I SA/Łd 426/08

I SA/Łd 426/08 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2009-01-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Joanna Grzegorczyk-Drozda
Paweł Janicki /przewodniczący/
Wiktor Jarzębowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
II GSK 440/09 - Wyrok NSA z 2010-02-25
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1998 nr 155 poz 1014
art. 118, art. 71 par. 2
Ustawa z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych.
Dz.U. 1996 nr 70 poz 335
art. 3
Ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 20 stycznia 2009 r. przy udziale --- sprawy ze skargi A w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji udzielonej z budżetu Województwa Łódzkiego oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Łd 426/08
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie
art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 189a w związku z art. 130 i
art. 146 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), Marszałek Województwa [...] ustalił kwotę 1.383,54 zł, podlegającą zwrotowi, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji, przez A, z tytułu wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem dotacji pochodzącej z budżetu Województwa [...] na realizację zadania określonego w umowie nr [...] z dnia [...], zawartej pomiędzy Województwem [...] a A w Ł., oraz odsetki od kwoty 1.383,54 zł wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, naliczone od dnia przekazania dotacji – od dnia 10 października 2001 roku do dnia dokonania wpłaty włącznie, liczone jak dla zaległości podatkowych, płatne w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.
Podstawą decyzji były następujące ustalenia i wnioski:
Umową nr [...] z dnia [...] przyznano A dotację w wysokości 100 000 zł na współfinansowanie zadań z zakresu kultury fizycznej i sportu o charakterze wojewódzkim w 2001 roku (Igrzyska Młodzieży Szkolnej z terminem realizacji: 22.02-
31.12.2001 r.; Gimnazjada z terminem realizacji: 6.03.-31.12.2001r.; Licealiada z terminem realizacji: 26.02.-31.12.2001 r. oraz turnieje okolicznościowe z terminem realizacji: 19.01-30.11.2001 r.). Umowa obowiązywała od dnia zawarcia do dnia 31 grudnia 2001 roku ze skutkiem prawnym od dnia 19 stycznia 2001 roku.
W trakcie kontroli dokumentów źródłowych, potwierdzających wykorzystanie dotacji, stwierdzono wydatkowanie następujących kwot niezgodnie z przeznaczeniem, określonym w umowie nr [...]: kwoty 1.283,54 zł, którą przeznaczono na wypłacenie świadczeń urlopowych pracownikom, pomimo iż takich wydatków nie przewidywano w zadaniu Gimnazjada oraz kwoty 100 zł (płatności dokonanych przed terminem obowiązywania umowy; płatności dotyczyły FV nr 5 – zakup karty POP w zadaniu "Licealiada"). W konsekwencji organ przyjął, że środki uzyskane z dotacji w oparciu o umowę nr [...] w tym zakresie nie zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem i podlegają zwrotowi na rachunek bankowy Województwa [...] wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych, liczonych począwszy od dnia przekazania dotacji.
Od decyzji organu l instancji, A wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., wnioskując o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w części dotyczącej zwrotu kwoty 1.283,54 zł. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu l instancji w kwestii wykorzystania tej kwoty dotacji niezgodnie z jej przeznaczeniem. Stwierdził, że w umowie nr [...] o współfinansowanie zadań z zakresu kultury fizycznej i sportu o charakterze wojewódzkim w 2001 roku został określony zakres rzeczowy i finansowy wykonania przedmiotowej umowy. W kosztorysie stanowiącym integralną część umowy zostały wyszczególnione zadania i koszty ich realizacji. W pkt. 2 kosztorysu dotyczącym Gimnazjady określone zostały koszty bezpośrednie i koszty pośrednie wykonania tego zadania. Do zakresu kosztów pośrednich zaliczone zostały wynagrodzenia osób zatrudnionych przy realizacji zadań określonych umową nr [...]. Wynagrodzenia obejmują wypłaty pieniężne, wypłacane pracownikom lub innym osobom fizycznym, stanowiące wydatki ponoszone przez pracodawców na opłacenie wykonywanej pracy, niezależnie od źródeł ich finansowania (ze środków własnych lub refundowanych) oraz bez względu na podstawę stosunku pracy bądź innego stosunku prawnego lub czynności prawnej, na podstawie których jest świadczona praca lub pełniona służba.
Zatem, w ocenie strony, wypłata świadczeń urlopowych mieści się w zakresie zadań określonych umową nr [...] i nie może zostać uznana jako dotacja wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem. Środki finansowe pochodzące z dotacji mają charakter znaczony w tym sensie, że są one nierozerwalnie związane z określonym celem. Dokonanie oceny spożytkowania środków na cel określony umową jest wyłącznym kryterium, które należy brać w tym wypadku pod uwagę. Wyraźne określenie, iż w zakresie kosztów pośrednich realizacji zadania mieści się wynagrodzenie za pracę realizujących zadanie wskazuje, iż wydatkowanie na świadczenia urlopowe nie narusza zakresu przedmiotowego umowy.
Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 189a, art. 130 i art. 146 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych oraz art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, utrzymało w mocy decyzję organu l instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że podstawę prawną decyzji o zwrocie dotacji stanowią przepisy art. 189a w związku z art. 130 i art. 146 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.). Niemniej jednak ocena wykorzystania dotacji, a co za tym idzie, ewentualna zasadność żądania jej zwrotu musi nastąpić w świetle przepisów obowiązujących w dacie zawarcia umowy o dotację.
Podkreślił przy tym, że ze względu na fakt, iż w dacie zawarcia umowy dotacji z dnia [...] nr [...] obowiązywały przepisy ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014 ze zm.), kwestię należytego wykonania umowy należy ocenić w świetle przepisów tej ustawy.
Przywołując następnie treść art. 118 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 71 ust. 2 powołanej wyżej ustawy organ odwoławczy podniósł, że kwestię wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem należy oceniać na podstawie umowy o dotację. Z umowy zaś tej wynika, że jej przedmiotem była wspólna realizacja następujących zadań: po pierwsze Igrzyska Młodzieży Szkolnej - termin realizacji określono od 22 lutego do 31 grudnia 2001 r., a całkowity koszt określono kwotą 86.150,00 zł; po drugie: Gimnazjada — termin realizacji określono od 6 marca do 31 grudnia 2001 r., a całkowity koszt określono kwotą 114.500,00 zł; po trzecie: Licealiada - termin realizacji określono od 26 lutego do 31 grudnia 2001 r., a całkowity koszt określono kwotą 48.000,00 zł i po czwarte: Turnieje okolicznościowe - termin realizacji określono od 19 stycznia do 31 listopada 2001 r., a całkowity koszt określono kwotą 50.800,00 zł.
Łączny koszt zadań wyniósł zatem 299.450,00 zł. Ustalono przy tym, że przygotowywać i prowadzić zadania będzie dotowany, a dotujący przekaże kwotę dotacji stanowiącą udział w jego finansowaniu. Nadto określono ramy czasowe mocy wiążącej umowy w ten sposób, że wskazano, iż obowiązuje ona od dnia zawarcia, tj. 22 maja 2001 r. ze skutkiem od 19 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2001 r. Wskazane ramy czasowe mocy wiążącej umowy wyznaczają okres, w ciągu którego dotowany mógł dysponować środkami dotacji — tj. ramy, które powinien respektować przy planowaniu i realizacji wydatków na określone w umowie zadania. Tym samym płatność za fakturę z terminem płatności sprzed daty obowiązywania umowy stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, która przypada do zwrotu — przy czym skarżący faktu tego nie kwestionuje (płatność dotyczyła faktury FV nr 5, tj. zakup karty POP w zadaniu Licealiada).
Biorąc pod uwagę powyższe, Kolegium stanęło na stanowisku, że podobnie należy zakwalifikować kwoty świadczeń urlopowych wypłacone przez dotowanego pracownikom, ponieważ świadczenie urlopowe nie jest składnikiem wynagrodzenia, a zatem nie może być pokryte z środków dotacji.
Jednocześnie Kolegium zwróciło uwagę organowi I instancji uwagę na fakt, że decyzje wydawane w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dopóki nie staną się ostateczne, nie podlegają wykonaniu. Nadto podkreśliło, że wniesienie odwołania w określonym przepisami prawa terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Jedynie zatem nadanie decyzji, od której służy odwołanie, rygoru natychmiastowej wykonalności, powoduje - zgodnie z treścią art. 108 k.p.a. - możliwość jej wykonania, mimo że nie jest ona jeszcze decyzją ostateczną.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., A wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zaskarżając decyzję w całości, decyzji tej zarzucił:
I - w części dotyczącej kwoty 1.283,54 zł. - naruszenie przepisów postępowania -
art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 19 ustawy z dnia 19 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych w zw. z art. 127 § 2 k.p.a. i art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych w zw. z art. 128 k.p.a. oraz art. 3 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych - poprzez nieprzytoczenie podstawy faktycznej decyzji w zakresie, w jakim Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało interpretacji przepisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych ograniczając ją jedynie do przepisów art. 5 i 6, pomijając tym samym badanie zgodności stanu faktycznego z innymi przepisami ustawy, w tym z przepisem art. 3, do czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ wyższego stopnia jest zobowiązany; naruszenie to doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia sprawy;
II - błędną interpretację zapisów umowy dotacji z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej kosztów planowanego zadania poprzez błędną interpretację zapisu "koszty bezpośrednie i pośrednie wykonania zadania" umieszczonego w kosztorysie stanowiącym integralną część umowy i bezpodstawne uznanie, że zapis ten nie obejmuje wypłaty świadczeń urlopowych, zatem nie jest wydatkiem uprawnionym i podlega zwrotowi;
III - naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisu
art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych i jego niezastosowanie, w brzmieniu obowiązującym w okresie realizacji umowy, a tym samym błędne przyjęcie, iż skarżący nie był zobowiązany do wypłaty tego dodatku, jeśli zatrudniał pracowników przy obsłudze zadania.
Z tych względów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona, bowiem organy administracji rozpatrujące niniejszą sprawę nie naruszyły ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów procesowych w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na treść decyzji.
W związku ze zmianami przepisów o finansach publicznych, jakie następowały pomiędzy okresem, w którym zawarto umowę o dotację, a momentem wydawania decyzji będącej rezultatem kontroli wykorzystania dotacji, należało określić, w jaki sposób i w jakiej formie organ kontrolujący określa kwotę dotacji podlegającą zwrotowi przez dotowanego oraz według jakich kryteriów ocenia, czy dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem. Kolegium prawidłowo określiło, że ocena wykorzystania dotacji powinna być dokonana na podstawie przepisów obowiązujących w chwili zawierania umowy o dotację. Mające podstawowe w tej mierze znaczenie przepisy o charakterze materialnoprawnym, t.j. art. 118 w zw. z art. 71 § 2 ustawy o finansach publicznych wskazywały, że określenie kwoty dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, przeznaczonej na cele publiczne związane z realizacją zadań tej jednostki, następuje w umowie zawieranej pomiędzy dotującą jednostką, a dotowanym. W umowie tej powinno się znaleźć przede wszystkim określenie zleconego zadania, termin jego wykonania oraz kwota dotacji i tryb jej płatności, a ponadto tryb kontroli wykonywanego zadania oraz sposób rozliczenia udzielonej dotacji celowej i zasady zwrotu niewykorzystanej części dotacji. Kontrola wykorzystania dotacji zgodnie z przeznaczeniem polega zatem na kontroli wykonania przez dotowanego umowy o udzielaniu dotacji.
Kolegium zasadnie też przyjęło, że w związku ze wspomnianymi zmianami przepisów i wprowadzeniem trybu decyzyjnego określania zwrotu dotacji, ten właśnie tryb należało stosować do określenia zwrotu dotacji udzielonej wcześniej. Powyższe wnioski organu odwoławczego nie zostały zakwestionowane przez stronę skarżącą.
Skarżący nie zgadza się natomiast ze stwierdzeniem, że część dotacji została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, określonym w umowie o dotację, a w konsekwencji powinna być zwrócona.
Z treści umowy o dotację z dnia [...]. wynika m.in., że dotacja została udzielona na współfinansowanie przez strony zadań z zakresu kultury fizycznej i sportu o charakterze wojewódzkim w 2001 roku (organizacji przygotowań i uczestnictwa w imprezach sportowych w poszczególnych dyscyplinach dotyczących Igrzysk Młodzieży Szkolnej, Gimnazjady, Licealiady, okolicznościowych zawodów i turniejów). Umowa o dotację w zakresie określenia zadań, które zobowiązany jest wykonać dotowany jest więc sformułowana ogólnie, ale Strony umowy konstruując jej treść miały na uwadze wniosek o udzielenie dotacji, w którym w sposób bardziej precyzyjny określono zakres rzeczowy zadania, termin jego realizacji i kwoty dotacji przeznaczone na poszczególne zadania cząstkowe. Stwierdzenie takie nie powinno budzić wątpliwości, gdyż zawarcie umowy o dotację poprzedzone zostało stosownym wnioskiem o jej udzielenie zawierającym m. in. opis projektowanych zadań, co prowadzi do wniosku, że sama umowa jest sfinalizowaniem wcześniejszych propozycji i ustaleń stron zawartych we wniosku i załączonym do niego kosztorysie. Ponadto poza sporem jest fakt, że analizując treść umowy o dotację, bardzo ogólną w zakresie określenia zadań, strony miały na uwadze, że kwoty dotacji mogą być przeznaczone tylko na cele określone w umowie, bliżej sprecyzowane we wniosku o dotację, a w szczególności w załączonym do niego kosztorysie. Zarówno w odwołaniu, jak i w skardze strona skarżąca powołuje się na to, że cyt. " w kosztorysie stanowiącym integralną część umowy zostały wyszczególnione zadania i koszty ich realizacji. W pkt 2 kosztorysu dotyczącym Gimnazjady określone zostały koszty bezpośrednie i koszty pośrednie wykonania tego zadania. Do kosztów pośrednich zaliczone zostały wynagrodzenia osób zatrudnionych przy realizacji zadań określonych umową nr 5/2001/S". A zatem obie strony uznawały, że umowa o dotację pozwalała na pokrywanie środkami dotacji wynagrodzeń pracowników skarżącego realizujących zadania określone w umowie, a kwestią sporną jest jedynie to, co należało rozumieć pod pojęciem "wynagrodzenia".
W ocenie Sądu organy prawidłowo przyjęły, że wypłata świadczeń urlopowych w kwocie 1.283,54 zł nie mieści się w zakresie wydatków, które zgodnie z umową mogły być pokrywane dotacją. We wniosku o dotację - w ramach jedynie szczegółowego preliminarza kosztów zadania - wskazano, że może być ona przeznaczona na obsługę administracyjno-księgową zadania, a w tym, jak należy przyjąć - na wynagrodzenie. Przy czym wykładnia pojęcia "wynagrodzenie" przy jednoczesnym wskazaniu, że jest to składnik kosztów administracyjno - księgowych oznacza, że chodzi o wynagrodzenie osób – pracowników dotowanego. Świadczenia urlopowe nie są składnikiem wynagrodzeń pracowników. Żaden element umowy nie wskazuje na to, że pod pojęciem "koszty pośrednie" strony rozumiały oprócz wynagrodzenia także świadczenia urlopowe. Nie naruszając treści umowy o dotację dotowany mógł z kwoty dotacji pokrywać wszelkie elementy wynagrodzenia swoich pracowników (płace zasadnicze, dodatki funkcyjne i stażowe), ale nie mógł finansować wydatków związanych z zatrudnianiem pracowników, lecz niemieszczących się w zakresie pojęcia "koszty pośrednie", do której to kategorii pojęciowej w sposób niebudzący wątpliwości zaliczyć można jedynie wynagrodzenia. Dotacje pochodzą ze środków publicznych, a sposób ich wykorzystania jest pod szczególną kontrolą. Dotujący jest zatem zobowiązany do kontrolowania wydatkowania dotacji, a dotowany zobowiązany jest do przeznaczania otrzymanych dotacji tylko na zadania określone w umowie o dotację. Skoro w umowie zawartej w oparciu o wniosek skarżącego wyszczególniono grupy możliwych do sfinansowania dotacjami wydatków, to było to wiążące dla stron umowy. A zatem nie jest wystarczające wskazanie, że wydatek jest jakoś powiązany z organizacją imprez sportowych wskazanych w umowie. Dotacją mogły być pokrywane tylko wydatki określone w umowie.
Zauważyć przy tym należy, że umowa przewidywała możliwość zmiany jej treści (§ 13), co mogło nastąpić w formie aneksu. Oceny tej nie zmienia fakt, że świadczenia urlopowe były obowiązkowe, bowiem strony umowy nie ustaliły możliwości pokrywania dotacją wszelkich wydatków związanych z zatrudnianiem pracowników. Zarzut błędnej interpretacji umowy nie został przez stronę skarżącą uzasadniony. Uzasadnieniem takim nie może być roszczeniowy charakter świadczeń urlopowych. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest analizowanie związku świadczeń urlopowych z wynagrodzeniami pracowników. Taki związek oczywiście istnieje, ale nie zmienia to faktu, że świadczenia urlopowe, nie są wynagrodzeniami. Tym samym nie jest uzasadniony zarzut nieuwzględnienia przez organy art. 3 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.), a także błędnej wykładni ust. 4 tego artykułu i jego niezastosowania w brzmieniu obowiązującym w okresie realizacji umowy.
Jednocześnie Sąd w tym miejscu pragnie podkreślić, że w analogicznej sprawie, w której istota sporu sprowadzała się do kwestii ustalenia, czy odpisy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych są wynagrodzeniem w rozumieniu przyjętym na gruncie umowy o dotację zawartej między A w Ł. a Województwem [...], rozpoznanej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 stycznia 2007 roku ([...]) oddalającym skargę, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podzielając ocenę prawną Sądu I instancji w zakresie wykładni powołanego wyżej pojęcia "wynagrodzenie" zawartego w umowie o dotację (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2008 r., [...]).
Nie jest uzasadniony także zarzut nieprzytoczenia podstawy faktycznej decyzji. Podstawa faktyczna decyzji, to ustalony przez organ stan faktyczny sprawy. W sprawie wyjaśniono, na jakiej podstawie udzielono skarżącemu dotacji, jaka była treść umowy o dotację i na co przeznaczone zostały kwestionowane w decyzji wydatki, pokryte dotacją. Skarżący nie twierdzi, że w rzeczywistości treść umowy o dotację była inna, a w szczególności, że strony ustaliły, iż pod pojęciem "koszty pośrednie" zawarte są także świadczenia urlopowe. Natomiast inna interpretacja przez skarżącego treści umowy nie jest uzasadniona i do tej części skargi Sąd odniósł się wcześniej.
Kolegium trafnie ustaliło podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia w zakresie wydatkowania niezgodnie z przeznaczeniem także kwoty 100 zł, chociaż uzasadnienie organu jest w tej mierze dość lakoniczne. Niemniej zważywszy na fakt, że skarżący nie kwestionuje okoliczności, iż w tej części (płatność za fakturę z terminem płatności sprzed daty obowiązywania umowy) środki z dotacji zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, Sąd ograniczy się w tym miejscu jedynie do stwierdzenia, że w decyzji organu I instancji trafnie wyjaśniono, że wydatek ten nie był poniesiony na realizację zadań określonych w umowie nr [...]. Umowa obowiązywała w okresie od dnia jej zawarcia, tj. 22 maja 2001 r. ze skutkiem od 19 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2001 r. i z jej treści znajdującej uzupełnienie i rozwinięcie we wniosku o dotację wynika, że zadanie miało być zrealizowane w okresie od 26 lutego do 31 grudnia 2001 r., co oznacza, że w tym czasie powinny się odbywać dotowane imprezy sportowe. Oczywistym jest więc, że zapłata faktury za okres wcześniejszy nie jest wydatkiem na organizację imprezy, o której stanowi umowa. Z umowy nie wynika przecież, że dotacje zostały przekazane na zapłatę rachunków otrzymanych przez dotowanego w okresie obowiązywania umowy, ale na konkretne wydatki ponoszone na imprezy organizowane w okresie czasu wskazanym w umowie. W decyzjach organów obu instancji została wskazana podstawa prawna rozstrzygnięcia.
Z uwagi na powyższe należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
(MSi)