułowanym przez wnioskodawczynię pytaniu kwestii otrzymania przez fundację rodzinną mienia na powiększenie funduszu założycielskiego w kontekście jego wyłączenia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Zdaniem Sądu organ prawidłowo stwierdził, że otrzymane przysporzenie jest wyłączone z opodatkowania z uwagi na okoliczność, iż fundacja rodzinna jest zwolniona podmiotowo z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT.
Biorąc zaś po uwagę, że z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji opisu zdarzenia przyszłego wynikało, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności wyłączające zastosowanie zwolnienia podmiotowego ustanowionego dla fundacji rodzinnej na mocy art. 6 ust. 25 ustawy o CIT, w konsekwencji uznać należało, że fundacja rodzinna, literalnie wymieniona w tym przepisie, nie rozlicza podatku dochodowego i nie składa zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym z tego tytułu. Wobec powyższego fundacja nie jest zobowiązana do ustalania przychodu, kalkulacji podstawy opodatkowania, obliczania podatku dochodowego od osób prawnych z tego tytułu. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie nie było możliwe zastosowanie przepisu art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
Organ interpretacyjny prawidłowo zatem uznał, że kluczowym elementem odmiennego podejścia do zastosowanego zwolnienia z opodatkowania są szczegółowe regulacje zawarte w ustawie o CIT odnoszące się do przepisów o fundacji rodzinnej, co wyraźnie oddziela prawne funkcjonowanie Skarżącej jako podmiotu będącego fundacją rodzinną od pozostałych podmiotów działających na podstawie pozostałych przepisów prawa podatkowego.
Tym samym trafna była konstatacja zawarta w poddanej sądowej kontroli w niniejszej sprawie interpretacji indywidualnej, zgodnie z którą przychody Fundacji z tytułu otrzymania Mienia na powiększenie jej funduszu założycielskiego będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT. Zatem, w granicach wiążącego w sprawie opisu zdarzenia przyszłego, bez znaczenia pozostaje okoliczność, że przepisy art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT wyłączają z opodatkowania przychody otrzymane na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego bowiem fundacja rodzinna jest podmiotem zwolnionym od opodatkowania podatkiem CIT.
Z powyższych względów Sąd uznał, że sformułowane w skardze zarzuty naruszenia przepisów art. 6 ust. 1 pkt 25, art. 6 ust. 7, art. 12 ust. 1 i ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT są nieuzasadnione.
W ocenie Sądu zaskarżona interpretacja indywidualna spełnia również wymogi określone w art. 14c § 1 O.p., gdyż zawiera: ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, pouczenie o prawie jej zaskarżenia. Organ na podstawie art. 14b § 1 i 2 O.p. wydał interpretację indywidualną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w związku z przedstawionym opisem sprawy oraz stosownie do art. 14c § 2 O.p. sformułował wyczerpującą ocenę zagadnienia będącego przedmiotem wątpliwości (powołując się na odpowiednie przepisy mające zastosowanie w sprawie oraz przedstawione w sposób dostateczny swoje stanowisko). Organ udzielił odpowiedzi na postawione we wniosku pytanie w kontekście przepisów prawa podatkowego, do których interpretacji był uprawniony nie formułując dodatkowych wniosków które przekraczałyby zakres podniesionych przez stronę wątpliwości. Tym samym zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 14c § 1 oraz art. 14b § 1 i 2 O.p. należy uznać za nieuzasadnione.
W świetle powyższego przytoczone w skardze argumenty nie mogły stanowić podstawy do uchylenia zaskarżone interpretacji indywidualnej.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.
P.C.