Pełny tekst orzeczenia

I SA/Łd 422/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Łd 422/26 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-09-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Bożena Kasprzak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 8 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 kwietnia 2026 r. nr 1001-IOV-2.4103.73.2025.19 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2023 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 29 kwietnia 2026 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2023 r.
Zarządzeniami z 23 lipca 2026 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez: (a) podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, (b) uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 2.423 zł oraz (c) wskazanie numeru PESEL. Powyższe wezwania zostały doręczone 13 sierpnia 2026 r. na wskazany w skardze adres do korespondencji.
Skarżący 18 sierpnia 2026 r. podpisany egzemplarz skargi pismo, natomiast nie uzupełnił pozostałych braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), który określa wymagania formalne skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wśród tych wymogów art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. podaje, że pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Niedochowanie tego wymogu, to jest niewskazanie w skardze numeru PESEL strony skarżącej, oznacza, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym. Brak ten może być uzupełniony do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Ponadto, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, również podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie, na etapie wstępnego badania skargi, stwierdzono braki formalne i fiskalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, to jest: skarżąca nie wskazała swojego numeru PESEL oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W związku z tym Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia wskazanych braków. Wezwania doręczono 13 sierpnia 2026 r. na adres do korespondencji. Ustawowy siedmiodniowy termin uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie 20 sierpnia 2026 r.
Wobec tego, że strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym czasie braków skargi, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
Ake.